I PZ 3/83

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN J. Sokołowski.Sędziowie SN: A. Grymaszewski, M. Krzyżanowska (spr.).SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 1983 r. ma posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Heleny Ż. przeciwko Prokuraturze Wojewódzkiej w B. o odszkodowanie na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 30 listopada 1982 r., sygn. akt X C (…)postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 30 XI 1982 r. Sąd Wojewódzki uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania terenowej Komisji odwoławczej. Sąd Wojewódzki przekazując sprawę komisji odwoławczej kierował się następującymi przesłankami:Powódka była pracownikiem administracyjnym w Prokuraturze Rejonowej w S. i zgłosiła szereg roszczeń, w związku z wypowiedzeniem jej umowy o pracę. Zdaniem powódki wypowiedzenie to nastąpiło z naruszeniem obowiązujących przepisów, ponieważ zakład pracy wypowiedział umowę o pracę na rok przed emeryturą.Do powódki, jako pracownika administracyjnego Prokuratury P.R.L, stosuje się odpowiednio na podstawie art. 298 k.p. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 XII 1974 r., w sprawie praw i obowiązków pracowników urzędów państwowych. Zgodnie z § 15 ust. 4 tego rozporządzenia odwołanie od niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracy pracownik może wnieść do Komisji odwoławczej do spraw pracy. Skoro więc powódka twierdzi, że wypowiedzenie jej umowy o pracę było niezgodne z prawem, gdyż nastąpiło przed emeryturą, a więc sprzecznie z art. 39 k.p., przeto organem właściwym do rozpoznania jej roszczeń jest odwoławcza Komisja do spraw pracy.Postanowienie to zaskarżyła powódka zażaleniem.Jakkolwiek w zażaleniu powódka twierdzi, że już pogodziła się z samym faktem rozwiązania stosunku pracy, to jednak nadal podtrzymuje swe twierdzenie o bezpodstawności takiego wypowiedzenia (przed emeryturę), nadmieniając że z tego tytułu domaga się odszkodowania, które - jako roszczenie cywilno-prawne - powinien rozpoznać sąd powszechny, a nie Komisja odwoławcza.Zażalenie jest bezpodstawne z następujących względów:Powódka roszczenia odszkodowawcze wywodzi z niezgodnej - w jej mniemaniu - wypowiedzenia umowy o pracę, jako dokonanego przed emeryturą. Źródłem, więc odszkodowawczych roszczeń, powódki jest stosunek pracy.W uzasadnieniu uchwały składu 7 sędziów SN z dnia 14 III 1978 r. V PZP 8/77 (OSNCP 1978 r. poz. 82) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że każdy spór związany z zatrudnieniem pracownika ma charakter sprawy ze stosunku pracy, choćby nawet przy merytorycznym rozstrzyganiu sporu zachodziła potrzeba posiłkowego stosowania przepisów prawa cywilnego. Właściwym dla rozstrzygnięcia takiego sporu nie są sądy powszechne lecz organy przewidziane w kodeksie pracy tj. Komisje rozjemcze i odwoławcze Komisje do spraw pracy oraz okręgowe sądy pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 242 k.p.). Nie ma zatem istotnego znaczenia, że powódka roszczenia odszkodowawcze opiera na przepisach prawa cywilnego, skoro wywodzi ona te roszczenia, ze stosunku pracy. Ponieważ przesłanką odszkodowawczych roszczeń powódki jest konieczność uprzedniego ustalenia niezgodności z prawem wypowiedzenia umowy o pracę, jako dokonanego przed emeryturą (art. 39 pkt 4 k.p.) przeto Sąd Wojewódzki trafnie przekazał sprawę do rozpoznania odwoławczej komisji do spraw pracy,W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.