III SA/Gd 540/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 25 marca 2015 r., [...] w przedmiocie działalności Kierownika Administracji Budynków Komunalnych nr [...] w [...] postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia 25 marca 2015 r., Nr [...] Rada Miasta [...], na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) - uchwaliła - w § 1, że skargę Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...], dotyczącą działalności Kierownika [...] - pani E. T., uznaje się za bezzasadną, zaś w § 2 określiła, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 25 marca 2015 r., domagając się wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej odrzucenie, wskazując, iż nie należy ona do właściwości sądów administracyjnych, albowiem wniesiona została w trybie art. 227 k.p.a., w ramach postępowania w sprawach skarg i wniosków, uregulowanych w dziale VIII k.p.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Miasta [...] podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., a zatem stanowiącej załatwienie skargi wniesionej uprzednio przez Wspólnotę Mieszkaniową do tego organu w trybie przepisu art. 227 k.p.a., zamieszczonego w dziale VIII k.p.a. (pt. "Skargi i wnioski"). Stosownie do treści tego przepisu, przedmiotem skargi w nim przewidzianej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy. Wniesiona zatem przez skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową skarga odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w dziale VIII k.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność Kierownika Administracji Budynków Komunalnych [...] w [...]. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na czynności i akty wydawane w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., związane z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1571/12, z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, z dnia 18 listopada 2013 r. I OSK 2621/13 oraz wyrok z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 – dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w postępowaniu sądowoadministracyjnym została wniesiona na uchwałę - zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. w przedmiocie działalności Kierownika Administracji Budynków Komunalnych [...] w [...] tj. w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.