I SA/Rz 601/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok - postanawia - 1. odrzucić skargę 2. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] czerwca 2016r. decyzję o nr [...] w przedmiocie określenia J. W. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Strony – dor. pod. S. C. w dniu 13 czerwca 2016r. W piśmie z dnia 13 lipca 2016r. (data nadania pisma w placówce operatora wyznaczonego Poczty Polskiej S.A.), pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W związku z powyższym tut. Sąd w dniu 14 lipca 2016r. przesłał ww. skargę na adres Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu 21 lipca 2016r. pełnomocnik Skarżącego wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . We wniosku pełnomocnik Skarżącego wskazał, że skarga została nadana w terminie, tj. 13 lipca 2016r., jednakże została błędnie zaadresowana na adres WSA w Rzeszowie mimo, iż w treści samej skargi prawidłowo wskazano, że jest kierowana do tut. Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że najprawdopodobniej nastąpił błąd i skarga została włożona do koperty, w której miał być przesłany wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu, wydanego w innej sprawie. Pełnomocnik Skarżącego podniósł, że taka pomyłka nigdy nie zdarzyła się w jego długoletniej pracy. Pełnomocnik Skarżącego dokonał następnie analizy charakteru wymogu dotyczącego trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Podniósł, że nie można pozbawiać strony konstytucyjnego prawa do sądu z tytułu technicznego uchybienia, ponieważ w niniejszej sprawie termin do złożenia skargi został dochowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie uchybienie terminu do zaskarżenia decyzji zostało spowodowane błędnym wniesieniem skargi, z uchybieniem trybu określonego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 czerwca 2016r. Zatem 30 - dniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. upływał w dniu 13 lipca 2016r. Przedmiotowa skarga została w tym dniu nadana w placówce operatora wyznaczonego Poczty Polskiej S.A., jednakże została błędnie skierowana na adres WSA w Rzeszowie, zamiast do Dyrektora Izby Skarbowej . Naruszenie zasady wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w takim przypadku sąd administracyjny powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Jednak w takiej sytuacji o dochowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania przez sąd przesyłki zawierającej skargę na adres właściwego w sprawie organu odwoławczego (tak postanowienia NSA: z 14 maja 2014r. II FSK 783/14, z 30 stycznia 2008r., II FSK 1724/06; z 7 października 2010r., II FSK 1418/10; z 27 kwietnia 2011r., I OSK 659/11; z 29 kwietnia 2011r., I OZ 303/11; z 30 stycznia 2013r., II GSK 24/13). W niniejszej sprawie tut. Sąd, po otrzymaniu 14 lipca 2016r. wniesionej nieprawidłowo skargi, w tym samym dniu przesłał przesyłkę zawierającą skargę na adres organu. Zatem to data 14 lipca 2016r decyduje o tym, czy skarga została wniesiona w terminie. W niniejszej sprawie oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wskazać, że zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Art. 86 § 1 P.p.s.a. przewiduje natomiast możliwość przywrócenia terminu, któremu Strona uchybiła, pod pewnymi warunkami. Zgodnie z ww. przepisem, Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Na podstawie art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek w dniu 21 lipca 2016r. a więc w terminie zakreślonym w art. 87 § 1 P.p.s.a., ponieważ pismo tut. Sądu o przekazaniu skargi na adres organu, który wydał zaskarżoną decyzję zostało wystosowane do Strony w dniu 14 lipca 2016r. W związku z powyższym należało rozważyć, czy zachodzą podstawy do uwzględnienia przedmiotowego wniosku, a więc czy Skarżący nie ponosi winy wnosząc skargę po terminie. Brak winy w uchybieniu terminu zachodzi jedynie w sytuacji, gdy pomimo dołożenia należytej staranności, strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. W przypadku gdy uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej zostało wywołane działaniem profesjonalnego pełnomocnika należy uwzględnić, że jest on zobowiązany do dochowania wysokiej staranności w działaniu. Ocena dotycząca niezawinionego uchybienia terminu jest w takim przypadku dokonywana ze szczególnym uwzględnieniem kryterium staranności i fachowości w działaniu takiego pełnomocnika. Należy również wskazać, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, zawinione uchybienie terminu wywołane działaniem pełnomocnika, czy też osób, którymi on się posługuje, obciąża samą Stronę. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi miało charakter zawiniony. Jako przyczynę wniesienia skargi po terminie pełnomocnik Skarżącego podał umieszczenie skargi w nieprawidłowej kopercie, najprawdopodobniej w wyniku błędnej zamiany kopert, w których miały być wysłane pisma kierowane do organu odwoławczego oraz tut. Sądu. Tego rodzaju pomyłka świadczy o tym, że uchybienie terminu miało charakter zawiniony, gdyż pełnomocnik nie zachował należytej staranności w działaniu. Tego rodzaju błędu nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć ani też przezwyciężyć (tak postanowienia NSA: z 7 października 2010r., II OZ 969/10, z 21 kwietnia 2011r. II FZ 153/11, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem wobec braku uprawdopodobnienia, że do uchybienia terminu doszło bez winy Skarżącego, należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, orzekając w punkcie 1 o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. a w punkcie 2 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a.