III KR 76/83

Uzasadnienie faktycznek.k.Skazując oskarżonego za czyn z art. 148 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 57 § 1 pkt 1 k.k. sąd wojewódzki miał na względzie opinię biegłych lekarzy psychiatrów, którzy stwierdzili, że w czasie dokonania zbrodni oskarżony znajdował się w stanie głębokiego upojenia alkoholowego o obrazie atypowym, co było przyczyną, iż zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem była u niego ograniczona w bardzo znacznym stopniu, w rozumieniu art. 25 § 2 k.k.Ten stan psychiczny oskarżonego tempore criminis, stanowiący istotną okoliczność łagodzącą zezwalałby sądowi na zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, gdyby także inne okoliczności przemawiały za zajęciem takiego stanowiska. Tymczasem, jak słusznie podnosi rewizja prokuratora, oskarżony dokonał zbrodni zabójstwa matki swego ojca bez jakiegoś racjonalnego powodu, bijąc ją pięścią w twarz i dusząc za gardło tak mocno, że złamał kość gnykową, złamał cztery żebra po obu stronach i dokonał głębokich uszkodzeń narządów rodnych.Czynów tych dokonał wprawdzie w stanie głębokiego upojenia alkoholowego ale w stan tego upojenia wprawił się z własnej winy. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę ze skutków działania alkoholu na jego organizm. Jak sam wyjaśnił, będąc pod wpływem alkoholu uderzył tak silnie kolegę, że zaistniała konieczność jego szpitalnego leczenia. Z wyjaśnień świadka (b. narzeczonej oskarżonego) wynika, że oskarżony po wypiciu alkoholu dostaje "białej gorączki", a mimo to upijał się do utraty świadomości.