WA 9/13
Izba Wojskowa2013-06-25
Skład orzekający: Jan Bogdan, Marian Buliński, Edward Matwijów
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obliczonych według podwójnych stawek, jest uzasadniony w sytuacji, gdy nakład pracy pełnomocnika ograniczał się do jednorazowego udziału w sprawie przed Sądem Najwyższym?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że żądanie zasądzenia kwoty 4800 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego, obliczonej według podwójnych stawek z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jest zbyt nadmierne w sytuacji, gdy nakład pracy pełnomocnika ograniczał się do jednorazowego udziału w sprawie. Sąd uznał, że minimalna stawka w kwocie 600 zł oraz zwrot kosztów przejazdu, co daje kwotę 722,60 zł należną od każdego z oskarżonych, w pełni uwzględnia nakład pracy pełnomocnika w tej sprawie.Stan faktyczny
Sąd Najwyższy wydał postanowienie w sprawie wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o zasądzenie wydatków i kosztów zastępstwa adwokackiego. Wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok skazujący w odniesieniu do trzech oskarżonych, a w odniesieniu do dwóch pozostałych uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o zasądzenie od skazanych poniesionych przez jego mocodawcę wydatków, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz kosztów dojazdu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zasądził od Z. S., M. M. i K. Ż. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. B. kwotę 2167,75 zł, tj. po 722,60 zł od każdego z nich tytułem poniesionych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: WA 9/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Bogdan Rychlicki (przewodniczący) SSN Marian Buliński SSN Edward Matwijów (sprawozdawca) w sprawie ppłk. rez. Z. E. S., kpt. rez. M. J. M., st. kpr. K. A. Ż., kpt. rez. M. X. i szer. rez. T. P., po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego M. B. - adw. A. G. o zasądzenie wydatków i kosztów zastępstwa adwokackiego p o s t a n o w i ł zasądzić od Z. S., M. M. i K. Ż. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. B. kwotę 2167,75 zł (dwa tysiące sto sześćdziesiąt siedem 75/100 zł), tj. po 722,60 zł (siedemset dwadzieścia dwa 60/100 zł) od każdego z nich tytułem poniesionych wydatków. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r. Sąd Najwyższy – Izba Wojskowa w sprawie WA 9/13 utrzymał w mocy wyrok skazujący w odniesieniu do ppłk. rez. Z. E. S., kpt. rez. M. J. M. i st. kpr. K. A. Ż.. Natomiast w odniesieniu do kpt. rez. M. R. X. i szer. rez. T. P. zaskarżony wyrok uchylił i sprawę w tym zakresie przekazał Sadowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
2 We wniosku z dnia 3 czerwca 2013 r. pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego M. B. wniósł o zasądzenie od skazanych na rzecz oskarżyciela posiłkowego poniesionych przez niego wydatków zgodnie ze spisem kosztów złożonym w dniu 21 maja 2013 r., tj. o zasądzenie kwoty 4800 zł według podwójnie obliczonych stawek z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz kwoty 367,75 zł z tytułu kosztów dojazdu pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wobec prawomocnego skazania Z. S., M. M. i K. Ż. w sprawie WA 9/13, zgodnie z treścią art. 627 k.p.k., zobowiązani oni są do poniesienia wydatków na rzecz występującego w tej sprawie oskarżyciela posiłkowego reprezentowanego przez adw. A. G.. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego z tytułu udziału na rozprawie przed Sądem Najwyższym kwoty 5.167,75 zł, tj. 367,75 zł z tytułu zwrotu kosztów dojazdu oraz kwoty 4800 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obliczonej według podwójnych stawek. Żądanie pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w przedmiocie przyznania temu ostatniemu kwoty 4800 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego, jeżeli uwzględni się nakład pracy tego pełnomocnika ograniczający się do jednorazowego udziału w sprawie, w wysokości podwójnej stawki minimalnej jest zbyt nadmierne. Zdaniem Sądu Najwyższego minimalna stawka w kwocie 600 zł oraz zwrot kosztów przejazdu (3x600 zł + 367,75 zł = 2167,75 zł : 3), a więc kwota 722,60 zł należna oskarżycielowi posiłkowemu od każdego z oskarżonych, w pełni uwzględnia nakład pracy pełnomocnika w tej sprawie. Z tych też względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. aw
Powiązane orzeczenia
- IV KK 403/20 2020-11-05Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu własnego postanowienia?
- II KK 82/12 2013-11-26Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym orzeczeniu dotyczącą nazwiska adwokata?
- I KK 337/25 2025-12-10Czy w postanowieniu Sądu Najwyższego można sprostować oczywistą omyłkę pisarską polegającą na błędnym określeniu podmiotu składającego wniosek o wyłączenie sędziego?
- I KK 145/21 2022-04-05Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu dotyczącą nazwiska skazanego?
- II KK 516/22 2023-06-15Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim postanowieniu dotyczącą imienia oskarżyciela posiłkowego?
Powołane przepisy
art. 627 KPK
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy