II KO 6/19

Izba Karna2019-02-26

Skład orzekający: Małgorzata Wąsek-Wiaderek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy przedmiotowy czyn miał być popełniony w siedzibie sądu okręgowego w toku interwencji Policji podjętej na wezwanie prezesa tego sądu, celowe jest, aby zażalenie na umorzenie śledztwa w tej sprawie nie było rozstrzygane przez sąd rejonowy funkcjonujący w obszarze właściwości miejscowej tego sądu okręgowego, dla uniknięcia zarzutów wskazujących na brak obiektywizmu i bezstronności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości” z art. 37 k.p.k. należy odnosić do sytuacji, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu lub stwarzać w odbiorze społecznym przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego rozpoznania sprawy. W zaistniałym układzie sytuacyjnym, gdzie czyn miał być popełniony w siedzibie sądu okręgowego w toku interwencji Policji podjętej na wezwanie prezesa tego sądu, przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ma na celu wykluczenie mogących powstać w opinii publicznej nieuzasadnionych wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności sądu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi. Przedmiotem postępowania było rozpoznanie zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Policji podczas interwencji wobec A.S. Interwencja ta miała miejsce w budynku Sądu Rejonowego w W., w ramach wykonania zarządzenia porządkowego wydanego przez sędziego tego Sądu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 6/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie zainicjowanej zażaleniem A. S., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. zawartego w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2019 r., sygn. akt II Kp […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek Sądu Rejonowego w W. uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazania sprawy o sygn. akt II Kp […] do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w W. jest rozpoznanie zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 16 listopada 2018 r. o umorzeniu śledztwa o czyn z art. 231 § k.k., mający polegać na przekroczeniu uprawnień lub niedopełnieniu obowiązków z dniu 28 marca 2018 r. w W. przez funkcjonariuszy Policji z Wydziału Konwojowego Komendy Stołecznej Policji podczas interwencji przeprowadzanej wobec A.S. Interwencja ta miała miejsce w budynku Sądu Rejonowego w W., w ramach wykonania zarządzenia porządkowego wydanego przez sędziego tego Sądu. 2 W ocenie Sądu Najwyższego jest prawdopodobne, że w razie rozstrzygania przedmiotowej sprawy przez wyżej wymieniony Sąd Rejonowy mogłoby powstać przekonanie (zapewne nieuzasadnione), o braku warunków do jej rozstrzygnięcia w sposób obiektywny. Tymczasem w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się zasadnie, że kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości" z art. 37 k.p.k. należy odnosić do sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania sądu lub stwarzać w odbiorze społecznym przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2018 r., V KO 31/18, Lex nr 2490340; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 62/18, Lex nr 2508531). W zaistniałym układzie sytuacyjnym przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ma na celu wykluczenie mogących powstać w opinii publicznej nieuzasadnionych wątpliwości w tej materii. Podobne stanowisko w tym przedmiocie zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt V KO 41/18 stwierdzając, że „jeśli przedmiotowy czyn miał być popełniony w siedzibie sądu okręgowego w toku interwencji Policji podjętej na wezwanie prezesa tego sądu, to dla uniknięcia zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu zażalenia, celowe jest, by nie było ono rozstrzygane przez sąd rejonowy funkcjonujący w obszarze właściwości miejscowej tego sądu okręgowego” (opubl. Lex nr 2506137). Podsumowując, dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przeniesienie rozpoznania sprawy II Kp […] do innego sądu równorzędnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 231

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy