V KRN 345/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca).Sędziowie: E. Binkiewicz, Z. Kubec.Prokurator Generalnej Prokuratury: S. Majewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Józefa Ł., oskarżonego z art. 132 § 1 k.k. w związku z art. 2 ustawy z 22 maja 1958 r. (Dz. U. Nr 34, poz. 152), po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Powiatowego dla Warszawy-Pragi z dnia 17 marca 1964 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 2, 388 § 1 i 432 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej umieszczenia oskarżonego Józefa Ł. w przeciwalkoholowym zamkniętym zakładzie leczniczym (...).Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Powiatowego dla Warszawy-Pragi z dnia 17 marca 1964 r., założona na korzyść oskarżonego Józefa Ł., zarzuciła temu wyrokowi na podstawie przepisu art. 371 pkt 1 k.p.k. obrazę art. 79 k.k. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej zarządzenia umieszczenia oskarżonego Józefa Ł. w zakładzie leczniczym przeciwalkoholowym.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Sąd Powiatowy dla Warszawy-Pragi wyrokiem z dnia 17 marca 1964 r. skazał oskarżonego Józefa Ł. z mocy art. 132 § 1 k.k. w związku z art. 2 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo (Dz. U. Nr 34, poz. 152) na karę 6 miesięcy aresztu, zarządzając jednocześnie na podstawie art. 79 k.k. umieszczenie go w zamkniętym zakładzie leczniczym przeciwalkoholowym.Wyrok powyższy nie jest trafny w części dotyczącej zastosowania do oskarżonego przepisu art. 79 k.k. Przepis art. 79 k.k. może mieć zastosowanie tylko wówczas, gdy sprawcę czynu zabronionego pod groźbą kary uznano za nieodpowiedzialnego, a jego pozostawanie na wolności zagraża bezpieczeństwu porządku prawnego. Warunek więc nieodpowiedzialności jest koniecznym elementem do zastosowania art. 79 k.k. Z orzeczenia zaś sądowo-psychiatrycznego wynika, że oskarżony Józef Ł. dopuścił się czynu w stanie zwykłego upojenia alkoholowego i w chwili popełnienia czynu nie istniały co do niego warunki przewidziane w art. 17 k.k.Z tego orzeczenia wynika również, że u oskarżonego Józefa Ł. w chwili popełnienia czynu nie istniały również warunki przewidziane w artykule 18 § 1 k.k.Z powyższych względów umieszczenie Józefa Ł. w zamkniętym zakładzie leczniczym przeciwalkoholowym nie mogło również nastąpić na podstawie art. 80 k.k.Wprawdzie oskarżony Józef Ł. był poprzednio wielokrotnie karany, lecz okoliczność ta nie może stanowić podstawy do wydania zarządzenia w trybie art. 79 i 80 k.k., gdyż oba te przepisy dotyczą osób psychicznie chorych.Do nałogowych alkoholików należy natomiast stosować tryb przewidziany w art. 13-16 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), przy czym o zastosowaniu przymusowego leczenia w zakładzie lecznictwa zamkniętego sąd orzeka na wniosek komisji społeczno-lekarskiej w postępowaniu niespornym.Z tych względów orzeczono jak w sentencji.