II SA/Ol 630/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Gminy kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. orzeka, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Zarządzeniem nr x z dnia 8 kwietnia 2013 r. Burmistrz B. zmieniła własne zarządzenie nr xx z dnia 29 marca 2013 r. w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w B., prowadzonego przez Gminę B. Wojewoda Warmińsko Mazurski, rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 21 maja 2013 r. stwierdził nieważność zarządzenia nr xx. Organ nadzoru przyjął, że nieprawidłowo wybrano wspólnego przedstawiciela Rad Pedagogicznych Szkoły Podstawowej nr x (zwanej dalej także "Szkołą") i Przedszkola Samorządowego nr "[...]" (zwanego dalej także "Przedszkolem"). Na podstawie dokumentów, dostarczonych przez dyrektora Przedszkola, organ nadzoru ustalił bowiem, że Burmistrz zwrócił się do Rady Pedagogicznej tej placówki o wytypowanie do dnia 4 kwietnia 2013 r. wspólnego przedstawiciela rad pedagogicznych do wzięcia udziału w komisji konkursowej dla wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w B (zwanego dalej także "Zespołem"). Następnie, Dyrektor Szkoły zaprosił Radę Pedagogiczną Przedszkola na wspólne zebranie rad pedagogicznych w dniu 3 kwietnia 2013 r. o godz. 16 w siedzibie Szkoły. Rada Pedagogiczna Szkoły wybrała przedstawiciela tej rady i wskazała go do wzięcia udziału w komisji konkursowej dla wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego. Przedstawiciel ten został wskazany w zakwestionowanym zarządzeniu jako wspólny przedstawiciel Rad Pedagogicznych Szkoły i Przedszkola. Dyrektor Przedszkola zawiadomiła Burmistrza pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r., że była obecna na tym spotkaniu i poinformowała wówczas o braku możliwości uczestniczenia w nim Rady Pedagogicznej jej placówki z uwagi na godziny jej pracy (do godz. 16.30). Zdaniem organu nadzoru, z powyższego stanu faktycznego wynika, że nie doszło faktycznie do wyboru wspólnego przedstawiciela obu placówek, a jedynie wyboru przedstawiciela Rady Pedagogicznej Szkoły. W związku z powyższym, skład komisji konkursowej, określony w zarządzeniu nr "[....]" z dnia 8 kwietnia 2013 r., w ocenie Wojewody, rażąco naruszył art. 36a ust. 6 pkt. 3 lit. a w związku z art. 36 a ust. 9 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). W skardze, złożonej na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Gmina B. zarzuciła naruszenie: - art. 36a ust. 9 pkt 1 w związku z art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty, poprzez przyjęcie, że do komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu nieprawidłowo wybrano wspólnego przedstawiciela łączonych rad pedagogicznych Szkoły i Przedszkola, - art. 10 oraz art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 2960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, powoływanej dalej również jako K.p.a.) w związku z art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm., powoływanej dalej także jako u.s.g.) – poprzez zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego na dzień przed doręczeniem rozstrzygnięcia, a w konsekwencji wyłączenie od udziału Gminy w postępowaniu wyjaśniającym; - art. 7, 77 i 107 K.p.a. w związku z art. 91 ust. 5 u.s.g. – poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla oceny zgodności zarządzenia z prawem i przyjęcie błędnych założeń co do przebiegu procesu wyboru wspólnego przedstawiciela łączonych rad pedagogicznych Szkoły i Przedszkola. Gmina podała, że pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Wojewoda zażądał od Burmistrza przesłania zarządzenia nr x w sprawie powołania komisji konkursowej wraz z dokumentacją konkursową oraz udzielenia informacji, komu powierzono stanowisko dyrektora Zespołu. W wykonaniu powyższego wezwania, Burmistrz przesłała zarządzenie 103/2013 wraz ze zmieniającym je zarządzeniem nr xx oraz protokół z postępowania konkursowego i poinformowała, że nie powierzyła jeszcze stanowiska dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego. Następnie, pismem z dnia 20 maja 2013 r. (doręczonym 21 maja 2013 r.), Wojewoda