V K 265/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Krokosz (sprawozdawca).Sędziowie: M. Stępczyński, W. Dąbrowski.Prokurator: F. Przyjemski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Leszka B. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Prokuratora Generalnego PRL rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Powiatowego w Zduńskiej Woli z dnia 22 grudnia 1960 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 3 i 388 § 1 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał temuż Sądowi Powiatowemu do ponownego rozpoznania w innym składzie.Leszek B. został oskarżony o to, że jako magazynier Powiatowej Budowlanej Spółdzielni Pracy "Odbudowa" w Z., nie dopełniając ze szkodą dla interesu społecznego obowiązku roztoczenia należytej pieczy nad powierzonym mu mieniem spółdzielczym, a w szczególności przez: a) wydawanie towarów z magazynu bez pokwitowania, b) niedokładne i nieterminowe prowadzenie dokumentacji magazynowej, c) używanie w czasie pracy w magazynie napojów alkoholowych - spowodował niedobór towarowy w kwocie 4.057,72 zł na szkodę tejże Spółdzielni, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 22 grudnia 1960 r. Sąd Powiatowy w Zduńskiej Woli, po przeprowadzeniu rozprawy głównej, umorzył postępowanie w sprawie na zasadzie art. 49 k.p.k.Wyrok nie został zaskarżony, wobec czego nie sporządzono uzasadnienia na piśmie.Od tego wyroku Prokurator Generalny PRL założył rewizję nadzwyczajną, w której - zarzucając błędną ocenę okoliczności faktycznych stanowiących jego podstawę, a polegającą na tym, że Sąd umorzył postępowanie w sprawie w trybie art. 49 k.p.k. niesłusznie przyjmując, iż czyn oskarżonego polegający na niedopełnieniu obowiązków służbowych na stanowisku magazyniera budowlanej Spółdzielni Pracy, w wyniku czego powstały braki jednych a nadwyżki drugich materiałów budowlanych w wysokości około 4.000 zł, zawierał w sobie jedynie znikome niebezpieczeństwo społeczne - wnosił o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Powiatowego w Zduńskiej Woli i o przekazanie sprawy temuż Sądowi Powiatowemu do ponownego rozpoznania w innym składzie.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Zarzuty rewizji są słuszne.Oskarżony nie przyznał się na rozprawie głównej do winy, ale nie zaprzeczył temu, że towary nadchodzące po godzinie 15 przyjmował do magazynu bez sprawdzenia, że wydawał towary z magazynu częstokroć bez ich skontrolowania, przyjmował do magazynu towary bez dokumentów, w prowadzonej zaś kartotece i dokumentacji magazynowej miał zaległości. Przyznał także, że za używanie alkoholu w czasie pracy był karany naganą. Biegły K. wskazał w swojej opinii, że oskarżony Leszek B. miał w magazynie duże nieporządki, przy czym z jednej strony miał braki towarowe, a z drugiej strony nadwyżki, które jednak nie mogą być wzajemnie skompensowane. Braki ustalił biegły na kwotę 4.057,72 zł.Świadkowie Antoni P. i Ewa S. zeznali, że oskarżony był należycie pouczony o obowiązkach magazyniera, lecz zaniedbywał się w pracy i nadużywał alkoholu.Z akt sprawy wynika także, że oskarżony Leszek B. miał zdecydowanie złą opinię w miejscu swej pracy.Jest rzeczą nie podlegającą dyskusji, że spowodowanie przez magazyniera zarówno niedoborów, jak i nadwyżek w następstwie zaniedbywania swych obowiązków służbowych, a zwłaszcza używania alkoholu w czasie pracy, stanowi czyn bardzo szkodliwy społecznie i niebezpieczny bez względu na to, czy w wyniku takiego postępowania ma miejsce realna strata majątkowa. Dlatego też tego rodzaju czyn, jaki został zarzucony oskarżonemu Leszkowi B., nie może być ani lekceważony, ani traktowany pobłażliwie, wobec czego nie było podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 49 k.p.k.Błędna ocena okoliczności faktycznych, jakiej w tych warunkach dopuścił się Sąd Powiatowy w Zduńskiej Woli, była istotna i miała oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.