V KO 47/22

Sygn. akt V KO 47/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie K. Ś. podejrzanego o czyn z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 września 2022 r. z urzędu kwestii sprostowania oczywistych omyłek pisarskich na podstawie art. 105 § 1, § 2 i § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1) sprostować oczywiste omyłki pisarskie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2022 r., sygn. akt V KO 47/22, w ten sposób, że: a) w komparycji postanowienia po sformułowaniu „po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2022 r.”, w miejsce błędnie użytego zwrotu „wniosków obrońców podejrzanego", wpisać prawidłowo „wniosku obrońcy podejrzanego”; b) w komparycji postanowienia zamiast błędnie podanej sygnatury akt „AKz 678/19”, wpisać prawidłową „II AKz 678/19”; c) w pkt 1 postanowienia w miejsce błędnie użytego zwrotu „pozostawić wnioski bez rozpoznania”, wpisać prawidłowo „pozostawić wniosek bez rozpoznania”; 2) sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2022 r., sygn. akt V KO 47/22, w ten sposób, że: 2 a) na stronie 3 (wers czwarty) zamiast błędnie podanej sygnatury akt „AKz 678/19”, wpisać prawidłową „II AKz 678/19”; b) usunąć rozpoczynający się na stronie 3 akapit „W dniu 29 czerwca 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adw. M. H. – drugiego obrońcy K. Ś., o wznowienie wskazanego wyżej postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt AKz 678/19. Treść tego pisma powiela argumentację przedstawioną we wniosku sporządzonym i wniesionym przez adw. B. Z.”; c) na stronie 4 (w akapicie drugim) w miejsce błędnie użytego zwrotu „Wnioski o wznowienie postępowania należało uznać za niedopuszczalne z mocy ustawy. Ta ocena implikowała wydanie rozstrzygnięcia o pozostawieniu tych wniosków bez rozpoznania”, wpisać „Wniosek o wznowienie postępowania należało uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy. Ta ocena implikowała wydanie rozstrzygnięcia o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania”. d) na stronie 5 (w akapicie drugim) w miejsce błędnie użytego zwrotu „Z tej też racji wnioski obrońców o wznowienie rzeczonego postępowania – na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. – należało pozostawić bez rozpoznania, gdyż są one niedopuszczalne z mocy ustawy”, wpisać prawidłowo „Z tej też racji wniosek obrońcy o wznowienie rzeczonego postępowania – na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. – należało pozostawić bez rozpoznania, gdyż jest on niedopuszczalny z mocy ustawy”. UZASADNIENIE W wyżej wskazanym postanowieniu Sądu Najwyższego oraz w jego uzasadnieniu omyłkowo wpisano, że rozpoznaniu podlegają wnioski obrońców K. Ś. o wznowienie postępowania, podczas gdy co do tego podejrzanego wpłynął 3 wyłącznie jeden wniosek w tym przedmiocie – sporządzony przez adw. B. Z., zaś wniosek sporządzony przez adw. M. H. (wniesiony w późniejszym czasie) dotyczył podejrzanego P. Ś.. Poprawiono również błędnie podaną sygnaturę postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 października 2019 r. (II AKz 678/19). Powyższe mankamenty były następstwem oczywistych omyłek pisarskich. Wobec tego, biorąc pod uwagę treść przepisu art. 105 § 1, § 2 i § 3 k.p.k., należało sprostować zaistniałe oczywiste omyłki pisarskie, o czym orzeczono w postanowieniu. [as]