III KK 375/14

WyrokIzba Karna2016-05-05

Skład orzekający: Jerzy Grubba, Tomasz Grzegorczyk, Tomasz Artymiuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.k., może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu. Omyłka ta dotyczyła zamiany słowa „nieobecność” na „obecność” w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 lipca 2015 r., co miało wpływ na prawidłowe zrozumienie kontekstu prawnego dotyczącego obowiązkowej obecności oskarżonego na rozprawie głównej.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie III KK 375/14. Omyłka polegała na błędnym użyciu słowa „nieobecność” zamiast „obecność” w trzecim akapicie strony 7 uzasadnienia. Dotyczyła ona kwestii obowiązkowej obecności oskarżonego na rozprawie głównej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie III KK 375/14, zastępując słowo „nieobecność” słowem „obecność”.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KK 375/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Grzegorczyk SSN Tomasz Artymiuk w sprawie D. Z. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 maja 2016r. z urzędu kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2015r. w sprawie III KK 375/14 na podstawie art. 105§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowieniu z dnia 9 lipca 2015r. w sprawie III KK 375/14 w ten sposób, że w trzecim akapicie na stronie 7 w miejsce słowa „nieobecność” (oskarżonego na rozprawie głównej przestała być obowiązkowa) wstawić słowo „obecność” (oskarżonego na rozprawie głównej przestała być obowiązkowa) UZASADNIENIE przy sporządzaniu orzeczenia w niniejszej sprawie doszło do popełnienia oczywistej omyłki pisarskiej w przedstawionym wyżej zakresie. Kontekst w jakim użyte powinno być zmieniane słowo jest oczywisty. W tej sytuacji, należało orzec o sprostowaniu zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 105§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy