0111-KDIB3-1.4012.561.2021.3.AB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 czerwca 2021 r. (data wpływu 29 czerwca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 28 września 2021 r. (data wpływu 29 września 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki nr 1 – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 29 czerwca 2021 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki nr 1. Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 28 września 2021 r. (data wpływu 29 września 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 września 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.561.2021.1.AB   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawcą jest osobą fizyczną. Wnioskodawca nie prowadzi formalnie zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nie jest zarejestrowany w rejestrze CEIDG, ani na potrzeby podatku VAT. Wnioskodawca osiąga cyklicznie dochody z umowy o pracę (jest zatrudniony w branży kamieniarskiej). Wnioskodawca dnia 26 marca 2014 roku, aktem notarialnym rep. A nr: (…) nabył – w drodze darowizny od brata - nieruchomości położone w obrębie ewidencyjnym (…) - obszar wiejski, powiat (…) stanowiące: 1.      Zabudowaną działkę gruntu numer 2 o obszarze 24 ary, (…). Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…) z adnotacją, że na działce znajduje się część budynku (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RV o obszarze 11 arów, grunty orne, klasa V,-        B-RV o obszarze 04 arów, grunty orne zabudowane, klasa V, -        S-RV o obszarze 06 arów, sady założone na gruncie ornym, klasa V, -        ŁIV o obszarze 03 ara, łąki trwałe, klasa IV.2.      Niezabudowaną działkę gruntu numer 3 o obszarze 77 arów (…). Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RIVb o obszarze 45 arów, grunty orne, klasa IVb, -        RV o obszarze 032 ary, grunty orne, klasa V.3.      Niezabudowaną działkę gruntu numer 4 o obszarze 5 ha, KW (…) Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to: RV o obszarze 5 ha grunty orne, klasa V.4.      Niezabudowaną działkę gruntu numer 5 o obszarze 4 ha, (…). Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…) Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RIVb o obszarze 03 ha 75 a (trzy hektary siedemdziesiąt pięć arów), grunty orne klasa IVb, -        RV o obszarze 25 arów, grunty orne, klasa V.5.      Działkę gruntu numer 6 o obszarze 43 ary, zabudowaną budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe, gospodarcze dla rolnictwa o powierzchni zabudowy 134 m2, KW (…) Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RV o obszarze 18 arów, grunty orne, klasa V,-        B-RV o obszarze 12 arów, grunty orne zabudowane, klasa V,-        S-RV o obszarze 09 arów, sady założone na gruncie ornym, klasa V, -        ŁIV o obszarze 04 ary, łąki trwałe, klasa IV.6.      Niezabudowaną działkę gruntu numer 7 o obszarze 02 ha 84 ary, (…) Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RV o obszarze 23 ary, grunty orne, klasa V,-        RVI o obszarze 79 arów, grunty orne, klasa VI.-        ŁIV o obszarze 01 ha 09 arów, łąki trwałe, klasa IV, -        LsV o obszarze 73 ary, lasy, klasa V.7.      Niezabudowaną działka gruntu numer 8 o obszarze 04 ha 14 arów, (…). Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RV o obszarze 04 ha 14 arów, grunty orne, klasa V.8.      Niezabudowaną działkę gruntu numer 9 o obszarze 03 ha 67 a, (…). Położona w obrębie ewidencyjnym (…), numer identyfikacyjny działki (…). Rodzaj użytków na ww. działce to:-        RIVa o obszarze 01 ha 26 arów, grunty orne, -        klasa IVa RIVb o obszarze 02 ha 13 arów, grunty orne, klasa IVb, -        RV o obszarze 28 arów, grunty orne, klasa V.  Darczyńca tych nieruchomości (brat) nabył uprzednio w/w nieruchomości w drodze darowizny od swojej matki; grunty te znajdowały się w majątku rodzinnym od lat 80 XX wieku. Pierwotnie zostały nabyte przez rodziców Wnioskodawcy celem ich uprawy oraz wybudowania na jednej z działek domów dla rodziny.   Po nabyciu gruntów przez Wnioskodawcę, były one - początkowo - wykorzystywane na cele rolne (obsiewane). W związku z faktem, że Wnioskodawca jest zatrudniony w innym podmiocie na podstawie umowy o pracę, nie miał czasu na dodatkowe, tak absorbujące zajęcie, jakim jest działalność rolnicza; tym samym pracami na gruncie w tym czasie zajmował się ojciec Podatnika. Z uwagi na jego poważne problemy zdrowotne oraz zaawansowany wiek, prace rolnicze stawały się dla ojca Wnioskodawcy coraz bardziej dokuczliwe i męczące. Obecnie nie jest on w stanie ich wykonywać bez uszczerbku dla swojego zdrowia.   Biorąc pod uwagę pierwotne plany rodziny dotyczące wybudowania domów (w tym dostosowanego do potrzeb starzejących się rodziców), Wnioskodawca wystąpił o podział jednej z w/w działek, w konsekwencji czego Wójt Gminy wydał decyzję zatwierdzającą podział działki 4 na 10 działek, przy czym jedna z działek - na mocy tej decyzji - została przeznaczona pod poszerzenie drogi publicznej stanowiącej własność gminy (w drodze sprzedaży na rzecz Gminy - o tym również poniżej).   Wnioskodawca zamierzając wybudować dom dla swojej rodziny, rozpoczął prace przygotowawcze, tj. zlecił wykonanie sieci wodociągowej (jej własność po wybudowaniu została przeniesiona na Gminę) oraz wystąpił o warunki zabudowy (dalej: decyzja WZ) dla działek. Stan zdrowia rodziców w tym czasie nieco się pogorszył, co zaczęło generować kolejne koszta.   W związku z potrzebą uzyskania pewności, że rodzinie wystarczy funduszy na leczenie i utrzymywanie rodziców, jak i na wybudowanie domu, w 2020 roku sprzedano działkę nr 10. Celem sprzedaży zostało umieszczone ogłoszenie na jednym z popularnych portali ogłoszeniowych. Po tej sprzedaży ogłoszenie wygasło (nie było przedłużane). Wnioskodawca nie korzystał z usług pośredników nieruchomości. Poza ogłoszeniem o sprzedaży na ww. portalu, nie prowadził żadnej innej aktywnej działalności reklamującej sprzedaż posiadanych przez siebie nieruchomości, czy też w inny sposób wspierających tę sprzedaż. Przed tą transakcją miała miejsce sprzedaż działki 11 na rzecz Gminy; ta sprzedaż została zainicjowana przez Gminę, celem poszerzenia drogi (dostosowania jej wymiarów do wymogów stawianych prawem). Wnioskodawca był zobligowany - dla uzyskania decyzji zatwierdzającej podział działki - do dokonania tej transakcji (o tym mowa również w akapicie dot. podziału działki).   Wnioskodawca nie zdążył już jednak wystąpić o przyłączenie do sieci energetycznej ani do sieci gazowej - z uwagi na pogarszający się stan zdrowia rodziców, zaprzestał prac przygotowawczych. Na tę chwilę Wnioskodawca nie wie czy będzie kontynuował prace zmierzające do wybudowania domu, zatem przyłączy do sieci energetycznej ani sieci gazowej również nie planuje. Dodatkowo należy wskazać, że w międzyczasie decyzja WZ dla jednej z działek, powstałych w wyniku podziału wygasła (wskutek działań Gminy), bowiem została wydana decyzja o wygaśnięciu decyzji o warunkach zabudowy, z uwagi na objęcie tej działki miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.   W 2020 roku, po dojściu do skutku transakcji sprzedaży działki, nie miały miejsca kolejne ogłoszenia dotyczące ofert sprzedaży działek - rodzina nie potrzebowała więcej funduszy na własne cele. Należy jednocześnie wskazać, że mimo, iż formalnie właścicielem nieruchomości jest wyłącznie Wnioskodawca, to otrzymane ze sprzedaży kwoty - na mocy porozumienia między członkami rodziny - są zasadniczo dzielone pomiędzy Wnioskodawcę, jego brata oraz rodziców. Nieruchomości te są bowiem traktowane de facto jako pozostają w majątku całej rodziny (ojcowizna). Wnioskodawca przekazał zatem - na mocy darowizny - odpowiednią część pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży bratu oraz rodzicom.   W 2021 roku, w związku z potrzebą uzyskania kolejnych środków finansowych, zostały sprzedane kolejne dwie działki - było to podykotowane wyłącznie potrzebami finansowymi całej rodziny (kwoty uzyskane ze sprzedaży także były podzielone pomiędzy Wnioskodawcę, brata i rodziców). W tym celu zostały zamieszczone ponownie ogłoszenia na popularnym portalu ogłoszeniowym (na moment składania wniosku ogłoszenia są już wyłączone). Wnioskodawca nie korzystał przy tej sprzedaży z usług pośredników nieruchomości. Poza ogłoszeniem o sprzedaży na ww. portalu, nie prowadził żadnej innej aktywnej działalności reklamującej sprzedaż posiadanych przez siebie nieruchomości, czy też w inny sposób wspierających tę sprzedaż.   Na dzień składania wniosku, brana pod uwagę jest jeszcze jedna sprzedaż w tym roku (zainteresowany potencjalny nabywca „nachodzi” w tym celu rodzinę od dawna i usiłuje przekonać Wnioskodawcę do sprzedaży), tj. sprzedaż działki 1. Jeżeli ta sprzedaż dojdzie do skutku, to najprawdopodobniej już w tym roku kolejne sprzedaże nie będą mieć miejsca; ewentualne kolejne transakcje dotyczące tych działek (dla których zostały wydane decyzje WZ) będą mieć miejsce, w przyszłości tylko gdy rodzina będzie potrzebować dalszych środków na życie, w tym przede wszystkim na adaptację domu rodziców do potrzeb związanych z pogarszającym się stanem zdrowia lub z koniecznością zapewnienia rodzicom odpłatnej opieki.   Uzyskane ze sprzedaży pieniądze nie są i nie będą inwestowane w kupno kolejnych działek. Rodzina z uzyskanych ze sprzedaży funduszy może się utrzymać i pokrywać koszty leczenia rodziców. Nie ma potrzeby dokonywania cyklicznych transakcji, w określonych odstępach czasu. Celem Wnioskodawcy nie jest bowiem maksymalizacja zysków ze sprzedaży nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości nie były także przez Wnioskodawcę (ani wcześniej przez członków rodziny) wynajmowane, czy też wydzierżawiane. Nie były także ustanawiane na nich prawo użytkowania. Wyłącznie celem spełniania wymogów stawianych przez ARiMR (grunty rolne muszą być utrzymywane w wymaganej kulturze dla uzyskania unijnych dopłat bezpośrednich), niezbędne zabiegi agrotechniczne wykonywał zaprzyjaźniony rolnik. Nie odbywało się to w ramach umowy najmu czy dzierżawy.   Podsumowując i uściślając: 1.      Wnioskodawca nabył nieruchomości rolne;2.      Podatnik nie dokonał przeprowadzenia tzw. całkowitego uzbrojenia wszystkich działek; wybudowany został wyłącznie wodociąg, który znajduje się w drodze; nie miały miejsca przyłącza do każdej z poszczególnych działek. Wodociąg został wybudowany przede wszystkim celem doprowadzenia wody w pobliże działki, na której Wnioskodawca ma zamiar w przyszłości wybudować swój dom;3.      Wnioskodawca nie uzbroił działek w prąd i gaz;4.      Podatnik nie prowadził i nie będzie prowadził żadnych działań marketingowych, w związku z planowanymi transakcjami - nie podejmował żadnych aktywnych czynności w zakresie poszukiwania nabywców (ciężko uznać zwykłe ogłoszenie na popularnym portalu za aktywne poszukiwanie nabywcy).5.      Wnioskodawca nie zamierza ponosić innych, dodatkowych nakładów finansowych związanych z przygotowaniem działki do sprzedaży;6.      Wnioskodawca, ani poprzedni właściciele gruntów nie wynajmowali, ani nie wydzierżawiali tych gruntów,7.      Wnioskodawca chce ograniczyć sprzedaż działek gruntu tylko do przypadków, gdy rodzina będzie potrzebować środków finansowych (związanych z wyjątkowymi potrzebami Rodziców w zakresie opieki). Tym samym nie wiadomym jest, kiedy nastąpi (jeśli w ogóle) dalsza sprzedaż działek. Wnioskodawca nie zamierza uzależniać sprzedaży gruntu od aktualnych ich cen. Wnioskodawca przewiduje, że teraz zbliżamy się do szczytu cen nieruchomości, zaś ceny wkrótce mogą zacząć spadać: nie jest to dla niego jednak okolicznością istotną dla sprzedaży gruntu.   W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: a)      Podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z tytułu nabycia działki pierwotnej, tj. działki, z której powstała działka nr 1, przeznaczona do sprzedaży,b)      Ani działka nr 1 ani działka pierwotna, z której powstała działka przeznaczona do sprzedaży, nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym do działalności rolniczej. Podatnik nie był tym samym podatnikiem podatku VAT. Nie był również zarejestrowany w tym charakterze.c)      Działka 1, od momentu jej nabycia (nabycia działki pierwotnej) nie była przez Podatnika wykorzystywana w żaden aktywny sposób (w szczególności Podatnik jej nie obsiewał i nie zbierał z niej plonów, z których uzyskiwałby wpływy; jedynie początkowo, po jej nabyciu w drodze darowizny od brata, ojciec Wnioskodawcy obsiewał część z tych gruntów). Jak wskazano w treści wniosku, przedmiotowe nieruchomości — w tym omawiana działka 1 - nie były przez Wnioskodawcę (ani wcześniej przez członków rodziny) wynajmowane, czy też wydzierżawiane. Nie były także ustanawiane na nich prawo użytkowania. Wyłącznie celem spełniania wymogów stawianych przez ARiMR (grunty rolne muszą być utrzymywane w wymaganej kulturze dla uzyskania unijnych dopłat bezpośrednich), niezbędne zabiegi agrotechniczne wykonywał na nich zaprzyjaźniony rolnik. Nie odbywało się to w ramach umowy najmu czy dzierżawy.d)      Podatnik nigdy nie był i nie jest obecnie rolnikiem ryczałtowym, w rozumieniu ustawy VAT.e)      Z gruntów, o których mowa we wniosku, Podatnik nie dokonywał sprzedaży płodów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej.f)       Podatnik nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla działki 1, ani dla działki pierwotnej, w której powstała działka 1.g)      oraz i) Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca wystąpił o podział działki pierwotnej. Zamiarem było wybudowanie na tych działkach domów dla rodziny (oprócz rodziców Wnioskodawca ma również rodzeństwo). We wniosku wskazano również, że Podatnik wystąpił o warunki zabudowy dla działek; już na moment podziału Wnioskodawca wiedział jednak, że rodzina nie będzie dysponowała 10 działkami; warunkiem dokonania podziału była bowiem obligatoryjna sprzedaż działki 11 na rzecz Gminy. Ponadto dla jednej z działek decyzja o warunkach zabudowy wygasła (wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego). Na moment podziału Wnioskodawca (i jego rodzina) nie wiedział gdzie, i kto rozpocznie budowę. Przewidywał też, że niezbędne będą ku temu środki finansowe (budowa kilku domów wiąże się z horrendalnymi kosztami); przewidywał zatem, że — chcąc, nie chcąc — rodzina będzie zmuszona wyprzedać część majątku prywatnego, np. niektóre niewykorzystane na potrzeby własne działki, aby sfinansować budowę własnych domów. Podatnik wiedział, że uzyskanie takich decyzji wymaga czasu oraz zaangażowania. Aby nie musieć tych czynności powtarzać i poświęcać temu więcej czasu, postanowił wystąpić o podział działki oraz o warunki zabudowy dla wszystkich działek jednorazowo. Nie było to zatem konieczne, ale — zwyczajnie — miało na celu oszczędzenie czasu i pieniędzy. Podkreślić tutaj trzeba, że Podatnik pracuje zawodowo i nie zamierza zmieniać zawodu.h)      Rodzina nie mogła się porozumieć co do wyboru działek pod zabudowę (było to powodem podziału oraz uzyskaniem warunków zabudowy dla wszystkich nowo podzielonych działek); jeżeli chodzi o budowę domu dla rodziców, to brane były pod uwagę działki 12 i 10.j)   Jak wskazano we wniosku, poza zleceniem wykonania sieci wodociągowej oraz uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy, Wnioskodawca nie podjął żadnych działań zmierzających do zwiększenia wartości jakiejkolwiek