I GZ 68/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 454/20 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w sprawie ze skargi E.D. na postanowienie Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 454/20 oddalił wniosek E. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. nr [...] w sprawie ze skargi E. D. na postanowienie Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] października 2020 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd I instancji wskazał, że w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to ona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd stwierdził, że E. D. nie uzasadniła wniosku w należyty sposób. Uprzednio Sąd I instancji zauważył również, że wniosek o wstrzymanie nie dotyczył zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lecz decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. nr [...], po wydaniu której strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu, przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje swą treścią akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co w przedmiotowej sprawie oznaczało dopuszczalność wniosku o wstrzymanie tej decyzji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 marca 2017 r. VIII SA/Wa 64/17). Wniosek ten jednak musi być uzasadniony, a tego warunku skarżąca nie spełniła. Skarżąca nie wykazała tym samym, czy zachodzą przesłanki zawarte w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2013 r. II OZ 1403/14). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. D. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskutek wskazania, że wniosek nie zawiera uzasadnienia, podczas gdy Sąd nie wezwał skarżącego do uzupełnienia ww. wniosku o uzasadnienie i ewentualne nadesłanie dowodów na tę okoliczność. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W niniejszej sprawie WSA odmówił wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. dotyczącej zobowiązania do zwrotu przez skarżącą dotacji, którą otrzymała na podstawie umowy o dofinansowanie projektu, uznając że Skarżąca nie wykazała, że w jej przypadku wystąpiła którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena WSA w Kielcach jest prawidłowa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji miał podstawy, aby uznać, że argumentacja Skarżącej na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest lakoniczna. Wniosek i całe jego uzasadnienie sprowadzał się bowiem do stwierdzenia: "wnoszę o: na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wstrzymanie w całości wykonania decyzji nr [...] Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. przez organ". Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie nie dotyczył zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lecz decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. nr [...], po wydaniu której strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z argumentacją Sądu I instancji, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje swą treścią akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co w przedmiotowej sprawie oznaczało dopuszczalność wniosku o wstrzymanie tej decyzji. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, brak wystarczającego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] lipca 2020 r. nie obligował WSA do wezwania Skarżącej do usunięcia braków formalnych tego wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. przez wskazanie okoliczności obrazujących sytuację ekonomiczną, finansową bądź osobistą Skarżącej. Jak wskazano wyżej, ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do uprawdopodobnienia, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak takiego uprawdopodobnienia nie może być uznany za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Uzasadnienie wniosku nie jest elementem obligatoryjnym, wpływającym na ważność wniosku i warunkującym jego dopuszczalność i nie podlega uzupełnieniu poprzez wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Ma ono za zadanie jedynie wykazanie i uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a więc niedostateczne uzasadnienie nie powoduje odrzucenia wniosku, a jedynie uniemożliwia ewentualną ocenę okoliczności sprawy w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 października 2013 r. o sygn. akt I OZ 848/13; z 16 września 2014 r. o sygn. akt I OZ 744/14; z 19 marca 2014 r. o sygn. akt I FZ 74/14; z 15 stycznia 2015 r. o sygn. akt I FZ 482/14; z 7 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II GZ 255/17; z 17 października 2017 r. o sygn. akt II GZ 769/17, z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt II GZ 169/20 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wbrew twierdzeniom Skarżącej, WSA nie naruszył art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA ocenił, że Skarżąca nie wykazała czy zachodzą przesłanki zawarte w tym przepisie. Z tego względu za prawidłową należy uznać ocenę WSA, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że w tej sprawie wystąpiły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.