II PR 94/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN M. Wilewski.Sędziowie SN: St. Rejman, J. Wasilewski (spraw.).Protokolant: J. Wiśniewska.Sąd Najwyższy Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 4 maja 1971 r. sprawy z powództwa Wojciecha P. przeciwko Tadeuszowi W. i Wojewódzkiej Handlowej Spółdzielni Inwalidów w R. o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w R. z dnia 5 grudnia 1970 r. sygn. akt. II. C. 150/70oddala rewizję i odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania rewizyjnego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wyrok Sądu Wojewódzkiego odpowiada prawu i rewizja powoda nie może być uwzględniona, nawet mimo przyłączenia się do jej wniosków Zarządu pozwanej Spółdzielni.Według wadliwych ustaleń Sądu Wojewódzkiego działalność pozwanego W. na stanowisku kierownika sklepu była szkodliwa dla spółdzielni, jednakże zarówno prokurator, umarzając śledztwo w tej sprawie, jak i Sąd Wojewódzki uznali, że działalność ta nie miała cech umyślności i wynikała raczej z nieudolności pozwanego oraz obciążenia dodatkowymi zajęciami społecznymi, czemu jako inwalida nie potrafił podołać.W związku z tym Walne Zgromadzenie w ramach statutu - jako najwyższy organ Spółdzielni - było uprawnione do podjęcia przedmiotowej uchwały, powziętej prawidłowo większością głosów.Spółdzielnia jest zrzeszeniem samorządnym i zgodnie z prawem spółdzielczym decyduje - poprzez kompetentne organy - o zastosowaniu środków jakie uzna za stosowne w ramach ustawy o spółdzielniach i swego statutu. Skoro więc najwyższy organ Spółdzielni uznał, że wykluczenie pozwanego W. nie było dostatecznie uzasadnione (brak umyślności działania lub rażącego naruszenia obowiązków), przeto uchwała ta nie podlega wzruszeniu na drodze sądowej, jakkolwiek obiektywnie działalność pozwanego W. na stanowisku kierownika sklepu niewątpliwie przyniosła Spółdzielni szkodę.Należy podkreślić, że motywy, które kierowały powodem przy wniesieniu zarówno pozwu jak i rewizji są społecznie uzasadnione (szkodliwość niedoborów, nierentowność sklepu, pozbawienie go przez pewien czas środków obrotowych), a zaangażowanie się pozwanego w działalności społecznej nie może w najmniejszym stopniu usprawiedliwić niedoborów. Jednakże wobec braku podstaw do przyjęcia winy umyślnej pozwanego W. Sąd Najwyższy uznał, że uchwała Walnego Zgromadzenia tj. najwyższego organu Spółdzielni, jako prawidłowo przyjęta, nie podlega uchyleniu, a wyrok Sądu Wojewódzkiego w ostatecznym wyniku odpowiada prawu.Z tych przyczyn i na podstawie art. 387 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił rewizję, odstępując od obciążenia powoda - z uwagi na motywy, które nim kierowały - kosztami postępowania rewizyjnego.