IV SAB/Po 34/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-06-19

Skład orzekający: Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, w tym zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Wniesienie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w zakresie bezczynności organu.
Stan faktyczny
Spółka zwróciła się do Starosty o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych i konturów budynków. Starosta odmówił udostępnienia, wskazując, że dane te są częścią zasobu bazowego, dostępnego tylko dla uprawnionych podmiotów na podstawie zgłoszenia pracy geodezyjnej. Spółka wniosła zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania, które zostało uznane za niezasadne przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Następnie spółka wniosła skargę do WSA na bezczynność Starosty. Sąd odrzucił skargę na bezczynność z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność i zwrócono uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W. E. S. Spółka z o.o. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych Podaniem z dnia [...] stycznia 2012 r. W. E. S. Spółka z o.o. (dalej Skarżąca) zwróciła się do Starosty W. (dalej Starosta) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] w Wolsztynie (obręb 2), za pomocą współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych oraz numerycznego opisu konturów budynków posadowionych na w/w działkach, wyznaczonych przez prostokątne rzuty na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnych budynków (k. 6 akt [...]). W odpowiedzi na wniesione podanie, Starosta pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], poinformował Skarżącą, że dane geodezyjne dotyczące granic oraz współrzędnych punktów granicznych, a także współrzędne narożników budynków są danymi zgromadzonymi w zasobie użytkowym powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Powołując się na ustawę z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz.U. nr 49, poz. 493 ze zm.) Starosta wyjaśnił, że wniosek Skarżącej nie może zostać zrealizowany, ponieważ żądane dokumenty zgromadzone są w zasobie bazowym udostępnianym tylko na podstawie zgłoszenia pracy geodezyjnej podmiotom uprawnionym, czyli geodetom i firmom geodezyjnym (k. 8-9 akt GK.6642.5.2012). Odpowiadając na pismo Skarżącej wniesione drogą elektroniczną dnia [...] stycznia 2012 r. Starosta pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], wyjaśnił, że dane geodezyjne dotyczące granic oraz współrzędnych punktów granicznych, a także współrzędne narożników budynków są danymi zgromadzonymi w zasobie użytkowym powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i nie są przedmiotem udostępnienia na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej udup; k. 12 akt GK.6642.5.2012). Pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postępowanie Starosty w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca podkreśliła, że czynności Starosty w sposób jednoznaczny zmierzają do przewlekłego prowadzenia postępowania, a w konsekwencji do obejścia przepisów udip (k. 50 akt [...]). Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Skarżąca uzupełniając wniesione zażalenie podkreśliła, że bazy danych Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego są rejestrami publicznymi, a informacje zgromadzone w zbiorach danych tego zasobu są informacjami publicznymi (k. 55-56 akt GK.6642.5.2012). Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. (dalej WINGiK) stwierdził, że skarga na przewlekłe postępowanie organu jest niezasadna w związku z udzieleniem odpowiedzi na wniosek z [...] stycznia 2012 r. (k. 59-63 akt [...]). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z dnia [...] marca 2012 r. Skarżąca zarzuciła Staroście przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postępowania oraz bezczynność w zakresie złożonego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (k. 4-6, 28-30 akt IV SAB/Po 34/12). Odpowiadając na wezwanie WSA z dnia [...] kwietnia 2012 r., Skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyjaśniła, że przedmiotem złożonej skargi jest zarówno bezczynność, jak i przewlekłość organu (k. 27 akt IV SAB/Po 34/12). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarga na przewlekłość postępowania, na podstawie art. 57 § 3 ppsa (k. 26 akt IV SAB/Po 34/12), została wyłączona do rozpoznania pod odrębną sygnaturą (IV SAB/Po 35/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Starosty podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W art. 52 § 2 ppsa ustawodawca wyjaśnił, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia jest zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; odpowiednio - postanowienie NSA z 30.4.2010 r., I OSK 698/10, OSG 2010, nr 8, poz. 59; wyrok NSA z 11.2.2010 r., II OSK 128/10, Legalis; wyrok WSA w Opolu z 7.11.2005 r., II SAB/Op 13/05, ONSAiWSA 2006 r., nr 4, poz. 104; wyrok WSA w Warszawie z 14.7.2005 r., IV SAB/Wa 47/05, Legalis; postanowienie WSA w Gliwicach z 18.1.2010 r., IV SAB/Gl 65/09, OSG 2010, nr 4, poz. 33, akceptowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" C.H. Beck 2011 s. 283 nb 3; Z. Kmieciak, "Przewlekłość postępowania administracyjnego", PiP 2011/6/30, s. 31-33; W. Chróścielewski "Zmiany w zakresie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które weszły w życie w 2011 r.", ZNSA 2011/2/21). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 ppsa – skarga na przewlekłe prowadzenie sprawy jest skargą w odrębnej, samodzielnej ze względu na podstawy prawne, sprawie; stronie przysługuje również skarga na bezczynność (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wolters Kluwer 2011 s. 47 uw. 35-36; s. 422 uw. 1; Z. Kmieciak, "Przewlekłość postępowania administracyjnego", PiP 2011/6/30). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że Skarżąca wnosząc skargę na bezczynność Starosty nie wyczerpała przysługujących Jej środków zaskarżenia, ponieważ nie wniosła zażalenia na niezałatwienie przez Starostę sprawy w terminie, jak o tym stanowi art. 37 §1 kpa. Zażalenie Skarżącej z dnia 31 stycznia 2012 r., uzupełnione następnie pismem z dnia 13 lutego 2012 r. dotyczyło przewlekłego prowadzenia przez Starostę postępowania. Zdaniem Sądu, zażalenia Skarżącej z dnia 31 stycznia 2012 r. nie można traktować zarówno jako zażalenia na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania. Oba zarzuty dotyczą w istocie odmiennych uchybień organu administracji, rozpoznawanych w odrębnym trybie (postanowienie NSA z 13.1.2012 r.: II OSK 2677/11 i II OSK 2678/11; postanowienie WSA w Poznaniu z: 26.10.2011 r., IV SAB/Po 37/11; 23.02.2012 r., IV SAB/Po 38/11, baza orzeczeń NSA). Skarżąca w zażaleniu z dnia 31 stycznia 2012 r. wyraźnie wskazała, że zostało ono wniesione "w sprawie czynności jednoznacznie zmierzających do przewlekłego prowadzenia postępowania" (k. 50 akt GK.6642.5.2012). WINGiK w postanowieniu z dnia 21 lutego 2012 r. postępując zgodnie z zarzutem zawartym w zażaleniu stwierdził niezasadność skargi na przewlekłe postępowanie Starosty, a nie skargi na bezczynność organu administracji publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (w szczególności w oparciu o art. 37 § 1 kpa), powoduje niedopuszczalność skargi (odpowiednio - postanowienie NSA z: 26.11.2008 r., I OSK 1401/08; 18.01.2011 r., I OSK 2121/10; Z. Kmieciak – op. cit. s. 32-33). Wobec powyższego poza kognicją Sądu pozostały kwestie związane z badaniem bezczynności Starosty. Należy natomiast dopowiedzieć, że w dalszym ciągu przedmiotem rozpoznania Sądu pozostaje wniesiona przez Skarżącą skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę. Mając na uwadze powyższe Sąd w pkt 1 postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ppsa odrzucił skargę. W pkt 2 postanowienia Sąd działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa zwrócił Skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. ja

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło