II SA/Wr 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Władysław Kulon Protokolant: Starszy asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2013 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku jednorodzinnego, mieszkalnego oddala skargę. W dniu 7 sierpnia 2012 r. skarżący J.G. złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. zawiadomienie o zakończeniu budowy mieszkalnego budynku jednorodzinnego przy ul. [...] we W.. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nałożył na skarżącego jako inwestora robót budowlanych związanych z budową budynku przy ul. [...] we W. (dz. nr 133/2, AM10, obręb O.) obowiązek uzupełnienia w terminie 7 dni zawiadomienia o zakończeniu budowy o: 1) zaświadczenie o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej wewnętrznej instalacji elektrycznej obiektu (w oryginale lub uwierzytelnionej kserokopii) budynku przy ul. [...] we W.; 2) projektu budowlanego budowy budynku przy ul. [...] we W. – zatwierdzonego decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] r. – zawierającego rysunek zagospodarowania terenu z projektowanym usytuowaniem budynku jednorodzinnego z urządzeniami na wyżej wymienionej nieruchomości. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2012 r. W dniu 29 sierpnia 2012 r. skarżący uzupełnił podanie o projekt budowlany. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 8 października 2012 r. nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 104 kpa oraz art. 54 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), zgłosił sprzeciw do zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku jednorodzinnego przy ul. [...] we W. (dz. nr 133/2, AM10, obręb O.) – w związku ze złożonym zawiadomieniem o zakończeniu wyżej wymienionej budowy przez J.G. (inwestora robót budowlanych). W uzasadnieniu organ I instancji podał, że usytuowanie przedmiotowego budynku jednorodzinnego nie odpowiada stanowi zawartemu w projekcie budowlanym, zatwierdzonym decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] r. Jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu (wchodzącego w skład projektu budowlanego) – ścianę elewacji wschodniej budynku zaprojektowano w odległości 3 m od granicy z działką nr 134/2. Natomiast z pomiarów geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przedłożonej przez inwestora wynika, że wyżej wymieniona ściana znajduje się w odległości około 2,5 m od wskazanej powyżej granicy nieruchomości sąsiedniej. Ponadto szerokość ściany elewacji północnej (frontowej) wynosi ok. 13,7 m, a nie 13,4 m, jak w zatwierdzonym projekcie budowlanym. W opinii organu, dokonane zmiany (niezgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym) mają charakter zmian istotnych, dotyczą projektowanego zagospodarowania terenu (usytuowania budynku) oraz projektowanych charakterystycznych parametrów technicznych obiektu (na skutek zmiany wymiarów zewnętrznych obiektu). Powołując się na art. 36a ustawy Prawo budowlane, organ I instancji podniósł, że dokonanie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, o którym mowa w tym przepisie, obliguje organ nadzoru budowlanego – zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego – do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku i przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego, przy przesłance określonej w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył ponadto, że inwestor nie przedłożył kompletu dokumentów, pomimo wezwania go do uzupełnienia stosownym postanowieniem. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J.G.. Podnosząc w szczególności, że odczytu wymiarów dokonano prawdopodobnie skalówką na przekazanym podkładzie geodezyjnym w skali 1:500, skarżący stwierdził, że dokładność tych pomiarów budzi jego wątpliwości z uwagi na niewielkie różnice tych wymiarów od wykazanych w projekcie budowlanym. Zaznaczając, że budynek przy ul. [...] istniał na mapach dużo wcześniej niż wskazuje na to projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony w decyzji nr [...] o pozwoleniu na dokończenie budowy, skarżący oświadczył, że uwarunkował zakup domu przy ul. [...], znajdującego się wówczas w stanie surowym, od przedstawienia przez wcześniejszego właściciela dokumentów wskazujących, że obiekt posiada kompletną dokumentację niezbędną do zakończenia procesu inwestycyjnego. W dniu 9 września 2008 r. otrzymał decyzję nr [...] o przeniesieniu na niego decyzji nr [...] o pozwoleniu na dokończenie budowy, przy czym dokończenie budowy polegało jedynie na pracach wykończeniowych i instalacyjnych, które zostały zakończone w latach 2009-2011, a w 2012 r. zgłosił zakończenie budowy. Skarżący podkreślił, że jako inwestor nie miał możliwości przesunięcia budynku na działce lub poszerzenia jego elewacji frontowej, skoro obiekt już wcześniej istniał. Wywiódł, że nie może odpowiadać za błędy lub nieprawdziwe informacje zawarte w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją nr [...]. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i powołując się na art. 54 oraz art. 57 Prawa budowlanego podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. przeanalizował dokumentację przedłożoną przez inwestora stwierdzając, że odległość budynku od granicy z działką sąsiednią nr 134/2 wynosi 2,5 m a nie 3 m, natomiast szerokość ściany elewacji frontowej wynosi ok. 13,7 m a nie 13,4 m, jak w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Organ II instancji podkreślił, że prezentowane w orzecznictwie i doktrynie stanowisko potwierdza, że zawiadomienie, o którym mowa w art. 54 Prawa budowlanego, dotyczy budowy prowadzonej legalnie, a więc na podstawie pozwolenia na budowę. Oznacza to, że prawnie skuteczne jest zawiadomienie o zakończeniu budowy tylko w odniesieniu do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę lub ze zmianami nieodstępującymi w sposób istotny od tych warunków. Zmiany dotyczące usytuowania budynku oraz jego charakterystycznych parametrów są zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo budowlane zakwalifikowane jako zmiany istotne, które uniemożliwiają milczącą zgodę organu nadzoru budowlanego przy zawiadomieniu inwestora o zakończeniu robót i zamiarze przystąpienia do użytkowania budynku. Odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że projekt budowlany z października 2007 r., będąc integralną częścią pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r., zawiera projekt zagospodarowania działki, na którym jednoznacznie oznaczono projektowany budynek w odległości 3 m od granicy z działką nr 134/2. Zwracając uwagę, że decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent W. przeniósł pozwolenie na budowę spornego budynku na skarżącego, organ odwoławczy wywodził, że w błędnym przeświadczeniu jest skarżący wskazując, iż jako inwestor nie odpowiada za ewentualne nieprawdziwe informacje zawarte w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją nr [...]. W chwili bowiem uprawomocnienia się decyzji nr [...] skarżący przejął wszystkie warunki zawarte w pozwoleniu na budowę, uzyskując uprawnienie do wykonywania robót budowlanych na podstawie projektu dołączonego do tejże decyzji. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył, że organy nadzoru budowlanego nie mogą ingerować w treść dokumentacji przedłożonej przez inwestora, wykonanej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i jedynie inwestor uprawniony jest do wystąpienia do geodety o uszczegółowienie geodezyjnej mapy powykonawczej, o ile kwestionuje okoliczności, które z niej wynikają. Na powyższą decyzję J.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący zarzucił, iż przy jej wydaniu doszło do: 1. naruszenia zasad legalności oraz prawdy obiektywnej wyrażonych w art. 6 i 7 kpa, w ramach której organy administracyjne zobowiązane są do badania każdej indywidualnej sprawy w sposób wnikliwy i uwzględniający jej specyfikę oraz wszystkie okoliczności składające się na całokształt stanu faktycznego i prawnego, poprzez zaniechanie uwzględnienia faktu, że organ I instancji wydał swoją decyzję z przekroczeniem terminu, o jakim mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane; 2. naruszenia prawa materialnego w postaci przepisu art. 54 Prawa budowlanego, poprzez przekroczenie określonego w tym przepisie terminu, w którym organ administracyjny uprawniony jest do wyrażenia swojego stanowiska w formie zgłoszenia sprzeciwu. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm. W uzasadnieniu skargi wywodzono, że termin określony w art. 54 Prawa budowlanego ma charakter materialnoprawny i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nie mógł skutecznie zgłosić sprzeciwu w dniu 10 września 2012 r., skoro skarżący doręczył temu organowi zawiadomienie o zakończeniu budowy w dniu 7 sierpnia 2012 r. Z tej przyczyny powyższa decyzja od początku była obarczona wadą i powinna była zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że zarzutu upływu terminu 21 dniowego skarżący nie zawarł w swoim odwołaniu. Dwuinstancyjność postępowania administracyjnego wymaga bowiem, by także organ II instancji zbadał sprawę w pełnym zakresie, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy oraz stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji. Tymczasem