II GZ 1168/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. sp. z o.o. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2016 r.; sygn. akt III SA/Wr 767/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. w J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 2 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 767/16 odrzucił skargę S. sp. z o.o. w J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej i zwrócił stronie skarżącej 600 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została skierowana do Spółki 24 marca 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. W dniu 22 kwietnia 2016 r. strona skarżąca - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - nadała za pośrednictwem poczty, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę decyzję z 18 marca 2016 r. Przesyłka wpłynęła do Biura Podawczego Sądu 6 maja 2016 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 6 maja 2016 r., skarga została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazana Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Przesyłka ta została nadana w Urzędzie Pocztowym 6 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał 25 kwietnia 2016 r. Odwołując się do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) przyjął, że datą wniesienia skargi był dzień 6 maja 2016 r., w którym nastąpiło przekazanie skargi do organu odwoławczego. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ppsa. S. sp. z o.o. w J. wniosła zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu środka prawnego wskazała, że skoro skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu 6 maja 2016 r., to nie nadawała się do kierowania jej do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, gdyż nie gwarantowało to dotrzymania terminu do jej wniesienia. Skarga winna być zatem odrzucona bez kierowania jej do organu administracji. Jednakże skierowanie przez Sąd pierwszej instancji decyzji do GITD świadczy o tym, że uznał doręczenie skargi przed upływem terminu do jej złożenia, w związku z tym przekazanie jej organowi zapoczątkuje proces sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Strona zakwestionowała również termin wpływu skargi do Biura Podawczego Sądu, bowiem w jej ocenie wielce nieprawdopodobne jest, aby przesyłka nadana listem poleconym w dniu 22 kwietnia dotarła do Biura Podawczego Sądu dopiero 6 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast art. 54 § 1 ppsa stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu jest zatem działaniem nieprawidłowym. Istotnie, żaden z przepisów ustawy procesowej nie przewiduje wprost dla sądu obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, jednakże przyjmuje się, że taki obowiązek na sądzie spoczywa. Orzecznictwo, zarówno Sądu Najwyższego (na tle podobnych procedurze sądowadministracyjnej uregulowań odnośnie składania środków odwoławczych w postępowaniu cywilnym), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyraźnie opowiedziało się za takim właśnie stanowiskiem (por. wyroki NSA: z 3 grudnia 2007 r., I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z 20 maja 2008 r., II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia NSA: z 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z 15 kwietnia 2008 r., II GSK 295/08, LEX nr 505331; z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, LEX nr 505351; z 26 czerwca 2008 r., I OZ 463/08, LEX nr 493793). Stanowisko takie przyjmują również przedstawiciele doktryny twierdząc, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (patrz. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el). W rozpatrywanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie podzielił to stanowisko, przekazując błędnie wniesioną skargę do właściwego organu. Należy przy tym zauważyć, że skarga została wysłana przez skarżącego 22 kwietnia 2016 r. listem poleconym, ale nie priorytetem. Możliwe było więc uchybienie 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi, gdyż wymagane było dodatkowo przekazanie środka prawnego do właściwego organu, który upływał 25 kwietnia 2016 r. Należy przede wszystkim wskazać, że skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji z 18 marca 2016 r. o możliwości złożenia skargi i warunkach do jej prawidłowego wniesienia. W postępowaniu skarżącą Spółkę reprezentował profesjonalny pełnomocnik, na którym ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej. Nie ma racji skarżąca Spółka twierdząc, że zbędne było przesyłanie skargi do organu w sytuacji, gdy i tak wpłynęła ona do Sądu po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Nie można było bowiem wykluczyć, że skarżący, powziąwszy wiedzę na temat uchybienia terminu wniósłby o jego przywrócenie. Pozytywne rozpoznanie takiego wniosku spowodowałoby nadanie sprawie biegu, jednakże rozpoznanie sprawy nie byłoby możliwe bez dopełnienia procedury z art. 54 § 2 ppsa, czyli bez nadesłania przez organ kompletnych i uporządkowanych akt, zawierających odpowiedź organu na złożoną skargę, zgodnie z powołanym przepisem. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie Sąd pierwszej instancji postąpił prawidłowo przekazując skargę do organu odwoławczego. Zasadnie również przyjął datę tego przekazania jako dzień wniesienia skargi i w konsekwencji podjął prawidłowe rozstrzygnięcie o jej odrzuceniu ze względu na uchybienie ustawowemu terminowi wskazanemu w art. 53 § 1 ppsa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.