III UZ 41/18

Sygn. akt III UZ 41/18 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Kuźniar SSN Andrzej Wróbel w sprawie z wniosku R. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 31 stycznia 2019 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt III AUa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 września 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…), Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację R. J. od wyroku Sądu Okręgowego w O. Sądu Pracy I Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 marca 2018 r. jako spóźnioną. Ustalił, że przesyłka sądowa zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 28 maja 2018 r. i w dniu 5 czerwca 2018 r. Termin do podjęcia przesyłki upłynął w dniu 13 czerwca 2018 r.; termin do wniesienia apelacji w dniu 27 czerwca 2018 r., a apelacja została złożona w dniu 3 lipca 2018 r. W zażaleniu ubezpieczony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając błędne zastosowanie art. 373 w związku z art. 370 k.p.c. ze względu na nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Stwierdził, że przesyłka, o której mowa 2 w zaskarżonym postanowieniu była awizowana na jego poprzedni adres D. 12, podczas gdy prawidłowo zaadresowana ponowna przesyłka z odpisem orzeczenia została mu doręczona 27 czerwca 2018 r. Apelację wniósł w dniu 3 lipca 2018 r., a więc w terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione, a podniesione w nim zarzuty opierają się na oczywistym fakcie przesłania w dniu 20 czerwca 2018 r. odpisu wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 marca 2018 r. z uzasadnieniem na prawidłowy, ustalony przez Sąd adres O., ul. J. Odebranie tej przesyłki w dniu 27 czerwca 2018 r. otwarło termin do wniesienia apelacji, którego skarżący nie przekroczył, wnosząc pismo w dniu 3 lipca 2018 r. Uwzględniając to, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.).