II SA/Łd 936/17

Dnia 9 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2018 roku sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. LS W dniu [...] B. P., działając przez swojego pełnomocnika – Z. P., wniosła o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. nr ew. 287/3 i 286 w obrębie [...] B., gm. P. oraz o uchylenie tej decyzji i wstrzymanie budowy. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca wskazała przyczynę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Starosta [...], na podstawie art. 145 § 1 i 4, art. 148 § 1 i 2, art. 149 § 3, art. 150 § 1, art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), odmówił wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (pkt 1) i odmówił wstrzymania wykonania decyzji (pkt 2). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wniosek B. P. o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] wpłynął do organu w dniu [...] (data figurująca na wniosku to [...]). Z treści wniosku wynika, że B. P. dowiedziała się o ww. decyzji w dniu [...] od A. C. - kierownika referatu Budownictwa w Urzędzie Miejskim w P. Zgodnie z art. 148 K.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, zatem organ uznał, że wniosek został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu do jego wniesienia, określonego powołanym przepisem. Odnosząc się z kolei do żądania w zakresie wstrzymania wykonania decyzji, wskazał, że zgodnie z art. 152 § 2 K.p.a., byłoby ono możliwe jedynie w przypadku, wznowienia postępowania, gdy okoliczności sprawy wskazywałyby na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Nadmienił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do badania decyzji o warunkach zabudowy. Organ, w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, badał przedłożone opracowanie projektowe pod kątem jego zgodności z przepisami prawa, analizując jego zgodność z decyzją o warunkach zabudowy oraz obszar oddziaływania projektowanej inwestycji przedstawionej w projekcie zagospodarowania terenu sporządzonym na kopii mapy do celów projektowych, poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta M. B. Zgodnie z projektem zagospodarowania, inwestycja została zaprojektowana z zachowaniem obowiązujących warunków technicznych w sposób nie powodujący ograniczeń w sposobie zagospodarowania w tym zabudowy, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, dla działki nr 287/2 należącej do B. P., co wykluczało uznanie jej za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2, zgodnie z którym stronami postępowania są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Organ dodał, że wnioskodawczyni przypisuje sobie status strony postępowania wynikający z posiadanego prawa do dysponowania działką nr 287 obręb [...], gm. P., jednak weryfikacja tego twierdzenia następuje w następnej fazie postępowania po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. P., wskazując, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem i zarzucając organowi I instancji "(,..) naruszenie reguł postępowania dowodowego w sprawie i poczynienie wadliwych ustaleń faktycznych, a polegających na przyjęciu, że wnioskodawczyni dowiedziała się o decyzji już w dniu [...].". Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Wojewoda wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji, dokonując oceny złożonego przez B. P., reprezentowaną przez Z. P., oświadczenia złożonego we wniosku o wznowienie postępowania, według którego B. P. o decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] dowiedziała się podczas wizyty w dniu [...] w Urzędzie Miejskim w P. od A. C., nie zweryfikował powyżej informacji opierając się jedynie na informacji zawartej we wniosku o wznowienie postępowania. W złożonym do Wojewody [...] zażaleniu na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] Z. P., występując w imieniu B. P., wskazała, że: (...) B. P. nie była osobiście w Urzędzie Miejskim w dniu [...]. Stawiła się tam natomiast Z. P., a więc zupełnie inna osoba, której działań nie można przecież utożsamiać z działaniami B. P. (...). W dalszej części zażalenia, Z. P. zarzuca organowi I instancji, że nie poczynił ustaleń (...) czy i ewentualnie kiedy B. P. dowiedziała się o decyzji (...). Z uwagi na powyższe, Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 136 K.p.a. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia akt sprawy o: wyjaśnienie i udokumentowanie kiedy i w jakich okolicznościach B. P. dowiedziała się o decyzji, potwierdzenie i udokumentowanie na okoliczność wizyty z dnia [...] i rozmowy z A. C. - pracownikiem w Urzędzie Miejskim w P., oryginał pełnomocnictwa uprawniającego Z. P. do występowania w przedmiotowej sprawie w imieniu B. P. Zdaniem Wojewody z analizy uzupełnionych dokumentów wynika jednoznacznie, iż wnioskodawczyni nie udowodniła w jakim terminie dowiedziała się o decyzji o pozwoleniu na budowę. Wszystkie dokumenty, które zgromadził organ I instancji zostały podpisane przez Z. P., która nie jest stroną postępowania. Ponadto, z wyjaśnień, które w imieniu B. P. złożyła Z. P. wynika, iż: "Moja córka B. P. o decyzji dowiedziała się w dniu [...] (niedziela Wielkanocna) podczas rozmowy ze mną przy składaniu życzeń świątecznych". Powyższe wskazuje, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przedwcześnie, gdyż B. P. nie wiedziała o wydanym pozwoleniu na budowę ani w dniu [...], kiedy to wniosek o wznowienie postępowania w jej imieniu przygotowała Z. P., ani w dniu [...] kiedy Z. P. po raz kolejny przygotowała wniosek o wznowienie postępowania, gdzie