VI KZP 32/65

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składzie powiększonym, po rozpoznaniu przedstawionej na podstawie art. 30 ustawy o Sądzie Najwyższym przez Sąd Najwyższy w zwykłym składzie kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w wypadku, gdy ani w sentencji, ani w uzasadnieniu prawomocnego wyroku lub prawomocnych wyroków obu instancji nie ma wzmianki o tym, że przypisany czyn ma charakter chuligański, Sąd, który orzeka w przedmiocie zastosowania amnestii, władny jest dopiero wówczas czynić ustalenia co do chuligańskiego charakteru czynu, bądź też z ustaleń zawartych w wyrokach wyciągać w tym kierunku wnioski"uchwalił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneOdpowiedzi na przedstawione pytanie udziela w sposób należyty uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 19 listopada 1964 r., sygn. VI KO 32/64, opublikowana w OSN, zeszyt 2 z 1965 r., poz. 11, w NP nr 3 z 1965 r., s. 304-306 i w PiP nr 5/6 z 1965 r., s. 915-928. Końcowy ustęp uzasadnienia wspomnianej uchwały stwierdza bowiem:"Co się tyczy wyroków prawomocnych, pod żadnym względem nie rozstrzygających kwestii chuligańskiego charakteru czynu przypisanego skazanemu, to o tym charakterze decyduje Sąd w postanowieniu co do amnestii (art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dekretu z 20.VII.1964 r.), oznajmionym skazanemu zgodnie z art. 45 k.p.k. i art. 14 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii. Na postanowienie to przysługuje zażalenie (art. 12 ust. 2 tegoż dekretu)".Zamieszczona zatem w końcu uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego o wystąpieniu z pytaniem prawnym w niniejszej sprawie - wzmianka, że kwestii tej "nie wyjaśnia odpowiedź zawarta w uchwale Izby Karnej SN w składzie siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 1964 r., sygn. VI KO 32/64" - nie jest trafna.