III SA/Łd 19/13

Dnia 19 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2013 roku sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości Spółdzielni A w upadłości likwidacyjnej w S. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania wypłaty pracownikom wynagrodzenia za pracę oraz ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanych urlopów wypoczynkowych oddala skargę. W DNIU [...] PAŹDZIERNIKA 2012 R., DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 11 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 33 UST. 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 13 KWIETNIA 2007 R. O PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 404), PO PRZEPROWADZENIU KONTROLI W DNIACH 6, 12, 13 21, 24, 27 WRZEŚNIA ORAZ 3 I 5 PAŹDZIERNIKA 2012 R., INSPEKTOR PRACY OKRĘGOWEGO INSPEKTORATU PRACY W Ł. ODDZIAŁ W S. WYDAŁ NAKAZ NR [...], ZAWIERAJĄCY DECYZJE NR [...] I [...], KTÓRYM NAKAZAŁ SYNDYKOWI MASY UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI MLECZARSKIEJ A W UPADŁOŚCI LIKWIDACYJNEJ W S. WYPŁACIĆ PRACOWNIKOM SPÓŁDZIELNI NALEŻNE WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ ZA KWIECIEŃ 2011 R. ORAZ EKWIWALENT PIENIĘŻNY ZA NIEWYKORZYSTANY URLOP WYPOCZYNKOWY W ZWIĄZKU Z ROZWIĄZANIEM Z PRACOWNIKAMI UMÓW O PRACĘ. NAKAZOWI NADANO RYGOR NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. OD POWYŻSZEGO NAKAZU SYNDYK MASY UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI A W UPADŁOŚCI LIKWIDACYJNEJ WNIÓSŁ ODWOŁANIE, ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I WNOSZĄC O UMORZENIE POSTĘPOWANIA JAKO BEZPRZEDMIOTOWEGO. W ODWOŁANIU WSKAZANO, IŻ JEST TO KOLEJNY NAKAZ WYPŁATY WYNAGRODZEŃ WYMIENIONYM W NIM PRACOWNIKOM, A ŻADEN Z POPRZEDNICH NAKAZÓW NIE UTRZYMAŁ SIĘ W OBROCIE PRAWNYM. POWOŁANO SIĘ NA ART. 230 USTAWY Z DNIA 28 LUTEGO 2003 R. PRAWO UPADŁOŚCIOWE I NAPRAWCZE (DZ. U. NR 175, POZ. 1361), ZGODNIE Z KTÓRYM WYNAGRODZENIE PRACOWNIKÓW ZALICZA SIĘ DO KOSZTÓW POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWEGO ORAZ ART. 342 UST. 1 TEJ USTAWY, KTÓRY WSKAZUJE SPOSÓB ICH ZASPOKAJANIA. PONADTO SYNDYK PODKREŚLIŁ, ŻE OCENA JEGO POSTĘPOWANIA ZOSTAŁA DOKONANA W WYROKU SĄDU REJONOWEGO W W. W SPRAWIE O SYGN. AKT [...]. DECYZJĄ Z DNIA [...] NR [...] OKRĘGOWY INSPEKTOR PRACY W Ł. UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE DECYZJE NR [...] I [...] NAKAZU Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2012 R. W UZASADNIENIU ROZSTRZYGNIĘCIA WSKAZANO, IŻ ZAKRES PRZEDMIOTOWY DECYZJI OBEJMUJE OBOWIĄZEK NATYCHMIASTOWEJ WYPŁATY NALEŻNYCH WYNAGRODZEŃ I NALEŻNYCH EKWIWALENTÓW PIENIĘŻNYCH ZA NIEWYKORZYSTANE URLOPY WYPOCZYNKOWE, A NIEDOPEŁNIENIE PRZEDMIOTOWYCH OBOWIĄZKÓW USTALONO PODCZAS KONTROLI, PRZEPROWADZONEJ W SPÓŁDZIELNI W OKRESIE OD 6 WRZEŚNIA DO 5 PAŹDZIERNIKA 2012 R. I OPISANO W TREŚCI PROTOKOŁU KONTROLI NR [...] - PODPISANEGO PRZEZ SYNDYKA BEZ ZASTRZEŻEŃ. ORGAN PODNIÓSŁ, ŻE PRZEDMIOTOWE NALEŻNOŚCI POWINNY BYĆ WYPŁACONE CO NAJMNIEJ SIEDEMNAŚCIE MIESIĘCY TEMU, TJ. NIE PÓŹNIEJ NIŻ DO DNIA 10 MAJA 2011 R., ZGODNIE Z DYSPOZYCJĄ ART. 85 § 1 I § 2 ORAZ ART. 171 § 1 KODEKSU PRACY. FAKTU TEGO NIE KWESTIONOWAŁ SYNDYK, ZARÓWNO PODCZAS PROWADZENIA CZYNNOŚCI KONTROLNYCH, W RAMACH KTÓRYCH DOKONANO PRZEDMIOTOWYCH USTALEŃ, A TAKŻE PRZY PODPISANIU PROTOKOŁU KONTROLI. WYSOKOŚĆ PRZEDMIOTOWYCH ROSZCZEŃ ZOSTAŁA OKREŚLONA NA LIŚCIE WYPŁATY WYNAGRODZEŃ I ZATWIERDZONA DO WYPŁATY PRZEZ SYNDYKA, PRZEZ CO SAMA STRONA UZNAŁA JE ZA WYNAGRODZENIA I ŚWIADCZENIA NALEŻNE. