III K 192/57

Uzasadnienie faktyczneNiebezpieczeństwo katastrofy w komunikacji lądowej, za sprowadzenie którego sprawca odpowiada z art. 215 § 1 k.k. musi być niebezpieczeństwem konkretnym, a nie abstrakcyjnym, teoretycznym, tzn. konkretność tego niebezpieczeństwa winna być w każdym przypadku wykazana w sprawie.Kalectwo kierowcy, nie posiadającego jednej nogi samo przez się nie może stanowić jeszcze o jego odpowiedzialności z art. 215 § 1 k.k. za prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, jeśli nie zostanie przy tym ustalone, że kalectwo takie konkretnemu kierowcy nie pozwoli w rzeczywistości na prawidłowe prowadzenie pojazdu mechanicznego.Normalnie sprawdzianem nieprawidłowego prowadzenia pojazdu, a więc prowadzenia pojazdu stwarzającego stan niebezpieczeństwa katastrofy, jest właściwie sprowadzenie konkretnej katastrofy. Skoro w niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki ustala, że wypadek spowodował nie oskarżony, lecz drugi kierowca, to skazując oskarżonego winien był w każdym razie ustalić, że oskarżony prowadził samochód również w sposób grożący niebezpieczeństwem katastrofy. Ustalenie takie nie może być uczynione tylko na podstawie samego kalectwa, które może dawać zaledwie podstawę domniemania nieprawidłowej jazdy, lecz winno być ustalone konkretnie, np. poprzez próbną jazdę w odpowiednich warunkach przy udziale biegłego.