I SA/Ke 617/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga (spr.),, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010r. sprawy ze skargi T. E. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 27 lipca 2010r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. Sygn. akt I SA/Ke 617//10 UZASADNIENIE W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy T. E., przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów dla otrzymywanych odsetek od lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, jest nieprawidłowe. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest osobą fizyczną i planuje przystąpienie, jako komandytariusz do już istniejącej lub nowo utworzonej spółki komandytowej. Spółka ta prowadzić będzie działalność gospodarczą, do której zalicza się m.in.: - "działalność holdingów finansowych" (64.20.Z wg PKD 2007), oraz - "pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych" (64.99.Z wg PKD 2007), oraz - "pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych" (68.19.Z wg PKD 2007). Jeśli natomiast zakres działalności spółki byłby określony według PKD 2004, zawierałby on m.in.: - "pośrednictwo finansowe pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane" (65.23.Z wg PKD 2004), oraz - "działalność pomocnicza finansowa, gdzie indziej niesklasyfikowana" (67.13.Z wg PKD 2004). Spółka planuje faktycznie prowadzić wskazaną powyżej działalność gospodarczą. Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z jej definicją, tj. w celu osiągnięcia zysku (co nie wyklucza okresowego ponoszenia strat), w sposób ciągły (co nie wyklucza okresowych przerw; istotny jest zamiar prowadzenia działalności w sposób powtarzalny) i w sposób zorganizowany (podejmowane działania, będą podporządkowane przyjętym regułom i zasadom i będą racjonalnie zmierzały do osiągnięcia założonych celów). Jedną z kategorii przychodów uzyskiwanych przez spółkę będą odsetki od zakładanych przez spółkę lokat bankowych. Lokaty te będą zakładane przez spółkę w bankach, w których spółka posiada rachunki bankowe, służące również do bieżącej obsługi jej działalności, jak również w innych bankach. Ponadto spółka może także w przyszłości nabywać obligacje, z których będzie osiągać dochody, albo w formie odsetek, albo dyskonta. Obligacje te mogą być emitowane zarówno przez Skarb Państwa, jak i inne jednostki. Lokaty oraz obligacje wskazane powyżej będą formą inwestowania i pomnażania środków finansowych, zgodnie z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej, będących własnością spółki. Środki finansowe mogą się stać własnością spółki, albo poprzez wniesienie wkładów gotówkowych przez wspólników, albo poprzez ich uzyskanie w wyniku sprzedaży przez spółkę części majątku spółki; przedmiotem wniosku nie jest inwestowanie środków finansowych pochodzących z niepodzielonych zysków. Umowa spółki będzie określać proporcję, w jakiej Wnioskodawca uczestniczy w zysku spółki. W związku z wyżej przedstawionym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie: Czy uzyskiwane przez spółkę odsetki z lokat bankowych oraz odsetki i dyskonto od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki, przy czym środki finansowe przeznaczone na te inwestycje będą integralną częścią majątku spółki, a nie będą pochodzić z niepodzielonych zysków, będą dla Wnioskodawcy przychodem ze źródła wymienionego wart. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - pozarolniczą działalność gospodarcza, w proporcji, w jakiej Wnioskodawca uczestniczy w zysku spółki? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółki osobowe nie są w polskim systemie prawa podatnikami podatku dochodowego. Są one transparentne podatkowo; podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy tych spółek. Przychody z tych spółek traktowane są jako przychody ze wspólnego przedsięwzięcia i określa sieje proporcjonalnie do udziału wspólnika w zysku. Zgodnie z art. 28 kodeksu spółek handlowych (jest to przepis dotyczący spółek jawnych, ale stosuje się go również do spółek komandytowych), majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione, jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że środki finansowe wniesione do spółki przez wspólników tytułem wkładu gotówkowego, albo uzyskane w wyniku sprzedaży przez spółkę części majątku spółki, wniesionego uprzednio przez wspólników tytułem aportu, lub nabytego przez spółkę za środki finansowe wniesione do spółki przez wspólników tytułem wkładu gotówkowego, są integralną częścią majątku spółki. Natomiast środki te na pewno nie są własnością poszczególnych wspólników, ponieważ majątek spółki jest odrębny w stosunku do majątków poszczególnych wspólników. Skoro środki te są niewątpliwie integralną częścią majątku spółki, a istotą istnienia spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej, oczywiste jest, że środki te są z całą pewnością związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, bez względu na to, w jaki sposób zostaną zainwestowane. Zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z tytułu odsetek, otrzymywanych przez spółkę z tytułu lokat bankowych oraz obligacji powinny być przez Wnioskodawcę kwalifikowane jako przychody ze źródła pozarolniczą działalność gospodarcza - tak jak wszelkie inne przychody otrzymywane w związku z udziałem w spółce osobowej, takie jak np. przychody ze sprzedaży akcji, odsetek od udzielanych pożyczek lub sprzedaży towarów lub usług. Podobnie należy traktować otrzymywane przez spółkę dyskonto od obligacji nabywanych przez spółkę. Art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami z działalności gospodarczej są również odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością. Ponieważ istotą istnienia spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej, oczywiste jest, że środki będące integralną częścią majątku spółki są z całą pewnością związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, bez względu na to, w jaki sposób zostaną zainwestowane. Jednym z rodzajów rachunków bankowych są również lokaty bankowe, co potwierdza brzmienie art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. 2002 r. Nr 72 poz. 665 ze zm.), zgodnie z którym banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych: (...) rachunki lokat terminowych. W opinii Wnioskodawcy, zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2000 r., sygn. III SA 684/99 "art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Z treści powyższego przepisu wynika, że dla zaliczenia odsetek od środków na rachunkach bankowych do przychodu podatnika muszą być spełnione dwa warunki: środki są utrzymywane na rachunku bankowym; środki te są utrzymywane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą" W związku z powyższym dla zaliczenia przychodów z odsetek na rachunkach bankowych do źródła przychodów pozarolniczą działalność istotne jest, by środki pieniężne, od których uzyskiwane są odsetki były utrzymywanie na rachunku bankowym oraz by środki te pozostawały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Co więcej, jak stwierdza NSA w kolejnym wyroku z dnia 5 września 2006 r., sygn. II FSK 1179/05, "pojęcie »w związku z prowadzoną działalnością« z art. 14 ust. 2 pkt. 5 ustawy pit in fine jest pojęciem szerszym od pojęcia »przychodem z działalności gospodarczej są« z art. 14 ust 2 ustawy pit in principio". W opinii Wnioskodawcy, prowadzi to zdaniem NSA do wniosku, iż odsetki od dochodów na rachunkach bankowych będą przychodem z działalności gospodarczej także i wówczas, gdy rachunki bankowe są utrzymywane przez przedsiębiorcę nie tylko w związku z tą działalnością gospodarczą (cyt. za J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Rok 2008. C.H.Beck, Warszawa 2008, str. 254). W art. 17 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy wyłączono z kapitałów pieniężnych odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, związane z wykonywaną działalnością gospodarczą. W komentarzu do tego przepisu J. Marciniuk (ibidem, str. 292) stwierdza, iż środkami niepozostającymi w związku z działalnością gospodarczą są środki "na rachunkach bankowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub osób prowadzących tę działalność, ale w zakresie ich prywatnych rachunków, za pośrednictwem których nie są prowadzone rozliczenia działalności gospodarczej". Natomiast "odsetki od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowania lub inwestowania, utrzymywanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowią przychód z tej działalności i podlegają opodatkowaniu według zasad dla niej przewidzianych". Podkreślić w tym miejscu należy, że z istoty prowadzenia spółki wynika, iż środki będące integralną częścią majątku spółki nie są prywatnymi środkami Wnioskodawcy, lecz środkami spółki, której celem jest prowadzenie działalności gospodarczej. Treść przepisu art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza również o tym, iż podobnie jak odsetki od lokat, również odsetki i dyskonto od obligacji nabywanych przez spółkę powinny zostać zaliczone do źródła przychodów Wnioskodawcy pozarolniczą działalność gospodarcza. Przepis ten mówi bowiem nie tylko o odsetkach od lokat, ale szerzej - o wszelkich formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania. Nie ma wątpliwości, iż w kategorii tej mieści się również zakup obligacji. Z powyżej omawianym przepisem koresponduje przepis art. 30a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19 % zryczałtowany podatek dochodowy [...] z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Zatem ustawodawca wyraźnie zróżnicował zasady kwalifikowania do źródeł przychodów odsetek i dyskonta w zależności od związku lokowanych środków z działalnością gospodarczą. Według Wnioskodawcy oczywiste jest, że wszystkie środki, będące integralną częścią majątku spółki, zgromadzone na rachunkach bankowych i lokatach bankowych, które to rachunki bankowe oraz lokaty są prowadzone na rzecz spółki oraz zainwestowane przez spółkę w obligacje, są związane z wykonywaną działalnością gospodarczą. Nie można przyjąć, że spółka będzie przechowywała prywatne środki Wnioskodawcy, niezwiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą, na rachunkach firmowych, ponieważ prywatne środki są przechowywane na rachunkach prowadzonych dla osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej. Banki wyraźnie rozróżniają rachunki bankowe oraz lokaty prowadzone dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (od odsetek na tych rachunkach oraz lokatach pobierają, jako płatnicy, zryczałtowany podatek od odsetek) oraz rachunki bankowe prowadzone dla osobowych spółek handlowych prowadzących działalność gospodarczą (od odsetek na tych rachunkach oraz lokat banki nie pobierają zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek, ponieważ słusznie uważają, że nie mają do tego prawa, ponieważ wspólnicy osobowych spółek handlowych sami płacą podatek dochodowy od przychodów ze swojej działalności, do których zalicza się również wszelkie przychody z odsetek na rachunkach bankowych bieżących oraz lokatach). W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, iż przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z udziału w spółce, która uzyskuje przychody z tytułu odsetek z lokat bankowych, odsetek oraz dyskonta od obligacji przy czym inwestycje te są dokonywane przy użyciu środków finansowych będących integralną częścią majątku spółki, stanowią dla Wnioskodawcy przychody ze źródła przychodów z działalności gospodarczej. Organ znając stanowisko wnioskodawcy w zakresie określenia źródła przychodów dla otrzymywanych odsetek od lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji za nieprawidłowe. Organ podniósł, że aby przychód uzyskany z prowadzonej działalności mógł być uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, działalność ta musi być działalnością zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, działalność ta nie może polegać na wykonywaniu czynności, o których mowa jest w art. 5b ust. 1 ww. ustawy , a co istotne przychody z niej uzyskane nie mogą być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w arfrt. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy. Z powyższego wynika, iż jeżeli u.p.d.o.f. zalicza określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza, przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od tego czy zdarzenie, które powoduje powstanie tego przychodu ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Organ przytoczył także treść art. 5b ust. 2 i 14 ust. 2 pkt 5 oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., z których wynika, iż przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą być tylko odsetki z takich rachunków bankowych, które utrzymywane są w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Odsetki od środków zgromadzonych na pozostałych rachunkach (w tym lokatach bankowych), stanowić będą zawsze przychód z kapitałów pieniężnych. Organ wskazał, że za rachunki bankowe związane z wykonywaną działalnością gospodarczą uznać należy takie rachunki, za pośrednictwem których przyjmowane są i z których dokonywane są wszelkiego rodzaju płatności. Zatem za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej można uznać jedynie te odsetki, które uzyskiwane są z tytułu przetrzymywania środków pieniężnych na tych rachunkach. Natomiast wolne środki pieniężne przechowywane na lokatach bankowych nie stanowią środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji odsetki od takich lokat stanowią przychód z kapitałów pieniężnych. Mając na względzie przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe organ stwierdził, iż odsetki uzyskiwane z lokat bankowych oraz odsetki i dyskonto z obligacji będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychód z kapitałów pieniężnych. Odsetki te nie dotyczą bowiem rachunków związanych z bieżącą działalnością firmy, na których dokonuje się operacji gospodarczych, tj. dokonuje się z nich płatności za zakupione towary, usługi, czy też na te rachunki spływają środki za sprzedane towary, usługi. Nie są zatem rachunkami utrzymywanymi w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Odnosząc się natomiast do kwestii określenia źródła przychodu dla przychodów uzyskanych z odsetek oraz dyskonta od obligacji nabywanych przez spółkę komandytową, której wspólnikiem będzie Wnioskodawca, organ stwierdził, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych. W myśl art. 5a pkt 11 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 1 ww. ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych rozumie się przez to: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne). W myśl art. 30a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19 % zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych. Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1, 2 i 4, ust. 5a i 5d (art. 30a ust. 6 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30a ust. 7 ww. ustawy, dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż obligacje są jednym ż rodzajów papierów wartościowych. W konsekwencji z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż spółka komandytowa, której wspólnikiem będzie Wnioskodawca, będzie nabywać obligacje wyemitowane przez Skarb Państwa oraz inne podmioty. Za pośrednictwem uczestnictwa w tej spółce, Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody m.in. z odsetek oraz dyskonta od tych obligacji. Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy organ stwierdził, iż także przychód uzyskany z dyskonta oraz odsetek od obligacji, w części w jakiej przysługuje Wnioskodawcy prawo do udziału w zysku, będzie stanowić dla niego przychód z kapitałów pieniężnych, a nie z pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z wydaniem powyższej interpretacji indywidualnej wnioskodawca, na podstawie art. 52 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a), pismem z dnia 11 sierpnia 2010r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując swoje stanowisko zawarte we wniosku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izy Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany w/w interpretacji prawa podatkowego, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., działającego w imieniu Ministra Finansów, T. E. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o jej uchylenie oraz o uznanie w wyroku, iż stanowisko skarżącego wyrażone we wniosku o interpretację jest prawidłowe. Zaskarżonej interpretacji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a ust. 6 oraz art. 14 ust. 2 pkt 5 i art. 17 ust. 1 pkt 2 updof poprzez przyjęcie, że przychody z tytułu odsetek z lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej, wyłączone ze źródła przychodów "pozarolniczą działalność gospodarcza"; 2. art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 5a ust. 6 oraz art. 14 ust. 2 pkt 5 i art. 17 ust. 1 pkt 2 updof poprzez przyjęcie, że odsetki z lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej, są zaliczane do źródła przychodów "kapitały pieniężne"; 3. art. 30a ust. 1 pkt 3 updof poprzez jego niewłaściwą interpretację i błędne uznanie, że przychody podatnika z lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej, są opodatkowane na zasadach przewidzianych w tym przepisie, a nie na zasadach właściwych dla działalności gospodarczej; art. 5b ust. 2 updof poprzez przyjęcie, iż przepis ten nie znajduje zastosowania do przychodów podatkowych przypadających na wspólnika spółki osobowej z tytułu odsetek od lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej - wbrew jednoznacznemu brzmieniu tego przepisu; art. 14b § 1 w zw. z art. 14a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa poprzez rozszerzającą interpretację nieprecyzyjnych przepisów prawa podatkowego dotyczących opodatkowania lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji, które to inwestycje będą dokonywane zgodnie z przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej, naruszającą zasadę in dubio pro tributario oraz nieuwzględnienie w wydawanej przez siebie interpretacji orzecznictwa sądowego, w tym w szczególności orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że przychody skarżącego uzyskiwane z tytułu odsetek od lokat bankowych i obligacji utrzymywanych przez spółkę osobową oraz odsetki i dyskonta od zakupionych obligacji powinny być kwalifikowane jako przychody ze źródła: pozarolnicza działalność gospodarcza. Zdaniem skarżącego to stanowisko znajduje potwierdzenie w treści art. 14 ust. 2 pkt. 5 u.p.d.o.f. Skarżący podniósł, że jednym z rodzajów rachunków bankowych są również lokaty bankowe, co potwierdza brzmienie art. 49 ust. 1 pkt. 2. prawa bankowego. Ponadto, w art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. wprost wyłączono ze źródła przychodów "kapitały pieniężne": odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, związane z wykonywaną działalnością gospodarczą. Organ błędnie utożsamia pojęcie rachunku utrzymywanego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą z rachunkiem bankowym służącym do bieżącej obsługi tej działalności. Uznanie za słuszną wykładni organu podatkowego prowadziłoby do wniosku, iż żadne lokaty bankowe nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, skoro nie służą jej bieżącej obsłudze. Taka wykładnia byłaby z kolei wprost sprzeczna z treścią art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., który expresis verbis wymienia odsetki od wkładów oszczędnościowych. Zarówno wkłady oszczędnościowe, jak i lokaty terminowe (rachunki bankowe lokat terminowych) są sposobami lokowania wolnych środków uzyskiwanych z bieżącej działalności gospodarczej i następnie również do prowadzenia tej działalności wykorzystywanych. Każda działalność gospodarcza wymaga dla jej prowadzenia m.in. zasobów kapitałowych. Okresowe nadwyżki środków pieniężnych mogą, a nawet, zgodnie z regułą profesjonalizacji określoną w art. 5 a pkt 6 u.p.d.o.f., powinny być lokowane przez przedsiębiorcę w sposób zapewniający możliwie jak największą korzyść majątkową. Korzyść taką zapewniają m.in. lokaty bankowe. Pochodzenie środków i ich późniejsze przeznaczenie pozwalają bez wątpliwości uznać, iż lokowane środki pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, czego konsekwencją powinno być zakwalifikowanie przychodów z odsetek od tych środków do źródła przychodów: pozarolniczą działalność gospodarcza. Ponadto przy przyjęciu interpretacji organu, powstałyby nieuzasadnione i nadmierne trudności natury księgowej i technicznej, gdyż skarżący musiałby prowadzić oddzielną księgowości dla dwóch źródeł przychodów. Doprowadzając ad absurdum przyjętą przez Ministra interpretację można byłoby argumentować, iż w takiej sytuacji, gdy odsetki są przelewane na rachunek bieżący, nie stanowią one już przychodu z kapitałów pieniężnych, a zmieniają swoją klasyfikację na przychód z pozarolniczej działalności. Mogą być bowiem traktowane jako zapłata za wykonaną usługę w postaci oddania bankowi do dyspozycji kapitału, a trafiając na rachunek bieżący pozostają z pewnością (nawet wg organu podatkowego) w związku z działalnością gospodarczą. Takie rozróżnienie rachunków bieżących i rachunków lokat nie wydaje się uprawnione, ani nie znajduje oparcia w przepisach u.p.d.o.f. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 30a ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. należy wskazać, iż przepis ten nie może znaleźć zastosowania w odniesieniu do sytuacji określonej w interpretacji. Jeśli przyjąć za słuszne stanowisko organu podatkowego, odsetki opodatkowane ryczałtowo zgodnie z ww. przepisem podlegają poborowi u źródła za pośrednictwem płatnika (banku wypłacającego odsetki). Obowiązek ten nałożony jest na podmiot wypłacający odsetki przepisem art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. i jest powszechnie realizowany w odniesieniu do rachunków bieżących i lokat bankowych prowadzonych na rzecz osób fizycznych nie będących przedsiębiorcami. Zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką banki natomiast nie realizują obowiązków płatnika określonych w art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. w odniesieniu do rachunków bieżących i lokat terminowych prowadzonych na rzecz przedsiębiorców. Skoro jednak przyjąć wykładnię Ministra Finansów zawartą w interpretacji, to nie skarżący (jako podatnik), lecz bank prowadzący rachunek lokaty terminowej byłby zobowiązany za pobranie i wpłacenie podatku dochodowego od odsetek. Bank byłby również finansowo i karnie odpowiedzialny za niewypełnienie tego obowiązku na podstawie art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej. W odniesieniu do rachunków lokat terminowych prowadzonych na rzecz spółek osobowych realizacja przez bank obowiązków płatnika napotkałaby nieprzezwyciężalne trudności. Podatnikami w tym przypadku są bowiem wszyscy wspólnicy spółki osobowej, a nie spółka. Bank musiałby zatem każdorazowo przy wypłacie odsetek spółce osobowej uzyskiwać informację, kto jest wspólnikiem tej spółki osobowej i jaki jest jego udział w zysku. Skarżący zarzucił także organowi pominięcie treści art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., który ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, do jakiego źródła przychodów należy zaliczyć przychody skarżącego uzyskiwane ze spółki osobowej. Wskazany przepis ustanawia zasadę, zgodnie z którą jeżeli podatnik osiąga przychód z udziału w spółce osobowej, przychód ten nie podlega kwalifikacji do źródeł przychodów (co miałoby miejsce, gdyby przychód ten osiągnął bezpośrednio podatnik), lecz jest bezpośrednio i w całości kwalifikowany do jednego źródła przychodów: pozarolnicza działalność gospodarcza. Na poparcie swojego stanowiska skarżący przytoczył obszerne fragmenty orzeczeń sądów administracyjnych: wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2009r., sygn. akt I SA/Wr 1064/09; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 października 2009r., sygn. akt I SA/Gd 298/09 oraz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2010r., sygn.akt I SA/Gl716/09. Ponadto odnośnie naruszenia przepisów art. 14b § 1 w zw. z art. 14a § 2 Ordynacji podatkowej, skarżący zaznaczył, że nieuwzględnienie przy wydaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego orzecznictwa sądowego lub jedynie stwierdzenie, że wyroki sądów są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą organów podatkowych, bez bliższej ich analizy, jest naruszeniem przepisów postępowania, w tym m.in. art. 121 Ordynacji podatkowej oraz ww. przepisów. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący zacytował fragmenty orzeczeń sądów administracyjnych: wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2009r, sygn. akt I II SA/Wa 1916/08; wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 lutego 2010r., sygn. akt I SA/Kr 1755/09; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. w sprawach I SA/Go 428/09 oraz I SA/Go 407/09 z dnia 1 grudnia 2009r. oraz komentarz do Ordynacji podatkowej, (A. Kabat, Komentarz do art. 14e Ordynacji Podatkowej [w:] B.Gruszczyński, M. Niezgódka-Medek, R. Hauser, A. Kabat, S. Babiarz, B. Dauter, Najnowsze wydanie: Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie V) ss. 1064). Skarżący dodatkowo podkreślił, że organ w wydanej przez siebie interpretacji jedynie lakonicznie stwierdził konieczność klasyfikacji przychodów z lokat bankowych do źródła: kapitały pieniężne nie popierając tej wykładni żadnymi argumentami czerpanymi czy z judykatury, czy z doktryny prawa podatkowego, w ten sposób naruszając zasadę zaufania do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Dodatkowo przytoczył fragmenty licznych orzeczeń sądów administracyjnych wskazując, iż stanowisko organu w pełni odpowiada najnowszemu orzecznictwu prezentowanemu przez sądownictwo administracyjne. Ponadto organ nie zgodził się z twierdzeniem skarżącego, iż wpływ na prawnopodatkową kwalifikację przychodu uzyskiwanego z tytułu odsetek od lokat bankowych do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza powinny mieć trudności natury księgowej i technicznej oraz praktyka banków. Kwestia sposobu ujęcia uzyskiwanych z tytułu lokat bankowych odsetek w ewidencjach księgowych nie była przedmiotem zaskarżonej interpretacji. Pozostaje to jednak bez wpływu na prawnopodatkową kwalifikację tych odsetek dokonaną w zaskarżonej interpretacji. Kwalifikacji tej dokonuje się bowiem jedynie w oparciu o przepisy u.p.d.o.f. Przyjęcie odmiennej koncepcji prowadziłoby do sytuacji, w której to nie przepisy ustawy, a ocena i wola podatnika decydowałyby o prawnopodatkowej klasyfikacji danego zdarzenia oraz determinowały sposób opodatkowania uzyskanego z niego dochodu. Ponadto organ wskazał, że powołane przez skarżącego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji orzeczenia sądowe albo w ogóle nie dotyczyły kwestii objętych zakresem wniosku, albo dotyczyły kwestii rozstrzygniętych w pozostałych interpretacjach wydanych na skutek rozpatrzenia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej jako ustawa p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organ wydając zaskarżoną indywidualną interpretację nie naruszył przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie podstawę faktyczną orzeczenia sądu determinuje stan faktyczny przedstawiony we wniosku podatnika o udzielenie stosownej interpretacji, skierowanym do organu podatkowego (art. 14a § 2 Ordynacji podatkowej, art. 134 § 1 p.p.s.a.). W związku z tym, że ustalenia faktyczne nie stanowią co do zasady przedmiotu sporu, czynienie dalszych uwag w tym zakresie nie jest celowe. Sporna w nich jest kwalifikacja prawna okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od prawnopodatkowej oceny zdarzenia przyszłego dotyczącego możliwości zakwalifikowania przez spółkę komandytową przychodów z odsetek od lokat bankowych oraz odsetek i dyskonta od obligacji do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego, przychody uzyskane przez Spółkę z tytułu odsetek od zakładanych przez spółkę lokat bankowych oraz obligacji winny być kwalifikowane jako przychody ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza - tak jak wszelkie inne przychody otrzymywane w związku z udziałem w spółce osobowej, takie jak np. przychody ze sprzedaży akcji, odsetek od udzielanych pożyczek lub sprzedaży towarów lub usług. Podobnie należy traktować otrzymywane przez spółkę dyskonto od obligacji nabywanych przez spółkę. Na wstępie należy stwierdzić, że Spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową, pozbawioną osobowości prawnej, w której tak samo jak w innych spółkach osobowych opodatkowany podatkiem dochodowym jest oddzielnie każdy ze wspólników. Innymi słowy mówiąc ustawodawca rezygnując z opodatkowania spółki komandytowo-akcyjnej jednym podatkiem (np. od osób prawnych) przyjął, że opodatkowaniu w praktyce podlega dochód tej spółki (przychody spółki, pomniejszone o koszty uzyskania przychodów) rozdzielony na każdego ze wspólników (niezależnie od podmiotowości prawnej tego wspólnika). Osoby fizyczne będące wspólnikami spółki komandytowej są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ analizując treść przepisów art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 5a ust. 6, art. 5b ust.2, art. 14 ust. 2 pkt 5 oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy p.d.o.f. w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku uznał, że wolne środki pieniężne Spółki przechowywane na lokatach bankowych oraz na nabyte obligacje nie stanowią środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy p.d.o.f. W konsekwencji uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdził, że odsetki od takich lokat i obligacji stanowią przychód z kapitałów pieniężnych, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Sąd podzielając stanowisko organu uznał zarzuty naruszenia prawa materialnego za chybione. Przede wszystkim mylne jest przekonanie skarżącego, iż fakt prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. przez podmiot gospodarczy skutkuje brakiem możliwości zaliczenia przychodów do innych źródeł – niż określone źródło w art. 10 ust. 1 pkt 3 a w rozpatrywanej sprawie do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 7 kapitały pieniężne. Należy wskazać, że w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. ustawodawca wymienił źródła przychodu. W punkcie 3 za źródło takie uznana została pozarolnicza działalność gospodarcza, zaś w punkcie 7- kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Stosownie do art. 5a pkt 6 updof (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r.) pod pojęciem działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - rozumieć należy działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Wykładnia tego przepisu nastręcza trudności bowiem zgodnie regułami wykładni językowej można stwierdzić, że użyty w hipotezie zwrot "z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 pkt 1,2, i 4-9" oznacza, iż dla oceny, z jakiego źródła pochodzi dany przychód należy najpierw ustalić, czy nie jest on skutkiem działalności zarobkowej, wykonywanej w sposób zorganizowany, ciągły, prowadzonej we własnym imieniu na własny lub cudzy rachunek i tylko wówczas, gdy nie można zaliczyć go do tego rodzaju przychodów, należy uznać go za przychód z innego niż wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof źródła. Należy uznać, że ustawodawca najpierw nakazuje wykluczyć pochodzenie przychodu z któregokolwiek ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, i 4-9 powołanej ustawy, a dopiero później pozwala zaliczyć go do przychodu z działalności gospodarczej. Należy podzielić stanowisko jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 14 sierpnia 2008r. sygn. akt II FSK 678/08 i II FSK 735/07 oraz z dnia 18 maja 2010r. sygn. akt I FSK 47/09, że o zakwalifikowaniu przychodu do odpowiedniego źródła nie świadczy sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej lecz przedmiot tej działalności i możliwość przypisania jej do konkretnego źródła przychodów. Ustawodawca definiując przychody pochodzące z różnych źródeł, podkreślił ich rozłączność, zawarł reguły kolizyjne, wskazując ,kiedy dany przychód może być uznany za przychód z określonego źródła, choć faktycznie odpowiada on ogólnej definicji przychodów z innego źródła . I tak w art. 10 ust.1 pkt 8 u.p.d.o.f. wyłącza z przychodów, których źródłem jest odpłatne zbycie nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa wieczystego użytkowania gruntów ,innych rzeczy - zbycie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej. W art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście włączono przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze zawieranych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (przychód z tego tytułu nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej). Również w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej ustawodawca w art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. nakazał zaliczenie do nich enumeratywnie wymienionych przychodów, które w braku stosownego uregulowania zaliczone byłyby do innych źródeł, bowiem odpowiadałyby ich definicji. O tym, iż są to przychody inne niż odpowiadające przychodom z działalności gospodarczej, wymienionym w art.14 ust. 1 tej ustawy, świadczy użycie zwrotu: "przychodem z działalności gospodarczej są również". Użycie modulanta "również- sygnalizuje, że dany stan rzeczy jest pod jakimś względem podobny do innego stanu rzeczy , zwłaszcza tego, o którym była mowa wcześniej. Wśród przychodów wymienionych w tym przepisie wymieniono między innymi odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością (art. 14 ust. 2 pkt 5). Przywołane wyżej przepisy wskazują więc na to, iż co do zasady przychody winny być przypisywane do tego ze źródeł, którego opis w sposób bardziej szczegółowy odpowiada sposobowi jego powstania, chyba że ustawa nakazuje expressis verbis zaliczenie ich do przychodów z innego źródła. W przeciwnym wypadku powołane wyżej regulacje byłyby zbędne. Zgodnie z art. 5b ust.2 , jeżeli spółka komandytowa prowadzi działalność gospodarczą, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce określone na podstawie art.8 ust. 1 będą pochodziły tylko ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, jeżeli działalność spółki nie spowoduje przysporzenia z innych źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 poza przychodem określonym w pkt 3 tego przepisu. W przedmiotowym stanie faktycznym fakt lokowania środków na lokatach bankowych i w obligacjach powoduje, iż odsetki uzyskiwane z tych lokat i obligacji zaliczane będą do źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 7. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością, ale wyłącznie odsetki na rachunkach bankowych związanych z wykonywaną działalnością podmiotu gospodarczego. Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Z powyższego wynika, iż przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą być tylko odsetki z takich rachunków bankowych, które utrzymywane są w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Odsetki od środków zgromadzonych na pozostałych rachunkach (w tym lokatach bankowych), czy odsetki od obligacji, stanowić będą zawsze przychód z kapitałów pieniężnych. Niewątpliwie za rachunki bankowe związane z wykonywaną działalnością gospodarczą uznać należy wyłącznie takie rachunki, za pośrednictwem których przyjmowane są i z których dokonywane są wszelkiego rodzaju płatności podmiotu gospodarczego. Natomiast wolne środki pieniężne przechowywane na lokatach bankowych czy zainwestowane w obligacje nie stanowią środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością. W konsekwencji odsetki od takich lokat i obligacji stanowią przychód z kapitałów pieniężnych. Słusznie zauważył organ, że lokowanie przez spółkę wolnych środków na lokatach pieniężnych i w obligacje powoduje, iż środki nie służą działalności gospodarczej a pomnażaniu środków przy jednoczesnym wyeliminowaniu ryzyka gospodarczego. W tym przedmiocie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II FSK 806/07. Stwierdził, że rachunek bankowy utrzymywany w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, to taki rachunek, który służy przedsiębiorcy do prowadzenia tejże działalności. Jest to zatem taki rachunek, za pomocą którego dokonywane są rozliczenia z tytułu zawieranych przez przedsiębiorcę transakcji. Rozchody i przychody na takim rachunku dotyczą co do zasady odpowiednio spłacanych długów i wpłat z tytułu posiadanych wierzytelności, związanych z zobowiązaniami przedsiębiorcy zaciąganymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (dostawami usług lub towarów). Na takie rozumienie art. 14 ust. 2 pkt 5 p.d.o.f. wskazuje jego wykładnia systemowa (zewnętrzna). Istnieją bowiem regulacje, które nakazują przedsiębiorcy dokonywanie określonych płatności (w zakresie rozliczeń między przedsiębiorcami, transakcji o wartości powyżej 15.000 euro, należności podatkowych) za pośrednictwem rachunku bankowego (art. 61 O.p., art. 22 s.d.g.). Fakt ten zasadniczo rzutuje na sformułowanie (wyinterpretowanie) przesłanek kwalifikujących rachunek bankowy, jako utrzymywany w związku z wykonywaną działalnością. Lokata kapitałowa w banku zagranicznym nie spełnia wskazanych wyżej funkcji (jest to natomiast "inna forma przechowywania lub inwestowania", o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3 p.d.o.f.), toteż nie może być uznana za rachunek bankowy utrzymywany w związku z prowadzoną działalnością. Odsetki (dochód) z takiego rachunku stanowią zaś źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 p.d.o.f. (z kapitałów pieniężnych), nie zaś z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 p.d.o.f.). Ma rację skarżący, że orzecznictwo sądów administracyjnych jest niejednolite. W niniejszej sprawie Sąd powołał się na wyżej wskazane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Organ dodatkowo powołał się na stanowisko WSA w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 825/06, gdzie argumentacja Sądu potwierdza jednoznacznie stanowisko organu. Jest faktem, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 5 września 2006r. sygn. akt II FSK 1179/05 i z dnia 12 lipca 2007r. sygn. akt II FSK 1022/05 zajął inne stanowisko ale wypowiedział się w tym przedmiocie na marginesie innych rozważań. Zbliżone do wnioskodawcy (skarżącego) stanowisko zajął tut. Sąd w sprawie I SA/Ke 437/10, ale tego stanowiska obecny skład nie podziela. Organ wydając przedmiotową decyzję oparł się na najnowszym orzecznictwie prezentowanym przez sądownictwo administracyjne, w tym w szczególności na orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Błędne jest zatem twierdzenie skarżącego, że organ wydając interpretację ignorował przeważające stanowisko judykatury. W tych okolicznościach chybiony jest zarzut naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych w sytuacji częściowo rozbieżnego orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Niezasadny jest twierdzenie skarżącego, iż kwalifikacja przychodu do innych źródeł niż pozarolnicza działalność gospodarcza spowoduje trudności natury księgowej i technicznej. W tym przedmiocie Naczelny Sąd Administracyjny zajął stanowisko w wyrokach z 15 lipca 2010r. sygn. akt II FSK 2/10 oraz II FSK 3/10, na które organ słusznie się powołał. Zdaniem Sądu, zakwalifikowanie przychodów spółki do dwóch źródeł przychodów nie powoduje trudności księgowych uniemożliwiających rozliczenie się podatnikowi z uzyskanych przychodów. Na marginesie należy stwierdzić, że z punktu widzenia gospodarczo ekonomicznego, podmioty gospodarcze ze swej istoty są skierowane na rozwój firmy, a więc lokowanie środków w rozwój firmy, co jest promowane odpowiednimi ulgami i zwolnieniami podatkowymi. Natomiast "bezpieczne lokaty" i obligacje są opodatkowane na zasadach ogólnych skoro faktycznie nie dotyczą działalności gospodarczej i związanego z tym ryzyka. Należy stwierdzić, iż organ podatkowy wydając przedmiotową interpretację w ramach przedstawionego stanu faktycznego rozstrzygnął przedstawiony problem zgodnie z obowiązującym prawem. W tych okolicznościach interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 lipca 2010r. jest prawidłowa. Skarga zatem została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.