I KZP 15/20

UchwałaIzba Karna2021-05-28

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oczywista omyłka pisarska w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego może zostać sprostowana poprzez zmianę wskazanej sygnatury innego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu własnego postanowienia. Omyłka polegała na błędnym wskazaniu sygnatury orzeczenia, które miało być przywołane. Sprostowanie nastąpiło poprzez zastąpienie nieprawidłowej sygnatury prawidłową, która jednoznacznie identyfikowała orzeczenie powołane w uzasadnieniu.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w swoim postanowieniu z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt I KZP 15/20. Omyłka dotyczyła uzasadnienia postanowienia, gdzie błędnie wskazano sygnaturę innego orzeczenia. Sąd Najwyższy uznał, że wskazana sygnatura była nieprawidłowa i wymaga sprostowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26 maja 2021 r., I KZP 15/20, poprzez zmianę wskazanej sygnatury orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I KZP 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 maja 2021 r., z urzędu sprawy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 26 maja 2021 r., I KZP 15/20 na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2021 r., I KZP 15/20 w ten sposób, że na s. 11 w wersie 19. w miejsce sformułowania „(I KZP 13/18)” wstawić zwrot „(II UK 402/15)”. UZASADNIENIE We fragmencie, w którym dokonuje się sprostowania, Sąd Najwyższy odwołuje się do dwóch orzeczeń: wyroku Sądu Najwyższego i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przy dookreśleniu judykatu Sądu Najwyższego nastąpiła oczywista omyłka pisarska w postaci omyłkowego wskazania sygnatury I KZP 13/18 zamiast sygnatury identyfikującej wyrok Sądu Najwyższego, do którego odesłano – II UK 402/15. Oczywistość tej omyłki wynika z dwóch okoliczności. Po pierwsze, podana sygnatura nie może identyfikować wyroku Sądu Najwyższego, albowiem jest ona zastrzeżona wyłącznie dla spraw z przedstawionych Sądowi Najwyższemu zagadnień prawnych, a w tych sprawach 2 Sąd Najwyższy nie wydaje wyroku. Po drugie, jedynym wyrokiem Sądu Najwyższego, który został powołany przez Sąd Najwyższy w prostowanym postanowieniu jest właśnie wyrok z dnia 23 listopada 2016 r., II UK 402/15, wskazany na stronie 10., która poprzedza stronę uzasadnienia, której tekst wymaga sprostowania. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 105 § 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy