VI KZP 22/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski.Sędziowie: E. Binkiewicz, J. Dziowgo (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Tadeusza G., oskarżonego z art. 133 § 1 k.k. w związku z art. 4 ustawy z dnia 22 maja 1958 r., po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy jako rewizyjny w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"1.Czy przestępstwo z art. 4 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo (Dz. U. Nr 34, poz. 152) stanowi samoistne przestępstwo i w konsekwencji sprawa o takie przestępstwo, jako nie wymienione w przepisie art. 5 § 2 lit. a) ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego, nie może być rozpoznana w trybie uproszczonym?2.Czy sędzia, który wobec zawiłych okoliczności sprawy wnosi ją na posiedzenie niejawne sądu celem rozstrzygnięcia o przekazaniu sprawy do rozpoznania w składzie zwykłym, może w tym rozstrzygnięciu uczestniczyć, a jeżeli nie, to czy kwestię tę powinien rozstrzygać sąd wojewódzki, gdy w danym sądzie brak jest czwartego sędziego?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczne1. Według art. 5 § 2 lit. a) ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego rozpoznaniu w trybie uproszczonym podlegają m.in. sprawy o określoną w art. 133 § 1 k.k. czynną napaść na urzędnika.Art. 4 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo podwyższa jedynie dolną granicę kary za to przestępstwo, jeżeli miało ono charakter chuligański, a urzędnik, przeciwko któremu sprawca zwrócił swoją napaść, należy do kręgu osób wymienionych w tym przepisie. Chuligański charakter napaści i ta szczególna postać urzędnika, będącego przedmiotem napaści, nie zmieniają faktu, że czyn stanowi przestępstwo określone w art. 133 § 1 k.k., aczkolwiek - zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 1 wymienionej ustawy z dnia 22 maja 1958 r. - podlega ostrzejszym rygorom w zakresie wymiaru kary.W konsekwencji tego stwierdzenia należy przyjąć, że przewidziane w art. 133 § 1 k.k. przestępstwo czynnej napaści na urzędnika podlega rozpoznaniu w trybie uproszczonym także wtedy, gdy miało charakter chuligański, a urzędnikiem tym był funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej lub innego organu powołanego do ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego.2. Zagadnienie dopuszczalności udziału w posiedzeniu niejawnym przewidzianym w art. 12 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. sędziego, który wniósł sprawę na to posiedzenie, można rozważać jedynie na tle przepisów rozdziału II księgi I k.p.k., stanowiących o wypadkach wyłączenia sędziego od udziału w prowadzeniu sprawy. Przez "prowadzenie sprawy" należy bowiem rozumieć nie tylko prowadzenie rozprawy głównej, lecz wydawanie wszelkich postanowień lub zarządzeń, związanych z tokiem postępowania w danej instancji. Jeżeli zatem sędzia nie był wyłączony od prowadzenia rozprawy głównej, to nie ma żadnych przeszkód do jego uczestniczenia we wspomnianym posiedzeniu niejawnym.Odmienna sytuacja zaznaczyłaby się wtedy, gdyby dopiero po wniesieniu przez wymienionego sędziego sprawy na posiedzenie wyszły na jaw bądź zaszły okoliczności uzasadniające wyłączenie. W braku tych przeszkód udział w posiedzeniu niejawnym tego sędziego, mogącego łatwiej wskazać na konkretne, zawiłe okoliczności sprawy, byłby nawet pożądany.