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, ZARZUTY SYNDYKA PODNIESIONE W ODWOŁANIU NIE STANOWIĄ ŻADNYCH RZECZOWYCH ARGUMENTÓW WSKAZUJĄCYCH NA BRAK CELOWOŚCI, BĄDŹ NA JAKIEKOLWIEK WADY ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ADMINISTRACYJNEGO, KTÓRE MIAŁYBY UZASADNIAĆ UCHYLENIE ZASKARŻONYCH DECYZJI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA JAKO BEZPRZEDMIOTOWEGO. ZA NIEISTOTNE ORGAN UZNAŁ UWAGI SYNDYKA ODNOSZĄCE SIĘ DO WCZEŚNIEJSZYCH POSTĘPOWAŃ ORGANÓW PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY ORAZ ODESŁANIE DO INNEGO POSTĘPOWANIA – TOCZĄCEGO SIĘ PRZED SĄDEM REJONOWYM W W. W SPRAWIE O WYKROCZENIA (WYROK SYGN. AKT [...]). W TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM, W OCENIE ORGANU, ŻADNEGO ZNACZENIA NIE MA FAKT WCZEŚNIEJ PROWADZONYCH POSTĘPOWAŃ KONTROLNYCH I NADZORCZYCH PRZEZ ORGANY PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY WOBEC SYNDYKA. WPRAWDZIE TOCZYŁY SIĘ ONE W PODOBNYCH SPRAWACH, JEDNAKŻE ZOSTAŁY ZAKOŃCZONE OSTATECZNYMI DECYZJAMI ORGANU ODWOŁAWCZEGO I NAWIĄZYWANIE DO NICH W TYM POSTĘPOWANIU, NALEŻY UZNAĆ ZA BEZPRZEDMIOTOWE, TYM BARDZIEJ WOBEC PRAWOMOCNYCH ROZSTRZYGNIĘĆ WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI W SPRAWACH SKARG SYNDYKA NA DECYZJE ORGANÓW PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY W TYM ZAKRESIE. OKRĘGOWY INSPEKTOR PRACY UZNAŁ, IŻ BEZ JAKIEGOKOLWIEK ZWIĄZKU Z TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIEM ADMINISTRACYJNYM INSPEKTORA PRACY, ZAKOŃCZONYM ZASKARŻONYMI DECYZJAMI I OBECNYM POSTĘPOWANIEM ODWOŁAWCZYM, POZOSTAJE TAKŻE FAKT POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM REJONOWYM W W., W SPRAWACH O WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKÓW, ZAKOŃCZONEGO NIEPRAWOMOCNYM WYROKIEM Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2012 R. SYGN. AKT [...]. POSTĘPOWANIA TE TOCZĄ SIĘ NIEZALEŻNIE OD SIEBIE, NA PODSTAWIE INNYCH PRZEPISÓW PRAWA I PRZED ZUPEŁNIE INNYMI ORGANAMI. ORGAN NIE ZAAKCEPTOWAŁ RÓWNIEŻ STANOWISKA SYNDYKA, IŻ SPOSÓB WYPŁATY NALEŻNOŚCI PRACOWNICZYCH REGULUJĄ PRZEPISY PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I SĄ ONE PRZEPISAMI SPECJALNYMI W STOSUNKU DO PRZEPISÓW PRAWA PRACY, A TYM SAMYM MAJĄ PRZED NIMI PIERWSZEŃSTWO. ZDANIEM OKRĘGOWEGO INSPEKTORA PRACY, PRZEPISY TE NIE ZAWIERAJĄ ŻADNYCH POSTANOWIEŃ DOTYCZĄCYCH SPOSOBU WYPŁATY NALEŻNYCH WYNAGRODZEŃ I INNYCH ŚWIADCZEŃ ZE STOSUNKU PRACY, PONIEWAŻ OMAWIANE UREGULOWANIA STANOWIĄ MATERIĘ POSTANOWIEŃ PRZEPISÓW PRAWA PRACY. PRZEPISY PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I NAPRAWCZEGO STANOWIĄ JEDYNIE, IŻ NALEŻNOŚCI ZE STOSUNKU PRACY, PRZYPADAJĄCE ZA CZAS PO OGŁOSZENIU UPADŁOŚCI, ZALICZANE SĄ DO KOSZTÓW POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWEGO (ART. 230 UST. 2 USTAWY) I NALEŻĄ DO PIERWSZEJ KATEGORII NALEŻNOŚCI PODLEGAJĄCYCH ZASPOKOJENIU Z FUNDUSZÓW MASY UPADŁOŚCI (ART. 342 UST. 1 PKT. 1 USTAWY), CO NIE OZNACZA, IŻ ZASTĘPUJĄ, BĄDŹ WYŁĄCZAJĄ STOSOWANIE PRZEPISÓW PRAWA PRACY. PO OGŁOSZENIU UPADŁOŚCI LIKWIDACYJNEJ SPÓŁDZIELNI, W DALSZYM CIĄGU BYLI I SĄ ZATRUDNIANI PRACOWNICY. SYNDYK ZARZĄDZAJĄCY MASĄ UPADŁOŚCI WSZEDŁ ZATEM W ISTNIEJĄCE STOSUNKI PRACY I NAWIĄZUJE NOWE. JEST WIĘC PRACODAWCĄ, ZGODNIE Z POSTANOWIENIAMI ART. 3 I ART. 31 § 1 USTAWY Z DNIA 26 CZERWCA 1974R. KODEKS PRACY (DZ. U. Z 1998R. NR 21, PÓZ. 94 Z PÓŹN. ZM.) A ZATEM NIE TYLKO JEST UPRAWNIONY DO DOKONYWANIA CZYNNOŚCI Z ZAKRESU PRAWA PRACY (M.IN. NAWIĄZYWANIA I ROZWIĄZYWANIA STOSUNKU PRACY), ALE RÓWNOCZEŚNIE ZOBOWIĄZANY DO WYKONYWANIA POSTANOWIEŃ PRAWA PRACY I REALIZOWANIA UPRAWNIEŃ PRACOWNICZYCH, W TYM DO WYPŁATY NALEŻNYCH WYNAGRODZEŃ I INNYCH ŚWIADCZEŃ WYNIKAJĄCYCH ZE STOSUNKU PRACY. ORGAN WSKAZAŁ, IŻ TAKIE SAMO STANOWISKO ZAJĄŁ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI W WYROKU Z DNIA 28 CZERWCA 2012 R. SYGN. AKT III SA/ŁD 301/12 ODDALAJĄC SKARGĘ SYNDYKA NA DECYZJE ORGANÓW PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY I PODTRZYMAŁ JE W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 21 SIERPNIA 2012 R. SYGN. AKT III SA/ŁD 474/12. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SYNDYK MASY UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI A W UPADŁOŚCI LIKWIDACYJNEJ WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI, ZASKARŻAJĄC JĄ W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC NARUSZENIE ART. 11 PKT 7 USTAWY O PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY, WYNIKAJĄCE Z BŁĘDNEGO ZASTOSOWANIA TEGO PRZEPISU. POLEGAŁO TO NA UZNANIU, ŻE ZASADY WYPŁACANIA PRACOWNIKOM WYNAGRODZENIA W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM REGULUJĄ PRZEPISY KODEKSU PRACY, PODCZAS GDY ZASADY TE REGULOWANE SĄ PRZEPISAMI PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I NAPRAWCZEGO. W OCENIE STRONY DOSZŁO TAKŻE DO NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA A W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 7, 9 I 77 KPA POPRZEZ ZANIECHANIE WYJAŚNIENIA SPRAWY W SPOSÓB NAKAZANY PRZEZ TE PRZEPISY, A W SZCZEGÓLNOŚCI DOKONANIE BŁĘDNEJ OCENY DECYZJI Z [...]. SYNDYK WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI INSPEKTORA PRACY W S. ORAZ PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. POWOŁAŁ TREŚĆ ART. 342 PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I NAPRAWCZEGO, PODKREŚLAJĄC, IŻ NIEDOPUSZCZALNE JEST NAKAZANIE PRZEZ JAKIKOLWIEK ORGAN INNEGO TRAKTOWANIA WYMIENIONYCH W NAKAZIE NALEŻNOŚCI, NIŻ WYNIKA TO ZE WSKAZANEGO PRZEPISU. ZDANIEM SYNDYKA, REGULACJE PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I NAPRAWCZEGO MAJĄ CHARAKTER LEX SPECIALIS W STOSUNKU DO INNYCH PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH ZASPOKAJANIA NALEŻNOŚCI (WIERZYTELNOŚCI). W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ OKRĘGOWY INSPEKTOR PRACY W Ł. WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE POWTARZAJĄC STANOWISKO I ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. WSKAZAŁ, IŻ NA SKUTEK STOPNIOWEGO SPIENIĘŻANIA MAJĄTKU UPADŁEGO NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, IŻ SYNDYK NIE MIAŁ FAKTYCZNEJ MOŻLIWOŚCI ZASPOKOJENIA NALEŻNOŚCI PRACOWNICZYCH OBJĘTYCH ZAKRESEM PRZEDMIOTOWYM ZASKARŻONEJ DECYZJI TYM BARDZIEJ, IŻ REALIZOWAŁ WIERZYTELNOŚCI POWSTAŁE W PÓŹNIEJSZYM OKRESIE (WYNAGRODZENIA NALEŻNE PRACOWNIKOM, A TAKŻE OSOBOM ŚWIADCZĄCYM PRACĘ NA INNEJ PODSTAWIE NIŻ STOSUNEK PRACY W OKRESIE OD MAJA DO GRUDNIA 2011 R. I PÓŹNIEJSZE). POWOŁAŁ SIĘ NA WYROKI WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI, WYDANE W ZWIĄZKU Z TOCZĄCYMI SIĘ WCZEŚNIEJ POSTĘPOWANIAMI ZE SKARGI SYNDYKA NA ZAPADŁE WCZEŚNIEJ ROZSTRZYGNIĘCIA OKRĘGOWEGO INSPEKTORA PRACY W Ł. (SYGN. AKT III SA/ŁD 301/12 I II SA/ŁD 474/12). NA ROZPRAWIE PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM PEŁNOMOCNIK STRONY SKARŻĄCEJ POPARŁ SKARGĘ. WYJAŚNIŁ, ŻE SYNDYK ZOSTAŁ PRAWOMOCNIE UNIEWINNIONY W SPRAWIE KARNEJ PRZED SĄDEM POWSZECHNYM OD ZARZUTU NIEWYPŁACANIA WYNAGRODZEŃ ZA PRACĘ. PONADTO, PRACOWNICY SPÓŁDZIELNI A WYCOFALI POWÓDZTWA PRZECIWKO SYNDYKOWI PRZED SĄDEM POWSZECHNYM. OŚWIADCZYŁ ŻE SYNDYK NIE KWESTIONUJE WYSOKOŚCI NALEŻNYCH PRACOWNIKOM WYNAGRODZEŃ I EKWIWALENTÓW OPISANYCH W NAKAZIE Z [...] PAŹDZIERNIKA 2012 R., GDYŻ WYNIKAJĄ ONE Z DOKUMENTÓW FIRMY, ALE NIE ZGADZA SIĘ Z MOŻLIWOŚCIĄ WYDANIA NAKAZÓW, GDY TOCZY SIĘ POSTĘPOWANIE UPADŁOŚCIOWE. PEŁNOMOCNIK ORGANU POPARŁ ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 1 § 1 I § 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.) I ART. 3 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270 T. J.) SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się zatem do badania zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.). W ocenie Sądu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, iż stanowisko Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasługuje na aprobatę. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w świetle obowiązujących przepisów prawa nie pozostawia wątpliwości, że nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją nakazu Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Ł. Oddział w S. W ocenie Sądu organy nie naruszyły przepisów postępowania – w szczególności art. 7, 9, 77 kpa - obejmujących zasadę uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasadę informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej oraz obowiązek zebrania całego materiału dowodowego. Stosownie do powołanych przepisów, podstawą niewadliwej decyzji w każdej sprawie może być tylko ocena zgromadzonego przez organ administracyjny pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na ustalenie zgodnego bądź zbliżonego do rzeczywistości stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu organ wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył zebrany w sprawie materiał dowodowy, co wykazane zostało w uzasadnieniach faktycznych oraz prawnych zaskarżonych orzeczeń. Dokonując oceny przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, iż Sąd związany jest treścią przepisu art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Konkluzją (oceną co do zgodności z prawem) określonych spornych kwestii związany jest zarówno organ, którego rozstrzygnięcie zaskarżono, jak i sąd (każdy kolejny skład) orzekający w tej sprawie, w tym również Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od kolejnego wyroku w tej sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1299/10, Baza orzeczeń CBOIS). Istotny w rozpatrywanej sprawie jest fakt, iż w sprawach skarg syndyka masy upadłości Spółdzielni A w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekał już dwukrotnie w sprawach o sygn. akt III SA/Łd 301/12 oraz III SA/Łd 474/12. W ocenie składu orzekającego obecnie, rozważania w nich zawarte, mają kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2012 r. o sygn. akt III SA/Łd 301/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę strony na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wypłaty wynagrodzenia pracownikom. Wyrokiem zaś z dnia 21 sierpnia 2012 r. o sygn. akt III SA/Łd 474/12, Sąd uchylił zaskarżoną przez syndyka decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] nr [...] i poprzedzający ją nakaz Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Ł. Oddział w S. