V KK 312/21

Sygn. akt V KK 312/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie P. K., skazanego za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 października 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt. III K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt (..), wydanym w trybie art. 335 § 2 k.p.k., P. K. został uznany za winnego: czynu z art. 258 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności (pkt I); czynu z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. 2020, poz. 2050 ze zm.) w zw. z art. 65 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt II); czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 stawek 2 dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt IV); czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności (pkt VI); czynu z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt VIII); czynu z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt IX); czynu z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzono mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności (pkt X). Kary jednostkowe pozbawienia wolności zostały połączone i wymierzono P. K. karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt XI) oraz karę łączną karę grzywny w wymiarze 400 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych (pkt XII). Po rozpoznaniu apelacji obrońcy P. K., Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (pkt I). Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano na zasadność zarzutów kasacyjnych oraz sytuację zdrowotną skazanego, który jest po operacji i przechodzi rehabilitację. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 532 § 1 k.p.k. ustawodawca nie sprecyzował przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Toteż można wstrzymać wykonanie zaskarżonego 3 kasacją wyroku wówczas, gdy wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Mając na względzie zaprezentowaną wykładnię art. 532 § 1 k.p.k., po przeprowadzeniu analizy akt sprawy i zarzutów kasacyjnych, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do uwzględnienia wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego P. K. od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…). Okoliczności podnoszone w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, dotyczące sytuacji zdrowotnej skazanego – stanu po operacji i podjętej rehabilitacji, mogą być rozpatrywane przez pryzmat instytucji prawa karnego wykonawczego, takich jak odroczenie lub przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności, a nie przy orzekaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r., III KK 30/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2021 r., II KK 410/20). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.