VI KZP 60/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Budzianowski. Sędziowie: L. Jax, T. Krokosz (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława T., oskarżonego z art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 1958 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 224), po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Białymstoku postanowieniem z dnia 9 września 1971 r. zagadnienia prawnego:"Czy każda sprzedaż przez rolnika, bez względu na ilość i czas chowu, zwierząt rzeźnych nabytych i hodowanych przez okres przekraczający trzy miesiące podlega wyłączeniu od odpowiedzialności karnej?"postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktycznePostawione w toku postępowania rewizyjnego pytanie wiąże się ze skazaniem oskarżonego w I instancji z mocy art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 1958 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 224) w związku z art. XIII przepisów wprowadzających k.k. za czyn polegający na tym, że w okresie od 1967 r. do dnia 9 marca 1971 r. zajmował się bez zezwolenia handlem końmi w ten sposób, iż zakupywał je na targach, a następnie - po okresie hodowli przekraczającym trzy miesiące - sprzedawał w punktach skupu żywca.Sprzedaż przez rolnika - jak w sprawie niniejszej - punktom skupu Centralnego Zarządu Obrotu Zwierzętami Rzeźnymi i Centralnego Zarządu Przemysłu Mięsnego (§ 3 ust. 1 i 2 zarządzenia Ministra Skupu z dnia 30 sierpnia 1965 r. - Mon. Pol. Nr 78, poz. 946) zwierząt rzeźnych nabytych i hodowanych przez okres przekraczający trzy miesiące nie narusza przepisów powołanego zarządzenia, nie stanowi zatem występku z art. 9 ust. 1 dekretu z dnia 29 października 1952 r. (Dz. U. Nr 44, poz. 301). Nie oznacza to jednak, że każda taka sprzedaż jest zawsze prawnie obojętna. Sprzedaż ta, jeśli miała charakter zarobkowej działalności handlowej, wymaga zezwolenia (art. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 1958 r. o zezwoleniach na wykonywanie przemysłu, rzemiosła i niektórych usług przez jednostki gospodarki nieuspołecznionej - Dz. U. Nr 45, poz. 224 z późn. zm.), wobec czego prowadzenie jej bez zezwolenia mogło stanowić przed 1 stycznia 1972 r. występek z art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 1958 r., a po tym terminie może stanowić wykroczenie z art. 60 § 1 kodeksu wykroczeń (por. art. XVII przepisów wprowadzających kodeks wykroczeń). Trzeba dodać, że pojęcie zarobkowej działalności handlowej wyjaśnia § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 maja 1964 r. (Dz. U. Nr 20, poz. 120), według którego uważa się za taką właśnie działalność podejmowaną na własny rachunek i ryzyko w celu uzyskania stałego lub sezonowego źródła przychodu, niezależnie od tego, czy stanowi ona główne, czy też uboczne zajęcie osoby fizycznej.Przepis § 2 ust. 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia wyłącza jego stosowanie przy sprzedaży przez właściciela lub posiadacza gospodarstwa rolnego wytworów jego gospodarstwa. Zwierzęta rzeźne hodowane chociażby przez okres przekraczający trzy miesiące, nabyte w ilościach przekraczających przeciętne możliwości danego gospodarstwa i z zamiarem ich sprzedaży w warunkach wskazujących na handlowy charakter tej działalności, nie mogą być uważane za wytwór gospodarstwa, do którego zostały nabyte, i w związku z tym sprzedaż ich w tych warunkach wymaga zezwolenia. Wynika z tego, że ocena, czy w konkretnym wypadku sprzedaż przez rolnika takich zwierząt rzeźnych miała charakter handlowy, zależy od ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie, a nie od wykładni ustawy. W tym zaś względzie trzeba zauważyć, że w każdym razie sporadyczne wypadki takiej sprzedaży nie mogłyby być uznane za zarobkową działalność handlową w rozumieniu § 1 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 14 maja 1964 r.