również jako wnioskodawczyni została wskazana B. P. Wojewoda [...] podzielił tym samym stanowisko Starosty [...], który odmówił wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 z uwagi na fakt, iż wniosek został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu do jego wniesienia. Dodał, że merytoryczne odniesienie się do zarzutów zawartych z zażaleniu, na tym etapie postępowania nie jest możliwe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła B. P., reprezentowana przez Z. P., wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 § 1 w związku z 145 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie terminu, w którym skarżąca dowiedziała się o decyzji oraz art. 148 § 2 K.p.a. poprzez wadliwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie doszło do uchybienia terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Stwierdziła, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera w sobie wewnętrzną sprzeczność. Z jednej strony organ przyjął bowiem, że strona dowiedziała się o decyzji w dniu [...], zaś z drugiej uznał, że wniosek z dnia [...] został złożony z uchybieniem terminu. Jej zdaniem oczywiste jest tymczasem, że skarżąca nie mogła złożyć swego wniosku wcześniej aniżeli dowiedziała się o decyzji. Tym samym strona najwcześniej dowiedziała się w dniu [...] o decyzji, skoro wówczas złożyła stosowny wniosek. W związku z tym organ powinien powziąć wątpliwości i jednoznacznie ustalić datę, w której skarżąca dowiedziała się o decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę Sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest ustalenie, czy wniosek B. P. o wznowienie postępowania oparty na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., w sprawie dotyczącej decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. nr ew. 287/3 i 286 w obrębie [...] B., gm. P., został złożony w terminie wskazanym w art. 148 § 2 K.p.a. Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż strona może żądać wznowienia postępowania w szczególności w przypadku gdy bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). W takim przypadku wniosek o wznowienie postępowania należy złożyć z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a. Przywołany przepis wskazuje, iż miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Uwzględniając stan faktyczny przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż decydujące znaczenie ma wykładnia zawartego w art. 148 § 2 K.p.a. sformułowania "strona dowiedziała się o decyzji". W judykaturze panuje ugruntowany pogląd, iż przepis art. 148 § 2 K.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Wspomniany zwrot "strona dowiedziała się o decyzji", należy interpretować w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Tym samym, dowiedzenie się o decyzji oznacza, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zdefiniować fakt wydania decyzji, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Ciężar dowodu dochowania terminu spoczywa na stronie. Powyższy pogląd wyrażano wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyroki NSA: z dnia 23 listopada 2017 roku, sygn. I OSK 289/16; z dnia 25 maja 2017 roku, sygn. II OSK 2449/15; z dnia 14 lutego 2013 roku, sygn. II OSK 1927/11 i inne; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), jak i wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w: Szczecinie z dnia 7 września 2017 roku, sygn. II SA/Sz 688/17; w Białymstoku z dnia 10 sierpnia 2017 roku, sygn. II SA/Bk 373/17; w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2017 roku, sygn. II SA/Kr 141/17; w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2013 roku, sygn. IV SA/Po 225/13 i inne). W tej sytuacji należy przyjąć, uwzględniając stan faktyczny przedmiotowej sprawy, że strona w dniu [...] posiadała informacje wystarczające do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem w tej dacie wiedziała o fakcie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jaki organ wydał decyzję, wiedziała kto jest inwestorem i na jakiej działce, jaka inwestycja jest prowadzona. W ocenie Sądu takie informacje wystarczą do sformułowania wniosku o wznowienie postępowania, zatem już w dniu [...] wnioskodawczyni wiedziała o fakcie wydania decyzji. Podkreślenia bowiem wymaga, że w przypadku posługiwania się w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikiem skutki jego działania odnoszą się bezpośrednio do strony. Dlatego też należy przyjąć, iż wiedza pełnomocnika o decyzji administracyjnej jest tożsama z wiedzą strony, a dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o decyzji również odnosi się do reprezentowanej przez niego strony (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2011 roku, sygn. II SA/Kr 43/11, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O uchybionym terminie może również świadczyć okoliczność, że Z. P. powołując się na pełnomocnictwo udzielone przez B. P. w dniu [...] złożyła pierwotny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę już w dniu [...], jednakże z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku, sprawę pozostawiono bez rozpatrzenia. W tej sytuacji, mimo błędnego uzasadnienia decyzji organu II instancji, za prawidłowe uznać należy stanowisko, według którego wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu [...] (data nadania [...]), został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a., tym samym postanowienia wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uznać należy za zgodne z prawem. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. M.K.