II KK 325/21
WyrokIzba Karna2021-07-08
Skład orzekający: Marek Siwek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy stan zdrowia skazanego, uzasadniający ewentualne ubieganie się o przerwę w karze, może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w związku z wniesioną kasacją?Ratio decidendi
Samo wywiedzenie kasacji nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. może być zastosowana jedynie w okolicznościach wyjątkowych, gdy treść zarzutów kasacyjnych wskazuje na niemal oczywistą zasadność i wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia środka zaskarżenia, a wykonanie orzeczenia rodziłoby poważne i nieodwracalne skutki dla skazanego. Zły stan zdrowia skazanego, mogący mieć znaczenie dla ubiegania się o przerwę w karze, nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania wyroku w tym trybie.Stan faktyczny
Obrońca skazanego J. N. wniósł kasację od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego. Jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku, argumentując to złym stanem zdrowia skazanego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KK 325/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie J. N. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 lipca 2021 r. na posiedzeniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II AKa (…) zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…) na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Obrońca skazanego J. N. wniósł do Sądu Najwyższego kasację od powołanego wyżej, prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), w której zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia wobec tego skazanego argumentując go złym stanem jego zdrowia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Wskazać należy, że samo wywiedzenie kasacji nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, skoro zgodnie z art. 9 § 1 i 2 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się niezwłocznie po uzyskaniu
2 cechy wykonalności, którą wyrok uzyskuje z chwilą uprawomocnienia. Fakt uprawomocnienia się wyroku, zwłaszcza skontrolowanego w trybie odwoławczym skutkuje swego rodzaju domniemaniem prawidłowości, które, co oczywiste, może być przełamane na skutek uwzględnienia kasacji. Oznacza to, iż Sąd Najwyższy rozstrzygając kwestię zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. musi powziąć przekonanie, iż podniesione w kasacji zarzuty są tej kategorii, że już sama ich treść wskazuje na niemal oczywistą, nie nasuwającą wątpliwości zasadność, prowadzącą zarazem do wniosku o bardzo wysokim prawdopodobieństwie uwzględnienia wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. W kontekście tego muszą powstać zarazem takie okoliczności, które przekonują, że w zaistniałych warunkach wykonanie zaskarżonego orzeczenia będzie rodzić dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki. Przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie zawiera katalogu warunków, od których zależne jest wtrzymanie wykonania orzeczenia, jednakże nie ulega kwestii, że za zastosowaniem tej instytucji przemawiać mogą jedynie okoliczności wyjątkowe. Analiza złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie wskazuje na zrealizowanie podstaw zastosowania art. 532 § 1 k.p.k. Przytoczona we wniosku sytuacja zdrowotna skazanego J. N. nie może skutecznie przesądzić o konieczności wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia, skoro jak wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie, są to okoliczności mogące mieć co najwyżej znaczenie w przedmiocie ubiegania się o przerwę w karze (art. 153 k.k.w.). Biorąc pod uwagę powyższe, nie przesądzając zarazem rozstrzygnięcia co do wniesionej kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Powiązane orzeczenia
- IV KZ 55/21 2022-01-12Czy w postanowieniu Sądu Najwyższego można sprostować oczywistą omyłkę pisarską polegającą na błędnym wskazaniu rodzaju zaskarżonego orzeczenia?
- III KZ 9/20 2020-03-18Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu?
- III KK 639/18 2019-12-23Czy w wyroku Sądu Najwyższego zachodzi oczywista omyłka pisarska, która wymaga sprostowania?
- I KK 171/21 2022-01-18Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym uzasadnieniu wyroku?
- V KK 36/19 2019-05-31Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia, wpisując zamiast słowa „skazanego” słowo „podejrzanego”?
Powołane przepisy
art. 258 § 1 KKart. 532 § 1 KPKart. 9 § 1art. 153 KK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy