VI KO 64/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński. Sędziowie: A. Pyszkowski (sprawozdawca), S. Kalinowski (współsprawozdawca). Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka P. oskarżonego z art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki dla m. Łodzi w Łodzi Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy wyrażenie «prowadzi» użyte w art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), oznacza, że do skazania na podstawie tego przepisu niezbędne jest ustalenie, iż pojazd mechaniczny był w ruchu bezpośrednio przed stwierdzeniem stanu nietrzeźwości kierowcy, czy też wystarczy samo ustalenie, że będący w stanie nietrzeźwości kierowca siedział przy kierownicy pojazdu mechanicznego zaparkowanego, lecz gotowego każdej chwili do odjazdu?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 28 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) stanowi wprost o "prowadzeniu" pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Nie jest "prowadzeniem". samo siedzenie za kierownicą pojazdu mechanicznego, którego jeszcze nie uruchomiono. "Prowadzeniem" jest wprawienie w ruch silnika i pojazdu. Pojazd "gotowy każdej chwili do odjazdu" nie jest pojazdem "prowadzonym", dopóki człowiek nie wprawi w ruch jego motoru, a pojazd wskutek tego nie zacznie się poruszać.Możliwe jest usiłowanie "prowadzenia" pojazdu mechanicznego przez sprawcę w stanie nietrzeźwości. Kwestia, czy w konkretnym wypadku usiłowanie zachodzi, tj. czy sprawca znajdujący się w stanie nietrzeźwości przedsięwziął działanie, które skierowane było bezpośrednio ku urzeczywistnieniu takiego zamiaru "prowadzenia", pozostaje do rozstrzygnięcia przez sąd w każdym z takich wypadków na podstawie całokształtu okoliczności. W ramach też usiłowania należy rozważać samo zajęcie przez nietrzeźwego kierowcę miejsca za kierownicą i uruchomienie motoru z zamiarem prowadzenia pojazdu.Za takim ujęciem zagadnienia przemawiają w szczególności przepisy rozporządzenia z dnia 27 października 1937 r. o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych, które rozróżniają "prowadzenie" pojazdu od jego "postoju okolicznościowego", zabraniając używania alkoholu bądź znajdowania się w stanie wskazującym na użycie alkoholu "w czasie prowadzenia" pojazdu mechanicznego lub w czasie "okolicznościowego postoju" takiego pojazdu i zagrażając w obu wypadkach cofnięciem kierowcy zezwolenia na prowadzenie pojazdów mechanicznych (§ 47 i 53 ust. 2) przez organa administracji państwowej.