I NSP 462/24
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-01-17
Skład orzekający: Tomasz Przesławski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki podlega odrzuceniu, jeżeli pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił wezwanych braków formalnych skargi w terminie?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzuca skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił wezwanych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W przypadku nieuzupełnienia braków, skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania zażaleniowego, stosowanych odpowiednio do postępowania skargowego.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, w terminie tygodniowym. Pełnomocnik nie uzupełnił wskazanych braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.Pełny tekst orzeczenia
I NSP 462/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie z powództwa P. C. przeciwko Syndykowi masy upadłości Bank S.A. w upadłości z siedzibą w W. o zapłatę i ustalenie na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 stycznia 2025 r., w przedmiocie skargi P. C. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 1399/22, odrzuca skargę. UZASADNIENIE P. C. (dalej: „skarżący”) pismem z 8 października 2024 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 1399/22. Skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. I ACa 1399/22, 2. zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do wyznaczenia terminu rozprawy w terminie 2 miesięcy od rozpatrzenia skargi, 3. zasądzenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości po 2000 zł za każdy rok postępowania,
I NSP 462/24 2 4. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przewidzianych. Zarządzeniem z 13 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. I ACa 1399/22 Sądu Apelacyjnego w Warszawie poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa (wraz z odpisem), z którego treści będzie jednoznacznie wynikało umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed Sądem Najwyższym – w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego wezwanie odebrała 18 grudnia 2024 r. Termin na uzupełnienie braków upłynął 27 grudnia 2024 r. Braki nie zostały uzupełnione. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga P. C. wniesiona w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 8 ust. 2 u.s.p.p., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
I NSP 462/24 3 W niniejszej sprawie skarga dotyczy postępowania cywilnego, dlatego właściwe do stosowania są przepisy kodeksu postępowania cywilnego. W świetle art. 3941 § 3 w zw. z art. art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji (tj. skargę nieopłaconą oraz taką, której braków nie usunięto w terminie – art. 3986 § 2 k.p.c.). Jak wskazano powyżej, pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Braki te nie zostały uzupełnione. W tej sytuacji wniesiona przez pełnomocnika skarżącego skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 1399/22, stosownie do przytoczonych przepisów, podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. ł.n r.g.
Powiązane orzeczenia
- I NSP 331/25 2025-12-29Czy w postanowieniu Sądu Najwyższego dotyczącego skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, można sprostować oczywistą omyłkę w oznaczeniu sygnatury sprawy sądu drugiej instancji?
- I NSP 366/22/1 2023-02-21Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować niedokładność w uzasadnieniu własnego postanowienia dotyczącego skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki?
- I NSP 370/22 2023-07-19Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji własnego postanowienia, polegającą na błędnym oznaczeniu sygnatury akt sprawy, której dotyczyła skarga na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez…
- II CSKP 1266/22 2025-12-05Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę w komparycji własnego wyroku, polegającą na błędnej dacie posiedzenia niejawnego?
- III CZ 15/23 2023-10-02Czy Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w swoim własnym postanowieniu dotyczącym daty posiedzenia?
Powołane przepisy
art. 2 ust. 1art. 8 ust. 2art. 3941 § 3art. 3986 § 3 KPCart. 3986 § 2 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 3§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy