IV KK 202/26

IV KK 202/26 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Zbigniew Kapiński w sprawie N.C. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 września 2026 r., kwestii pozostawienia bez rozpoznania kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 168/25 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt II K 120/24 z powodu jej cofnięcia oraz wniosku pełnomocnika oskarżycieli posiłkowej O.M. o przyznanie jej zwrotu kosztów zastępstwa oraz dojazdu do Sądu Najwyższego na podstawie art. 431 k.p.k. i art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k., art. 637 § 1 k.p.k., art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt 6, § 11 ust. 3 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych postanowił: 1. pozostawić bez rozpoznania przyjętą kasację wobec cofnięcia jej przez skazanego, 2. zasądzić od skazanego N.C. na rzecz oskarżycielki posiłkowej O.M. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów związanych ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na kasację przez ustanowionego pełnomocnika z wyboru, reprezentacji na rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 6 IV KK 202/26 2 sierpnia 2026 r. oraz kwotę 828,00 zł (osiemset dwadzieścia osiem złotych) z tytułu kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego. 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, wydatkami obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE Obrońca skazanego N.C. wniósł do Sądu Najwyższego kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 168/25, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt II K 120/24. Na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2026 r. obrońca skazanego poinformowała o cofnięciu przez skazanego wniesionej w sprawie kasacji. W dniu 17 sierpnia 2026 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego oświadczenie skazanego, w którym wyraził zgodę na cofnięcie kasacji. W tej sytuacji, uznając, że nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 439 i art. 440 k.p.k. cofniętą kasację należało pozostawić bez rozpoznania. O zwolnieniu skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i obciążeniu jego wydatkami Skarb Państwa orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Ponadto, wobec wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej z dnia 18 sierpnia 2026 r. (data prezentaty SN) o zasądzenie kosztów zastępstwa w postępowaniu kasacyjnym w wysokości trzykrotności stawki minimalnej oraz kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego, na podstawie art. 637 § 1 k.p.k., art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt 6, § 11 ust. 3 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, należało zasądzić od skazanego na rzecz oskarżycielki posiłkowej kwotę 3600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przy sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na kasację oraz udział w rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 6 sierpnia 2026 r. Na tę kwotę składa się kwota 1200 zł za udział pełnomocnika w IV KK 202/26 3 rozprawie kasacyjnej przed Sądem Najwyższym oraz kwota 600 zł za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację (połowa kwoty ustalonej na podstawie § 11 ust. 3 pkt 2 w zw. z § 20 wskazanego rozporządzenia). Przy czym, w ocenie Sądu Najwyższego – mając na uwadze treść art. § 15 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, w tym w szczególności niezbędny nakład pracy pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej (przejawiający się w merytorycznej treści złożonej odpowiedzi na kasację, wymagającej rzetelnego przygotowania i uzasadnienia przedstawionego w niej stanowiska o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej z odniesieniem się do stawianych w kasacji zarzutów, nadto w aktywnym udziale w rozprawie kasacyjnej w dniu 6 sierpnia 2026 r.) oraz rodzaj i stopień zawiłości sprawy (dotyczącej usiłowania zabójstwa, obejmującej kilkanaście tomów akt) – zasadne było podwyższenie wskazanej łącznej kwoty (1200+600) do wysokości dwukrotności stawki minimalnej (1800 x 2). Z kolei w zakresie żądanego zwrotu kosztów dojazdu celem zapoznania się z aktami sprawy niezbędnymi do sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na kasację oraz dojazdu na rozprawę kasacyjną w dniu 6 sierpnia 2026 r. należy stwierdzić, że pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wykazał w sposób prawidłowy te koszty, przedstawiając w tym zakresie stosowne wyliczenie, z którego wynika, że wydatki te wynoszą 828,00 zł. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [WB] [a.ł]