działki, w tym działki 1. Gdy tylko Podatnik uznał, że budowa domu rodzinnego może nie dojść do skutku, zaprzestał „inwestowania” w działki. Jak wskazano we wniosku, „Wnioskodawca nie zdążył już jednak wystąpić o przyłączenie do sieci energetycznej ani do sieci gazowej - z uwagi na pogarszający się stan zdrowia rodziców, zaprzestał prac przygotowawczych. Na tę chwilę Wnioskodawca nie wie, czy będzie kontynuował prace zmierzające do wybudowania domu, zatem przyłączy do sieci energetycznej ani sieci gazowej również nie planuje”.k)  Na chwilę sporządzania niniejszej odpowiedzi na wezwanie, Wnioskodawca nie przystępuje do zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży; warunki transakcji (a więc przede wszystkim cena, tj. czy należy uwzględniać w niej podatek VAT), uzależnione będą przede wszystkim od treści wnioskowanej interpretacji. Strony potencjalnej transakcji tym samym postanowiły o wstrzymaniu procesu sprzedaży do czasu uzyskania interpretacji indywidualnej. Zakres umowy będzie obejmował rzeczoną działkę, nie są planowane żadne szczególne, dodatkowe warunki transakcji.l)  Nie jest jednak wykluczone, że pełnomocnikiem działającym w imieniu Wnioskodawcy przy zawieraniu umowy przed notariuszem, będzie brat/ojciec/żona Wnioskodawcy, z uwagi na obowiązki zawodowe (etat) Podatnika (zwyczajnie może nie uzyskać urlopu na ten czas). Nie ma potrzeby ustanawiania Pełnomocnika do innych czynności (innych czynności zawarciem umowy w formie aktu notarialnego nie będzie).m) Nie, ewentualny pełnomocnik nie będzie składał w imieniu Podatnika żadnych wniosków itp., w związku z potencjalną sprzedażą działki 1. Gdyby pełnomocnik miał zostać ustanowiony, to tylko w celach, o których mowa w odpowiedzi na pytanie oznaczone literą l).n)  Wnioskodawca nie podjął żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki - Podatnik nigdy nie prowadził i nie będzie prowadził żadnych działań marketingowych, w związku z działkami - nie podejmował żadnych aktywnych czynności w zakresie poszukiwania nabywców (ciężko uznać zwykłe ogłoszenie na popularnym portalu za aktywne poszukiwanie nabywcy). Jeżeli chodzi o działkę 1 to dotychczasowy, potencjalny nabywca sam „nachodził” Wnioskodawcę celem dokonania na jego rzecz sprzedaży.o)  Sprzedaż pozwoli na pozyskanie środków na życie rodziny (potrzeby życiowe i koszty leczenia), w tym przede wszystkim na adaptację domu rodziców do potrzeb związanych z pogarszającym się stanem zdrowia lub z koniecznością zapewnienia rodzicom odpłatnej opieki. Uzyskane ze sprzedaży pieniądze nie są i nie będą inwestowane w kupno kolejnych działek. Rodzina z uzyskanych ze sprzedaży funduszy może się utrzymać i pokrywać koszty leczenia rodziców. Nie ma potrzeby dokonywania cyklicznych transakcji, w określonych odstępach czasu. Celem Wnioskodawcy nie jest bowiem maksymalizacja zysków ze sprzedaży nieruchomości. p) Poza opisanymi we wniosku sprzedażami działek (powstałych z działki pierwotnej), tj. działki nr 12 (sprzedaż w dniu 20.07.2020 r.); działki nr 13 (sprzedaż w dniu 14.05.2021 roku) oraz działki nr 14 (sprzedaż w dniu 14.05.2021 roku), Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży innych nieruchomości. q)  Wnioskodawca nie posiada innych (oprócz opisanych we wniosku) nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. r)  Uzyskane ze sprzedaży pieniądze nie są i nie będą inwestowane w kupno kolejnych działek. Rodzina z uzyskanych ze sprzedaży funduszy może się utrzymać i pokrywać koszty leczenia rodziców.  W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki nr 1, o której mowa w zdarzeniu przyszłym, będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, a w konsekwencji czy sprzedaż działek będzie opodatkowana podatkiem VAT?  Stanowisko Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, że przy sprzedaży działki 1 nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, w związku z tym jego transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.; dalej: „ustawa VAT”), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, wedle ust. 2 cytowanej regulacji, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Tak więc wykonanie czynności wymienionej w przepisach jako podlegająca opodatkowaniu przez podmiot niewystępujący w tym konkretnym przypadku w charakterze podatnika - nawet jeśli tak w ogóle jest on podatnikiem z innego tytułu (co nie występuje w niniejszej sytuacji) - pozostaje poza zakresem opodatkowania. Podatnikiem dany podmiot będzie tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności - będących dostawą towarów czy też świadczeniem usług - niemające miejsca w ramach działalności gospodarczej, nie jest działaniem w charakterze podatnika, a w konsekwencji - nie podlega opodatkowaniu.   Jak wskazał choćby WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 9 lutego 2010 roku, sygn. akt: I SA/Po 1015/09: „ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, ani nawet formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności - bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika od towarów i usług”. Podatnikiem dany podmiot będzie tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności - będących dostawą towarów czy też świadczeniem usług - niemające miejsca w ramach działalności gospodarczej, nie jest działaniem w charakterze podatnika, a w konsekwencji - nie podlega opodatkowaniu. Status ten nie jest zaś stałą cechą danego podmiotu, lecz musi być oceniany każdorazowo w odniesieniu do konkretnej sytuacji. Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Pomimo tego, że ustawa nie wyraża tego wprost, przyjąć należy, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W orzecznictwie przyjęto, że w sytuacji, w której dany podmiot dokonuje sprzedaży towarów z majątku prywatnego (nienabytego w celu odprzedaży, choć z dopuszczeniem takiej możliwości), nie jest podatnikiem VAT w zakresie tych czynności, choćby takich transakcji (sprzedaży gruntów) było kilka lub nawet kilkanaście. Tego rodzaju pogląd odnaleźć można np. w wyroku składu siedmiu sędziów NSA z dnia 29 października 2007 r. (I FPS 3/07, ONSA WSA 2008, nr 1. poz. 8). Podobny pogląd zaprezentowano również w wyroku NSA z dnia 27 stycznia 2010 r., I FSK 1955/08, LEX nr 593780, zgodnie z którym: „(...) jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie”. W orzecznictwie sądowym wskazuje się także, iż działalność handlowa (utożsamiana tu z gospodarczą w tym zakresie) nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z góry określonej ilości towarów. Z tego powodu nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odprzedaży (w celach handlowych). WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt: I SA/Bk 399/06, wskazał, że w każdym przypadku istotne znaczenie powinien mieć zamiar nabycia przedmiotowych gruntów (które są później sprzedawane przez takiego nabywcę). Jeśli z okoliczności sprawy wynika, że zamiarem nabycia było późniejsze odprzedanie gruntów, to - zasadniczo - należałoby takiego sprzedawcę uznać za podatnika VAT w zakresie tych sprzedaży. Jeśli natomiast sprzedawca gruntów nabywał te grunty do majątku prywatnego, dopuszczając wprawdzie możliwość odprzedaży, lecz nie było to jego głównym celem, wówczas co do zasady w zakresie dokonywanej sprzedaży gruntów nie powinien być traktowany jako podatnik VAT. Podobnie przyjął NSA w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 roku, sygn. akt: I FSK 1629/07, w którym podkreślił, że decydujące znaczenie mają zamiar i okoliczności nabycia składników majątku, w szczególności to, czy nabycie dotyczyło zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb podatnika, czy też miało związek z prowadzoną działalnością handlową. Oczywiście zamiar, o którym mowa, w okolicznościach konkretnego przypadku będzie trudno ustalić. W doktrynie podnosi się (A. Bartosiewicz. VAT Komentarz, WK 2016), że należy wówczas zwrócić uwagę na okoliczności towarzyszące nabyciu, a także na moment nabycia oraz na czas dzielący nabycie i zbycie oraz okoliczności sprzedaży i przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży (czy konsekwentnie pozostają one w majątku prywatnym, czy też są używane w działalności gospodarczej). W opisanym stanie faktycznym ciężko uznać, że Podatnik nabył nieruchomość rolną w celu odsprzedaży, skoro pierwotnym zamysłem było wykorzystywanie zakupionej ziemi do celów rolnych (obsiewanie). Na analogiczny pogląd do powyższego wskazuje również wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2010 r. I FSK 1955/08, LEX nr 593780, wedle którego: „(...) odpowiedź na pytanie, czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do konkretnych okoliczności faktycznych danej sprawy Okolicznością przesądzającą nie może tu być jedynie sam fakt podziału gruntu na odrębne działki”. W omawianym stanie faktycznym, Podatnik nabył nieruchomość: 1.      Rolną (nie budowlaną),2.      Podatnik nie dokonał przeprowadzenia tzw. całkowitego uzbrojenia wszystkich działek; wybudowany został wyłącznie wodociąg, który znajduje się w drodze; nie miały miejsca przyłącza do każdej z poszczególnych działek.3.      Wnioskodawca nie uzbroił działki w prąd czy gaz;4.      Podatnik nie prowadził i nie będzie prowadził żadnych działań marketingowych, w związku z planowanymi transakcjami - nie podejmował żadnych aktywnych czynności w zakresie poszukiwania nabywców (ciężko uznać zwykłe ogłoszenie na popularnym portalu za aktywne poszukiwanie nabywcy).5.      Wnioskodawca nie zamierza ponosić innych, dodatkowych nakładów finansowych związanych z przygotowaniem działki do sprzedaży;6.      Wnioskodawca chce ograniczyć sprzedaż tylko do sytuacji, gdy rodzina będzie potrzebować środki finansowe. Tym samym nie wiadomym jest kiedy nastąpi (i czy w ogóle wystąpi) sprzedaż.   Na tle niniejszej sprawy, wątpliwości dotyczą sprzedaży gruntów (działek rolnych) przez podmiot, który nabył je w drodze darowizny od brata z zamiarem innym niż ich dalsza odsprzedaż. Wnioskodawca zamierzał wybudować dom dla rodziny na nieruchomości (poczynił w tym kierunku pierwsze kroki). Przez wzgląd na pracę zawodową nie był nawet w stanie sam uprawiać tej roli - robił to ojciec. Z czasem jednak, z przyczyn niezależnych od Podatnika tj. w związku chorobą ojca oraz brakiem czasu na to aby samemu zajmować się uprawą ziemi ww. działalność została zaprzestana.   