zawiadomił Burmistrza Biskupca o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr xx, a następnego dnia doręczono skarżącej zakwestionowane rozstrzygnięcie nadzorcze, wydane w oparciu o dokumenty dostarczone przez dyrektora Przedszkola. W ocenie skarżącej, Wojewoda Warmińsko-Mazurski przyjął za podstawę swojego rozstrzygnięcia niepełny stan faktyczny sprawy. W skardze podniesiono, że ustalenia organu winny być uzupełnione o pominięte fakty, istotne dla przebiegu postępowania konkursowego. Skarżąca podniosła, że dnia 21 marca 2013 r. Burmistrz B. zwróciła się o wskazanie wspólnego kandydata do rad pedagogicznych obu placówek, informując, że konkurs odbędzie się dnia 8 kwietnia. Spotkanie między przedstawicielami rad pedagogicznych obu placówek odbyło się 26 marca 2013 r. W dniu 27 marca 2013 r. dyrektor Przedszkola zaprosiła Radę Pedagogiczną Szkoły Podstawowej na wspólne spotkanie w dniu 3 kwietnia 2013 r. na godzinę 16.30 i w tym samym dniu dyrektor Przedszkola odwołała zaplanowane spotkanie, wyrażając wątpliwości co do zgodności z prawem wyboru jednego kandydata dwóch placówek. W związku z odwołaniem zaplanowanego spotkania, Dyrektor Szkoły, w dniu 2 kwietnia 2013 r., zaprosił Radę Pedagogiczną Przedszkola na wspólne zebranie Rad Pedagogicznych na dzień 3 kwietnia na godzinę 16.00. W tym dniu Rada Pedagogiczna Szkoły wybrała na przedstawiciela B.B., informując o tym Burmistrza. Dyrektor Przedszkola przedstawiła w dniu 4 kwietnia 2013 r. Burmistrzowi stanowisko Rady Pedagogicznej swojej placówki, że ze względu na brak wspólnej rady pedagogicznej i postanowienia Statutu Przedszkola nie było możliwe wybranie wspólnego przedstawiciela do komisji konkursowej, a przedstawicielem Rady Pedagogicznej Przedszkola do komisji konkursowej jest B.H. Burmistrz poinformowała w dniu 4 kwietnia 2013 r. Dyrektora Przedszkola, że przedstawiony przez Radę Pedagogiczną Przedszkola kandydat został wybrany z naruszeniem przepisów, a w celu wyboru wspólnego kandydata zostało zorganizowane spotkanie w dniu 3 kwietnia 2013 r. Następnie, dnia 5 kwietnia 2013 r., Dyrektor przedszkola poinformowała Burmistrza, że była na spotkaniu, ale nie uczestniczyła w głosowaniu. Zarządzeniem nr xxx Burmistrz B. powołała dnia 8 kwietnia 2013 r. B.B. do składu komisji konkursowej, jako osobę wybraną w trakcie spotkania, w którym mogły uczestniczyć rady pedagogiczne obu placówek. Biorąc powyższe pod uwagę, skarżąca zarzuciła, że różnice w stanie faktycznym ustalonym przez organ nadzoru i wynikającym z dokumentów wytworzonych przez poszczególne podmioty zaangażowane w to postępowanie, wskazują na brak rzetelności działania organu nadzoru. Powyższe było spowodowane tym, że postępowanie nadzorcze toczyło się bez udziału skarżącej. Nie zagwarantowano jej bowiem możliwości obrony swojego stanowiska lub złożenia dodatkowych dowodów. Skarżąca zarzuciła, że postępowanie nadzorcze trwało tylko jeden dzień i zostało oparte wyłącznie na dowodach dostarczonych przez zainteresowany faktycznie podmiot trzeci - dyrektor Przedszkola. Jedynymi dokumentami złożonymi przez Skarżącą były zarządzenia nr x i nr xx oraz protokół z postępowania konkursowego wraz z załącznikami. Wojewoda nie podjął kroków, zmierzających do uzupełnienia materiału procesowego o dokumenty znajdujące się w posiadaniu Gminy i Szkoły. Ustalona w ten sposób podstawa faktyczna rozstrzygnięcia nie odzwierciedlała rzeczywistego obrazu wydarzeń i pomijała istotne okoliczności, mające wpływ na ocenę prawidłowości działań Burmistrza B. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 36a ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty poprzez przyjęcie, że do komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nieprawidłowo wybrano wspólnego przedstawiciela łączonych Rad Pedagogicznych Szkoły i Przedszkola, skarżąca podniosła także, że członków komisji konkursowej reprezentujących rady pedagogiczne nowozakładanego zespołu szkół lub placówek wyłania się w wyborach dwustopniowych (najpierw wybór przedstawicieli każdej z rad pedagogicznych, a następnie wybór właściwych dwóch przedstawicieli tych rad). Decyzja co do sposobu wyboru kandydata należy przy tym do rad pedagogicznych. Rola burmistrza ogranicza się w tym zakresie do powołania wskazanego kandydata do komisji konkursowej. Nie może on wybierać między konkurencyjnymi kandydatami, wybranymi przez poszczególne placówki ani, powołać do komisji konkursowej przedstawicieli każdej z placówek, jak tego oczekiwała Rada Pedagogiczna Przedszkola. W sytuacji normalnej powinno było dojść do spotkania, podczas którego każda z rad pedagogicznych wybrałaby jednego kandydata, spośród których wybrany zostałby jeden wspólny. Na gruncie niniejszej sprawy porozumienie nie było jednak możliwe, gdyż Rada Pedagogiczna Przedszkola stanęła na stanowisku, że nie jest upoważniona do wyboru przedstawiciela wspólnie z Radą Pedagogiczną Szkoły. W ocenie skarżącej, żadna ze wskazanych przyczyn nie uzasadnia zaniechania Rady Pedagogicznej Przedszkola. Działania Rady zmierzały w istocie do dezorganizacji postępowania konkursowego, stanowiąc jedynie jeden z etapów kontestacji planu połączenia tej placówki ze Szkołą. W takiej sytuacji przyjęcie, że kandydat obu rad pedagogicznych został wybrany pod nieobecność większości przedstawicieli rady pedagogicznej Przedszkola można uznać jedynie za swego rodzaju wstrzymanie się od głosu. Przyjęcie odmiennego stanowiska skutkowałoby możliwością przeciągania przez jedną z rad pedagogicznych, bez negatywnych konsekwencji, przebiegu postępowania konkursowego. Przyjęta metoda działania była, w ocenie skarżącej, jedyną możliwą, w sytuacji, w której ze wszystkich działań Rady Pedagogicznej podjętych od momentu, w którym odwołane zostało zaproszenie na wspólne zebranie w siedzibie Przedszkola z 27 marca 2013 r., wynikała wola dezorganizacji procesu wyboru komisji konkursowej. Uwzględniając powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Warmińsko-Mazurskiego, wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewoda stwierdził, że prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Ocenił, że bez wpływu na rozstrzygnięcie było zaniechanie wystąpienia do gminy o ustosunkowanie się do zarzutu nieprawidłowości wyboru wspólnego przedstawiciela obu placówek oświatowych. Z posiadanych przez Wojewodę dokumentów wynikało bowiem jednoznacznie, że naruszono art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Organ nadzoru zauważył, że żaden z powołanych w skardze dokumentów nie zawierał informacji, podważających prawidłowość stanowiska organu nadzoru. Jedynymi istotnymi dokumentami w sprawie są bowiem pisma Dyrektora Szkoły, zapraszające Radę Pedagogiczną Przedszkola na wspólne zebranie rad pedagogicznych w dniu 3 kwietnia 2013 r. w siedzibie tej szkoły oraz pismo z dnia 5 kwietnia 2013 r. Dyrektora Przedszkola informujące Burmistrza, że była ona obecna na spotkaniu, ale brak było możliwości uczestniczenia w nim Rady Pedagogicznej jej placówki z uwagi na godziny pracy. Wojewoda zaznaczył, że powyższe usprawiedliwienie - czas pracy Przedszkola - nie zostało zakwestionowane przez skarżącą. W tej sytuacji, niedopuszczalny był arbitralny wybór wspólnego przedstawiciela obu placówek wyłącznie przez Radę Pedagogiczną Szkoły i akceptacja tego stanu rzeczy przez Burmistrza B. Organ nadzoru stwierdził, że wybór wspólnego przedstawiciela rad pedagogicznych wszystkich szkół lub placówek łączonych w zespół musi spełniać wymóg prawa do równego traktowania. Przy piśmie procesowym z dnia 15 października 2013 r. pełnomocnik skarżącej Gminy złożył dopuszczone z urzędu na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. przez Sąd dokumenty, istotne dla rozpatrzenia skargi. W związku z tym, że jednym z tych dokumentów był "wypis" z protokołu nr 14 z posiedzenia Rady Pedagogicznej w dniu 03.04.2013 r. - pełnomocnik Wojewody Warmińsko – Mazurskiego, w piśmie procesowym z dnia 29 października 2013 r., wniosła o przedłożenie przez skarżącą pełnego protokołu nr 14 z posiedzenia Rady Pedagogicznej w dniu 3 kwietnia 2013 r. wraz z wszelkimi innymi dokumentami, które zostały utworzone w tym dniu, w związku z tym posiedzeniem - w oryginale bądź też udostępnienie oryginałów tych dokumentów na rozprawie. Pełnomocnik wyjaśniła, że Sąd na