II KZ 22/20

PostanowienieIzba Karna2020-10-23

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu własnego postanowienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając z urzędu na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., sprostował oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu własnego postanowienia z dnia 27 sierpnia 2020 r. Omyłki te dotyczyły zastąpienia słowa „wnioskodawcy” wyrazem „skazanego” oraz zamiany cyfry „7” na „2” i zapisu „na nowo” na „dalszy”, ponieważ miały one charakter oczywisty.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał z urzędu kwestię sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt II KZ 22/20. Wskazano na konkretne omyłki: zastąpienie słowa „wnioskodawcy” wyrazem „skazanego” oraz zamianę cyfry „7” na „2” i zapisu „na nowo” na „dalszy”.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt II KZ 22/20.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 22/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie T. R. skazanego za czyn z art. 284 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 października 2020 r., bez udziału stron, z urzędu, kwestii sprostowania oczywistych omyłek pisarskich, na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. postanowił sprostować omyłki pisarskie w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2020 r., II KZ 22/20, przez zastąpienie: na s. 3 zdanie pierwsze zapisu „wnioskodawcy” wyrazem „skazanego” oraz na s. 4 zdanie 10 cyfry „7” cyfrą „2” i zdanie 19 zapisu „na nowo” wyrazem „dalszy” albowiem wskazane wyżej omyłki mają charakter oczywisty.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 284 § 3 KKart. 105 § 1 KPK§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy