II SA/Gl 73/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant referent Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r. nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W trakcie kontroli samochodu osobowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] w dniu 23 marca 2011 r. w K. na ulicy [...] , oznakowanego prawidłowo jako taksówka o numerze bocznym 1, kierowanego przez Z. S., wykonującego transport drogowy taksówką w imieniu własnym, kierujący okazał licencję nr 1 na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydaną na pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] . W trakcie przesłuchania kierowca podał, że pobrał druk wniosku o zmianę licencji, ale nie złożył jeszcze wymaganego wniosku. Pismem z dnia 23 marca 2012 r. [...]Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. zawiadomił o wszczęciu postępowania oraz wezwał do złożenia pisemnych wyjaśnień. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tjedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) nałożył na Z. S. karę pieniężną w wysokości 3000 zł. za wykonywanie przewozu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. W podstawie prawnej decyzji wskazał art. 92 ust. 1, ust. 4 oraz Ip 1.3 załącznika do ustawy, a w uzasadnieniu organ podał, że w trakcie przeprowadzonej kontroli stwierdził, że kierujący okazał licencję nr 1 na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydaną przez Prezydenta Miasta S. w dniu [...] r. Licencja to wydana została Z. S. na pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] . Kierujący nie okazał innej licencji uprawniającej do wykonywania transportu drogowego kontrolowanym pojazdem. W trakcie przesłuchania podał, iż pobrał druk wniosku o zmianę licencji, jednakże wniosku o zmianę nie złożył w urzędzie. Wyjaśnił, że przewozy taksówkowe samochodem [...] wykonuje od 28 lutego 2011r. Organ uwzględnił pismo wyjaśniające kierującego oraz potwierdził w Urzędzie Miasta w S. fakt wydania kierującemu w dniu 28 marca 2011 r. zmienionej licencji. Następnie odwołał się do treści art. 6 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym wskazując, że podjęcie i wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Z kolei w myśl art. 87 ust. 4 tej ustawy podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Organ stwierdził, że uwzględniając powyższe, na dzień kontroli nie udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerze rejestracyjnym [...] , ponieważ strona w trakcie kontroli posługiwała się licencją, która była wydana na inny pojazd. Wobec powyższego w ocenie organu należy uznać, że strona wykonywała transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji. W ocenie organu wykonywanie takiego transportu, jako działalności regulowanej przez Państwo obejmuje określony obszar oraz pojazd. Możliwość prowadzenia przez dany podmiot działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu transportu drogowego taksówką jest uzależniona od uzyskania przez ten podmiot stosownej licencji, czyli decyzji administracyjnej, regulującej sytuację adresata w konkretnie oznaczonej indywidualnej sprawie. Na indywidualne oznaczenie sprawy składają się takie elementy jak oznaczenie konkretnego samochodu, który ma służyć do realizacji działalności gospodarczej poprzez wskazanie jego numeru rejestracyjnego i numeru VIN oraz wskazanie obszaru prowadzenia tej działalności. Zatem działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozu taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania przewozu konkretnym pojazdem i na konkretnym obszarze. W niniejszej sprawie, w trakcie przesłuchania strona przyznała, że nie posiada wymaganej licencji. Także informacja z Urzędu Miasta S. potwierdza, iż przedsiębiorcy w dniu kontroli nie została wydana licencja na kontrolowany pojazd. Przyznana licencja jest w obrocie prawnym dopiero od momentu jej odebrania, co w przypadku kontrolowanego nastąpiło w dniu 28 marca 2011 r. Dopiero z chwilą jej doręczenia przedsiębiorca może wykonywać przewozy taksówką o nowym pojazdem. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wobec wykonywania przewozu bez wymaganej licencji. Odnosząc się do wyjaśnień przedsiębiorcy organ stwierdził, że ani niepełna wiedza przedsiębiorcy, ani zła sytuacja finansowa nie mogą stanowić przyczyny odstąpienia od nałożenia kary czy ustalenia jej wysokości. W rozpatrywanej sprawie organ działa w ramach związania ustawą, i zobowiązany jest nałożyć karę w przepisanej wysokości. Organ nie znalazł przesłanek do zastosowania art. 93 ust. 7 ustawy i w konsekwencji orzekł karę w wysokości przewidzianej w Ip 1.3 załącznika do ustawy. Nie godząc się z powyższą decyzją, Z. S. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie wymienionej powyżej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. W uzasadnieniu przyznał fakt posiadania w czasie kontroli jego pojazdu licencję ważną do 2019 r., chociaż wykazującą inny samochód, a mianowicie [...] o numerze rejestracyjnym [...] , podczas gdy przewozu dokonywał samochodem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Wyjaśnił, że w lutym złomował poprzedni samochód (marki [...] ) i od 28 lutego 2011 r. zaczął wykonywać przewozy nowym samochodem – [...] . Dodał, że jego licencja wydana została na okres 15 lat a działalność gospodarcza została wpisana do ewidencji pod numerem [...] . W dniu kontroli posiadał wypełniony wniosek o zmianę danych w ewidencji, poprzez wpisanie nowego pojazdu, którym będzie wykonywał transport drogowy. Wniosek ten tego samego dnia został złożony w Urzędzie, a w dniu 28 marca 2011 r. odebrał licencję z wprowadzonymi zmianami. Tak więc niewątpliwe jest, że kierujący nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, wynikającego z art. 14 ustawy o transporcie drogowym – zgłoszenia zmiany danych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4 tej ustawy w wymaganym terminie 14 dni. Spowodowane to było niedostateczną znajomością tego przepisu. Jednakże pomimo, iż w sprawie stan faktyczny jest bezsporny, to zakwalifikowanie stwierdzonego naruszenia jako wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji jest całkowicie wadliwe. Pomimo, iż przedsiębiorca w dniu kontroli nie dysponował licencją z wpisanym w niej samochodem, którym wykonywał przewóz, to nie oznacza to jednak, że wykonywał transport bez wymaganej licencji, skoro legitymował się licencją udzieloną mu w 2004 r. z terminem ważności do 20 kwietnia 2019 r. (czyli na 15 lat). Niewątpliwie obowiązkiem adresata licencji jest zgłaszanie organowi wszelkich zmian danych w licencji (nie później niż 14 dni od ich powstania) ale uchybienie temu obowiązkowi naraża przedsiębiorcę co najwyżej na karę przewidzianą w art. 95 a ustawy. Nie jest natomiast dopuszczalne utożsamianie stanu niewykonania obowiązku określonego w art. 14 ust. 1 ustawy i wykonywania działalności licencjonowanej niezgodnie z warunkami określonymi w licencji ze stanem wykonywania tej działalności bez licencji, skutkującej nałożeniem sankcji administracyjnej w postaci kary pieniężnej (w myśl przepisu Ip 1.3 załącznika) za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Udzielona przedsiębiorcy licencja, niezależnie od wadliwości danych w niej ujawnionych, była ważna do 2019 r. Nie ma podstaw do uznania, by w takich okolicznościach była ona eliminowana z obrotu prawnego. Nadal w nim funkcjonowała, tyle tylko, że na skutek zaniechania przedsiębiorcy nie uwidaczniała zmiany danych podlegających wpisowi. Niezależnie jednak od tego, że dokument ten nie został zakualizowany, stanowił nadal prawomocną i ważną decyzję wydaną osobie, która się nim posłużyła. Dotyczy to także sytuacji posługiwania się innym niż w licencji pojazdem. Wydanie licencji na określony samochód, służy jedynie jego identyfikacji, zaś brak w tym zakresie aktualnego wpisu, który jest jedynie elementem treści licencji, nie przesądza o jej istnieniu, w przypadku, gdy przedsiębiorca zmienił pojazd, i mimo obowiązkowi z art. 14 ust. 1 ustawy nie wystąpił o zmianę treści licencji w tym zakresie. Można wówczas mówić co najwyżej o wadliwości licencji, która w swej treści nie uwzględnia pojazdu faktycznie używanego przez przedsiębiorcę - przewoźnika do wykonywania transportu drogowego taksówką czy raczej o prowadzeniu działalności gospodarczej niezgodnie z warunkami licencji, ale nie, jak przyjął to organ, o wykonywaniu tego transportu bez wymaganej licencji, co w myśl art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym w związku z Ip 1.3 załącznika skutkowało karą pieniężną w wysokości 3000 zł. Zaniechanie obowiązku wystąpienia o zmianę treści licencji nie oznacza utraty licencji przed terminem jej ważności. Na potwierdzenie swego stanowiska odwołał się do wskazanych orzeczeń sądów administracyjnych, potwierdzających ścisłe rozumienie i interpretowanie pojęcia "brak wymienionej licencji". Dodał, że przypadki wygaśnięcia licencji podane zostały w ustawie w art. 16, a omawiany przypadek do niech nie należy. Stąd też wykonywanie transportu niezgodnie z warunkami licencji nie jest wykonywaniem transportu bez wymaganej licencji w rozumieniu art. 92 ust.1 w związku z Ip 1.3. załącznika. "Brak wymienionej licencji" interpretowane ściśle oznacza rzeczywisty brak licencji, a nie jej wadliwość w postaci braku aktualizacji. Stąd też organ nakładając na kierującego karę w wysokości 3000 zł z a wykonywanie transportu bez wymaganej licencji, dopuścił się naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Po rozpoznaniu odwołania, Główny Inspektor transportu Drogowego zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji, organ stwierdził, iż zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym licencja wydawana jest na określony pojazd i obszar. Zgodnie zaś z art. 87 ust. 4 podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie licencję (wydaną, zgodnie z art. 4 zdanie pierwsze ustawy, na określony pojazd). Z kolei zgodnie z art. 92 ust. 1 tej ustawy "kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 15.000 zł". Konsekwencją naruszenia stwierdzonego w niniejszej sprawie – zgodnie z załącznikiem Ip 1.3 - była kara w wysokości 3000 zł Organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do uznania, iż chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie drogowego transportu osób taksówką. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie bowiem wynika, że w dniu kontroli, tj. w dniu [...] r. przedsiębiorca nie posiadał wymaganej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i numerze VIN: [...] . Przedsiębiorca okazał bowiem licencję nr 1 wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy B. na pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i numerze VIN: [...] , a w trakcie przesłuchania zeznał, iż pobrał druk wniosku o zmianę licencji, jednak jeszcze nie złożył wniosku o wydanie licencji na nowy pojazd. W opinii organu odwoławczego podniesione przez stronę w odwołaniu argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Bezspornym, w ocenie organu jest fakt, iż strona wykonywała w dniu kontroli przewozy taksówkowe pojazdem innym niż wskazany w licencji. W świetle obowiązujących przepisów ustawy o transporcie drogowym licencja na transport drogowy taksówką udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar. Jest to zatem uprawnienie o charakterze podmiotowo-przedmiotowym, wydawane zindywidualizowanemu przedsiębiorcy na konkretny pojazd zgłoszony we wniosku o jej udzielenie, który musi spełniać wskazane w przepisach ustawy o transporcie drogowym wymagania techniczne w zakresie właściwego oznakowania i wyposażenia. Odmiennie niż w przypadku innego rodzaju licencji, wydawanych na przewóz osób lub rzeczy w oparciu o przepisy cytowanej ustawy, licencja na transport drogowy taksówką uprawnia przedsiębiorcę do wykonywania działalności na jej podstawie wyłącznie pojazdem określonym w jego treści. Wyłącznie bowiem w licencji na transport taksówką wskazuje się nie tylko numer rejestracyjny pojazdu, ale dla jego pełnej identyfikacji także numer VIN. Jednocześnie przypisanie udzielonego przedsiębiorcy uprawnienia do konkretnego pojazdu oznacza, że przewoźnik wykonując przewóz taksówką pojazdem niewymienionym w licencji narusza prawo, albowiem wykracza poza zakres udzielonego uprawnienia. W istocie wykonując