rozprawie w dniu 8 października zobowiązał stronę skarżącą do nadesłania protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej w dniu 3 kwietnia 2013 r. Skarżąca przedstawiła zaś jedynie jego wypis, którego treść sugeruje, że nie zawiera pełnego zapisu protokołu, a tylko wybrane elementy, co uniemożliwia, według strony przeciwnej, prawidłową i rzetelną ocenę przebiegu tego posiedzenia Rady Pedagogicznej. Na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej podał, że w jego ocenie, wypis z protokołu posiedzenia Rady Pedagogicznej jest pełnym protokołem z tego posiedzenia, a jedynie użyto sformułowania "wypis", co oznacza, że jest to odpis protokołu. Pełnomocnik organu przyznała, że w chwili wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego organ nie posiadał protokołu i podtrzymała wniosek o uzupełnienie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z dnia 21 maja 2013 r., którym stwierdzono nieważność zarządzenia Burmistrza B. nr xx z dnia 8 kwietnia 2013 r., wydanego w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr "[...]". Podstawę prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia nadzorczego stanowi art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, wojewoda - rozstrzygając o nieważności uchwały lub zarządzenia - winien wykazać, że akt ten istotnie narusza prawo. W judykaturze przyjmuje się, że do istotnych wad, skutkujących stwierdzeniem nieważności uchwały w trybie nadzoru, zalicza się między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. Akt I SA/Rz 698/12, LEX nr 1217635; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 861/12, LEX nr 1281429). Rozstrzygnięcia te, zgodnie z art. 98 ust. 1u.s.g., podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem. Podnieść należy, że rozpoznając sprawę ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, sąd administracyjny ocenia jego legalność, mając na względzie nie tylko przywołane w nim, jako podstawa prawna, przepisy prawa materialnego, ale także jego zgodność z przepisami postępowania administracyjnego. W literaturze przedmiotu przyjmuje się bowiem, że podstawą do uchylenia aktu nadzoru powinno być każde naruszenie prawa, bez względu na jego materialnoprawny lub procesowy charakter (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 312). Z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że w postępowaniu nadzorczym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze, wszędzie tam gdzie ustawa o samorządzie gminnym nie reguluje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego (tak NSA w wyrokach z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 447/06 i z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1903/11). Podkreślenia wymaga, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie może być dowolne i nie może prowadzić do odrzucenia podstawowych zasad procedury administracyjnej, w tym zasady dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej. Dodać należy, że stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały rady gminy powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, z którego winno jednoznacznie wynikać, że zakwestionowane postanowienia nadzorowanego aktu organu gminy pozostają w sprzeczności z oznaczonym przepisem prawa (zob. np. wyrok NSA z dnia 24 września 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3142/01, OSS 2003/3175; wyrok NSA z dnia 21 maja 2001 r., sygn. akt SA/Kr 541/01, OSS 2002/1/118; wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2000 r., sygn. akt III SA 397/00, ONSA 2001/3/117). Wobec powyższego, w rozstrzygnięciu nadzorczym, Wojewoda winien przedstawić wszystkie okoliczności faktyczne, istotne w sprawie. Nie będzie wystarczające wskazanie, że dany przepis został naruszony, ale konieczne jest wykazanie, na czym to naruszenie polega i w czym się wyraża. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie, obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie został w pełni wykonany. Ustalony przez Wojewodę stan faktyczny, wynikający z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, jest bowiem odmienny, niż stan faktyczny, wyłaniający się z dokumentów przedłożonych przez skarżącą Gminę. Organ nadzoru, przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, dysponował dokumentami przedłożonymi przez Dyrektora Przedszkola. Wojewoda ustalił, że Burmistrz zwróciła się do Rady Pedagogicznej Przedszkola o wytypowanie do dnia 4 kwietnia 2013 r. wspólnego przedstawiciela rad pedagogicznych w komisji konkursowej dla wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w B. Dyrektor Szkoły zaprosił Radę Pedagogiczną Przedszkola na wspólne zebranie rad pedagogicznych, w siedzibie Szkoły, na dzień 3 kwietnia 2013 r., godz. 16. Dyrektor Przedszkola, pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r., zawiadomiła Burmistrz, że była obecna na spotkaniu i poinformowała o braku możliwości uczestniczenia w nim Rady Pedagogicznej jej placówki z uwagi na godziny pracy (do 16.30). Pomimo tego, Rada Pedagogiczna Szkoły wybrała przedstawiciela do udziału w komisji konkursowej dla wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w B. W oparciu o ustalony na podstawie tych dokumentów stan faktyczny, Wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze. Ze złożonych przez skarżącą dokumentów wynika natomiast, że rzeczywiście -pismem z dnia 21 marca 2013 r. - Burmistrz B. zwróciła się do dyrektorów Szkoły i Przedszkola o wytypowanie przez te podmioty wspólnego przedstawiciela rad pedagogicznych do komisji konkursowej. Jednocześnie poinformowała, o dacie konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno- Przedszkolnego, który odbędzie się 8 kwietnia 2013 r., godz. 11.00. Z dokumentów tych wynika również to, że w dniu 26 marca 2013 r. odbyło się spotkanie dyrektora Szkoły z dyrektor Przedszkola, dotyczące wyboru przedstawiciela obu rad pedagogicznych do komisji. Dyrektor Przedszkola, w dniu 27 marca 2013 r. zaprosiła telefonicznie Radę Pedagogiczną Szkoły na wspólne zebranie w siedzibie Przedszkola na dzień 3 kwietnia 2013 r., godz. 16.30, a następnie - tego samego dnia - odwołała to zebranie, wyjaśniając, że byłoby ono niezgodne z prawem. W związku z tym, dyrektor Szkoły, pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r., zaprosił Radę Pedagogiczną Przedszkola na wspólne zebranie Rad Pedagogicznych Szkoły i Przedszkola w siedzibie Szkoły, na dzień 3 kwietnia, godz. 16. Następnie, jak wynika z protokołu nr 14 z posiedzenia Rady Pedagogicznej z dnia 3 kwietnia 2013 r., na to posiedzenie przybyła dyrektor Przedszkola i członek Rady Pedagogicznej Przedszkola. Dyrektor Przedszkola wyjaśniła, że w jej ocenie bezzasadne jest powoływanie wspólnego przedstawiciela do komisji, ponieważ Przedszkole i Szkoła są placówkami odrębnymi, mają odrębny statut i nie mają kompetencji do wspólnego powoływania wspólnego przedstawiciela do komisji konkursowej, wyłaniającej dyrektora Zespołu. Dyrektor przedszkola wraz z członkiem Rady Pedagogicznej Przedszkola opuściła posiedzenie, na którym wybrano przedstawiciela do komisji konkursowej, o czym poinformowano Burmistrza. Jak wynika kolejno z załączonych przez skarżącą dokumentów, następnego dnia dyrektor Przedszkola - w piśmie kierowanym do Burmistrza B. - wyjaśniła, że ze względu na brak wspólnej rady pedagogicznej Szkoły i Przedszkola oraz postanowienia Statutu Przedszkola nie jest możliwe wybranie wspólnego przedstawiciela do komisji konkursowej. Jednocześnie poinformowała, że na mocy postanowień Statutu Przedszkola, Rada Pedagogiczna wybrała własnego przedstawiciela do udziału w pracach komisji w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu, podając jego nazwisko. Odpowiadając na to pismo, Burmistrz B., pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r., wyjaśniła Dyrektor Przedszkola, że kandydat Rady Pedagogicznej Przedszkola został wybrany z naruszeniem art. 36a ust. 9 ustawy o systemie oświaty, a w celu wyboru wspólnego kandydata zostało zorganizowane spotkanie w dniu 3 kwietnia 2013 r., które doprowadziło do wyboru takiego kandydata. W dalszej korespondencji – na która powołuje się organ - Dyrektor przedszkola poinformowała Burmistrza pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r., że była na spotkaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r., poinformowała Radę Pedagogiczną Szkoły o stanowisku Rady Pedagogicznej Przedszkola i niemożności uczestnictwa Rady na tym spotkaniu z uwagi na godziny pracy placówki. Dodała, że nie uczestniczyła w głosowaniu Uwzględniając wynikające z powyższych dokumentów rozbieżności w stanie faktycznym sprawy, zasadny jest zarzut skargi zaniechania wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego, co narusza art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Zarzut ten potwierdza - zawarte w piśmie procesowym pełnomocnika Wojewody z dnia 29 października 2013 r. - żądanie zobowiązania strony skarżącej do przedłożenia pełnego protokołu nr 14 z posiedzenia Rady Pedagogicznej w dniu 3 kwietnia 2013 r. wraz z wszelkimi innymi dokumentami, które zostały utworzone w tym dniu, a także oświadczenie pełnomocnika tego organu, złożone na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r., że organ w dacie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego nie posiadał tego protokołu. W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie może zastąpić organu nadzoru w wykonaniu jego obowiązków, a w szczególności uzupełniać materiału dowodowego sprawy, gdyż byłoby to sprzeczne z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. . Przypomnieć należy, że akta, przesyłane do kontroli sądowej winny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejno czynności wykonywane przez organ prowadzący postępowanie w danej sprawie. Uzupełniające postępowanie dowodowe, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., ma zaś na celu umożliwienie sądowi skonfrontowanie z dokumentami prawidłowości ustaleń dokonanych w toku postępowania na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jeśli w sprawie istnieją istotne wątpliwości (zob. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn.. akt II OSK2746/12). Sąd podziela również zarzut skargi, że przy badaniu zgodności z prawem zarządzenia Burmistrza B. z dnia 8 kwietnia 2013 r., Wojewoda naruszył art. 10 K.p.a. i uniemożliwił organowi gminy złożenie wyjaśnień, niezbędnych dla dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie. Z bezspornych oświadczeń stron wynika, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego z dnia 20 maja 2013 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 maja 2013 r., to jest w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Przypomnieć należy, że celem takiego zawiadomienia jest przede wszystkim danie organowi jednostki samorządu terytorialnego możliwości udziału w tym postępowaniu, poprzez umożliwienie złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień (zob. wyrok NSA z 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 466/07; wyrok NSA z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt II OSK 401/07; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 54/11, a także uchwałę NSA z dnia 21 października 2002 r., sygn. akt OPS 9/02). W powołanych orzeczeniach podkreślono, że uchybienie w tym zakresie musi mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że powiadomienie skarżącej o wszczęciu postępowania nadzorczego w dacie wydania rozstrzygnięcia miało taki wpływ na wynik sprawy. Jak już wyżej wykazano, brak możliwości wypowiedzenia się strony skarżącej co do zebranych dowodów i materiałów spowodował, że Wojewoda oparł zaskarżone rozstrzygnięcie na niepełnym materiale dowodowym. Obowiązek powiadomienia gminy o wszczęciu postępowania nadzorczego (art. 61 § 4 K.p.a.) należy łączyć z koniecznością wyjaśnienia z udziałem organu niektórych okoliczności sprawy. Naruszenie prawa skarżącej do czynnego udziału w postępowaniu nadzorczym spowodowało, że Gmina nie mogła złożyć wyjaśnień dotyczących, m.in. rzeczywistego przebiegu ustaleń z Dyrektor Przedszkola. Z uwagi na uchybienia przepisów postępowania, skutkujące koniecznością uzupełnienia przez organ nadzoru postępowania dowodowego, Sąd nie oceniał prawidłowości wydania zarządzenia nr 111/2013 Burmistrza B. z dnia 8 kwietnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 148 p.p.s.a., uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.