III SA/Wa 2178/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2010 r. sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę "L." Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka") wystąpiła [...] maja 2009r. z wnioskiem o interpretację indywidualną przepisów ustawy z dnia 1 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: "u.p.t.u.") w związku z udzielanymi premiami pieniężnymi. Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka działa jako dystrybutor wyrobów czekoladowych marki L. na terenie Polski. Spółka nabywa wyroby od zagranicznych podmiotów wchodzących w skład grupy "L.", a następnie sprzedaje je podmiotom krajowym, które odsprzedają je dalej – głównie do hipermarketów. W ramach umów handlowych i innych porozumień strony ustalają, że w przypadku przekroczenia określonego poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym, Spółka wypłaci premię pieniężną lub bonus, które stanowią określony procent od wartości zakupów dokonanych w danym okresie. Premie są przyznawana i rozliczanie miesięcznie, kwartalnie, rocznie, po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Podstawą do otrzymanie premii jest dokonanie w danym okresie zakupów o wartości przekraczającej określony pułap. Kontrahenci nie są zobowiązani do wykonywania na rzecz Spółki dodatkowych czynności czy świadczenia dodatkowych usług oraz wystawiają na rzecz Spółki faktury z wykazanym podatkiem należnym VAT z tytułu premii pieniężnych/bonusów. Spółka zapytała: 1) czy premie pieniężne wypłacane przez Spółkę stanowią wynagrodzenie za świadczone przez kontrahentów usługi polegające opodatkowaniu VAT? 2) czy Spółce w konsekwencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wskazanego na ww. fakturach dokumentujących premie pieniężne? Zdaniem Spółki, zarówno treść art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 u.p.t.u. oraz interpretacja ogólna Ministra Finansów z [...] grudnia 2004r., interpretacje indywidualne z [...] listopada 2008r. ([...]), z [...] grudnia 2008r., ([...]), jak również odnoszenie korzyści przez Spółkę w zamian za wynagrodzenie (premia pieniężna) z tytułu usług polegających na podejmowaniu przez kontrahentów Spółki działań zmierzających do osiągnięcia określonego poziomu obrotów, które nie stanowią dostawy towarów, należy uznać za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu. Dlatego też kontrahenci powinni otrzymane premie dokumentować fakturami z podatkiem VAT 22%. Faktury te nie są dokumentów, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., więc Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych. Spółka stwierdziła ponadto, że znane jest jej stanowisko przeciwne sądów administracyjnych (m.in. wyroki NSA z: 6 lutego 2007r. sygn. akt I FSK 94/06, 23 września 2008r. sygn. akt I FSK 988/08, WSA: w Bydgoszczy z 20 stycznia 2009r. sygn. akt I SA/Bd 735/08; w Poznaniu z 26 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Po 287/07, w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 4080/06), z których wynika, że premie pieniężne nie podlegają opodatkowaniu VAT, ale w przeciwieństwie do ww. interpretacji ogólnej Ministra Finansów nie mają one mocy powszechnie obowiązującej. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] sierpnia 2009r. uznał oba stanowiska Spółki za nieprawidłowe. Wskazał, że dana sytuacja faktyczna nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług. Wynika to z jednoznacznego podziału czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jak również z art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L. 347 ze zm., dalej: "Dyrektywa 112"), który stanowi, że świadczeni usług oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Poza transakcjami kupna-sprzedaży nie doszło do rzeczywistego i odrębnego świadczenia nabywcy na rzecz zbywającego towary. Nie ma więc podstaw by uznać, że premie, które wypłaciła Spółka stanowiły jednocześnie wynagrodzenie za usługi realizowane przez kontrahenta. W związku z tym Minister zauważył, że skoro faktury wystawione przez kontrahentów dokumentują czynności, które nie podlegają opodatkowaniu VAT, Spółce, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., nie przysługuje prawo do odliczenia VAT wskazanego na tych fakturach. Minister przyjął natomiast, że Spółka wypłacając premie realizuje swój ekonomiczny interes, polegający na dążeniu do maksymalizacji zysku. Premie pieniężne nie wiążą się z konkretną dostawą, są wynikiem wszystkich dostaw towarów w danym okresie rozliczeniowym i przysługują kontrahentowi po zrealizowaniu określonej ilości zakupów, ale stanowią określony procent wartości zakupów w danym okresie rozliczeniowym. Premia pieniężna wiąże się z konkretną dostawą dokonaną przez kontrahenta. Stanowi więc rabat, który powoduje proporcjonalne obniżenie wartości każdej z dokonanych w danym okresie dostaw towarów. Jeśli po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 u.p.t.u., udzielający rabatu ma obowiązek wystawić korektę faktury, stosownie do § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, dalej: "rozporządzenie z 28 listopada 2008r."). Spółka w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa uznała, że Minister Finansów naruszył art. 29 ust. 4 u.p.t.u. w związku z art. 14a, art. 14e, art. 14c i art. 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p."). Stwierdziła, że choć zgadza się, że nieprawidłowe było jej stanowisko zawarte we wniosku, w interpretacji zawarto błędne wskazania co do prawidłowego stanowiska, przyjmując że premię należy traktować, jak rabat oraz dokumentować przez wystawianie faktury korygującej. Oznacza to, że Minister nie opatrzył interpretacji prawidłowym uzasadnieniem prawnym, czym naruszył ww. przepisy. Zdaniem Spółki zignorowano istotne w sprawie argumenty co do charakteru transakcji oraz zmieniono założenia biznesowe umowy. Rabat nie był intencją stron. Zdaniem strony niekonsekwentnie jest również działanie Ministra, co narusza art. 121 § 1 O.p., przez akceptowanie z jednej strony orzecznictwa sądowego w zakresie braku świadczenia usług opodatkowanych VAT w stanach faktycznych analogicznych do przedstawionego przez Spółkę, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że premia stanowi rabat. Spółka podkreśliła, że wpłata premii pieniężnych nie stanowi rabatu. Zmniejszeniu nie ulega kwota należna z tytułu wykonania czynności opodatkowanej, bo premia, jak wskazano w stanie faktycznym, nie wiąże się z konkretnymi transakcjami. Stanowi swoistą nagrodę. Nie ma więc podstaw do uznania, że premia zmniejsza podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towarów, zgodnie z art. 29 ust. 4 u.p.t.u. Spółka wskazała, że ceny sprzedaży towarów nie ulegają obniżeniu, choć premia ma związek ze wszystkimi dostawami zrealizowanymi w danym okresie, bez wskazania, której konkretnie dotyczy. Spółka nagradza swych kontrahentów. Kalkulowanie premii jako procentu wartości zakupów w danym okresie rozliczeniowym nie przesądza o możliwości uznania jej za rabat oraz nie determinuje podatkowego traktowania płatności. Na potwierdzenie swego stanowiska Spółka powołała się na wyroki NSA wskazane we wniosku o udzielenie interpretacji oraz wyrok WSA w Rzeszowie z 2 lipca 2009r. sygn. akt I SA/Rz 431/09, z których wynika, że jeśli premie/bonusy nie są powiązane z konkretną dostawą, nie są wynagrodzeniem za świadczone usługi i nie podlegają opodatkowaniu VAT, a więc nie muszą być dokumentowane fakturą. Powołała się także na wyrok ETS z 9 października 2001r. C-409/98, w którym wskazano, że premia czy zachęta pieniężna otrzymana z tytułu samego przystąpienia do umowy nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług ze strony otrzymującego takie wynagrodzenie, a zatem winna pozostać poza opodatkowaniem VAT. Naruszenie przez Ministra Finansów art. 14a § 1 i art. 14e § 1 O.p. polegało na pominięciu orzecznictwa sądowego w sprawie. Minister Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie ww. interpretacji Ministra Finansów z [...] sierpnia 2009r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. Zarzuciła Ministrowi Finansów naruszenie: 1) art. 29 ust. 4 u.p.t.u.; 2) art. 14a w związku z art. 14e O.p. przez pominięcie wskazanych przez Spółkę wyroków, które rozstrzygały sprawy w analogicznych stanach