przewozy innym pojazdem czyni to bez wymaganej prawem licencji. W tym zakresie organ odwołał się do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 65/10 czy z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 680/09. Za zasadnością takiego stanowisko przemawia także fakt, iż transport drogowy osób, za wyjątkiem transportu taksówką, może być realizowany przez uprawnionych przewoźników, na podstawie jednej licencji- wieloma pojazdami, pod warunkiem jednak zgłoszenia wszystkich pojazdów do posiadanej licencji i uzyskania stosownych wypisów z licencji z tej licencji odpowiadających liczbie zgłoszonych pojazdów. W przypadku zaś transportu taksówką, przedsiębiorca chcący wykonywać przewozy wieloma pojazdami musi uzyskać odrębną licencję na każdy z tych pojazdów. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej stwierdzonego naruszenia i zasadnie nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 3000 zł, przewidzianą w załączniku do ustawy. Niezadowolony z powyższego rozstrzygnięcia Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzył co do zasady argumentację zaprezentowaną w odwołaniu, nie zgadzając ze stanowiskiem zaprezentowanym przez orzekające w sprawie organy. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje twierdzenia i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji popierając je odwołaniem się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem nie mogą one pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie zaś z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Zatem kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t, jedn. Dz.U. z 2012, poz. 279). Stosownie do art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U z 2007 r. , Nr 125, poz. 874 ze zm.) podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, co do zasady, wymaga uzyskania odpowiedniej licencji, której udziela się przedsiębiorcy na okres od 2 do 50 lat. W przypadku transportu drogowego taksówką przedsiębiorca powinien spełniać dodatkowe warunki podmiotowe określone w art. 6 tej ustawy, a w myśl ust. 4 tego artykułu ustawy licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest na określony pojazd i obszar. Z kolei na podstawie art. 87 ust. 4 ustawy podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki obowiązany jest mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Powołana ustawa określa jednocześnie w rozdziale 11 kary pieniężne, stanowiąc w art. 92 ust. 1, że ten kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów w niej wymienionych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 15.000 zł. Konkretyzacja wielkości poszczególnych kar następuje w załączniku do ustawy, z którego pkt 1.3 wynika, że wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji jest zagrożone karą administracyjną w wysokości 3000 zł. Powyższa regulacja prawna doprowadziła do niejednolitej praktyki orzeczniczej. Organy administracji publicznej- stwierdzając, że kontrolowany przedsiębiorca legitymuje się licencją na wykonywanie transportu drogowego taksówką dotyczącą innego pojazdu, wydawały decyzje administracyjne o wymierzeniu takiemu przedsiębiorcy kary pieniężnej w wysokości 3000zł, stwierdzając, że wykonywanie transportu drogowego taksówką na podstawie licencji, w której wpisany jest inny pojazd jest po prostu wykonywaniem tego transportu bez licencji. Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszym okresie sprzeciwił się takim poglądom. Przyjął, że nie można zaaprobować stanowiska, iż brak zaktualizowanych danych zawartych w licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (zmieniony pojazd) należy utożsamiać z brakiem licencji w ogóle. Pomimo, iż licencji udziela się na określony pojazd (wpisany numer rejestracyjny pojazdu), to jednak niedokonanie aktualizacji w tym zakresie nie przesądza o utracie jej ważności. Przypadki wygaśnięcia licencji enumeratywnie określa ustawa w art. 16 ust. 1. (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 98/08, czy z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 13/08). W tym ostatnim Sąd podkreślił, że "brak wymaganej licencji" należy intepretować ściśle i oznacza on rzeczywisty brak tej licencji, a nie jej wadliwość w postaci braku aktualizacji, jeżeli nie utraciła ważności na podstawie art.16 ust. 1 ustawy lub nie została cofnięta (art.15 ustawy). Takie stanowisko prezentował także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. II GSK 27/08, z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 30/08, czy z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II GSK 534/08. W wyrokach tych stwierdzono, że wykonywanie transportu drogowego taksówką przy użyciu innego pojazdu niż określony w licencji stanowi naruszenie warunków licencji, mogące być podstawą do jej cofnięcia w trybie art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy, nie jest jednak wykonywaniem transportu taksówką bez licencji, o jakim mowa w Ip 1.3. załącznika do ustawy. Pojawiły się jednak także odmienne poglądy. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 233/09 zaakcentowano, że licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką dotyczy zarówno określonego podmiotu (przedsiębiorcy), jak i przedmiotu (określonego pojazdu i obszaru). Są to istotne elementy licencji, gdyż pozwalają na zidentyfikowanie zarówno przedsiębiorcy (osoby wykonującej przewóz) jak i pojazdu, na który została udzielona licencja. Skoro więc przedsiębiorca wykonujący transport drogowy taksówką nie posiada odpowiedniej do tego przewozu licencji na pojazd, którym faktycznie w dniu kontroli wykonuje przewóz, to należy uznać, że wykonuje on ten przewóz bez wymaganej licencji, a zatem narusza przepisy ustawy o transporcie drogowym. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby, w ocenie Sądu, do "obchodzenia" obowiązków wynikających z ustawy. Podobne stanowisko podkreślające pogląd, że wykonywanie transportu drogowego taksówką przy użyciu innego pojazdu niż wpisany do licencji, jest wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji tj. z naruszeniem punktu 1.3 załącznika do ustawy zaprezentowano w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 250/09; z dnia 13 stycznia 2010r., sygn. akt II GSK 291/09; z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 275/109; z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II GSK 803/09 czy z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II GSK 834/09. Przedstawiona różnica stanowisk orzeczniczych Naczelnego Sądu Administracyjnego doprowadziła do przedstawienia zagadnienia prawnego składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 13 października 2011 r. przyjął uchwałę, iż "wykonywanie transportu drogowego taksówką przy użyciu innego pojazdu niż określony w licencji, wskazanego we wniosku przedsiębiorcy o zmianę treści licencji, nie stanowi wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji w rozumieniu art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy o transporcie drogowym związku z punktem 1.3 załącznika do tej ustawy". (sygn. akt II GPS 1/1- zob: lex: 951321) W uzasadnieniu uchwały podniesiono, że w ustawie o transporcie drogowym wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego oraz wykonywanie transportu drogowego taksówką obwarowane zostało obowiązkiem posiadania wymaganej licencji. "Wymagana licencja" to licencja odpowiednia w rozumieniu art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy dla określonego rodzaju wykonywanej działalności transportowej. Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest na określony pojazd. Dane samochodu są więc elementem licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie wzorów licencji na wykonywanie transportu drogowego (...) Dz.U. Nr 153, poz.1612). Przedsiębiorca obowiązany jest do aktualizacji danych objętych licencją, a ewentualne zaniedbania w tym zakresie objęte są sankcjami przewidzianymi w ustawie, aż do cofnięcia tej licencji. Nie można jednak, co do zasady, traktować przewoźnika, który posiada licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką i który wymienił pojazd na nowy, niewpisany do licencji, jako przedsiębiorcę wykonującego transport drogowy w ogóle bez licencji. Uwzględniając m.in., iż w myśl art. 14 ustawy ust. 1 przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy (w tym rodzaj pojazdu i obszar działania) możliwe i konieczne jest, w ocenie Sądu, rozróżnienie kilku stanów faktycznych. -po pierwsze: określony podmiot wykonuje transport drogowy taksówką w ogóle bez licencji lub na podstawie licencji na wykonywanie innego rodzaju transportu drogowego; - po drugie: dany podmiot uzyskał licencję odnoszącą się do innego pojazdu, ale mimo upływu 14- dniowego terminu na zgłoszenie zmian i wniosku o zmianę licencji nie dokonał faktu zgłoszenia nowego pojazdu i faktycznie wykonuje działalność transportową zupełnie innym pojazdem; - po trzecie: podmiot uprawniony w licencji i prowadzący działalność transportową podjął w trakcie 14 dni od zaistnienia zmian określone działania prawne; - po czwarte: uprawniony z licencji nie zgłosił zmiany danych i nie złożył wniosku o zmianę licencji, jednak nie upłynął jeszcze wymieniony 14- dniowy termin na te działania. Tylko w przypadku pierwszym powinność zastosowania kary przewidzianej w art. 92 ust. 1 w związku z punktem 1.3 załącznika wydaje się oczywista. Nie może być w tym przypadku wątpliwości, że przedsiębiorca wykonuje transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji. W trzech kolejnych przypadkach brak, zdaniem Sądu, uzasadnienia dla zastosowania kary przewidzianej dla represjonowania osób wykonujących reglamentowaną działalność transportową bez wymaganej licencji. W drugiej sytuacji można co prawda stwierdzić swoiste obejście prawa, ale nie uzasadnia ono cofnięcia licencji. W trzecim i czwartym przypadku nie można przedsiębiorcy zarzucić działania niezgodnego z prawem, a co za tym idzie nie uprawnia do podjęcia działań represyjnych prowadzących m.in. do nałożenia kary administracyjnej za wykonywanie transportu bez wymaganej licencji. Przyjmując powyższe stanowisko Sąd podkreślił, że przedmiotem administracyjnej "penalizacji" nie jest formalna niezgodność posiadanej licencji z rzeczywistym stanem faktycznym, lecz wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, a są to zupełnie różne sytuacje prawne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy stwierdzić trzeba, że sytuacja skarżącego mieści w drugim wyodrębnionym powyżej przypadków. Nie podlega bowiem sporowi, że skarżący Z. S. okazał w trakcie kontroli licencję nr 1 udzieloną mu w dniu 18 czerwca 2007 r. na okres do 20 kwietnia 2019 r. na pojazd o numerze rejestracyjnym [...] , podczas gdy kontrolowany był pojazd o numerze rejestracyjny [...] . Z przedłożonych dokumentów wynika też, że przedsiębiorca Z. S. poprzedni samochód złomował i od dnia 28 lutego 2011 r. wykonywał działalność nowym pojazdem marki [...] , prawidłowo oznakowanym, wyposażonym w niezbędne urządzenia, jednak w dniu kontroli nie zgłoszonym do licencji. Dokonanie porównania daty rozpoczęcia korzystania z nowego pojazdu (28 luty 2011 r.) oraz daty przeprowadzanej kontroli (23 marca 2011r,) prowadzić musi do wniosku, iż nie dopełnił on obowiązku wynikającego z art. 14 ust. 1 ustawy w przepisanym terminie 14 dni, czym niewątpliwie naruszył prawo i co mogło stać się podstawą do cofnięcia licencji. Może także podlegać regulacji zawartej w art. 95a ust. 1 ustawy. Uwzględniając jednak przedstawione powyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być potraktowane jako wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, a związku z tym nie może być zastosowana kary przewidziana w art. 92 ust. 1 w związku z punktem 1.3 załącznika do ustawy. Z tych względów stwierdzając naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012, poz. 270). Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku (art. 152 cyt. ustawy). O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 209 cytowanej ustawy. Rozpatrując ponownie sprawę organy powinny uwzględnić powyższe wskazania, rozważyć możliwość umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji względnie zastanowić się nad ewentualnym zainicjowaniem postępowania zmierzającego do ukarania przedsiębiorcy w trybie przewidzianym w art. 95a ust. 1 ustawy.