I SA/Łd 772/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Pomocnik sekretarza Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2014 r. sprawy ze skargi I. H. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia podatku na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 772/14 UZASADNIENIE W dniu [...] r. I. H. złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia tego podatku na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci. We wniosku tym I. H. przedstawiła następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni jest rozwódką, w 2012 r. sprawowała opiekę nad małoletnim dzieckiem. W dniu 6 września 2012 r. wyrokiem Sądu orzeczono o rozwodzie i przyznano wnioskodawczyni wyłączne prawo do opieki nad dzieckiem. Wyrok uprawomocnił się w październiku 2012 r. W 2012 r. małoletnie dziecko wnioskodawczyni nie uzyskało dochodów skutkujących powstaniem obowiązku zapłaty podatku. Wnioskodawczyni w złożonym, z zachowaniem terminu, zeznaniu rocznym w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. rozliczyła dochody w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 29 stycznia 2010 r. wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosowanie do art. 9a ust. 2 ww. ustawy, wybrała opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c powyższej ustawy. Stosowanie do przepisów art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, wnioskodawczyni zawiesiła tę działalność z dniem 1 października 2010 r. Od tego momentu działalność nie została już wznowiona. Wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej nastąpiło w dniu 30 listopada 2012 r. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wnioskodawczyni nie osiągnęła z tego źródła żadnych przychodów. W związku z powyższym wnioskodawczyni zadała następujące pytanie: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawczyni, jako osoba samotnie wychowująca w 2012 r. małoletnie dziecko, miała prawo w rocznym zeznaniu w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych obliczyć należny podatek dochodowy od uzyskanych w 2012 r. dochodów w sposób określony w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem wnioskodawczyni, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 361 ze zm.), dalej jako: "ustawa o PIT", od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje małoletnie dzieci - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie. Według wnioskodawczyni, zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i ust. 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c. Wnioskodawczyni zwróciła przy tym uwagę, że do preferencyjnego sposobu rozliczenia uprawnione są określone osoby, które samotnie wychowują dziecko w roku podatkowym. Przepis nie stawia warunku, aby samotne wychowywanie dziecka trwało przez cały rok podatkowy. Wystarczające dla zastosowania tego sposobu opodatkowania jest, aby osoba spełniająca cechy wskazane w komentowanym przepisie, np. panna, samotnie wychowywała swoje dzieci przez część roku podatkowego (A. Bartosiewicz, R. Kubacki - Komentarz do art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, SIP LEX 2013). Zdaniem wnioskodawczyni, w efekcie orzeczenia rozwodu, we wrześniu 2012 r. stała się osobą samotnie wychowującą w 2012 r. swoje małoletnie dziecko. Powyższe powinno uprawniać ją do rozliczenia podatku dochodowego z zastosowaniem art. 6 ust. 4 ustawy o PIT. Przepis art. 30c ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej osiągniętych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7 tej ustawy, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Wspomniany art. 30c ust. 1 ustawy o PIT, określa liniową stawkę podatku, którą stosuje się do dochodów uzyskanych przez podatników z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej. Stawka podatkowa jest wskaźnikiem służącym do obliczania należnej kwoty podatku od podstawy opodatkowania. W opinii wnioskodawczyni zastosowanie danego przepisu następuje poprzez wykonanie dyspozycji normy w przypadku, gdy w rzeczywistości wystąpi stan określony w hipotezie danej normy (przepisu). Wnioskodawczyni jest zatem zdania, że według art. 6 ust. 8 ustawy o PIT rozliczenie uzyskanych dochodów w roku podatkowym w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko nie jest możliwe, gdy osoba taka uzyskała w roku podatkowym jakiekolwiek przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane według zasad określonych w art. 30c ww. ustawy. Jednakże w przypadku, gdy w danym roku podatkowym podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga żadnych przychodów z działalności gospodarczej, a tym samym nie występuje podstawa opodatkowania, przepis art. 30c nie znajduje zastosowania. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że podatnik, rozpoczynając działalność gospodarczą, stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o PIT, złożył oświadczenie o wyborze liniowej metody opodatkowania. W okresie zawieszenia działalności gospodarczej na podstawie art. 14a ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 14a ust. 7 tej ustawy, w stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej w okresie od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r., kiedy to nastąpiło wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej. W tym okresie wnioskodawczyni nie osiągnęła żadnych przychodów ze źródła - pozarolnicza działalność gospodarcza, tj. źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. W związku z powyższym wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w jej przypadku art. 6 ust. 8 ustawy o PIT nie ma zastosowania i w konsekwencji prawidłowo dokonała rozliczenia dochodów uzyskanych w roku 2012, tj. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy. Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający w imieniu Ministra Finansów, uznał przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowisko wnioskodawczyni dotyczące możliwości rozliczenia podatku na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ interpretujący stwierdził, że negatywną przesłanką skorzystania przez wnioskodawczynię z możliwości obliczenia podatku za 2012 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko było podleganie regulacji art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji, w ocenie organu, bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżąca w 2012 r. w związku z zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej nie osiągnęła z tego tytułu żadnych przychodów. Organ podkreślił przy tym, że we wskazanym wyżej okresie wnioskodawczyni podlegała jednak przepisom art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie przysługiwało jej prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów osiągniętych w 2012 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem organu interpretującego, wnioskodawczyni, na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 9 maja 2014 r. wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Na powyższą interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r. I. H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzuciła naruszenie art. 6 ust. 4 w związku z art. 6 ust. 8 i art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędne uznanie, że w stosunku do osób fizycznych, które zawiesiły prowadzenie działalności gospodarczej i nie osiągały z niej żadnych przychodów, stosuje się art. 30c powyższej ustawy, co wyklucza wspólne opodatkowanie w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci. Z uwagi na powyższe skarżąca, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, stosownie do art. 146 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona interpretacja podatkowa narusza prawo. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy w przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej stanie faktycznym skarżąca jako osoba rozwiedziona i samotnie wychowująca dziecko może korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów osiągniętych w 2012 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), dalej: "ustawa o PIT". Zdaniem organu interpretującego w rozważanym okresie wnioskodawczyni podlegała przepisom art. 30c ustawy o PIT, a zatem, stosowanie do art. 6 ust. 8 tej ustawy, nie przysługuje jej prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów osiągniętych w 2012 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT. Z kolei skarżąca stoi na stanowisku, że w świetle art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, rozliczenie uzyskanych dochodów w roku podatkowym w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko nie jest możliwe, wówczas gdy osoba taka uzyskała w roku podatkowym jakiekolwiek przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane według zasad określonych w art. 30c ww. ustawy. Jednakże w przypadku, gdy w danym roku podatkowym z uwagi na fakt zawieszenia wykonywania tej działalności podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga żadnych przychodów z działalności, a tym samym nie występuje podstawa opodatkowania, przepis art. 30c ustawy o PIT nie znajduje zastosowania. W jej ocenie, bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt, że podatnik, rozpoczynając działalność gospodarczą, stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o PIT, złożył oświadczenie o wyborze liniowej metody opodatkowania. W ocenie Sądu przedstawione przez organ stanowisko nie zostało dostatecznie uzasadnione. Jednocześnie stwierdzić należy, że spór prawny, który wiodą strony w niniejszej sprawie, koncentruje się wokół wykładani przepisu art. 6 ust. 8 ustawy o PIT wykluczającego możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu rozliczania rodzica samotnie wychowującego dziecko oraz prawidłowej subsumcji tego przepisu do stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 8 ustawy o PIT powyższy sposób opodatkowania nie ma zastosowania do sytuacji, gdy chociażby do jednego z rodziców, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym. Z zestawienia powołanych regulacji wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego m. in. od spełnienia warunku posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w roku podatkowym, zastrzegając przy tym, że te zasady opodatkowania nie mają zastosowania do osoby samotnie wychowującej dziecko, względem której zastosowanie znajdują przepisy art. 30c ustawy o PIT. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że kwestia statusu skarżącej jako osoby samotnie wychowującej dziecko w rozważanym roku podatkowym, a więc spełnienia przez skarżącą pierwszego ze wskazanych warunków, nie jest sporna między stronami. Z tego względu wskazać można jedynie dla porządku rozważań, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształcił się jednolity pogląd, który Sąd w składzie niniejszym w pełni podziela, że aby uznać rodzica lub opiekuna prawnego za osobę samotnie wychowującą dziecko nie wystarczy, by była stanu wolnego (lub w stosunku do której orzeczono separację, albo osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), ale musi również faktycznie samotnie wychowywać dziecko, przy czym "samotnie" oznacza wg NSA "bez udziału innej osoby". Jak podkreśla się w orzecznictwie, uzasadnienie wprowadzenia ulgi (wykładnia celowościowa) świadczy wyraźnie o tym, że ustawodawca kierował ją wyłącznie do tych osób, które samotnie troszczą się o zaspokajanie codziennych potrzeb dziecka, nie zaś do każdego rodzica, który ma władzę rodzicielską i jednocześnie jest stanu wolnego, ale nie pełni codziennej (samotnej) pieczy nad dzieckiem. Innymi słowy, nie każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym określonym w komentowanym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko – tak: postanowienie NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt II FPS 3/10; wyroki NSA z dnia 20 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1266/05, z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1474/05, z dnia 20 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1267/05, z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1452/05, II FSK 644/06, II FSK 1549/05, II FSK 1534/05, II FSK 1548/05, z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 617/07 i II FSK 371/07, z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 279/08,z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt II FSK 2474/10 (orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca jest osobą rozwiedzioną od września 2012 r. i na mocy wyroku sądowego, przyznającego jej wyłączne prawo do opieki nad dzieckiem, samotnie wychowuje małoletnie dziecko. Odnosząc się w dalszej kolejności do istoty nakreślonego sporu prawnego wskazać należy, że drugim, wynikającym z art. 6 ust. 8 w zw. z ust. 4 ustawy o PIT, warunkiem o charakterze negatywnym, uzależniającym prawo osób samotnie wychowujących dzieci do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego, jest zastrzeżenie o treści: "gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c (...)". Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 29 stycznia 2010 r. wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 9a ust. 2 ww. ustawy, wybrała opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c powyższej ustawy. W myśl przepisów art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, wnioskodawczyni zawiesiła tę działalność z dniem 1 października 2010 r. Od tego momentu jej działalność nie została już wznowiona. Wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej nastąpiło w dniu 30 listopada 2012 r. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wnioskodawczyni nie osiągnęła z tego źródła żadnych przychodów. Analiza powyższych okoliczności faktycznych prowadzi do wniosku, że mają one istotne znaczenie dla prawidłowości wydanej w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej. Przede wszystkim wynika z nich, że skarżąca zawiesiła działalność z dniem 1 października 2010 r. i działalność ta nie została wznowiona, zaś wykreślenie z ewidencji działalności nastąpiło w dniu 30 listopada 2012 r. W okresie zawieszenie skarżąca nie osiągnęła z tego źródła żadnych przychodów, bo osiągnąć nie mogła nie prowadząc działalności gospodarczej, wypełniając przy tym nakazy płynące z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W tej sytuacji, w ocenie Sądu należało się zastanowić, czy fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wykluczał możliwość zastosowania wobec