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie nakazu wypłaty pracownikom wynagrodzenia za pracę oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W OBYDWU WYROKACH, SĄD WSKAZAŁ IŻ WYDANE W POSTĘPOWANIACH NAKAZY ZAPŁATY NIE ZOSTAŁY SKIEROWANE DO WŁAŚCIWEJ STRONY, JAKĄ OD DNIA 1 KWIETNIA 2011 R. (PO WYDANIU ORZECZENIA SĄDU REJONOWEGO W S. O OGŁOSZENIU UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI) ZOSTAŁ SYNDYK MASY UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI MLECZARSKIEJ A W UPADŁOŚCI LIKWIDACYJNEJ. Z CHWILĄ BOWIEM OGŁOSZENIA UPADŁOŚCI W SPRAWACH DOTYCZĄCYCH MASY UPADŁOŚCI, STRONĄ POSTĘPOWANIA JEST NIE UPADŁY ALE SYNDYK, KTÓRY POSIADA TZW. LEGITYMACJĘ FORMALNĄ, TZN DZIAŁA W POSTĘPOWANIU WE WŁASNYM IMIENIU. WYNIKA TO Z TREŚCI ART. 144 UST. 2 USTAWY Z DNIA 28 LUTEGO 2003 R. PRAWO UPADŁOŚCIOWE I NAPRAWCZE (DZ. U. NR 175, POZ. 1361 ZE ZM.), ZGODNIE Z KTÓRYM SYNDYK PROWADZI POSTĘPOWANIA (CYWILNE I ADMINISTRACYJNE) DOTYCZĄCE MASY UPADŁOŚCI W IMIENIU WŁASNYM, CHOCIAŻ NA RZECZ UPADŁEGO. ODNOSZĄC SIĘ JEDNAK DO TOŻSAMYCH W OBYDWU SPRAWACH ZARZUTÓW SYNDYKA PODNOSZONYCH W SKARGACH NA DECYZJE ORGANU ODWOŁAWCZEGO – NARUSZENIA ART. 11 PKT 7 W ZW. Z ART. 21 USTAWY O PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY WYNIKAJĄCE Z UZNANIA, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE DOSZŁO DO UCHYBIENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO PRZEPISOM PRAWA PRACY, DOTYCZĄCYCH TERMINÓW WYPŁATY WYNAGRODZENIA, PODCZAS GDY ZASADY TE REGULUJE ART. 342 UST. 1 USTAWY PRAWO UPADŁOŚCIOWE I NAPRAWCZE, SĄD UZNAŁ, ŻE PRAWA I OBOWIĄZKI PRACOWNIKÓW I PRACODAWCÓW REGULUJĄ PRZEPISY KODEKSU PRACY. SYNDYK MASY UPADŁOŚCI WSZEDŁ Z CHWILĄ OGŁOSZENIA UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI W ISTNIEJĄCE STOSUNKI PRACY I W ZWIĄZKU Z TYM JAKO PRACODAWCA JEST ZOBOWIĄZANY DO PRZESTRZEGANIA PRZEPISÓW PRAWA PRACY I NIE POZOSTAJE POZA KONTROLĄ ORGANÓW INSPEKCJI PRACY W TYM ZAKRESIE. STOSOWNIE DO POSTANOWIEŃ ART. 3 I ART. 3¹ § 1 USTAWY KODEKS PRACY (DZ. U. Z 1998 R. NR 21, POZ. 94 ZE ZM.) PRACODAWCĄ JEST JEDNOSTKA ORGANIZACYJNA, CHOĆBY NIE POSIADAŁA OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, A TAKŻE OSOBA FIZYCZNA, JEŻELI ZATRUDNIAJĄ ONE PRACOWNIKÓW. W OBYDWU POWOŁANYCH WYROKACH SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE OD 1 KWIETNIA 2011 R. SYNDYK MASY UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI A JAKO PRACODAWCA JEST OBOWIĄZANY DO PRZESTRZEGANIA WOBEC ZATRUDNIANYCH PRACOWNIKÓW PRZEPISÓW KODEKSU PRACY, W TYM TAKŻE DOTYCZĄCYCH TERMINOWOŚCI WYPŁAT WYNAGRODZEŃ I INNYCH ŚWIADCZEŃ PRACOWNICZYCH. PRZEPISY PRAWA UPADŁOŚCIOWEGO I NAPRAWCZEGO NIE WYŁĄCZAJĄ STOSOWANIA PRZEPISÓW KODEKSU PRACY PRZEZ SYNDYKA JAKO PRACODAWCĘ. W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZARZUTY SKARGI SYNDYKA NA DECYZJĘ OKRĘGOWEGO INSPEKTORA PRACY W Ł. Z DNIA [...] OPIERAJĄ SIĘ NA TEJ SAMEJ PODSTAWIE PRAWNEJ I W SWEJ TREŚCI SĄ TOŻSAME Z ZARZUTAMI ROZPATRYWANYMI JUŻ PRZEZ SĄD W SPRAWACH III SA/ŁD 301/12 I III SA/ŁD 474/12. ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE OPARTE BOWIEM ZOSTAŁO NA PRZEPISACH USTAWY Z DNIA 13 KWIETNIA 2007 R. O PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 404). BIORĄC POD UWAGĘ PRZEDMIOT SPRAWY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 USTAWY O PIP, PAŃSTWOWA INSPEKCJA PRACY JEST ORGANEM POWOŁANYM DO SPRAWOWANIA NADZORU I KONTROLI PRZESTRZEGANIA PRAWA PRACY, W SZCZEGÓLNOŚCI PRZEPISÓW I ZASAD BEZPIECZEŃSTWA I HIGIENY PRACY, A TAKŻE PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH LEGALNOŚCI ZATRUDNIENIA I INNEJ PRACY ZAROBKOWEJ W ZAKRESIE OKREŚLONYM W USTAWIE. DO ZADAŃ WIĘC JEJ NALEŻY TAKŻE NADZÓR I KONTROLA PRZESTRZEGANA PRZEPISÓW PRAWA PRACY DOTYCZĄCYCH WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ I INNYCH ŚWIADCZEŃ WYNIKAJĄCYCH ZE STOSUNKU PRACY (ART. 10 UST. 1 PKT 1 USTAWY O PIP). W PRZYPADKU ZATEM NARUSZENIA TYCH PRZEPISÓW, JAKI I INNYCH PRZEPISÓW PRAWA PRACY LUB PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH LEGALNOŚCI ZATRUDNIENIA, WŁAŚCIWE ORGANY PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY UPRAWNIONE SĄ DO NAKAZANIA PRACODAWCY OKREŚLONEGO ZACHOWANIA LUB TEŻ POWSTRZYMANIA SIĘ OD NIEDOZWOLONYCH PRAKTYK, W TYM RÓWNIEŻ NAKAZANIA PRACODAWCY WYPŁATY NALEŻNEGO WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ, A TAKŻE INNEGO ŚWIADCZENIA PRZYSŁUGUJĄCEGO PRACOWNIKOWI (ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP). PRZEWIDZIANY NA GRUNCIE WSKAZANEGO PRZEPISU NAKAZ WYPŁATY WYNAGRODZENIA ORAZ INNYCH ŚWIADCZEŃ NALEŻNYCH PRACOWNIKOWI WYDAWANY JEST PRZEZ WŁAŚCIWEGO INSPEKTORA PRACY CELEM URZECZYWISTNIENIA OBOWIĄZKU PRACODAWCY WYNIKAJĄCEGO Z PRZEPISÓW PRAWA PRACY, W SZCZEGÓLNOŚCI Z ART. 94 PKT 5 KP, ZGODNIE Z KTÓRYM PRACODAWCA JEST OBOWIĄZANY TERMINOWO I PRAWIDŁOWO WYPŁACAĆ WYNAGRODZENIE. W SYTUACJI WIĘC USTALENIA, W TOKU KONTROLI, NARUSZENIA TEGOŻ OBOWIĄZKU, WŁAŚCIWY INSPEKTOR PRACY W MYŚL ART. 33 UST. 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP WYDAJE NAKAZ (DECYZJĘ) O KTÓRYM MOWA W ART. 11 PKT 7. ZADANIEM TAKIEGO AKTU JEST WYMUSZENIE NA PRACODAWCY WYPEŁNIENIA OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ZAWARTEJ Z PRACOWNIKIEM UMOWY W ZAKRESIE WYPŁATY WYNAGRODZENIA I TYCH JEJ ELEMENTÓW, KTÓRE ZWIĄZANE SĄ Z WYNAGRODZENIEM. INSPEKTOR PRACY WYDAJĄC NAKAZ WYPŁATY WYNAGRODZENIA NIE ROZSTRZYGA O ROSZCZENIU PRACOWNIKA, W TYM ZAKRESIE BOWIEM KOMPETENCJE MA SĄD POWSZECHNY. NAKAZ NIE STANOWI TEŻ PODSTAWY DLA PRACOWNIKA DO URUCHOMIENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO W RAMACH EGZEKUCJI OBOWIĄZKÓW O CHARAKTERZE PIENIĘŻNYM. ISTOTA NATOMIAST NAKAZU WYPŁATY WYNAGRODZENIA SPROWADZA SIĘ DO SKŁONIENIA PRACODAWCY, ABY TEN WYPEŁNIŁ CIĄŻĄCY NA NIM OBOWIĄZEK WZGLĘDEM PRACOWNIKA, WÓWCZAS GDY OBOWIĄZEK TEN JEST WYMAGALNY (WYROK NSA Z 13 LIPCA 2006 R., SYGN. AKT I OSK 1400/05, PUBL. LEX NR 275465). WYNAGRODZENIE LUB INNE ŚWIADCZENIE OBJĘTE NAKAZEM MUSI BYĆ NALEŻNE, A ZATEM PRAWO DO NICH NIE MOŻE BUDZIĆ WĄTPLIWOŚCI (NP. ŚWIADCZENIE NALICZONO LECZ NIE WYPŁACONO, PRAWO DO NIEGO WYNIKA WPROST Z PRZEPISÓW PRAWA). W SYTUACJI WIĘC, GDYBY WYNAGRODZENIE LUB INNE ŚWIADCZENIE WYNIKAJĄCE Z ZAWARTEJ Z PRACOWNIKIEM UMOWY BUDZIŁO KONTROWERSJE, TO JEDYNYM ORGANEM KOMPETENTNYM DO WERYFIKACJI SPORNYCH ROSZCZEŃ ZE STOSUNKU PRACY BYŁBY SĄD POWSZECHNY, JAKO, ŻE JAK WSKAZANO WYŻEJ, INSPEKTOR PRACY WYDAJĄC NAKAZ WYPŁATY WYNAGRODZENIA