II KK 255/20

Sygn. akt II KK 255/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2020 r., sprawy Ł. H. skazanego z art. 280 § 1 k. k. i in., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł 1. na podstawie art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego T. S. - Kancelaria w P. - kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji; 3. zwolnić skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Ł. H. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w P., utrzymanym w mocy przez Sąd Apelacyjny w (…), za szereg przestępstw na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Od orzeczenia Sądu odwoławczego kasację złożył obrońca skazanego, przyznany mu z urzędu. 2 Pismem z dnia 2 lipca 2020 r. obrońca skazanego cofnął wniesioną kasację. Do tego pisma dołączył oświadczenie Ł. H., w którym wyraził on zgodę na cofnięcie kasacji. Jednocześnie, obrońca wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, zaznaczając, że koszty te nie zostały dotychczas uiszczone w całości ani w części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza treści pisma obrońcy i oświadczenia skazanego upoważnia do stwierdzenia, że zostały spełnione wymogi z art. 431 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. odnośnie cofania środka zaskarżenia wniesionego na korzyść skazanego. Wobec nie stwierdzenia uchybień określnych w art. 439 k.p.k., które nakazywałyby rozpoznać kasację mimo jej cofnięcia (art. 432 k.p.k.), Sąd Najwyższy pozostawił tę kasację, jako skutecznie cofniętą, bez rozpoznania. W związku z tym, że radca prawny T. S. świadczył czynności obrończe względem skazanego – poprzez sporządzenie i wniesienie w jego imieniu kasacji – a koszty udzielonej Ł. H. pomocy prawnej nie zostały dotychczas uiszczone, należało przyznać mu, zgodnie z treścią wniosku, wynagrodzenie w kwocie wynikającej z § 2 ust. 3 i § 12a ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego. Dlatego orzeczono jak w postanowieniu, przy czym o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k.