III SA/Łd 864/19

Dnia 30 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2020 roku sprawy ze skargi A. M. na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły 1) stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; 2) zasądza od Miasta B. na rzecz A. M. kwotę 797 ( siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarządzeniem z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta B. działając na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U z 2019 r., poz. 506) oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1148) po uwzględnieniu pozytywnej opinii Ł. Kuratora Oświaty z dnia [...] r.; znak: [...] odwołał z dniem [...] r. bez wypowiedzenia A.M. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. W uzasadnieniu zarządzenia odwołując się do treści art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe Prezydent Miasta B. wyjaśnił, że całokształt działań podejmowanych w związku ze sprawowaniem przez A.M. funkcji Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. B. stanowi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w cyt. przepisie. Przyczyną odwołania A.M. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. jest ciężkie naruszenie obowiązków dyrektora szkoły, jako kierownika zakładu pracy odpowiedzialnego m.in. za zatrudnianie i zwalnianie nauczycieli, zobowiązanego do realizowania swych zadań przy współpracy z radą pedagogiczną, rodzicami i samorządem uczniowskim, z zachowanie zasad współżycia społecznego. Postępowanie natomiast A.M. doprowadziło do zatrudnienia w roku szkolnym 2017/2018 w Szkole Podstawowej nr A. w B. nauczyciela, który w dniu zatrudnienia posiadał zakaz pracy w zawodzie, co spowodowało zagrożenie bezpieczeństwa uczniów oraz warunków harmonijnego ich rozwoju. Brak umiejętności współpracy z pracownikami szkoły, rodzicami uczniów stał się źródłem niezadowolenia i ogólnoszkolnego konfliktu, co doprowadziło do destabilizacji pracy Szkoły Podstawowej nr A. w B. W wyniku rozstrzygniętego w dniu 23 marca 2017 r. konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B., Prezydent Miasta B., na mocy zarządzenia nr 257/2017 z dnia 7 sierpnia 2017 r. powierzył i A.M. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. na pięć lat szkolnych tj. na okres od 1 września 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. W celu zapewnienia warunków do prawidłowego przejęcia majątku i dokumentacji szkoły oraz przygotowania nowego roku szkolnego 2017/2018 z dniem 1 sierpnia 2017 r. A.M. została przeniesiona ze stanowiska nauczyciela w Publicznym Gimnazjum nr B.w B. na stanowisko nauczyciela Szkoły Podstawowej nr A. w B. Realizując zalecenia Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego niepełnosprawnego ucznia Szkoły Podstawowej nr A. w B., w dniu 1 września 2017 r. zatrudniła nauczyciela, który miał wspomagać proces integracji niepełnosprawnego ucznia i zaspokajać jego specjalne potrzeby edukacyjne. Na etapie zatrudniania nauczyciela A.M. przyjęła nieaktualne na dzień 1 września 2017 r. zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego, tj. wystawione w dniu 24 kwietnia 2017 r. i potwierdzające, że nauczyciel nie figuruje w Kartotece Karnej Krajowego Rejestru Karnego. Nie wystąpiła również do centralnego rejestru orzeczeń dyscyplinarnych prowadzonego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej z wnioskiem o udzielenie informacji dotyczącej nauczyciela w sytuacji, gdy art. 10 ust. 8b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela nakłada na dyrektora obowiązek zasięgania informacji z tego rejestru przed nawiązaniem stosunku pracy z nauczycielem. Powyższe uchybienia doprowadziły do zatrudnienia nauczyciela, który w dniu zatrudnienia miał zakaz pracy w zawodzie nauczycielskim. Pod koniec roku szkolnego 2017/2018 zatrudniony przez A.M. nauczyciel dopuścił się na terenie szkoły nieobyczajnych zachowań, które mogły stanowić zagrożenie dla bezpiecznych i higienicznych warunków nauczania, wychowania i opieki niepełnosprawnego ucznia tej szkoły. Pełnienie roli pedagoga wspomagającego ucznia niepełnosprawnego w znacznej części oznacza indywidualną pracę z uczniem. Śledztwo w tej sprawie prowadzi Prokuratura Rejonowa w B., a informację o nieprawidłowościach związanych z zatrudnieniem nauczyciela oraz jego nieobyczajnym zachowaniu organ powziął na początku roku szkolnego 2018/2019 z doniesień medialnych. