I PZ 45/72

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Wilewski (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Stypułkowska, T. Kasiński.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Jerzego R. przeciwko Centrali Handlu Zagranicznego w W. o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 16 czerwca 1972 r.,uchylił zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki odrzucił pozew, w którym powód dochodził przywrócenia go do pracy i zasądzenia 334.070 zł, oraz przekazał akta sprawy Komisji Rozjemczej przy PHZ. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Wojewódzki wyszedł z założenia, że powód, który pełnił obowiązki zastępcy kierownika działu w Centrali Handlu Zagranicznego, z chwilą skierowania go do pracy w dniu 9 listopada 1970 r. i objęcia stanowiska przy budowie Fabryki Kwasu Siarkowego w M. utracił dotychczas zajmowane stanowisko kierownicze i w związku z tym jego roszczenia podlegają rozpoznaniu przez komisję rozjemczą.Powód w zażaleniu zwalcza to stanowisko i zarzuca naruszenie przepisów uchwały nr 138/65 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 1965 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w celu jej merytorycznego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy przychylił się do wniosku ujętego w zażaleniu.Istotnie w świetle § 5 ust. 2 uchwały nr 138/65 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 1965 r. w sprawie zasad wysyłania i wynagradzania specjalistów delegowanych przez przedsiębiorstwa handlu zagranicznego za granicę do wykonywania usług związanych z eksportem (nr RM 121-177/65) w okresie między oddelegowaniem specjalisty do czasowej dyspozycji przedsiębiorstwa handlu zagranicznego lub generalnego dostawcy a zakończeniem tego oddelegowania stosunek pracy ze specjalistą może być rozwiązany przez zakład, który oddelegował specjalistę, tylko z winy specjalisty lub za jego zgodą bądź w wypadku likwidacji tego zakładu pracy. Żadna z tych okoliczności nie zaistniała, przeto stosunek pracy powoda z pozwaną Centralą nie uległ zmianie, wobec czego powoda nadal należy traktować tak, jakby zajmował stanowisko piastowane przed oddelegowaniem go za granicę.Jest poza sporem, że powód był stałym zastępcą kierownika działu w pozwanej Centrali. Stanowisko to w świetle § 1 ust. 2 pkt 4 uchwały nr 394 Rady Ministrów z dnia 7 września 1959 r. w sprawie określenia kierowniczych i innych samodzielnych stanowisk pracy (M.P. z 1959 r. Nr 84, poz. 444) uważane jest za stanowisko kierownicze, przeto spór powoda z zakładem pracy nie podlega właściwości zakładowych komisji rozjemczych (art. 2 ust. 2 i 3 dekretu z dnia 24 lutego 1954 r. o zakładowych komisjach rozjemczych - Dz. U. Nr 10, poz. 35).Do rozpoznania więc sprawy powołany jest sąd powszechny, a w konsekwencji Sąd Najwyższy z mocy art. 394 § 1 i art. 397 § 1 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.