II SA/Ol 514/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.O. na uchwałę Rady Gminy w "[...]" z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej "[...]" postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. K.O. (dalej: skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy w "[...]"z "[...]", podjętą w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej "[...]". W odpowiedzi na skargę Rady Gminy wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, ewentualnie jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.), dalej jako "u.g.n.", i art. 229 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej jako "k.p.a.". Uchwałą tą organ gminy uznał za zasadną skargę z 8 marca 2021 r., w której zarzucono Dyrektorowi ww. Szkoły nieprzestrzeganie zasad oceniania i zapisów statutu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona uchwała nie jest aktem, o którym mowa w powołanym przepisie, mimo że Rada ustosunkowała się do skargi rodzica ucznia na działalność Dyrektora Szkoły w formie uchwały. Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co może sugerować możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego), lecz uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania (por. np. postanowienia NSA z: 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt l SA 2668/00; 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 803/09 i 3 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1064/09). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest natomiast pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010 r., II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09 czy z 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie stanowią aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zakres przedmiotowy kontroli sądowej określony tym przepisem obejmuje akty stosowania prawa podejmowane w sprawach materialnoprawnych, interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty stanowienia prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego przyjmujące postać indywidualną lub generalną z zakresu administracji publicznej (tj. wywołujących bezpośrednie lub pośrednie skutki na gruncie prawa materialnego), akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego, a także przypadki bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie wynikającym z tego przepisu. Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny nie obejmuje zatem spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem nie jest konkretny akt lub czynność, ale krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych wymienionych w art. 227 K.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Skoro wniesiona skarga dotyczy sprawy, która nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.