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu Szkoły Podstawowej A. w B. potwierdziła kontrola doraźna przeprowadzona w dniu 7 września 2018 r. przez Ł. Kuratora Oświaty. W wyniku przeprowadzonej kontroli wszczęte zostało w stosunku do A.M. z postępowanie wyjaśniające, a po jego zakończeniu – postępowanie dyscyplinarne. Prezydent Miasta B. podkreślił, że informacje o nieobyczajnym zachowaniu nauczyciela spowodowały poczucie niepewności, zagrożenia wśród uczniów oraz ich rodziców. Stały się też źródłem nieporozumień i konfliktów z pracownikami szkoły i radą rodziców. W efekcie we wrześniu 2018 r. powstał ogólnoszkolny konflikt, który objął swych zasięgiem wszystkie aspekty funkcjonowania szkoły. Nagłośniony we wrześniu 2018 r. incydent ujawnił narastające od dłuższego czasu niezadowolenie pracowników szkoły i rady rodziców ze sposobu kierowania szkołą przez A.M.. Prezydent Miasta B., uwzględniając powagę zastrzeżeń kierowanych wobec A.M. po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, działając na zasadzie art. 85t ust. 1 Karty Nauczyciela, zawiesił A.M. w wykonywaniu obowiązków nauczyciela pełniącego funkcję Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. Od dnia 25 września 2018 r. pracami Szkoły Podstawowej nr A. w B., na podstawie art. 68 ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, kieruje E.Z. - wicedyrektor szkoły. Powierzenie obowiązków nieobecnego dyrektora i kierowanie w czasie jego nieobecności pracami szkoły przez E.Z. przywróciło poczucie bezpieczeństwa uczniom i rodzicom, zagwarantowało systematyczną realizację zadań statutowych szkoły w oparciu o efektywną współpracę i zaangażowanie całej szkolnej społeczności. Rzetelne realizowanie zadań szkoły przy zgodnym współdziałaniu wszystkich pracowników szkoły i rodziców uczniów potwierdziła opinia o pracy Szkoły Podstawowej nr A. w B. w roku szkolnym 2018/2019 skierowana do Urzędu Miasta B. w dniu 19 czerwca 2019 r. przez Radę Pedagogiczną tej szkoły. Prezydent Miasta B. wyjaśnił również, że w ciągu minionych dziewięciu miesięcy nie zakończyło się postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko A.M. W dniu 13 czerwca 2019 r. do Urzędu Miasta B. wpłynęło orzeczenie nr [...] Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej z dnia 23 maja 2019 r., które uchyliło zaskarżone przez A.M. orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie Ł. z dnia 16 stycznia 2019 r. [...] o uznaniu obwinionej winnej i wymierzeniu karę nagany z ostrzeżeniem i przekazało sprawę komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W dniu 17 czerwca 2019 r. Rada Rodziców przy Szkole Podstawowej nr A. w B. skierowała do Prezydenta Miasta B. petycję o podjęcie ostatecznych i radykalnych kroków w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. A.M. W swoim wystąpieniu rodzice podkreślili, że w okresie sprawowania funkcji dyrektora w roku szkolnym 2017/2018 A.M. dała się poznać jako osoba konfliktowa, niedostępna, niewiarygodna i niepotrafiąca nawiązać poprawnych relacji międzyludzkich. Istnieje więc w pełni uzasadniona obawa, że powrót na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. przyczyni się do ponownej eskalacji uczucia zagrożenia wśród uczniów, sytuacji konfliktowych we współpracy z gronem pedagogicznym i radą rodziców. Na potrzebę odwołania obecnej dyrektorki i powołania nowej wskazywali również rodzice uczniów klasy VII c w piśmie z dnia 26 czerwca 2019 r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Rodziców Szkoły Podstawowej nr 3 w B. mimo, że sprzeciwiali się publicznemu ocenianiu dyrektora szkoły. W petycji z dnia 17 czerwca 2019 r. Rada Rodziców podtrzymała negatywną opinię o pracy A.M. z wyrażoną na spotkaniu z Wiceprezydentem Miasta B. w dniu 26 września 2018 r. wskazując wówczas na brak współpracy i lekceważenie przez dyrektora szkoły, złą atmosferę pracy i zastraszenie pracowników szkoły. W dniu 28 czerwca 2019 r. E.Z. złożyła do Prezydenta Miasta B. prośbę o odwołanie z końcem roku szkolnego 2018/2019, ze stanowiska wicedyrektora Szkoły Podstawowej nr 3 w B. Z uwagi na treść orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej, petycji Rady Rodziców przy Szkole Podstawowej nr A. w B. złożonej w dniu 17 czerwca 2019 r. oraz opinii Rady Pedagogicznej z dnia 19 czerwca 2019 r. organ prowadzący zdecydował o konieczności zmiany obsady na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. Zaniedbania obowiązków dyrektora szkoły, które doprowadziły do destabilizacji funkcjonowania szkoły oraz trwałej niezdolności do przewodniczenia Radzie Pedagogicznej szkoły przyczyniły się do utraty zaufania organu prowadzącego do A.M. W dniu 1 lipca 2019 r. z inicjatywy Wiceprezydenta Miasta B. przeprowadzone zostało spotkanie, którego celem było wypracowanie polubownego rozwiązania problemu. Spotkanie nie przyniosło pożądanego rezultatu. Mając na uwadze obowiązek zapewnienia wszystkim uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauczania, wychowania i opieki, a pracownikom - spokojnych warunków pracy Miasto B. przystąpiło do procedury odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy -Prawo oświatowe. Pismem z dnia 8 lipca 2019 r. Prezydent Miasta B. wystąpił do [...] Kuratora Oświaty z prośbą o wydanie opinii w sprawie odwołania. Pozytywną opinię w przedmiotowej sprawie [...] Kurator Oświaty przekazał Prezydentowi Miasta B. w piśmie z dnia [...] r. W dniu 9 września 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. o odwołaniu ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. Zaskarżonemu zarządzeniu w zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. - art. 66 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo oświatowe poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do odwołania A.M. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. bez wypowiedzenia z powodu zaistnienia szczególnie uzasadnionych powodów; naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w tym poprzez brak ustalenia prawidłowo stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie ustalenia przesłanki szczególnie uzasadnionych powodów odwołania skarżącej w trybie natychmiastowym; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie prawa do czynnego udziału w postępowaniu w szczególności poprzez brak umożliwienia skarżącej ustosunkowania się do zgromadzonego materiału dowodowego. - sprzeczność istotnych ustaleń organu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, co miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy i spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, iż że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do odwołania ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. bez wypowiedzenia z powodu zaistnienia szczególnie uzasadnionych powodów pomimo, że w uzasadnieniu zarządzenia organ nie dokonał logicznego i przekonywującego omówienia choćby w dostatecznym zakresie wystąpienia przesłanki o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy. W ogóle nie wskazano bowiem na istnienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy stwierdzonymi i zarzucanymi skarżącej uchybieniami, a działalnością szkoły. Poza sporem pozostaje fakt, że żadne z zarzucanych dyrektorowi szkoły uchybień nie doprowadziło do zaistnienia szkody majątkowej po stronie szkoły, która miałaby wpływ na realizację przez szkołę w danym okresie jej zadań. W istocie bowiem postawione w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zarzuty skarżącej przez organ prowadzący dotyczyły negatywnej oceny jej pracy i negatywnej oceny wykonywanych przez nią zadań, ale nawet przy założeniu, że są one zgodne z rzeczywistością nie uzasadniają odwołania z zajmowanego stanowiska bez wypowiedzenia. Organ nie wykazał bowiem, aby w sprawie faktycznie zachodziła konieczność odwołania dyrektora szkoły bez wypowiedzenia w związku z zagrożeniem interesu publicznego jakim jest realizacja funkcji szkoły. W oparciu o postawione zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci orzeczenia Odwoławczej Komisji dyscyplinarnej przy MEN na okoliczność niezakończenia w sposób prawomocny postępowania dyscyplinarnego w sprawie i nie wystąpienia przesłanek odwołania z funkcji dyrektora szkoły w trybie art. 66 ustawy - Prawo oświatowe. Wniósł o stwierdzenie nieważności i uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. Dodatkowo na podstawie na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego zarządzenia. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podkreślił, że postawione w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zarzuty dotyczą stanowią subiektywną, negatywną ocenę pracy skarżącej i negatywną ocenę wykonywanych przez nią zadań, ale nawet przy założeniu, że są one zgodne z rzeczywistością nie uzasadniają odwołania z zajmowanego stanowiska bez wypowiedzenia. Organ nie wykazał, aby w tej sprawie faktycznie zachodziła konieczność odwołania dyrektora szkoły bez wypowiedzenia w związku z zagrożeniem interesu publicznego jakim jest realizacja funkcji szkoły. Tym bardziej, że nawet wystąpienie "szczególnie uzasadnionego przypadku" nie determinuje organu prowadzącego do podjęcia decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Użyte w tym przepisie słowo "może" stanowi bowiem uprawnienie do rozważenia odwołania nauczyciela z funkcji dyrektora bez wypowiedzenia, pozostawiając decyzję w tym zakresie uznaniu organu. Oczywiste jest, że w sytuacji zastosowania tego przepisu organ odwołujący ma obowiązek dokładnego, starannego i szczegółowego uzasadnienia aktu administracyjnego, tak aby obroniło się ono przed zarzutem jego dowolności i brakiem obiektywizmu W tym też sensie zaskarżony akt powyższym warunkom nie odpowiada. Skarżąca nie miała natomiast fizycznej i prawnej możliwości sprawdzenia zatrudnianego nauczyciela w bazie CROD, ponieważ właśnie dopiero od dnia 1 września 2017 r. objęła stanowisko. Nie mogła zatem sprawdzić tych okoliczności wcześniej (w okresie wakacji), gdyż nie była dyrektorem szkoły i w związku z tym nie miała uprawnień. Nie mogła także prosić poprzedniej pani Dyrektor o taką weryfikację gdyż nie było pomiędzy nimi kontaktu służbowego. Co więcej nawet protokół przekazania obowiązków odbył się (co jasno wynika za materiału spawy dyscyplinarnej) drogą korespondencyjną w okresie późniejszym. Ponadto nauczyciel został faktycznie polecony do pracy w szkole w czasie kiedy swoją funkcję pełnił poprzedni dyrektor, w okresie kiedy powstał już plan zajęć i niezbędne było zatrudnienie osoby do opieki nad dzieckiem wymagającym wzmożonej troski. Dodatkowo jak wynika z akt dyscyplinarnych - dostęp do CROD w obrębie B. uzależniony jest od decyzji organu prowadzącego na którą się czeka 5 dni. Taki wniosek o dostęp został przez skarżącą złożony jednak było to prawnie możliwe dopiero po objęciu stanowiska dyrektora. Skarżąca uczyniła to niezwłocznie, jednak uzyskany w dniu 11 września 2017 r. dostęp był nieaktywny. Ostatecznie możliwość sprawdzenia była możliwa ale już po tym jak upłynął okres obowiązującego zakazu. Później natomiast skarżąca otrzymała wprost informacje z MEN że w takim przypadku nauczyciel może pozostać na stanowisko i kontynuować pracę. Skarżąca zrobiła zatem wszystko co było wówczas faktycznie możliwe aby zweryfikować zatrudnianego nauczyciela, w tym m.in. uzyskała od niego zaświadczenie o niekaralności z KRK. Skarżąca nie miała możliwości zarówno faktycznej jak i prawnej zachowania się w zgodzie z przepisami. Innymi słowy nie miała fizycznej możliwości dokonania sprawdzenia nauczyciela w CROD na dzień 1 września 2017 r. Także zarzut z uzasadnienia zarządzenia, że skarżąca oparła się na nieaktualnym zaświadczeniu z KRK jest chybiony. Przepisy regulujące działanie Krajowego Rejestru Karnego (ustawa z dnia 24 maja 2000r. o Krajowym Rejestrze Karnym ) nie określają terminu ważności zaświadczenia. Przeważnie wynika to z aktów prawnych, które stanowią podstawę żądania informacji. Kodeks pracy również nie reguluje kwestii ważności dokumentu KRK. Tak samo ustawa z dnia 22 sierpnia 1997r. o ochronie osób i mienia w żadnym artykule nie wspomina o okresie ważności rzeczonego zaświadczenia, mimo że to właśnie z tej ustawy wynika konieczność dostarczenia takowego. Teoretycznie można by zatem przyjąć iż zaświadczenie z KRK ważne jest tak długo, dopóki nie nastąpiła zmiana w zakresie karalności. Zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz.U.2013.231), (dalej jako: "Rozporządzenie") w celu wykazania braku podstaw do wykluczenia postępowania w zakresie karalności zamawiający może żądać aktualnej informacji z KRK oraz w przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych posiadających zdolność prawną aktualnej informacji w zakresie karalności podmiotów zbiorowych. Zaświadczenia o niekaralności powinny być wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania ofert. Powyższy 6-miesięczny okres ważności zaświadczenia o niekaralności wskazany w rozporządzeniu wynika z faktu, iż najkrótszy okres zatarcia skazania wynosi 6 miesięcy - art. 76 § 1 k.k. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że w okresie faktycznego sprawowania funkcji dyrektora szkoły nie było żadnych postępowań skargowych np. o mobbing. Przeciwnie były realizowane liczne projekty związane z remontami sal szkolnych, zakupami pomocy naukowych (np.: pomalowano w całości salę gimnastyczną, wyremontowano dach na łączniku, pomalowano sale do lekcji religii i przyległy korytarz, zakupiono nowe gabloty ogłoszeniowe, przeprowadzono remont ogrodzenia, pomalowano sekretariat, wykonano miejsce pamięci J. Piłsudskiego i miejsce na sztandar szkoły, zakupiono sprzęt w postaci nowych aparatów telefonicznych, niszczarek, wyremontowano nawierzchnię "Orlika") - wszystkie te działania były inicjowane i realizowane przez skarżącą, a w okresie bezpośrednio poprzedzającym objęcie funkcji dyrektora skarżąca miała znakomite oceny ewaluacyjne i była oceniana jako wyróżniający się nauczyciel. Dziwi więc obecnie mnogość bardzo ogólnikowych i w zasadzie personalnych zarzutów wobec skarżącej, która wcześniej była wyróżniającym się pedagogiem. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że skarżąca miała możliwość sprawdzenia nowo zatrudnianego nauczyciela w centralnym rejestrze orzeczeń dyscyplinarnych gdyż w celu zapewnienia warunków do prawidłowego przejęcia majątku i dokumentacji szkoły oraz przygotowania nowego roku szkolnego 2017/2019 z dniem 1 sierpnia 2017 r. została przeniesiona ze stanowiska nauczyciela w Publicznym Gimnazjum nr B. w B. na stanowisko nauczyciela Szkoły Podstawowej nr A. w B. Następnie na mocy zarządzenia nr 257/2017 z dnia 7 sierpnia 2017 r. Prezydent Miasta B. powierzył pani A.M. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. na pięć lat szkolnych tj. na okres od 1 września 2017 r. do 31 sierpnia 2022 r. Skarżąca zatem już od dnia 7 sierpnia 2017 r. mogła zapoznać się z warunkami panującymi w szkole oraz z zadaniami jakim będzie musiała sprostać jako dyrektor szkoły. Chcąc zapewnić prawidłowy proces integracji niepełnosprawnego ucznia oraz zaspokajać jego specjalne potrzeby edukacyjne skarżąca mogła dużo wcześniej zweryfikować dane nauczyciela, którego zamierzała zatrudnić w dniu 1 września 2017 r., współpracując w tym zakresie z byłym dyrektorem szkoły, który do dnia 31 sierpnia 2017 r. miał dostęp do przedmiotowego rejestru. Podsumowując Prezydent Miasta B. wskazał, że pojęcie szczególnie uzasadnionych przypadków, które mogą być podstawą odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska w trakcie roku szkolnego, należy interpretować wąsko. Granicą stosowania przepisu winno być dobro szkoły, a nie dopełnienie kadencji jej dyrektora. W ocenie organu w szkole doszło do zdarzeń - zarówno działań i zaniechań o charakterze wyjątkowym, wykraczającym poza działanie rutynowe. Ponadto zgromadzone dokumenty wykazały, iż w szkole były zaburzone relacje interpersonalne, istniał długotrwały i przybierający na sile konflikt, a atmosfera pracy była na tyle zła, iż dobro uczniów, przebieg procesów edukacyjnych i wychowawczych były zagrożone. Stwierdzone uchybienia dyrektora powodowały destabilizację w realizacji funkcji: dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej szkoły. W ocenie organu prowadzącego utrzymujący się konflikt dyrektora z większością członków rady pedagogicznej, obawa rodziców przed powrotem skarżącej na stanowisko dyrektora szkoły oraz nieprzestrzeganie przepisów prawa jest przypadkiem szczególnie uzasadnionym stanowiącym przesłankę do odwołania dyrektora. Celem ustawy Prawo oświatowe oraz ustawy Karta Nauczyciela jest przede wszystkim ogólnie pojęte dobro uczniów, a nie ochrona dyrektora przed odwołaniem. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie nie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie stało się Zarządzenie Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odwołania A.M. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. Zarządzenie to zostało wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 poz.994 ze zm.), - dalej "u.s.g." oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 996 ze zm.)- dalej "u.p.o.". Przystępując do merytorycznej oceny legalności zaskarżonego zarządzenia, stwierdzić należy, że zarządzenie Prezydenta Miasta B. nr [...]z dnia [...] r. zostało podjęte z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., polegającym na wydaniu zarządzenia mimo braku wykazania zaistnienia okoliczności mieszczących się w ustawowych "przypadkach szczególnie uzasadnionych", które uprawniałyby organ założycielski do odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Zgodnie z art.66 ust. 1 u.p.o. organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: 1) odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie: a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 57 ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia, c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 56 ust. 3; W myśl natomiast art. 66 ust. 2 u.p.o. w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Użyte przez ustawodawcę w przepisie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, lecz analiza powyższego przepisu pozwala na stwierdzenie, że odwołanie w trybie natychmiastowym na podstawie jego ust.1 pkt 2 art. 66 u.p.o. nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w punkcie 1 lit.b tego artykułu, tj. w przypadku negatywnej oceny pracy lub wykonywania zadań w zakresie działalności finansowej i administracyjnej. Muszą to być inne, "szczególnie uzasadnione przypadki", których ustawa nie wskazuje. Przywołany przepis art. 66 u.p.o. ma tożsame brzmienie z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. poz. 594, ze zm.), uchylonym przez art. 15 pkt 54 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającej ustawę o systemie oświaty z dniem 1 września 2017 r. (Dz. U. 2017 r. poz. 60). Z tego powodu, stanowisko orzecznictwa i judykatury odnoszące się do omawianej kwestii, wyrażone na tle art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, regulowanej obecnie przez art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., zachowuje w ocenie sądu swoją aktualność i może być w pełni stosowane przy interpretacji treści pojęcia "szczególnie uzasadnionych przypadków". W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że skoro przepis ten wprowadza nadzwyczajny tryb odwołania osoby, której powierzono stanowisko kierownicze (dyrektora szkoły) - powinien być interpretowany ściśle. "Przypadki szczególnie uzasadnione", o których stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., są wąsko ujmowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - jako sytuacje, w których doszło do rażących uchybień niepozwalających na dalsze zajmowanie stanowiska, zatem prowadzących do konieczności natychmiastowego odsunięcia osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole lub placówce oświatowej od pracy na tym stanowisku w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dotyczą sytuacji drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a więc innych od tych, dla których przewidziany jest "normalny" tryb odwołania ze stanowiska z końcem roku szkolnego. Stanowisko NSA w tej kwestii jest jednolite i konsekwentne – por. np. wyrok z 7 maja 2015 r., I OSK 2987/14, wyrok z 6 sierpnia 2015 r., I OSK 901/15 oraz wyrok z 25 listopada 2015 r., I OSK 1942/15 wszystkie dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl,.- dalej "CBOSA". Wynika z niego, że omawiana przesłanka dotyczy sytuacji, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego, bo naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, iż nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w jego pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły. Za szczególnie uzasadnione przypadki należy uznać zdarzenia (działanie lub zaniechanie) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), przy czym stwierdzone uchybienia są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny (por. wyrok NSA z 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 933/10, wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 1797/12- dostępne w CBOSA). Szczególnie uzasadnione przypadki to takie, które powodują, że nie można czekać z odwołaniem nauczyciela ze stanowiska kierowniczego, lecz decyzja o pozbawieniu nauczyciela funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast. Tym samym odwołanie w szczególnie uzasadnionym przypadku powinno być natychmiastowe lub niezwłoczne w stosunku do zdarzeń (okoliczności) je uzasadniających. Chodzi o takie zachowania, w wyniku których nie ulega wątpliwości, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim obowiązków. Warto wskazać dla przykładu, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za przyczyny "szczególnie uzasadnione" uznano: kradzież alkoholu w sklepie (wyrok WSA w Białymstoku z 3 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 1179/14), błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją (wyrok WSA w Gliwicach z 17 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 970/13), poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie dwóch pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2014r.sygn akt I OSK 2853/13), zatrudnienie przez dyrektora swojej siostry w szkole (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2012r.sygn akt I OSK 2408/11), notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły (wyrok WSA w Rzeszowie z 10 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 624/05), długotrwałą chorobę uniemożliwiającą wykonywanie funkcji kierowniczej, która negatywnie wpływa na szkołę powodując jej dezorganizację (I OSK 365/17). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela poglądy prawne zaprezentowane w powołanych wyżej orzeczeniach. Ustawodawca w art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o posłużył się słowem "może", co oznacza, że orzeczenie o odwołaniu ze stanowiska oparte jest na uznaniu administracyjnym, które nie może być dowolne i musi zostać uzasadnione. Oznacza to, iż ocena i uznanie organu, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze, a następnie zamierza odwołać go z tej funkcji nie mogą mieć charakteru dowolnego lub arbitralnego, lecz powinny być szczegółowo wywiedzione i umotywowane w uzasadnieniu podjętego zarządzenia. Zatem aby dokonać oceny, czy w danym przypadku wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o niezbędnym jest zapoznanie się z argumentacją organu wskazującą na to, jakie "przypadki szczególnie uzasadnione" w danej sprawie spowodowały zastosowanie przez organ wyjątkowej instytucji przewidzianej w tym przepisie prawa. Odnosząc powyższe do przedmiotowego postępowania należy wskazać, że w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia odwołując się do treści art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe Prezydent Miasta B. wyjaśnił, że całokształt działań podejmowanych w związku ze sprawowaniem przez A.M. z funkcji Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. stanowi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w cyt. przepisie. Konkluzją uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia jest stwierdzenie, że przyczyną odwołania A.M. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B., jest ciężkie naruszenie obowiązków dyrektora szkoły, jako kierownika zakładu pracy odpowiedzialnego m.in. za zatrudnianie i zwalnianie nauczycieli, zobowiązanego do realizowania swych zadań przy współpracy z radą pedagogiczną, rodzicami i samorządem uczniowskim, z zachowaniem zasad współżycia społecznego. Postępowanie natomiast A.M. doprowadziło do zatrudnienia w roku szkolnym 2017/2018 w Szkole Podstawowej nr A. w B. nauczyciela, który w dniu zatrudnienia posiadał zakaz pracy w zawodzie, co spowodowało zagrożenie bezpieczeństwa uczniów oraz warunków harmonijnego ich rozwoju. Brak umiejętności współpracy z pracownikami szkoły, rodzicami uczniów stał się źródłem niezadowolenia i ogólnoszkolnego konfliktu, co doprowadziło do destabilizacji pracy Szkoły Podstawowej nr A.w B. Zdaniem sądu w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą żadne ze wskazanych przez organ zdarzeń nie stanowi przypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Szczególnie uzasadnionym przypadkiem nie jest negatywna ocena pracy i negatywna ocena wykonywanych przez nauczyciela-dyrektora zadań i pełnionej funkcji, gdyż te okoliczności zostały unormowane w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.o. W orzecznictwie sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego (wyrok SN z dnia 9 grudnia 2003 r., OSNP 2004/21/371, wyrok NSA z dnia 19 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 3053/01, LEX nr 82679 oraz wyrok NSA z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 648/06, LEX nr 275919) zwraca się uwagę, że nauczyciela można odwołać bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego, jedynie jeżeli jest to usprawiedliwione niezwykle ważnymi przyczynami, a nie każdym naruszeniem prawa przez dyrektora szkoły. Zwolnienie to nie może być też dokonane w dowolnym czasie w relacji do zdarzeń je uzasadniających. Tak więc negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący lub inne zaniedbania dotyczące organizacji pracy, nie mieszczą się w zawartym w powołanym przepisie pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadniają odwołania dyrektora w omawianym trybie. W ocenie sądu, powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz". Okoliczności, na które powołuje się organ nie były nagłym zdarzeniem, przy czym jedynym konkretnym faktem, który Prezydent przywołuje na poparcie swojego stanowiska jest fakt przyjęcia w roku szkolnym 2017/2018 na stanowisko nauczyciela wspomagającego, nauczyciela, który w momencie jego zatrudnienia był objęty jeszcze przez dwa miesiące tj. do 30 października 2017 r. zakazem pracy w zawodzie nauczyciela. O fakcie tym Prezydent dowiedział się we wrześniu 2018 r. Było to podstawą wszczęcia względem dyrektora A.M. postępowania dyscyplinarnego i zawieszenia jej w pełnieniu obowiązków nauczyciela. Zaskarżone zarządzenie zostało zaś wydane 31 lipca 2019 r., a więc prawie po upływie roku. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że skarżąca przedstawiła powody dla których nie mogła zweryfikować w momencie przyjmowania nauczyciela wspomagającego do pracy prawdziwości jego oświadczenia(składanego pod groźbą odpowiedzialności karnej) o niekaralności dyscyplinarnej. Przyczyny te zostały opisane szczegółowo w części historycznej uzasadnienia. Wyjaśnienia złożone przez skarżącą w tej kwestii przed Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną były powodem uchylenia pierwotnego orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej względem skarżącej i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi dyscyplinarnemu pierwszej instancji. Postępowanie dyscyplinarne nie zostało zakończone do dnia wydania zarządzenia. Również opisywane zarzuty braku umiejętności współpracy z radą pedagogiczną, pracownikami szkoły, rodzicami uczniów, będące źródłem niezadowolenia i ogólnoszkolnego konfliktu, pojawiły się na etapie prowadzonego postępowania dyscyplinarnego wobec skarżącej i mają charakter ogólnej negatywnej oceny pracy dyrektora szkoły. W aktach sprawy nie ma dokumentów potwierdzających te okoliczności w okresie sprawowania przez skarżącą funkcji dyrektora tj. w roku szkolnym 2017/2018 dlatego nie mogły być ocenione w kategorii zaistnienia przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. uzasadniającej odwołanie dyrektora bez wypowiedzenia. Jeszcze raz wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych od lat ugruntowane jest stanowisko, że gdy brak jest okoliczności nadzwyczajnych, a dyrektor - w ocenie organu, który mu powierzył to stanowisko - nie sprawdził się na nim, czy nie potrafi ułożyć relacji m.in. z podwładnymi, czy Radą Rodziców - to istnieje tryb "zwykłego" odwołania (wyrok NSA 22 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1592/16, , wyrok z 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 901/15 oraz wyrok z 25 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 1942/15 dostępne w CBOSA). W tym kontekście znamienne jest stwierdzenie kończące zaskarżone zarządzenie, w którym Prezydent stwierdza, że "Mając na uwadze obowiązek zapewnienia wszystkim uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauczania, wychowania i opieki, a pracownikom - spokojnych warunków pracy Miasto B. przystąpiło do procedury odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr A. w B. w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe". Prezydent nie stwierdził więc, że podejmuje tę szczególną procedurę ze względu na konkretny wskazany fakt spełniający przesłanki wynikając z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. tj. wskazując powód zwolnienia wynikający z okoliczności nagłych, które miały miejsce "tu i teraz". W ocenie sądu nawet, gdyby zgodzić się, z organem że skarżąca w okresie sprawowania funkcji dyrektora szkoły dopuściła się wszystkich zarzucanych jej uchybień, to i tak nie można przyjąć, że którekolwiek z tych naruszeń lub wszystkie one łącznie stanowią przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 u. p. o. Powołane okoliczności, w razie ich faktycznego zaistnienia, mogłyby co najwyżej skutkować odwołaniem skarżącej z zajmowanej funkcji w trybie art. 66 ust. 1 lit. b u.p.o. Reasumując, sąd stwierdza, że wytykane w kontrolowanym zarządzeniu dyrektorowi szkoły nieprawidłowości mają charakter zbyt ogólnych zarzutów i nie zostały należycie potwierdzone w materiale dowodowym sprawy (niezakończone postępowanie dyscyplinarne wobec skarżącej w sprawie, która zapoczątkowała to postępowanie), co spowodowało, że nie można uznać, że przesłanki, którymi kierował się organ podejmując zaskarżone zarządzenie stanowiły "szczególnie uzasadnione przypadki" w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 u. p. o. Godzi się również w tym miejscu podkreślić, że niezależnie od ewentualnej winy skarżącej i zasadności zarzutów, wiedząc już we wrześniu 2018 r., o fakcie zatrudnienia przez skarżącą jako dyrektora szkoły, nauczyciela wspomagającego w okresie kiedy był on jeszcze objęty zakazem pracy w zawodzie nauczyciela - Prezydent podjął zaskarżone zarządzenie dopiero 31 lipca 2019 r. zwalniając skarżącą bez wypowiedzenia z dniem 31 sierpnia 2019 r. Trudno przyjąć, że była to natychmiastowa reakcja na fakt wypełniający znamiona szczególnie uzasadnionego przypadku w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Należy również wskazać, że przepis będący podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. przewiduje możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego, tymczasem skarżąca została zwolniona z końcem roku szkolnego, bowiem z dniem 31 sierpnia 2019 r. Zatem fakt znacznej odległości czasowej (prawie rok) od daty powzięcia wiadomości o ewentualnej przyczynie zwolnienie w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. oraz wskazany termin zwolnienie budzą dodatkowe wątpliwości w uzasadnionym zastosowaniu trybu z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o Na zakończenie należy wskazać, że w postępowaniu przed sądem powszechnym - z powództwa skarżącej o odszkodowanie - Prezydent Miasta B. uwzględnił żądanie skarżącej i w wyniku zawartej ugody, skarżącej wypłacono żądane odszkodowanie – co należy wyraźnie podkreślić – "z tytułu niezgodnego z prawem odwołania Pani A.M. z funkcji Dyrektora SP " (karta 56- 57 akt sądowych). Zatem również w kontekście wskazania takiego tytułu wypłaty odszkodowania należy uznać zasadność wniesionej skargi. W podsumowaniu sąd stwierdza, że powyższe naruszenie art. 66 ust.1 pkt 2 u.p.o. należy zakwalifikować jako istotną sprzeczność z prawem, stanowiącą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska dyrektora, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. D.Cz.