NIE ROZSTRZYGA O ROSZCZENIU PRACOWNIKA. WYMAGA TAKŻE PODKREŚLENIA, IŻ NAKAZ WYPŁATY WYNAGRODZENIA ORAZ INNYCH ŚWIADCZEŃ NALEŻNYCH PRACOWNIKOWI PODLEGA Z MOCY ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP NATYCHMIASTOWEMU WYKONANIU. WSKAZANY PRZEPIS W SPOSÓB JEDNOZNACZNY I BEZWZGLĘDNY PRZESĄDZA O NADANIU TAKIEMU NAKAZOWI RYGORU NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. OZNACZA TO, ŻE USTAWODAWCA NIE POZOSTAWIA ORGANOM ADMINISTRACYJNYM ŻADNEGO LUZU DECYZYJNEGO W TYM PRZEDMIOCIE. ORGANY NIE MAJĄ MOŻLIWOŚCI RÓŻNICOWANIA TERMINU WYKONANIA NAKAZU O KTÓRYM MOWA, NAWET GDYBY STWIERDZIŁY, ŻE ZAISTNIAŁY PO TEMU UZASADNIONE PRZESŁANKI. USTAWODAWCA NIE PRZEWIDZIAŁ BOWIEM DLA DECYZJI Z PRZEPISU ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP INNEGO - NIŻ NATYCHMIASTOWY - TERMINU WYKONANIA (WYROK Z DNIA 25 LUTEGO 2010 R., SYGN. AKT II SA/BD 11/10, PUBL. LEX NR 663848). W ŚWIETLE POCZYNIONYCH UWAG NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI SĄDU DOPUSZCZALNOŚĆ WYDANIA PRZEDMIOTOWEGO NAKAZU WYPŁATY. Z AKT SPRAWY WYNIKA BOWIEM, IŻ W DNIU PRZEPROWADZENIA KONTROLI U PRACODAWCY KWESTIĄ BEZSPORNĄ BYŁA ZARÓWNO OKOLICZNOŚĆ ISTNIENIA ZALEGŁOŚCI PRACODAWCY WOBEC WYMIENIONYCH W NAKAZIE PRACOWNIKÓW W WYPŁATACH WYNAGRODZEŃ ZA PRACĘ ORAZ EKWIWALENTÓW ZA NIEWYKORZYSTANY URLOP, JAK I WYSOKOŚCI NIEWYPŁACONYCH IM WYNAGRODZEŃ. OKOLICZNOŚCI TE ZOSTAŁY POTWIERDZONE PRZEZ PRACODAWCĘ, KTÓRY PODPISAŁ PROTOKÓŁ Z KONTROLI, BEZ ZGŁOSZENIA JAKICHKOLWIEK UMOTYWOWANYCH ZASTRZEŻEŃ ODNOŚNIE USTALEŃ ZAWARTYCH W PROTOKOLE. OBOWIĄZEK OBJĘTY NAKAZEM BYŁ ZATEM BEZSPORNY I NIEWĄTPLIWY, A ŚWIADCZENIA W NIM WSKAZANE W EFEKCIE NALEŻNE. UZASADNIONA W ZWIĄZKU Z TYM BYŁA KOMPETENCJA INSPEKTORA PRACY OKRĘGOWEGO INSPEKTORATU PRACY W Ł. – ODDZIAŁ W S. DO PODJĘCIA DZIAŁAŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP. SYNDYK BOWIEM NIE WYWIĄZAŁ SIĘ Z ZAWARTYCH Z PRACOWNIKAMI UMÓW W ZAKRESIE TERMINOWEJ I PRAWIDŁOWEJ WYPŁATY WYNAGRODZEŃ, PRZEZ CO UCHYBIŁ OBOWIĄZKOWI WYNIKAJĄCEMU Z ART. 94 PKT 5 KP I ART. 85 KP. NARUSZAJĄC ZAŚ PRZYTOCZONE PRZEPISY, CO ZASTAŁO W SPOSÓB BEZSPORNY USTALONE W TRAKCIE PRZEPROWADZONEJ KONTROLI, WYPEŁNIONA ZOSTAŁA HIPOTEZA ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP, CO OBLIGOWAŁO ORGAN - ZGODNIE Z DYSPOZYCJĄ WSKAZANEGO PRZEPISU - DO WYDANIA PRZEDMIOTOWEGO NAKAZU WYPŁATY WYNAGRODZENIA. POTWIERDZIŁ TO ORGAN ODWOŁAWCZY, UTRZYMUJĄC W MOCY ZASKARŻONY NAKAZ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2012 R. SKORO ZATEM KWESTIĄ BEZSPORNĄ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BYŁA OKOLICZNOŚĆ, IŻ PRACODAWCA POZOSTAWAŁ W ZWŁOCE W WYPŁACIE NALEŻNYCH PRACOWNIKOM WYNAGRODZEŃ, KTÓRE MIAŁY CHARAKTER WYMAGALNY I KTÓRYCH WYSOKOŚĆ NIE ZOSTAŁA ZAKWESTIONOWANA PRZEZ STRONĘ, TO TYM SAMYM W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA ISTNIAŁY PODSTAWY DO WYDANIA NAKAZU Z ART. 11 PKT 7 USTAWY O PIP. ANALIZA AKT ADMINISTRACYJNYCH WSKAZUJE, IŻ STRONA SKARŻĄCA, ZARÓWNO W ODWOŁANIU, WNOSZĄC O UCHYLENIE NAKAZU Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2012 R., JAK I W SKARDZE NA DECYZJĘ Z DNIA [...] UTRZYMUJĄCĄ ÓW NAKAZ W MOCY, NIE KWESTIONUJE DOKONANYCH PRZEZ ORGANY USTALEŃ FAKTYCZNYCH I ZWIĄZANYCH Z NIMI MATEMATYCZNYCH WYLICZEŃ WYNAGRODZENIA I EKWIWALENTU ZA NIEWYKORZYSTANY URLOP, PRZYSŁUGUJĄCEGO BYŁYM PRACOWNIKOM SPÓŁDZIELNI MLECZARSKIEJ A, LECZ ZARZUCA ORGANOM INSPEKCJI PRACY BRAK PODSTAW PRAWNYCH DO WYDANIA NAKAZU, W SYTUACJI TOCZĄCEGO SIĘ POSTĘPOWANIA UPADŁOŚCIOWEGO WOBEC SPÓŁDZIELNI. POWOŁUJE SIĘ ZATEM NA TE SAME OKOLICZNOŚCI, KTÓRE BYŁY PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA PRZEZ SĄD W SPRAWACH III SA/ŁD 301/12 I III SA/ŁD 474/12. STRONA SKARŻĄCA NADAL PODTRZYMUJE STANOWISKO, IŻ ZASADY WYPŁACANIA PRACOWNIKOM WYNAGRODZENIA REGULOWANE SĄ PRZEZ PRZEPISY USTAWY PRAWO UPADŁOŚCIOWE I NAPRAWCZE, NIE ZAŚ PRZEPISY KODEKSU PRACY. W TYM MIEJSCU SĄD, PODZIELAJĄC STANOWISKO ZAWARTE W WYROKACH O SYGN. AKT III SA/ŁD 301/12 ORAZ III SA/ŁD 474/12, JAK RÓWNIEŻ BĘDĄC NIM ZWIĄZANY NA PODSTAWIE POWOŁANEGO JUŻ PRZEPISU ART. 153 P.P.S.A., PONOWNIE PODKREŚLA, IŻ OCENA PRAWNA I WSKAZANIA CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA WYRAŻONE W ORZECZENIU SĄDU WIĄŻĄ W SPRAWIE TEN SĄD ORAZ ORGAN, KTÓREGO DZIAŁANIE LUB BEZCZYNNOŚĆ BYŁO PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA. OZNACZA TO, ŻE ILEKROĆ DANA SPRAWA BĘDZIE PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA PRZEZ SĄD, TYLEKROĆ BĘDZIE ON ZWIĄZANY OCENĄ PRAWNĄ WYRAŻONĄ W TYM ORZECZENIU. OCENA TA WIĄŻE TYLKO O TYLE, O ILE ODNOSI SIĘ DO TYCH SAMYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH. TRACI WIĘC ONA MOC WIĄŻĄCĄ TYLKO W RAZIE ZMIANY STANU PRAWNEGO, ZMIANY ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, WZRUSZENIA ORZECZENIA W PRZEWIDZIANYM DO TEGO TRYBIE ORAZ Z UWAGI NA PÓŹNIEJSZE PODJĘCIE PRZEZ SKŁAD POSZERZONY NSA UCHWAŁY ZAWIERAJĄCEJ OCENĘ PRAWNĄ ODMIENNĄ OD WYRAŻONEJ WE WCZEŚNIEJSZYM WYROKU SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. NIE JEST ZATEM OBECNIE DOPUSZCZALNE UCHYLENIE DECYZJI WYŁĄCZNIE Z UWAGI NA SUBIEKTYWNE PRZEKONANIE STRONY, KTÓRA NIE PRZEDSTAWIAJĄC ŻADNYCH NOWYCH ARGUMENTÓW, DĄŻY DO UZYSKANIA ODMIENNEGO STANOWISKA ORGANU W TYM SAMYM STANIE FAKTYCZNYM I PRAWNYM. SĄD W PEŁNI AKCEPTUJĄC POGLĄD PRZEDSTAWIONY W WW. WYROKACH, PO RAZ KOLEJNY WSKAZUJE, ŻE PRAWA I OBOWIĄZKI PRACOWNIKÓW I PRACODAWCÓW REGULUJĄ PRZEPISY KODEKSU PRACY. SYNDYK MASY UPADŁOŚCI WSZEDŁ Z CHWILĄ OGŁOSZENIA UPADŁOŚCI SPÓŁDZIELNI W ISTNIEJĄCE STOSUNKI PRACY I W ZWIĄZKU Z TYM JAKO PRACODAWCA JEST ZOBOWIĄZANY DO PRZESTRZEGANIA PRZEPISÓW PRAWA PRACY I NIE POZOSTAJE POZA KONTROLĄ ORGANÓW INSPEKCJI PRACY W TYM ZAKRESIE. STOSOWNIE DO POSTANOWIEŃ ART. 3 I ART. 3¹ § 1 USTAWY KODEKS PRACY (DZ. U. Z 1998 R. NR 21, POZ. 94 ZE ZM.) PRACODAWCĄ JEST JEDNOSTKA ORGANIZACYJNA, CHOĆBY NIE POSIADAŁA OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, A TAKŻE OSOBA FIZYCZNA, JEŻELI ZATRUDNIAJĄ ONE PRACOWNIKÓW. PODNOSZONE W SKARDZE ARGUMENTY NIE MOGŁY ZATEM BYĆ UZNANE ZA ZASADNE. ORGANY PRAWIDŁOWO TAKŻE UZNAŁY, IŻ BEZ JAKIEGOKOLWIEK ZWIĄZKU Z PRZEDMIOTOWYM POSTĘPOWANIEM ADMINISTRACYJNYM POZOSTAJE TAKŻE FAKT, ZAKOŃCZENIA WYROKIEM Z DNIA 11 WRZEŚNIA 2012 R. SYGN. AKT [...], POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM REJONOWYM W W., W SPRAWACH O WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKÓW. POSTĘPOWANIA TE TOCZĄ SIĘ NIEZALEŻNIE OD SIEBIE, NA PODSTAWIE INNYCH PRZEPISÓW PRAWA I PRZED ZUPEŁNIE INNYMI ORGANAMI. W TYM STANIE RZECZY, SĄD STWIERDZAJĄC, ŻE DECYZJE ORGANÓW OBU INSTANCJI SĄ ZGODNE Z PRAWEM, A WSZYSTKIE ZARZUTY SKARGI NALEŻY OCENIĆ JAKO BEZZASADNE, NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU. M.M.