skarżącej przepisów art. 30c ustawy o PIT. Zauważyć bowiem należy, że użyty w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT zwrot "mają zastosowanie przepisy art. 30c" dotyczy sytuacji, w której podatnik ma choćby potencjalną możliwość osiągnięcia dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT. Istotne jest zatem, jak należy interpretować część przepisu ust. 8 art. 6 ustawy o PIT wyrażoną słowami "mają zastosowanie przepisy art. 30c". Zauważyć należy, że argumentacja organu, w odniesieniu do rozpatrywanej obecnie kwestii zawarta jest w drugim akapicie na str. 5 uzasadnienia interpretacji i sprowadza się do stwierdzenia, że bez znaczenia jest to, że wnioskodawczyni w związku z zawieszeniem działalności gospodarczej nie osiągnęła w 2012 r, żadnych przychodów, bowiem i tak podlegała przepisowi art. 30c. Jednakże z tego stwierdzenia organu nie wynika, na czym polegało to "podleganie przepisowi art. 30c". Organ posługuje się zamiennie wyrażeniem "podlegała" i wyrażeniem ustawowym "mają zastosowanie". Czy polegało to tylko na tym, że wnioskodawczyni wcześniej wybrała opodatkowanie podatkiem liniowym. Tej kwestii organ nie rozwinął. Gdyby przyjąć, że wyrażenie "mają zastosowanie przepisy art. 30c" miało oznaczać tylko tyle, że wcześniej wnioskodawczyni wybrała opodatkowanie podatkiem liniowym, ale zastosowanie tych przepisów nie byłoby możliwe w żadnym wypadku w 2012 r. z uwagi na wcześniejsze zawieszenie działalności gospodarczej, to wykładnia przepisu przedstawiona przez organ nie jest prawidłowa. Ustawodawca nie wyłączył bowiem preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku tylko ze względu na sam fakt wyboru opodatkowania podatkiem liniowym. Wyrażenie "mają zastosowanie" oznacza choćby potencjalną możliwość zastosowania wskazanych przez ustawodawcę przepisów. Dodatkowo można stwierdzić, że wskazane w odpowiedzi na skargę wyroki NSA mające potwierdzać prezentowane przez organ interpretujący rozumienie przepisu art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, zapadały na tle innego stanu faktycznego. Wynika z nich bowiem, że podatnicy wybrali opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym, którego zastosowanie, tak jak i zastosowanie art. 30c ustawy o PIT, wyklucza opodatkowanie preferencyjne na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, i nie uzyskali żadnego dochodu z działalności gospodarczej, ale jednak, i to jest istotna różnica w stosunku do stanu faktycznego przedstawionego w obecnie rozpatrywanej sprawie, mieli potencjalną możliwość dochód taki uzyskać, bowiem działalność przez nich zgłoszona i zarejestrowana nie była zawieszona. Sąd zgadza się z twierdzeniem organu, że warunkiem negatywnym wyłączenia możliwości opodatkowania preferencyjnego na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT nie jest osiągnięcie przez podatnika dochodu (przychodu), ale wystarczające jest, aby do podatnika miały zastosowanie przepisy podatkowe wymienione w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, w tym aby miał zastosowanie art. 30c tej ustawy. Nieprawidłowa jest jednak taka wykładnia przepisu, która zrównuje pojęcie "mają zastosowanie" tylko z samym wyborem sposobu opodatkowania (podatkiem liniowym lub zryczałtowanym) na przyszłość, przy jednoczesnym braku wykazania, że istniała możliwość zastosowania wskazanych w ust. 8 art. 6 ustawy o PIT przepisów podatkowych wobec podatnika, który zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej i jej nie prowadził. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Interpretacji przepisów prawa podatkowego na wniosek podatnika dokonuje minister właściwy do spraw finansów lub upoważniony przez niego i podległy mu organ. Realizacja powyższego przepisu, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawczyni, powinna zatem polegać nie tylko na stwierdzeniu, że stanowisko to jest nieprawidłowe, ale także na wskazaniu, na czym miałoby polegać zastosowanie wobec wnioskodawczyni art. 30c ustawy o PIT, w sytuacji przez nią przedstawionej we wniosku. Sąd nie jest uprawniony do ewentualnego uzupełniania argumentacji organu interpretującego, a jedynie do jej oceny. Rozpoznając ponownie sprawę organ podatkowy, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", zastosuje się do oceny prawnej przedstawionej w niniejszym wyroku i wyda interpretację podatkową z uwzględnieniem przedstawionej wyżej wykładni przepisów prawa podatkowego objętych pytaniem skarżącej przedstawionym we wniosku z dnia 17 lutego 2014 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną interpretację na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzekł zaś na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 4 p.p.s.a., oraz § 2 ust. 1 i 2 i § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153). P.C.