I OZ 325/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt: II SA/Op 594/17 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z.K. na Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w O. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: oddalić zażalenie. 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt: II SA/Op 594/17 odmówił przyznania Z.K. prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie z jego skargi na Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w O. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów, w uzasadnieniu wyjaśniając, że żądanie skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. W takiej sytuacji, gdy skarga nie może zostać rozpoznana przez sąd administracyjny, jej oczywista bezzasadność wyklucza przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu nie ulegało wątpliwości, że żądanie skarżącego wydania kopii dokumentów po zmarłej E.M. i uznania za bezprawne przekazania rzeczy stanowiących własność E.M. osobie obcej nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonej w art. 3 § 2 pkt 1-9, § 2a, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a. Z.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w uzasadnieniu odnosząc się wprost do treści swojego żądania uzyskania dokumentów oraz rzeczy po zmarłej krewnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, iż sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi bowiem w przypadku, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2004, s. 320–321) przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, na pierwszy rzut oka, nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona (por. postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2009 r., I OZ 788/09; z dnia 28 stycznia 2009 r., I OZ 35/09; z dnia 4 czerwca 2008 r., II OZ 561/08). Taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy przepis, który całkowicie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania strony, jest jednoznaczny i nie wymaga jakiejkolwiek wykładni poza językową (postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., I OZ 329/14; z dnia 8 lipca 2014 r., I GZ 187/14). Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (postanowienia NSA z z dnia 15 lipca 2008 r., I GZ 146/08, LEX nr 493853; z dnia 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11; z dnia 10 maja 2013 r., II OZ 342/13; z dnia 12 lutego 2014 r., I OZ 81/14; z dnia 17 lipca 2014 r., II OZ 700/14). Ponieważ w sposób jednoznaczny treść skargi ("pozwu") Z.K. wskazuje, że sąd administracyjny nie jest sądem właściwym do rozpoznania żądania nakazania przekazania kopii dokumentów po zmarłej E.M., ani uznania za bezprawne przekazania rzeczy stanowiących własność E.M. osobie obcej, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie jest zgodne z prawem. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie. ----------------------- 2