faktycznych, potwierdzając, że możliwe jest dokumentowanie premii kalkulowanych jako procent realizowanych obrotów przez noty księgowe; 3) art. 14c i art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p. w związku z tym, że nadal aktualna pozostaje interpretacja ogólna Ministra Finansów z [...] grudnia 2004r. [...], w której wyodrębniono dwa rodzaje premii pieniężnych: a) związane z konkretną dostawą (dostawami) i wówczas należy do nich stosować art. 29 ust. 4 u.p.t.u. oraz premie wypłacane co do nabyć o określonej wartości czy ilości towarów. Ostatnie z premii powinny być traktowane w świetle orzecznictwa sądowego jako pozostające poza zakresem VAT. Spółka stwierdziła ponadto, że tylko częściowe zaakceptowanie przez Ministra Finansów stanowiska sądów administracyjnych, że kontrahenci nie świadczą na rzecz Spółki dostaw usług, przy jednoczesnym przyjęciu, że wypłacana premia stanowi rabat obniżający obrót nie budzi zaufania do organów podatkowych. Podniosła, że organy podatkowe w tym zakresie wydawały również odmienne interpretacje indywidualne (np. Minister Finansów [...] lipca 2009r.[...] ). Spółka w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 29 ust. 4 u.p.t.u. podtrzymała argumentację zaprezentowaną w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśniła ponadto, że w przypadku premii kalkulowanych na podstawie łącznej wartości obrotów z danym kontrahentem w określonym czasie nie ma technicznej możliwości prawidłowego wystawienia faktury korygującej, bo nie ma możliwości przyporządkowania wypłaconej premii do konkretnej transakcji, a w rezultacie nie ma możliwości stwierdzenia, jakiej faktury lub faktur taka premia dotyczy. W związku z tym premia/bonus może być udokumentowana innym dokumentem, np. notą księgową (wyroki NSA w sprawach I FSK 94/06, I FSK 998/08). Zdaniem Spółki z definicji słownikowej wynika, że premia to nagroda mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną. Spółka wypłaca premie w związku z chęcią realizacji wysokich obrotów w przyszłości. Nawet jeśli w pewnych sytuacjach cel udzielenia rabatu może być podobny do celu wypłaconej premii, dostawca decyduje o mechanizmie motywacyjnym w relacjach biznesowych. W przypadku wypłaty premii ceny sprzedaży pozostają bez zmian. Rabat musi być udzielony w odniesieniu do konkretnej wcześniejszej dostawy towarów. Premia nie jest związana z konkretną transakcją, kalkulowana jest w oparciu o łączną wartość obrotów dokonanych z danym podmiotem w pewnym okresie czasu. Nie ma zatem podstaw do uznania, że premia zmniejsza podstawę opodatkowania z tytułu konkretnych dostaw towarów, zgodnie z art. 29 ust. 4 u.p.t.u. Zamiarem stron transakcji nie jest obniżanie ceny sprzedawanych towarów. Spółka odwołała się do art. 79 i 90 Dyrektywy 112 wskazując, że podstawa opodatkowania jest obniżana w przypadku obniżenia ceny, po dokonaniu dostawy. Zdaniem Spółki sposób kalkulacji premii nie może determinować podatkowego jej traktowania. Premia pieniężna wypłacana za dobrą współpracę, niestanowiąca wynagrodzenia za usługę pozostaje poza VAT (wyrok NSA z 23 września 2008r. sygn. akt I FSK 998/08). Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wyjaśnił ponadto, że możliwe jest wystawienie jednej zbiorczej faktury korygującej, tym samym nie można przyjąć, że wystawianie faktur korygujących byłoby nadmiernie uciążliwe. Podniósł także, że przy sprzedaży rejestrowanej komputerowo zgromadzenie danych niezbędnych do prawidłowego wystawienia faktury korygującej również nie stanowi nadmiernego problemu. Minister podkreślił także, że powoływane przez Spółkę wyroki dotyczyły w większości kwestii, że premia pieniężna nie jest zapłatą za usługę (co nie było przedmiotem sporu). Zdaniem organu podatkowego przyjęcie, że Polsce obowiązuje prawo precedensowe naruszałoby Konstytucję RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: skarga nie jest uzasadniona. W sprawie, dotyczącej interpretacji indywidualnej przepisów ww. ustawy o podatku od towarów i usług sporne było czy premia pieniężna (bonus) wypłacana przez skarżącą Spółkę jej kontrahentom za osiągnięcie określonego poziomu zakupów stanowi rabat, którego udzielenie obliguje do wystawienia faktury korygującej. Według art. 29 ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 - 22, art. 30 - 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Na podstawie art. 29 ust. 4 u.p.t.u., podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Z kolei stosownie do § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia z 28 listopada 2008r., w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 u.p.t.u., podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Obowiązek korekty ma miejsce także w razie zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. (§ 13 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika przede wszystkim, że obrotem (podstawą opodatkowania) jest kwota należna z tytułu sprzedaży (pomniejszona o podatek należny), która obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, a także że podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty rabatów (udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji subwencji i innych dopłat. W razie zajścia tego rodzaju zdarzenia (udzielenia rabatu, zwrotu towaru bądź zwrotu wymienionych kwot), konieczne jest wystawienie faktury korygującej. Ustawa podatkowa pod pojęciem "rabatu" rozumie kwotę bonifikaty, opustu, uznanej reklamacji i skonta, nie wyjaśniając jednak znaczenia terminów użytych na określenie rodzajów rabatu. W piśmiennictwie (P. Przedpełski, "Coś opuszczę, coś dorzucę", Rzeczpospolita z 5 lipca 2000r. oraz tegoż autora: Wszystkie rabaty duże i małe, Rzeczpospolita z 31 stycznia 2001r.) wskazuje się, że "bonifikata" to obniżka ceny, przyznawana po dokonaniu transakcji, zwykle jako zachęta do zwiększania zakupów lub forma rekompensaty z powodu gorszej jakości towaru. "Upust" polega na obniżeniu ceny dla zachęcenia do kupna, stosowany wobec stałych klientów lub odbiorców hurtowych. "Uznana reklamacja" oznacza obniżenie ceny z powodu uprawnień nabywcy z tytułu gwarancji lub rękojmi. "Skonto" stanowi procentowe obniżenie ceny za natychmiastową zapłatę gotówkową za towar objęty sprzedażą kredytową lub ratalną. Przytoczone wyjaśnienia odwołują się do językowego znaczenia terminów i prowadzą do ogólnego stwierdzenia, że rabat stanowi określoną kwotowo lub procentowo zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru, udzielaną najczęściej nabywcom, płacącym gotówką, kupującym duże ilości towaru, jednorazowo lub w określonym czasie, a także udzielaną z powodu wad towaru. Wśród rabatów wyróżnia się między innymi rabaty ilościowe będące obniżką cen w zamian za zakup dużych ilości produktu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 7 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Wr 1561/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0F939D1FCD). Z przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną stanu faktycznego wynikało, że podstawą określenia premii pieniężnej (bonusu) jest wartość sprzedaży (netto) z tytułu transakcji zawartych w określonym czasie – okresie rozliczeniowym, zaś wysokość premii ustalana jest w formie procentu od tej wartości dostaw. Spółka podała również, że premia/bonus ma na celu nagrodzenie nabywcy za dokonanie dużej ilości zakupów i nie jest związana z jakimkolwiek świadczeniem ze strony Spółki na rzecz dostawców. W świetle podanych przez Spółkę faktów oraz przedstawionych wyżej unormowań prawnych, stanowisko Ministra Finansów odnośnie tego, że premię pieniężną należy traktować jak rabat zmniejszający podstawę opodatkowania stosownie do art. 29 ust. 4 u.p.t.u., a w konsekwencji udzielenie premii dokumentowane powinno być fakturą korygującą – uznać należało za prawidłowe. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że premia pieniężna (bonusu) nie jest związana z jakimkolwiek wzajemnym świadczeniem ze strony kontrahenta Spółki, jak prawidłowo przyjął Minister Finansów i czego w skardze nie kwestionuje Spółka. Jedyne zachowanie, które determinuje uzyskanie premii polega na zawieraniu umów sprzedaży w określonym czasie i na określoną wartość. Oznacza to, że źródło premii (bonusu) tkwi w umowach sprzedaży (dostawie towarów), które zawarto w danym okresie czasu oraz ich wykonaniu. Z ekonomicznego punktu widzenia, otrzymanie premii pieniężnej (bonusu) powoduje, że kontrahent Spółki ponosi mniejszy wydatek na nabycie towarów, aniżeli to wynikało z pierwotnie ustalonej ceny. Odpowiednio do tego, ulega także zmianie (zmniejszeniu) kwota jaką zachowuje z tytułu transakcji sprzedawca - Spółka. Ekonomiczny charakter premii (bonusu), jako kwoty determinującej wydatek i jednocześnie należność z tytułu transakcji (dostawy towaru) ma zasadniczy wpływ na ocenę premii/bonusu jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. Obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u., o czym mowa wyżej, jest kwota należna z tytułu sprzedaży i obejmuje ona całość świadczenia należnego od nabywcy. Odwołanie się do "całości świadczenia należnego od nabywcy" nakazuje uwzględnić całokształt okoliczności wpływających na faktyczny rozmiar świadczenia nabywcy, a stosownie do tego należy też oceniać zdarzenia, które następczo zakres tego świadczenia modyfikują, stosownie do art. 29 ust. 4 u.p.t.u. Z tego wynika, że przy ocenie istnienia podstawy do zmniejszenia obrotu z tytułu rabatu nie ma znaczenia to, że strony umowy w razie ziszczenia warunków wypłaty premii (bonusu) nie odwołały się wprost (w jego treści) do zmniejszenia poszczególnych cen wyrobów, skoro wszystkie one (ceny), w postaci wartości transakcji (ich sumy w określonym czasie) stanowiły podstawę obliczenia premii (bonusu). Zdaniem Sądu z przytoczonych wyżej znaczeń rabatu, jak i jego odmian wynika, że rabat bywa częstokroć formą premiowania nabywcy (przez sprzedawcę) za odpowiednie zachowanie w związku z transakcjami (zapłata w terminie bądź przed terminem, zakup dużej ilości towarów, w określonym czasie). Cel rabatu w przytoczonych przypadkach nie pozostaje więc inny niż cel, jaki wskazywała Spółka opisując stan faktyczny we wniosku o interpretację indywidualną, stwierdzając że istotą premii pieniężnej (bonusu) było nagrodzenie nabywcy za zrealizowanie odpowiedniego pułapu zakupów. Sąd w związku z tym za niezasadne uznaje zarzuty Spółki dotyczące błędnego zinterpretowania zamiaru stron umowy przez organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Stan faktyczny opisany przez Spółkę potwierdza, że Spółka udziela rabatów – nazywanych premiami pieniężnymi (bonusami) w różnych okresach rozliczeniowych w zamian za zakupy przekraczające określony pułap. Z przedstawionych wyżej powodów stanowisko Ministra Finansów wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut skargi, że organ podatkowy zignorował orzecznictwo sądowe, czym naruszył powołane w skardze przepisy Ordynacji podatkowej – art. 14a w związku z art. 14e O.p., art. 14c i art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p., albowiem przedmiotem wypowiedzi sądów w przytoczonych przez Spółkę wyrokach (w tym w wyrokach NSA z: 6 lutego 2007r. sygn. akt I FSK 94/06, ONSAiWSA 2007/6/153, 23 września 2008r. sygn. akt I FSK 988/08), była kwestia traktowania tak zwanej premii pieniężnej jako wynagrodzenia za usługę ze strony nabywcy, a właśnie z tego powodu stanowisko Spółki zawarte we wniosku o interpretację indywidualną zostało zakwestionowane w zaskarżonej interpretacji. W sprawie rozpoznawanej Minister Finansów nie twierdził, że premia stanowi wynagrodzenie za usługę. Sąd stwierdza ponadto, że w licznych orzeczeniach sądy administracyjne uznają zasadność traktowania premii pieniężnej, udzielanej w warunkach adekwatnych do okoliczności opisanego w stanie faktycznym wniosku o interpretację przypadku, jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. (por.: wyroki WSA: we Wrocławiu z 7 grudnia 2009r., sygn. akt I SA/Wr 1561/09 oraz z 21 stycznia 2010r. sygn. akt I SA/Wr 1760/09, w Kielcach z 23 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Ke 472/09, w Gorzowie Wielkopolskim z 29 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Go 526/09, w Warszawie z 11 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2214/09). Sąd podziela stanowisko prezentowane w wyżej powołanych wyrokach oraz w związku z tym uznaje, że brak jest podstaw prawnych do kwestionowania stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, także z uwagi na powoływane w skardze przepisy art. 14c i art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p. Sąd wyjaśnia ponadto, że za skuteczny nie mógł być uznany zarzut Spółki, że doszło do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych w związku z obowiązywaniem interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 30 grudnia 2004r. PP3-812-1222/2004/AP/4026. W judykaturze wielokrotnie podkreślano, że zasada zaufania nie może być rozumiana jako konieczność wydawania decyzji sprzecznych z obowiązującym prawem (por. wyroki NSA z 1 czerwca 2001r. sygn. akt I SA/Gd 1145/99 nipubl., z 8 grudnia 1999r. sygn. akt SA/Sz 1775/98 Serwis Podatkowy 2001/4/12, z 30 września 2005r. FSK 2528/04 Lex Polonica). Sąd stwierdza ponadto, że argument skargi o braku technicznej możliwości prawidłowego wystawienia faktury korygującej, bo nie ma możliwości przyporządkowania wypłaconej premii do konkretnej transakcji, a w rezultacie nie ma możliwości stwierdzenia, jakiej faktury lub faktur taka premia dotyczy, nie może uzasadniać uchylenia zaskarżonej interpretacji. W treści zaskarżonej interpretacji organ podatkowy nie precyzował, w jaki sposób Spółka będzie zobowiązana do skorygowania wystawianych faktur. W orzecznictwie sądowym prezentowany jest natomiast pogląd, aprobowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że wprawdzie wystawianie zbiorczej faktury korygującej nie jest wprost przewidziane w przepisach podatkowych, lecz ani na gruncie przepisów u.p.t.u., ani w świetle uregulowań zawartych w rozporządzeniu z 28 listopada 2008r. nie ma przeciwwskazań, aby faktura taka mogła być wystawiona (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2214/09). Sąd stwierdza ponadto, że nie podziela stanowiska Spółki, iż niedopuszczalność wystawienia faktury zbiorczej wynika z § 13 ww. rozporządzenia, stanowiącego o wystawieniu faktury korygującej w związku z udzieleniem rabatu po wystawieniu faktury, a zwłaszcza, aby miało to wynikać z faktu posłużenia się w tym przepisie liczbą pojedynczą w odniesieniu do faktury korygowanej. Akceptowany przez Spółkę w skardze pogląd o możliwości wystawienia not obciążeniowych przez kontrahentów Spółki może być traktowane jako informacja podawana Spółce, iż spełniono przewidziane w umowach przesłanki zobowiązujące Spółkę do wypłaty premii pieniężnej - rabatu. Trudno jest założyć, aby Spółka była pozbawiona informacji i wiedzy co do ziszczenia się tych przesłanek, choćby w celu ich weryfikacji. Skoro Spółka jest w stanie ustalić, iż kontrahent osiągnął, np. określony pułap obrotów, to znaczy, że analizuje wystawione przez siebie faktury dokumentujące dostawy na rzecz konkretnego kontrahenta. Oznacza to również, iż jest w stanie ustalić, jakich faktur dotyczy udzielany rabat, a w konsekwencji także, jakich towarów dotyczą te faktury. W ocenie Sądu, Spółka powołując się ogólnikowo w skardze na fakt, iż wypłacana premia pieniężna (udzielany rabat) dotyczy obrotu wynikającego nie z jednej, lecz z wielu faktur nie przedstawiła żadnych rzeczowych i przekonywujących argumentów, które pozwoliłyby uznać, że system polegający na wystawianiu zbiorczych faktur korygujących, jest do tego stopnia uciążliwy, trudny do wypełnienia, wymagający poczynienia nadmiernych nakładów przez Spółkę, iż może budzić zastrzeżenia z punktu widzenia zasady proporcjonalności, a tym bardziej, aby był on niemożliwy do zrealizowania w świetle wyroku ETS w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Ltd. System polegający na wystawieniu zbiorczej faktury korygującej zapewni – zdaniem Sądu - wypełnienie celu z art. 29 ust. 4-4b u.p.t.u., jakim było zapewnienie prawidłowości rozliczenia podatku VAT przez wszystkich uczestników biorących udział w systemie tego podatku. Obniżenie przez podatnika podstawy opodatkowania (a w konsekwencji podatku należnego) powinno powodować, co do zasady, obniżenie podatku naliczonego u kontrahentów tego podatnika. Sąd, mając powyższe na względzie oraz na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a.") uznał, że zasadne jest oddalenie skargi.