II SA/Gl 207/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi A.G. i W.G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1) ze skargi A.G. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały i orzeka, iż nie podlega ona wykonaniu, 2) odrzuca skargę W. G. Na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] przystąpiono do sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta G. dla terenu, zlokalizowanego po północnej stronie projektowanej autostrady [...], obejmującego dzielnicę O. Projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko wyłożono do publicznego wglądu w okresie od [...] do [...]r., o czym ogłoszono w Gazecie A w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. zarzut do projektu planu wnieśli A.G. (właścicielka działek nr [...] i [...]) oraz W.G., którzy sprzeciwili się wejściu pasa drogowego na teren tej posesji, wnioskując o zawężenie pasa i zmianę klasy ulicy [...]. Wnoszący zarzut wskazali, iż działki przy tej ulicy w jej końcowym biegu, tj. od numeru [...] w górę, są wyjątkowo wąskie i skrócenie ich długości znacząco wpływa zarówno na ich wartość rynkową, jak i sposób wykorzystania. Za nieuzasadnione uznali też uczynienie ze ślepego obecnie odcinka ulicy [...] drogi lokalnej KL 1/2 Zarządzeniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta G. nie uwzględnił powyższego zarzutu, powiadamiając wnoszących o terminie sesji Rady Miejskiej, wyznaczonej na dzień [...]r. Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w G. działając na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), odrzuciła zarzut A.G. jako właścicielki działek nr [...] i [...], obręb O. oraz W.G. W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dotychczas obowiązującym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta G. ulica [...] oznaczona była symbolem L1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu. W projekcie zmiany planu ulica ta oznaczona została symbolem KL1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu (szerokość w liniach rozgraniczających 12-15 m). Zatem nie wprowadzono istotnych zmian, gdyż klasa ulicy pozostała ta sama, a linie rozgraniczające na zabudowanym już odcinku wynoszą 12 m, jak poprzednio, przy czym zgodnie z rozp. MTiGM w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430), minimalną szerokość w liniach rozgraniczających określono na 12 m. Organ gminy uznał, iż nie jest możliwe obniżenie klasy tej ulicy z uwagi na usytuowanie i jej długość oraz wielkość obszaru, jaki obsługuje oraz miejsce w układzie komunikacyjnym, a projekt zmiany planu nie może zakładać szerokości pasów drogowych mniejszych niż określone w rozporządzeniu. Za racjonalne uznano też przedłużenie obecnego "ślepego" odcinka ul. [...] w celu obsługi nowoprojektowanych terenów mieszkalnych i komercyjnych. Wreszcie, wskazano na uprawnienia właściciela nieruchomości z art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W skardze do sądu administracyjnego A.G. i W.G. zarzucili naruszenie prawa przez dysponowanie cudzą nieruchomością w sposób nieuzasadniony oraz nieuwzględnienie argumentów zawartych w zarzutach poprzez nierozważenie możliwości przeprowadzenia trasy dojazdowej do węzła autostrady [...] równolegle do ul. [...] przez pola i nieużytki, a wreszcie wskazali, iż nie zachodzi konieczność wydłużenia i poszerzenia ulicy z uwagi na przewidywaną budowę ulicy [...] o przebiegu równoległym. Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Odnosząc się do zarzutów skargi, wyjaśniono że ulica [...] nie ma bezpośredniego połączenia z węzłem autostrady [...] w O. i stąd nie może służyć do przeprowadzenia ruchu samochodowego do centrum miasta, zaś kwestia możliwości innego przeprowadzenia trasy dojazdowej nie była poruszona w zarzucie, stąd Rada nie mogła się do niej odnieść. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która stanowiła materialnoprawną podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu wniesionego przez skarżących A.G. i W.G., zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu, zaś uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub w części, wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Odmienną instytucję w postaci protestu powołana uchwała przewidywała jako prawo przysługujące każdemu, kto kwestionuje ustalenia projektu planu, lecz nie legitymuje się interesem prawnym. W tym jednak przypadku ustawodawca nie przewidział dalszej ochrony prawnej w formie uprawnienia wniesienia skargi do Sądu (art. 23 cyt. ustawy). Oznacza to, iż uchwała o odrzuceniu protestu nie podlega zaskarżeniu ani w trybie tej ustawy, która stanowi regulację całościową, ani też na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Taki też pogląd wyrażono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt III RN 163/01 (OSN 2003 r. poz. 480). O zakwalifikowaniu pisma, kwestionującego projekt planu do kategorii zarzutów, bądź protestów, nie decyduje zaś ani jego tytuł, jak i też nazwa, czy podstawa prawna aktu organu gminy, podjętego po jego rozpatrzeniu. W każdym wypadku wniesienie skargi na podjęty akt sąd administracyjny obowiązany jest wyjaśnić, czy akt ten zapadł w wyniku pisma, wniesionego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone w projekcie planu miejscowego, wyłożonym do publicznego wglądu. Jak wynika z ustaleń, zawartych w zaskarżonej uchwale oraz dołączonych do akt administracyjnych wypisów z rejestru gruntów, właścicielem działek nr [...] i [...], położonych na terenie, objętym projektem zamiany planu, jest wyłącznie skarżąca A.G. Natomiast skarżący W.G. nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości. Przyjąć należy, iż sam fakt zamieszkiwania nie daje legitymacji do wniesienia zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W konsekwencji, mimo wadliwego zakwalifikowania jego pisma i podjęcia uchwały, mocą której odrzucono zarzut W.G., Sąd uznał, iż w istocie uchwała ta miała charakter prawny aktu z art. 23 tej ustawy. Na uchwałę o odrzuceniu protestu skarga zaś nie przysługuje. W konsekwencji, z braku drogi sądowoadminsitracyjnej, skarga W.G. podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Merytorycznemu rozpoznaniu podlegała natomiast skarga A.G. jako wniesiona przez podmiot, wymieniony w art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarga ta musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych względów niż zawartych. Działając z urzędu zgodnie z zasadą, wyrażoną w art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu zapadła bez podstawy prawnej. Podjęcie kwestionowanego aktu nastąpiło bowiem w dniu [...]r. podczas gdy z dniem 11 lipca 2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z normą intertemporalną, zawartą w art. 85 ust. 2 tej ustawy, przepisy dotychczasowe mają zastosowanie w stosunku do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jedynie wówczas, gdy przed dniem wejścia w życie ustawy podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone do dnia 11 lipca 2003 r. Jak już wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w motywach wyroku z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 145/04 (niepubl.), odwołując się do poglądów, prezentowanych w literaturze (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2004 r., str. 575 oraz T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, Wyd. Zakamycze 2004 r. str. 218), statuowany w tej normie prawnej wymóg zawiadomienia o terminie wyłożenia planów do publicznego wglądu odnosi się do treści art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten nakłada zaś wymóg zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: - właścicieli lub władających nieruchomościami, od których może być pobrana opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy, - osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu. Dopiero po uzyskaniu zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień należy ogłosić o wyłożeniu projektu planu w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, jak stanowi regulacja art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy z 1994 r. Za prawnie wadliwe należy zatem uznać przeprowadzenie powyższych czynności niezgodnie z kolejnością, wskazaną w art. 18 ust. 2 tej ustawy (vide: wyrok NSA z dnia 29 maja 2001 r. sygn.akt II SA/Wr 2350/00, OSS 2001//4/122). Tak więc, dla możliwości kontynuowania po dniu 11 lipca 2003 r. procedury planistycznej, wdrożonej na gruncie ustawy z 1994 r., nie jest wystarczające dokonanie przed tym dniem ogłoszeń w miejscowej prasie oraz obwieszczeń o tym w sposób zwyczajowo przyjęty. Konieczne jest bowiem także prawidłowe zawiadomienie - przed tym dniem - na piśmie właścicieli lub władających nieruchomościami, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Przychylając się do powyższego poglądu skład orzekający dodatkowo miał na uwadze fakt, iż ustawodawca w regulacji intertemporalnej z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym posłużył się terminem "zawiadomienie", podczas gdy ustawa dotychczasowa w art. 18 ust. 2, dotyczącym procedury sporządzania planu obok tego terminu stanowi o "ogłoszeniu" i "obwieszczeniu". Zatem zasady wykładni systemowej zewnętrznej potwierdzają prawidłowość rozumowania, iż norma intertemporalna nawiązuje do zawiadomień, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r. Brak też podstaw do przyjęcia, aby wymóg ten został spełniony, gdy o wyłożeniu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko powiadomiono na piśmie przed dniem 11 lipca 2003 r. tylko niektóre podmioty, wymienione w tym przepisie. Oznacza to, iż wystarczy stwierdzenie, iż chociażby w stosunku do jednej osoby z kręgu, wskazanego przez ustawodawcę, uchybiono wymogowi doręczenia pisemnego zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu miejscowego, aby procedura planistyczna po wejściu w życie ustawy z 2003 r. nie mogła być prowadzona w trybie ustawy dotychczasowej. W praktyce sądowej stwarzać to może trudności, bowiem na etapie oceny zgodności z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu, podjętej po dniu 11 lipca 2003 r. nie sposób ocenić, czy wszystkie osoby, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, rzeczywiście mieszczą się w kręgu podmiotów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r., chyba że przypadek braku pisemnego zawiadomienia lub doręczenia zawiadomienia po dniu 10 lipca 2003 r. dotyczy wnoszącego zarzut, a następnie skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak ustalono w oparciu o akta procedury planistycznej, przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę, w stosunku do 285 podmiotów, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, brak jest dowodu doręczenia przed dniem 11 lipca 2003 r., bądź też prawidłowe doręczenie nastąpiło dopiero po tej dacie. I tak, z dowodów doręczenia wynika: 1. Z.K. brak daty doręczenia 2. M.G. nie doręczono 3. W.G. nie doręczono 4. G.J. nie doręczono, adresat zmarł 5. A.B. wyjechała za granicę i tam zmarła 6. W.K. dom wyburzony, mieszka gdzie indziej 7. J.G. nie doręczono 8. M.G. nie doręczono 9. A.S. nie doręczono 10.E.K. dom opuszczony, nikt nie mieszka, nie doręczono 11 J.P. nie żyje 12. E.S. nie jest już właścicielem nieruchomości 13. H.S. nie jest już właścicielem nieruchomości 14. M.B. zmarła 15. M.M. wyjechała za granicę 16. J.K. nie doręczono 17. R.D. nie doręczono 18. G.M. nie doręczono 19. W.C. nie doręczono 20. E.T. nie doręczono 21. Z.T. nie doręczono 22. T.K. brak dowodu doręczenia 23. A.B. zmarł 24. U.B. nie doręczono 25. K.R. nie doręczono 26. G.R. nie doręczono 27. T.K. nie doręczono 28. G.J. nie doręczono 29. J.M. nie doręczono 30. G.M. nie doręczono 31. Z.K. nie doręczono 32. L.K. nie doręczono 33. A.K. nie doręczono 34. J.J. nie doręczono 35. D.J. nie doręczono 36. A.T. nie doręczono 37. W.T. nie doręczono 38. M.T. nie doręczono 39. A.P. nie doręczono 40. J.G. nie żyje 41. A. N. nie doręczono 42. W.K. nie doręczono 43. J. W.-K. nie doręczono 44. Z.S. nie doręczono 45. J.S. nie doręczono 46. K.H. nie doręczono 47. J.O. nie doręczono 48. K.K. nie doręczono 49. M.K. nie doręczono 50. J.O. wyprowadziła się 51. S.S. nie doręczono 52. A.S. nie doręczono 53. A.S. nie doręczono 54. B.S. nie doręczono 55. H.D. nie mieszka 56. W. D. nie mieszka 57. R.H. nie doręczono 58. H.R. wyprowadził się 59. A.R. wyprowadziła się 60. M.C. nie doręczono 61. B.K. nie doręczono 62. G. K. nie doręczono 63. M.B. nie doręczono 64. G.S. nie doręczono 65. I.S. nie doręczono 66. W.S. nie doręczono 67. J.S. nie doręczono 68. M.L. nie doręczono 69. L.N. nie doręczono 70. P.B. nie mieszka 71. R.N. nie doręczono 72. .L.M. wyprowadziła się 73. A.M. wyprowadził się 74. R.N. wyprowadził się 75. M.N. wyprowadziła się 76. E.M. doręczono [...]r. 77. B.M. doręczono [...]r. 78. B.K. doręczono [...]r. 79. H.B. nie doręczono 80. R.B. nie doręczono 81. D.G. doręczono [...]r. (N.) 82. F.G. adresat zmarł 83. E.M. nie doręczono 84. R.W. nie doręczono 85. E.W. nie doręczono 86. B.W. nie doręczono 87. M. W. nie doręczono 88. P.P. nie doręczono 89. J.S. nie doręczono 90. R.S. nie doręczono 91. A.S. doręczono [...]r. (N.) 92. E.R. nie sposób ustalić daty doręczenia 93. J.C. nie doręczono 94. M.C. nie doręczono 95. M.M. nie doręczono 96. N.Ś. nie doręczono 97. D.Ś. nie doręczono 98. M.K. nie doręczono 99. R.K. wyprowadził się 100. P.K. zmarł 101. A.K. wyprowadził się 102. P.B. wyprowadził się 103. A.G. adresat nieznany 104. Z.D. awizowano po 10 lipca 2003 r. ([...]) 105. K.L. budynek nie istnieje, nie doręczono 106. A.M. wyprowadziła się 107. A.P. wyprowadził się 108. P.D. nie żyje 109. J.K. nie żyje 110. G.K. nie żyje 111. P.R. nie doręczono 112. B. R. nie doręczono 113. J.G. nie żyje 114. J.W. nie żyje 115. F.S. nie żyje 116. G.M. nie doręczono 117. J.R. nie doręczono 118. S.R. nie doręczono 119. A.R. nie żyje 120. J.K. nie doręczono (nie mieszka pod wskazanym adresem) 121. E.G. nie doręczono 122. H.B. nie doręczono 123. J.T.-B. nie doręczono 124. S. S. nie doręczono 125. R.Ś. brak daty odbioru 126. A.D. brak daty odbioru 127. P. D. brak daty odbioru 128. K.G. nie doręczono 129. J.G. nie doręczono 130. J.D. doręczono [...]r. 131. Gminna Spółdzielnia [...] doręczono [...]r. 132. M[...] nie doręczono 133. T.P. doręczono [...]r. 134. C. i A.U. nie doręczono 135. J.M. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem 136. J.S. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem 137. J.G. nie doręczono - j.w. 138. Z.Ś. nie doręczono 139. A.K. nie doręczono 140. Ł.M. nie doręczono 141. T. O. nie doręczono 142. E.C. nie doręczono 143. J.B. nie doręczono 144. J.B. nie doręczono 145. D.L. nie doręczono 146. L. O. nie doręczono 147. M.B. nie doręczono 148. A.H. nie żyje 149. J.J. nie doręczono 150. U.S. nie żyje 151. L.D. nie doręczono 152. E.D. nie doręczono 153. R.D. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem 154. K.C. nie doręczono 155. Ł.F. nie żyje 156. M.R. nie żyje 157. G.F. nie doręczono 158. A.C. nie żyje 159. W.J. nie żyje 160. H.M. nie żyje 161. F. H. nie żyje 162. P.K. nie doręczono 163. Ł.K. nie doręczono 164. R.W. nie doręczono 165. M.W. nie doręczono 166. T.C. nie doręczono 167. O.S. nie doręczono 168. J.B. nie doręczono 169. M.F. nie doręczono 170. A.F. nie doręczono 171. D.R. brak daty doręczenia, brak podpisu na doręczeniu 172. J.R. j.w. 173. P.M. brak daty doręczenia, brak podpisu 174. A.G. j.w. 175. B.G. j.w. 176. T.J. j.w. 177. A.S. nie doręczono 178. A.S. nie doręczono 179. K.L. nie żyje 180. G.B. nie doręczono 181. M.P. nie żyje 182. F. M. brak daty doręczenia i podpisu na doręczeniu 183. G.M. j.w. 184. M.M. j.w. 185. K.R. j.w. 186. J.H.-R. j.w. 187. Szkoła A nie doręczono 188. J.K. brak daty doręczenia i podpisu 189. G.K. j.w. 190. E.K. nie żyje 191. E. D. nie doręczono 192. A.L. nie żyje 193. J.K. nie żyje 194. S.W. nie doręczono 195. M.W. nie doręczono 196. W.P. nie żyje 197. A.K. nie doręczono 198. Z.R. 199. L.S. wyprowadził się 200. K.W. nie doręczono 201. M.W. nie doręczono 202. G.K. nie doręczono 203. J.J. wyprowadził się 204. J.K. brak daty doręczenia 205. U.G. brak daty doręczenia 206. S.K. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r. 207. A.A. odbiór [...]r. 208. B.A. j.w. 209. A.S. odbiór [...]r. 210. S.S. j.w. 211. M.K. odbiór [...]r. 212. M.M. j.w. 213. W.O. odbiór [...]r. 214. M.T. odbiór [...]r. 215. A.B.-B. odbiór [...]r. 216. M.B. j.w. 217. E.G. odbiór [...]r. 218. Polski Związek D. odbiór [...]r. 219. M.W. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r. 220. E.J. brak prawidłowego awiza 221. M.J. j.w. 222. R.J. j.w. 223. E.J. j.w. 224. M.H. j.w. 225. K.H. j.w. 226. J.H. j.w. 227. E.B. doręczono [...]r. 228. D.G. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r. 229. A.G. j.w. 230. H.S. j.w. 231. T.C. brak prawidłowego awiza 232. A.W. nie doręczono 233. A.S. awizowano prawdopodobnie po 10 lipca 2003 r. 234. K.S. brak prawidłowego awiza 235. R.S. j.w. 236. H.S. j.w. 237. A.O. j.w. 238. J.M. j.w. 239. H.M. j.w. 240. Z.K. j.w. 241. J.K. odebrano [...]r. 242. K.K. nieprawidłowe awizo 243. R.K. zmarł 244. A.K. wyprowadził się 245. F.K. j.w. 246. J. R. j.w. 247. A.G. j.w. 248. A.G. j.w. 249. A.J. zmarła 250. A.J. zmarła 251. J.G. j.w. 252. Z.K. wyprowadziła się 253. J.H. zmarł 254. A.K. wyprowadził się 255. L.K. j.w. 256. G.P. j.w. 257. M.P. j.w. 258. D.K. j.w. 259. J.M. zmarła 260. J.M. zmarł 261. J.G. wyprowadził się 262. J.H. brak prawidłowego awiza 263. J.H. j.w. 264. J.W. j.w. 265. J.B. brak daty odbioru zawiadomienia 266. E.G. przebywa poza granicami kraju 267. Z.H. nie doręczono 268. E.H. wyprowadziła się 269. J.H. j.w. 270. I.S. nie doręczono 271. P.S. nie doręczono 272. J.B. nie doręczono 273. Z.B. nie doręczono 274. M.H. brak daty doręczenia 275. F.H. j.w. 276. E.S. wyprowadziła się 277. W.S. j.w. 278. B.R. doręczono [...]r. 279. A.R. j.w. 280. J.W. j.w. 281. J.W. j.w. 282. W.D. nie doręczono 283. J.S. nie doręczono 284. J.S. j.w. 285. S.W. przebywa za granicą Podkreślić przyjdzie, iż z akt tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 236/04 wynika, że B.K. oraz Z.K. jako współwłaściciele działki nr [...] w G., położonej na terenie, objętym projektem planu, dotyczącym dzielnicy O., zostali prawidłowo powiadomieni o wyłożeniu projektu planu już po dniu 11 lipca 2003 r., tj. wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zawiadomienie to nastąpiło bowiem w trybie zastępczym z art. 44 kpa (przy odpowiednim zastępowaniu), zaś awizowanie przesyłki, której nie doręczono adresatom, miało miejsce w dniu [...]r. Mając na uwadze stan prawny, wówczas obowiązujący doręczenie należało zatem uznać za skuteczne z dniem [...]r. Tytuł prawny do nieruchomości został zaś udokumentowany wypisami z rejestru gruntów, stąd też brak podstaw do negowania faktu, iż chodzi o osoby, których interes prawny może zostać naruszony ustaleniami projektu planu. Nadto, brak dowodu doręczenia zawiadomienia G.S. (sprawa tut. Sądu II SA/Gl 243/04). Na tej podstawie stwierdzić należało, iż wobec B.K. i Z.K. oraz G.S. nie dochowano wymogu zawiadomienia przed dniem 11 lipca 2003 r. Taki stan rzeczy oznacza zaś, iż w niniejszej sprawie skutek ten musiał prowadzić do wniosku, iż po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak było podstawy prawnej do dalszego prowadzenia wszczętej uprzednio procedury planistycznej na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...], dotyczącej dzielnicy O. W konsekwencji, nie było dopuszczalne podjęcie zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Już jedynie z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był uwzględnić skargę A. G. poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, zaś podniesione w niej kwestie, dotyczące merytorycznej wadliwości aktu, nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i stąd nie było potrzeby ich rozważenia. Orzeczenie Sądu oparto na treści art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym upływ rocznego terminu od podjęcia kwestionowanego aktu, nie stanowił przeszkody do stwierdzenia jego nieważności, jako że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania przepis art. 94 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), bowiem ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi regulację całościową ze skutkami, wymienionymi w art. 27 ust. 1. Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonej uchwały po myśli art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Roszczenie skarżącej o zwrot kosztów postępowania wygasło wobec niezłożenia wniosku o ich zasądzenie (art. 210 § 1 cyt. ustawy). SW