Przede wszystkim podkreślić należy, że jeśli podatnik jak wskazano w opisie stanu faktycznego, od początku planował zagospodarowanie otrzymanych w darowiźnie nieruchomości na potrzeby własne i swojej rodziny (budowa domków), to nie sposób uznać w takiej sytuacji, że planował on sprzedaż przedmiotowych nieruchomości już w dniu ich nabycia (od brata) w drodze darowizny. Od momentu nabycia nieruchomości, do dnia dzisiejszego upłynęło ponad 7 lat. W tym czasie sprzedano łącznie tylko 4 działki, w tym jedną - przymusowo na rzecz Gminy (Wnioskodawca nie zainicjował tej sprzedaży, lecz była ona warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia podziału nieruchomości). Ponadto podziału dokonano wyłącznie w odniesieniu do części nabytego gruntu (jako takiego) - nie została podzielona całość nabytej ziemi.   W orzecznictwie podnosi się, że istotne dla oceny czy sprzedaż nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT są m.in. cele w związku z którymi podatnik zbywa nieruchomości. W wyroku WSA w Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r., I SA/Łd 174/18, LEX nr2511130 czytamy, że: „(...) podział i zbycie nieruchomości nastąpiło w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych skarżącej i jej dzieci z którymi skarżąca mieszkała u siostry. Po zbyciu poszczególnych działek skarżąca nie podjęła żadnych działań by nabyć kolejną nieruchomość w celach handlowych. Charakterystyczną cechą handlowca jest zaś nabywanie nowych towarów w miejsce tych które sprzeda. Tylko pod tym warunkiem sprzedaż może przekształcić się w działalność handlową i stanowić źródło utrzymania w dłuższej perspektywie pozwalającej przyjąć, że działalność handlowa jest wykonywana w sposób stały i systematyczny”.   Z analogiczną sytuacją jak w cytowanym wyroku mamy do czynienia w niniejszym stanie faktycznym. Podatnik dokonał podziału nieruchomości w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny. Niestety z uwagi na niepewność co do wystarczającej ilości funduszy (na leczenie/utrzymanie rodziców oraz budowę domu) został zmuszony do sprzedaży działek. Co istotne - w kontekście przywołanego wyroku - również nie nabywał on kolejnych nieruchomości po sprzedaży obecnie posiadanych.   Dalej w wyżej przytoczonym wyroku czytamy również, że: „Przeciwko przyjętej przez organy podatkowe ocenie, iż skarżąca prowadziła działalność handlową przemawia również i to, że działania skarżącej przed sprzedażą nieruchomości ograniczyły się do podziału nieruchomości i uzyskania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie dziesięciu budynków mieszkalnych oraz niezbędnej infrastruktury technicznej”. Także ten fragment można odnieść do przedmiotowego stanu faktycznego, gdyż podmiot zamierzając wybudować dom dla swojej rodziny rozpoczął prace przygotowawcze tj. zlecił wykonanie sieci wodociągowej, której własność została przeniesiona na Gminę oraz wystąpił o warunki zabudowy dla działek. Jak wskazano w stanie faktycznym nie zdążył już wystąpić o przyłączenie do sieci energetycznej i z uwagi na pogarszający się stan zdrowia rodziców zaprzestał prowadzenia dalszych prac przygotowawczych. Nieruchomości nie zostały uzbrojone w gaz czy prąd. Wodociąg znajduje się w drodze: nie ma jego przyłączy do poszczególnych działek.   Abstrahując od powyższego, mając na uwadze opisany w stanie faktycznym sposób nabycia spornych nieruchomości wskazać należy m in na wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2007 r., III SA/Wa 4176/06, LEX nr 322257, zgodnie z którym: „Jeżeli zatem Skarżący, nie dokonał nabycia działek w celu ich dalszej odsprzedaży, ale nabył je jako osoba fizyczna, w drodze darowizny od rodziców, i w związku z czym, działki te stanowią jego majątek osobisty, uznać należało, iż ich sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT”. Jak wynika z powyższego również w tym kontekście orzecznictwo stoi na stanowisku, że przy sprzedaży opisywanych działek podmiot nie działa w charakterze podatnika VAT, a zatem sprzedaż ta nie jest opodatkowana VAT .   W wyroku z dnia 18 sierpnia 2009 r. (I SA/Wr 920/09, LEX nr 555431) WSA we Wrocławiu stwierdził: „Nie sposób zgodzić się z absurdalnym wręcz wnioskiem organu odwoławczego, że skarżący stał się producentem gruntu, albowiem w sytuacji podziału gruntów gospodarstwa rolnego oraz zaopatrzenia ich w infrastrukturę techniczną powstał towar, którego poprzednio nie było, a mianowicie działki z przeznaczeniem pod zabudowę, z (...) warunkami przyłączenia sieci wodociągowej i podjętymi staraniami o doprowadzenie do działek elektryczności oraz kanalizacji, a także wydzielonymi drogami dojazdowymi. [...] Producentem w rozumieniu ustawy VAT jest ten, kto samodzielnie produkuje, wytwarza określony towar. Chodzi zatem o samodzielne działanie podmiotu celem wytworzenia nowego towaru. Takie zaś działanie ze swej istoty nie dotyczy gruntu. Grunt nigdy nie jest dobrem materialnym, które powstaje jako wynik procesu produkcji. Ponadto trudno przypisać skarżącemu charakter producenta, albowiem produkcją nie jest przedkładanie wniosków do organów administracji publicznej czy też innych podmiotów w celu podziału nieruchomości czy dokonania stosownych przyłączy”. W tym kontekście dla oceny, czy dany podmiot sprzedając działki gruntu działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji czy dokonana sprzedaż podlega opodatkowaniu, istotne znaczenie mają kryteria określone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 15 września 2011 r w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 S. i K.   W wyroku tym TSUE stwierdził, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w danej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37).   W odpowiedzi na interpelację poselską nr 15866 do Ministra Finansów, wskazano, że „okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.”.   Mając na uwadze powyżej przywołane uzasadnienie i wyroki, a także przywołany stan faktyczny, uznać należy, że Podatnik dokonując sprzedaży działki nr 1, o którym mowa we wniosku, nie może zostać uznany za podatnika podatku VAT działającego w tym charakterze.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.   Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).   Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.   Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.   W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości (działek) istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży nieruchomości (działek) będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.   Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.   Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.   Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika m.in., że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nie prowadzi formalnie zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nie jest zarejestrowany w rejestrze CEIDG, ani na potrzeby podatku VAT. Wnioskodawca dnia 26 marca 2014 roku nabył – w drodze darowizny od brata – m.in. nieruchomość niezabudowaną - działkę gruntu numer 4 o obszarze 5 ha. Biorąc pod uwagę pierwotne plany rodziny dotyczące wybudowania domów (w tym dostosowanego do potrzeb starzejących się rodziców), Wnioskodawca wystąpił o podział działki, w konsekwencji czego Wójt wydał decyzję zatwierdzającą podział działki 4 na 10 działek, przy czym jedna z działek - na mocy tej decyzji - została przeznaczona pod poszerzenie drogi publicznej stanowiącej własność gminy. Wnioskodawca zamierzając wybudować dom dla swojej rodziny, rozpoczął prace przygotowawcze, tj. zlecił wykonanie sieci wodociągowej (jej własność po wybudowaniu została przeniesiona na Gminę) oraz wystąpił o warunki zabudowy (dalej: decyzja WZ) dla działek. Stan zdrowia rodziców w tym czasie nieco się pogorszył, co zaczęło generować kolejne koszta. Obecnie brana jest pod uwagę sprzedaż roku działki 1. Jeżeli sprzedaż dojdzie do skutku, to najprawdopodobniej już w tym roku kolejne sprzedaże nie będą mieć miejsca; ewentualne kolejne transakcje dotyczące tych działek (dla których zostały wydane decyzje WZ) będą mieć miejsce, w przyszłości tylko gdy rodzina będzie potrzebować dalszych środków na życie, w tym przede wszystkim na adaptację domu rodziców do potrzeb związanych z pogarszającym się stanem zdrowia lub z koniecznością zapewnienia rodzicom odpłatnej opieki. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z tytułu nabycia działki pierwotnej, tj. działki, z której powstała działka nr 1, przeznaczona do sprzedaży. Ani działka nr 1 ani działka pierwotna, z której powstała działka przeznaczona do sprzedaży, nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym do działalności rolniczej. Podatnik nie był tym samym podatnikiem podatku VAT. Nie był również zarejestrowany w tym charakterze. Działka 1, od momentu jej nabycia (nabycia działki pierwotnej) nie była przez Wnioskodawcę wykorzystywana w żaden aktywny sposób (w szczególności Wnioskodawca jej nie obsiewał i nie zbierał z niej plonów, z których uzyskiwałby wpływy; jedynie początkowo, po jej nabyciu w drodze darowizny od brata, ojciec Wnioskodawcy obsiewał część z tych gruntów). Przedmiotowe nieruchomości — w tym omawiana działka 1 - nie były przez Wnioskodawcę (ani wcześniej przez członków rodziny) wynajmowane, czy też wydzierżawiane. Nie było także ustanawiane na nich prawo użytkowania. Wyłącznie celem spełniania wymogów stawianych przez ARiMR (grunty rolne muszą być utrzymywane w wymaganej kulturze dla uzyskania unijnych dopłat bezpośrednich), niezbędne zabiegi agrotechniczne wykonywał na nich zaprzyjaźniony rolnik. Nie odbywało się to w ramach umowy najmu czy dzierżawy. Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest obecnie rolnikiem ryczałtowym, w rozumieniu ustawy VAT i z gruntów, o których mowa we wniosku, nie dokonywał sprzedaży płodów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla działki 1, ani dla działki pierwotnej, w której powstała działka 1. Wnioskodawca wystąpił o podział działki pierwotnej. Zamiarem było wybudowanie na tych działkach domów dla rodziny (oprócz rodziców Wnioskodawca ma również rodzeństwo). We wniosku wskazano również, że Podatnik wystąpił o warunki zabudowy dla działek; już na moment podziału Wnioskodawca wiedział jednak, że rodzina nie będzie dysponowała 10 działkami; warunkiem dokonania podziału była bowiem obligatoryjna sprzedaż działki 11 na rzecz Gminy. Ponadto dla jednej z działek decyzja o warunkach zabudowy wygasła (wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego). Na moment podziału Wnioskodawca (i jego rodzina) nie wiedział gdzie, i kto rozpocznie budowę. Przewidywał też, że niezbędne będą ku temu środki finansowe (budowa kilku domów wiąże się z horrendalnymi kosztami); przewidywał zatem, że — chcąc, nie chcąc — rodzina będzie zmuszona wyprzedać część majątku prywatnego, np. niektóre niewykorzystane na potrzeby własne działki, aby sfinansować budowę własnych domów. Podatnik wiedział, że uzyskanie takich decyzji wymaga czasu oraz zaangażowania. Aby nie musieć tych czynności powtarzać i poświęcać temu więcej czasu, postanowił wystąpić o podział działki oraz o warunki zabudowy dla wszystkich działek jednorazowo. Nie było to zatem konieczne, ale — zwyczajnie — miało na celu oszczędzenie czasu i pieniędzy. Podkreślić tutaj trzeba, że Podatnik pracuje zawodowo i nie zamierza zmieniać zawodu. Jak wskazano we wniosku, poza zleceniem wykonania sieci wodociągowej oraz uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy, Wnioskodawca nie podjął żadnych działań zmierzających do zwiększenia wartości jakiejkolwiek działki, w tym działki 1. Gdy tylko Podatnik uznał, że budowa domu rodzinnego może nie dojść do skutku, zaprzestał „inwestowania” w działki. Jak wskazano we wniosku, „Wnioskodawca nie zdążył już jednak wystąpić o przyłączenie do sieci energetycznej ani do sieci gazowej - z uwagi na pogarszający się stan zdrowia rodziców, zaprzestał prac przygotowawczych. Ewentualny pełnomocnik nie będzie składał w imieniu Podatnika żadnych wniosków itp., w związku z potencjalną sprzedażą działki 1. Sprzedaż działki pozwoli na pozyskanie środków na życie rodziny (potrzeby życiowe i koszty leczenia), w tym przede wszystkim na adaptację domu rodziców do potrzeb związanych z pogarszającym się stanem zdrowia lub z koniecznością zapewnienia rodzicom odpłatnej opieki. Uzyskane ze sprzedaży pieniądze nie są i nie będą inwestowane w kupno kolejnych działek. Rodzina z uzyskanych ze sprzedaży funduszy może się utrzymać i pokrywać koszty leczenia rodziców. Nie ma potrzeby dokonywania cyklicznych transakcji, w określonych odstępach czasu. Celem Wnioskodawcy nie jest bowiem maksymalizacja zysków ze sprzedaży nieruchomości.   Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, opodatkowania sprzedaży działki nr 1.   Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Wnioskodawca podjął w odniesieniu do działki będącej przedmiotem sprzedaży.   W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Bowiem, co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie są podatnikami podatku VAT.   W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca działa w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we  wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać, nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z zawartego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. O uznaniu Wnioskodawcy za podatnika nie może przesądzać podział pierwotnej działki 4 o powierzchni 5 ha, na mniejsze z których powstała działka nr 1 przeznaczona do sprzedaży oraz wystąpienie przez Wnioskodawcę o warunki zabudowy dla działek i zlecenie wykonania sieci wodociągowej, gdyż jak wskazał Wnioskodawca powyższe działania były związane z celami prywatnymi Wnioskodawcy tj. zamiarem Wnioskodawcy było wybudowanie na tych działkach domów dla rodziny – jak wskazał Wnioskodawca oprócz rodziców ma również rodzeństwo. Zatem z okoliczności sprawy wynika, że działka nr 1 przeznaczona do sprzedaży nie była w żadnym momencie wykorzystywana ani też przeznaczona do wykorzystywania w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął również ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, bowiem z okoliczności sprawy wynika, że czynności poczynione w stosunku przedmiotowej działki nie wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w stosunku do przedmiotowej działki.   Uwzględniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1– za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami. Zatem, w związku ze sprzedażą działki nr 1 Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż przedmiotowej działki, w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego, sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Reasumując, dokonując transakcji zbycia działki nr 1 Wnioskodawca nie występuje  w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży działki nr 1 nie podlega opodatkowaniu VAT.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.   Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.   Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.   Ponadto podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w odniesieniu do przedstawionego opisu planowanego zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a;2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.