D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaniechał swojego obowiązku i nie zbadał tak istotnej kwestii, jak dopuszczalny termin zgłoszenia sprzeciwu, o jakim mowa w art. 54 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), a procedurę ich podejmowania regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 54 Prawa budowlanego stanowi, iż do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Stosownie do art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy, do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć: 1) oryginał dziennika budowy; 2) oświadczenie kierownika budowy: a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu; 3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania; 4) protokoły badań i sprawdzeń; 5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą; 6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy; 7) kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 7; 8) w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej: a) wynik audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego, o którym mowa w art. 241 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, b) uzasadnienie zarządcy drogi, o którym mowa w art. 241 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W myśl ust. 1a omawianego artykułu, w przypadku zawiadomienia o zakończeniu budowy lub złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego lub budynku z częścią mieszkalną, w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, zamieszcza się informację o dokonaniu pomiarów powierzchni użytkowej budynku i poszczególnych lokali mieszkalnych, w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w art. 34 ust. 6 pkt 1. Wedle ust. 2 art. 57 Prawa budowlanego, w razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony. Zgodnie z ust. 3 tego artykułu, inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56. Stosownie do art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości. Po myśli art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo budowlane, nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy m.in.: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu (pkt 1) oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji (pkt 2). Mając na uwadze treść skargi w pierwszej kolejności rozważyć trzeba, czy podejmując w dniu [...] r. decyzję nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wydał ją z naruszeniem art. 54 Prawa budowlanego. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia tej kwestii ma fakt, że postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia w terminie 7 dni zawiadomienia o wskazane w postanowieniu dokumenty. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2012 r., a więc przed upływem 21 dni od dnia 7 sierpnia 2012 r., w którym skarżący J.G. złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy mieszkalnego budynku jednorodzinnego przy ul. [...] we W.. Jak trafnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, art. 57 ust. 4 Prawa budowlanego przewiduje dla inwestora obowiązek polegający na tym, iż w razie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy z brakami i nieścisłościami, dostrzeżonymi przez organ przyjmujący zawiadomienie, inwestor jest obowiązany uzupełnić określone dokumenty. Wskazanemu obowiązkowi inwestora odpowiada obowiązek organu do tego, aby w razie stwierdzenia braków zawiadomienia wezwać wnoszącego zawiadomienie do uzupełnienia braków. Od tego obowiązku organ byłby zwolniony jedynie wówczas, gdyby już z samego zawiadomienia, bez uzupełnienia jego braków, wynikało, iż nie budzi wątpliwości, że zachodzą przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Słusznie przy tym podkreślano w orzecznictwie, że uzupełnienie braków zawiadomienia otwiera dla organu termin do wniesienia sprzeciwu, niewykonanie zaś tego wezwania powoduje, że zawiadomienie staje się bezskuteczne, co oznacza, iż prawnie powstaje taka sytuacja, jak gdyby w ogóle nie zostało ono dokonane. Tylko wówczas inwestor może ponownie dokonać zawiadomienia i oczywiste jest, iż powinien to uczynić po uzupełnieniu wymaganych dokumentów. Uchylenie natomiast decyzji o sprzeciwie lub stwierdzenie nieważności takiej decyzji powoduje, że zawiadomienie o zakończeniu budowy odnosi skutek wobec upływu materialnoprawnego terminu do wniesienia sprzeciwu, określonego w art. 54 Prawa budowlanego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 626/08 – LEX nr 508482). Uwzględniając zawarte w art. 54 i art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane uregulowania, a także mając na uwadze treść art. 57 § 1 kpa, jako początkowy dzień biegu 21-dniowego należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło dokonanie zawiadomienia. W przypadku nałożenia obowiązku uzupełnienia zawiadomienia - dzień następny po dniu, w którym to uzupełnienie nastąpiło (o ile nastąpiło to w terminie określonym przez organ), lub też dzień następny po dniu, w którym upłynął wyznaczony przez organ termin nakładający obowiązek uzupełnienia zawiadomienia (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 392/11 - LEX nr 1085825). Zgadzając się w pełni z powyższym stanowiskiem stwierdzić trzeba, że termin na zgłoszenie sprzeciwu powinien być liczony, w przypadku wezwania do uzupełnienia zgłoszenia, od daty tego uzupełnienia lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków zgłoszenia, jeżeli braków tych nie uzupełniono. Wydanie postanowienia w przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa termin do wniesienia sprzeciwu. Organ bowiem musi mieć czas na zapoznanie się z kompletnym zgłoszeniem (por. orzecznictwo dot. także art. 30 i art. 71 Prawa budowlanego, np. wyroki NSA z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 956/05; z dnia 21 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 574/08; z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1185/10; z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 207/08; z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1817/10 – powyższe orzeczenia są w pełni aktualne również wobec sprzeciwu określonego w art. 54 Prawa budowlanego, gdyż ich istota jest taka sama w odniesieniu do wszystkich tych sprzeciwów). Zauważyć przy tym wypada, że wadliwe wykonanie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia bądź jego niewykonanie nie uzasadnia uznania, by organ miał obowiązek ponownego zobowiązywania strony do uzupełnienia zgłoszenia. W sytuacji takiej organ powinien wnieść sprzeciw. Za takim rozwiązaniem przemawia treść ustawy Prawo budowlane, charakter postępowania zgłoszeniowego oraz fakt, że takie rozwiązanie nie wywołuje w istocie negatywnych skutków dla strony, gdyż może ona po skompletowaniu prawidłowych dokumentów ponownie dokonać zgłoszenia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 348/10). Mając na uwadze powyższe oraz to, że w rozpatrywanej sprawie częściowe uzupełnienie braków zgłoszenia (dołączenie projektu budowlanego) nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2012 r., stwierdzić należy, że podejmując w dniu [...] r. decyzję nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wydał ją w ciągu 21 dni od dnia częściowego uzupełnienia braków zgłoszenia i od dnia upływu terminu do uzupełnienia tych braków, a więc nie naruszając art. 54 Prawa budowlanego. Zauważyć przy tym wypada, na co trafnie zwrócił uwagę organ I instancji, że inwestor nie przedłożył kompletu dokumentów, pomimo wezwania go do uzupełnienia stosownym postanowieniem, gdyż nie przedłożył zaświadczenia o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej wewnętrznej instalacji elektrycznej obiektu. Już tylko ta okoliczność obligowała organ nadzoru budowlanego do zgłoszenia sprzeciwu. Oceniając merytorycznie podjęte rozstrzygnięcia zgodzić się należy z organem odwoławczym, że organy nadzoru budowlanego nie mogą ingerować w treść dokumentacji przedłożonej przez inwestora, wykonanej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i jedynie inwestor uprawniony jest do wystąpienia do geodety o uszczegółowienie geodezyjnej mapy powykonawczej, o ile kwestionuje okoliczności, które z niej wynikają. Jeżeli zatem można mieć wątpliwości co do prawidłowości poczynionych przez organ pomiarów dokonanych na podstawie geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przedłożonej przez inwestora, to inwestor winien w tej kwestii wystąpić do uprawnionego geodety o konieczne wyjaśnienia wątpliwości wynikających z geodezyjnej mapy powykonawczej. Nie wykluczając, że w rzeczywistości odległość budynku od granicy z działką sąsiednią i szerokość elewacji frontowej są inne niż wynikające z przedłożonej inwentaryzacji powykonawczej, nie można wymagać od organu, że będzie on z własnej inicjatywy kwestionować treść dokumentacji przedłożonej przez inwestora tylko z tego powodu, że treść ta jest niekorzystna dla strony. Nie kwestionując tego, że w sytuacji, gdy przedmiotowy budynek został wybudowany w konkretnym miejscu przed jego zakupem przez skarżącego, to usytuowanie budynku w żadnym stopniu nie było uzależnione od działań skarżącego, podkreślić trzeba, że jako obecny właściciel przedmiotowej nieruchomości jest on następcą prawnym poprzedniego inwestora. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.