VII SA/Wa 312/17

WyrokWSA w Warszawie2017-11-28

Skład orzekający: Mariola Kowalska, Włodzimierz Kowalczyk, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego podlega zaskarżeniu zażaleniem?
Ratio decidendi
Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a., zażalenie służy jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania lub odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne, co obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia tej niedopuszczalności w drodze postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a.
Stan faktyczny
Skarżąca U.L. wniosła skargę na postanowienie Wojewody, które stwierdziło niedopuszczalność jej zażalenia na postanowienie Starosty odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Skarżąca uważała, że zawieszenie postępowania było niezbędne z uwagi na konieczność ustalenia stron i wyłączenia pracownika organu. Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko, a WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi U.L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) dalej k.p.a. , stwierdził niedopuszczalność zażalenia U.L. na postanowienie Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] października 2016 r., znak:[...], dotyczące odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi publicznej gminnej - ulicy [...] w N., gmina R. wraz z rozbiórką fragmentów ogrodzenia po obu stronach działki nr ew. [...] na szerokości nowego odcinka pasa drogowego ulicy [...] wraz z bramą od strony skrzyżowania z ulicą [...] i wybudowania nowych fragmentów ogrodzenia wzdłuż nowych granic pasa drogowego ulicy [...] wraz 7, bramami przy zjazdach i przebudową części pasa drogowego ulicy [...], polegającą na utworzeniu połączenia z rozbudowywaną częścią ulicy [...] w postaci skrzyżowania zwykłego wraz z przejściem dla pieszych przez ulicę [...] oraz usunięcia kolidujących drzew i krzewów - na działkach nr ew. [...](działka powstała z podziału działki nr ew.[...]), [...], [...], [...],[...]obręb [...] - wieś N., gmina R. Wojewoda [...] stwierdził, że na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie a organ powiatowy błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania. Organ wyjaśnił, że w art. 101 § 3 k.p.a. wskazano, zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania oraz w sprawie zawieszenia postępowania. Zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawnienia do jego zaskarżenia jest zażaleniem niedopuszczalnym (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 532/07). Następnie Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie zaś z przepisem art. 134 w związku z art. 144 Kpa organ odwoławczy (zażaleniowy) stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (zażalenia) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania (zażalenia). Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Reasumując, Wojewoda [...] stwierdził, że niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] października 2016 r., znak:[...], gdyż nie można przyznać i następnie rozpatrzyć środków zaskarżenia nieprzewidzianych przez przepisy prawa. Postanowienie Wojewody [...] zaskarżyła U.L., domagając się uchylenia postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Zdaniem Skarżącej, zawieszenie postępowania było niezbędne z uwagi na konieczność ustalenia wszystkich stron postępowania oraz konieczność wyłączenia pracownika organu administracyjnego, który brał udział w sprawie na etapie przygotowania wniosku do Starosty Pruszkowskiego o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) dalej p.p.s.a. . Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej opisane zasady, Sąd orzekający w niniejszej sprawie, doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa . Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie sądowej było postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi publicznej gminnej - ulicy [...] w N., gmina R. Zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Wobec powyższego ocenie Sądu podlegała zasadność wydania w niniejszym przypadku kwestionowanego postanowienia. Analiza wskazanego art. 134 k.p.a. prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym ma obowiązek dokonać ustaleń, czy wniesione odwołanie bądź zażalenie jest dopuszczalne. W przypadku więc ustalenia, że na postanowienie zażalenie nie przysługuje obowiązkiem organu odwoławczego jest stwierdzenie w formie postanowienia jego niedopuszczalności, co nie pozwala na przystąpienie przez organ do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. W rozpatrywanej sprawie z taką sytuacją mieliśmy do czynienia. W myśl bowiem art. 101 § 3 k.p.a. jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowę podjęcia zawieszonego postępowania stronie przysługuje zażalenie. Zwrócić należy uwagę, że nastąpiła zmiana przepisów k.p.a., która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r., polegająca na dodaniu do § 3 art. 101 k.p.a. zwrotu, że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania". Istotą tej nowelizacji było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego. Za koniecznością przyjęcia takiej interpretacji art. 101 § 3 k.p.a. przemawia wykładnia celowościowa i systemowa bowiem Istotą nowelizacji tej normy prawnej było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania. Zaznaczenia także wymaga, że strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, nie pozostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, bowiem zgodnie z treścią art. 142 k.p.a. wskazane rozstrzygnięcie można kwestionować w odwołaniu od decyzji ewentualnie w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. Nie można więc obecnie interpretować przepisu art. 101 § 3 k.p.a., w ten sposób, że zwrot "w sprawie zawieszenia" oznacza również postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania tak jak chciałaby uczynić to strona skarżąca. Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługiwało zatem zażalenie, a wniesione przez stronę musiało zostać uznane za niedopuszczalne, co obligowało, organ odwoławczy do wydania postanowienia z art. 134 k.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym już po roku 2011 wskazuje się, że przepis art. 101 § 3 k.p.a. nie obejmuje postanowień negatywnych (vide: np. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2509/12, czy wyrok NSA z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13, sygn. akt I OSK 2771/14 z dnia 7.04. 2016, I OSK 1225/14 z dnia 23 lutego 2016 r., II OSK 2408/14 z dnia 7 czerwca 2016 r., II OSK 1125/14 z dnia 13 stycznia 2016 r., II OSK 1106/14 z dnia 12 stycznia 2016 r. dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że orzecznictwo w tym zakresie jest ugruntowane Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd Wojewody[...]. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło