I NWW 186/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-07-25

Skład orzekający: Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w sprawie dotyczącej emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej powinien być rozpoznany przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie dotyczącej wysokości emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej. W związku z tym, wniosek został przekazany do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, jako właściwej rzeczowo do rozpatrzenia tego typu spraw.
Stan faktyczny
Ubezpieczony złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w sprawie dotyczącej wysokości emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej. Sprawa ta toczyła się przed Sądem Najwyższym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy w składzie tej Izby rozpoznał wniosek o wyłączenie sędziego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał wniosek o wyłączenie sędziego do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 186/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z wniosku B. T. z udziałem Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2024 r. - sygn. III AUa 545/22, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 lipca 2024 r., w przedmiocie wniosku ubezpieczonego się o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Romualda Dalewskiego od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym, sygn. II USK 379/23, stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek zgodnie z właściwością przekazuje do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy