II SA/Kr 163/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie nr 1026/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI - po rozpatrzeniu wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w M. , o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia – odmówił D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem [...], wstrzymano D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. P. (niniejsza sprawa o sygn. akt II SA/Kr 163/24) oraz D. Spółka z o.o. w M. (sygn. II SA/Kr 165/24). Zaskarżonemu postanowieniu skarżący M. P. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącego zażalenia, pomimo iż skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy, podczas gdy skarżący wykazał, że z uwagi na znaczne rozbudowanie stanu faktycznego sprawy, liczbę dokumentów, z którymi należało się zapoznać, jak również konieczność znalezienia profesjonalnego pełnomocnika, który podjąłby się zajęcia sprawą, skarżący bez swojej winy nie dochował terminu do wniesienia zażalenia, a ponadto równocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu złożył on zażalenie, czym spełnił przesłanki do przywrócenia terminu; b) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 4 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący i wszechstronny całości materiału dowodowego, którym dysponował, co skutkowało uznaniem, że twierdzenia podnoszone przez skarżącego w celu wykazania przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia nie zostały przez nią uprawdopodobnione; c) art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu skarżącego, przejawiające się w zignorowaniu aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa – D. Spółki z o.o., będącego stroną w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności faktycznych sprawiających, że gruntowne zapoznanie się z materiałami postępowania, a także sporządzenie i wniesienie zażalenia stanowiły proces czasochłonny, trudny do wykonania w ustawowym terminie na wniesienie zażalenia, co doprowadziło do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Na podstawie tych zarzutów skarżący M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżonym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI, odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2023 r. znak PINB-I-5160.208.22.42 w przedmiocie wstrzymania inwestorowi prowadzenia pracy przy przedmiotowym obiekcie. W pierwszej kolejności skarżący wskazał, że ww. postanowienie organu I instancji zostało wydane w bardzo skomplikowanej sprawie, podzielonej w zasadzie na 15 postępowań. Mając na uwadze konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego, skarżący nie wniósł zażalenia w terminie przewidzianym przez prawo. Mając na względzie nieznajomość akt sprawy, jak również procedur związanych z postępowaniem administracyjnym, dopiero w dniu 20 lutego 2023 r., tj. po wykonaniu wglądu w akta sprawy przez pełnomocnika skarżącego, powziął on informację o konieczności złożenia zażalenia na ww. postanowienie. Skarżący zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, składając je w terminie 7-dni od dnia dokonania wglądu w akta sprawy, a także wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył on przedmiotowe zażalenie. Należy podkreślić, że skarżący nie został zawiadomiony o możliwości zaznajomienia się z aktami postępowania. Zgodnie z treścią art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W realiach niniejszej sprawy skarżącemu nie umożliwiono dokonania czynności, o których mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Organ I Instancji zachował się zatem nielojalnie względem strony, a pierwszą czynnością w sprawie, o której skarżący został poinformowany, było doręczenie jej postanowienia o wstrzymaniu inwestorowi prowadzenia prac budowlanych przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę M. P. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W ocenie skarżonego organu skarżący M. P. nie ma legitymacji do wniesienia skargi na zaskarżone postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI, którym odmówiono D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023 r., znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem [...], wstrzymano D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę - bowiem interes prawny w zaskarżeniu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia ma jedynie ten podmiot, któremu odmówiono przywrócenia tego terminu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1345/11). W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wydane po rozpatrzeniu wniosku innego podmiotu. MWINB podniósł, że w przypadku niewykazania legitymacji skargowej sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić (por. wyroki NSA: z dnia 18 czerwca 2021 r. sygn. akt II OSK 2501/18, z dnia 15 czerwca 2021 r. sygn. akt I GSK 1899/18, z dnia 14 maja 2021 r. sygn. akt II OSK 1669/18, z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1281/20, z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1278/20). Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe MWINB wniósł o odrzucenie skargi M. P., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej. Z ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi i uznania legitymacji skargowej M. P. MWINB wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI. MWINB podniósł, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ II instancji stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu, jako że składająca wniosek spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Zdaniem organu wskazana przez spółkę D. argumentacja (która wywodziła brak swojej winy w uchybieniu terminu powołując się na okoliczności w postaci względów organizacyjnych przedsiębiorstwa, konieczności poszukiwania specjalisty z zakresu prawa budowlanego, wielości prowadzonych postępowań i nieznajomości procedury administracyjnej) była niewystarczająca, by uznać za uprawdopodobniony brak winy zainteresowanego w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB. MWINB podkreślił w szczególności, że do przywrócenia terminu konieczne jest wskazanie przez stronę takich okoliczności, których wystąpienie było niezależne od jej woli i uniemożliwiało jej dokonanie czynności; organ przywołał również prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy, zgodnie z którymi nieznajomość prawa, oczekiwanie na poradę profesjonalnego pełnomocnika czy wielość prowadzonych spraw nie usprawiedliwia braku winy w uchybieniu terminu. Organ zwrócił także uwagę, że zażalenie jest środkiem zaskarżenia, który nie wymaga szczególnej formy ani treści, jak również podkreślił, że w związku z faktem, że w postanowieniu organu I instancji strona została pouczona o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, wątpliwym jest fakt złożenia wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny w uchybieniu terminu. Tym samym zdaniem organu nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, co skutkowało koniecznością odmowy przez MWINB przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia. Odnosząc się do stawianego w skardze w pierwszej kolejności zarzutu naruszenia art. 58 § 1 i 2 kpa (poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącego zażalenia, pomimo iż skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy) MWINB wskazał, że w ocenie organu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia spółce D. , a nie skarżącemu M. P. - zatem z istoty swej kwestia oceny uprawdopodobnienia przez skarżącego M. P. braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nr 1026/2023. Niezależnie od powyższego jednak, odnosząc się do kwestii oceny uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu przez spółkę D. , MWINB wskazał, że przedstawiona przez spółkę D. argumentacja (spółka wywodziła brak swojej winy w uchybieniu terminu z kilku faktów, szczegółowo opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - w postaci względów organizacyjnych przedsiębiorstwa, konieczności poszukiwania specjalisty z zakresu prawa budowlanego, wielości prowadzonych postępowań i nieznajomości procedury administracyjnej) była niewystarczająca, by uznać za uprawdopodobniony brak winy zainteresowanej spółki w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB. Jak podkreśla się w orzecznictwie, "Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Przeszkody powodując uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz powinny trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej lub co najmniej w ostatnim dniu tego terminu." (wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 lipca 2023, II SA/Kr 386/23). Podsumowując MWINB wskazał, że spółka D. nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy, co skutkowało koniecznością odmowy przez MWINB przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia. Zdaniem MWINB brak jest również podstaw do uwzględnienia stawianych w skardze w dalszej kolejności zarzutów naruszenia art. 80 kpa w zw. z art. 7 kpa w zw. z art. 77§1 i 4 kpa w zw. z art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa (poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący i wszechstronny całości materiału dowodowego) oraz art. 7 kpa (poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu skarżącego, przejawiające się m.in. w zignorowaniu aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa należącego do skarżącego - D. sp. z o.o.). W pierwszej kolejności ponownie wskazano, że zaskarżonym postanowieniem organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia spółce D. a nie skarżącemu M. P. - zatem z istoty swej kwestia oceny twierdzeń skarżącego M. P. podnoszonych w celu wykazania przesłanek do przywrócenia mu terminu do wniesienia zażalenia, nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Niezależnie od powyższego MWINB wskazał w tym miejscu dodatkowo, że - wbrew twierdzeniom skarżącego - zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy był kompletny i stanowił uzasadnioną podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę do wydanego przez organ rozstrzygnięcia, i równocześnie brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonana przez organ ocena materiału dowodowego była niewyczerpująca i dowolna. Do kwestii podnoszonych przez wnioskującą spółkę, odnoszących się do przyczyn uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, organ szczegółowo i wyczerpująco odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wyjaśniając z jakich przyczyn przywoływane przez wnioskującą spółkę okoliczności nie mogą zostać uznane za przeszkody, których spółka nie mogła przezwyciężyć. Organ uzasadniając swoje stanowisko przywołał również mające zastosowanie przepisy prawa i powołał się na utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy odnoszące się do kwestii uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. Wbrew argumentacji zawartej w skardze, MWINB zbadał zatem szczegółowo powyższe kwestie i brak jest podstaw do skutecznego podniesienia zarzutu, jakoby organ pominął czy niewyczerpująco ocenił opisywane okoliczności; organ okoliczności tych bowiem nie pominął, lecz inaczej niż strona ocenił ich wpływ na sposób zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do kwestii przywrócenia terminu. Nie można również podzielić twierdzeń skarżącego, że organ nie uwzględnił przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia słusznego interesu skarżącego (co miało nastąpić w szczególności poprzez zignorowanie aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa należącego do skarżącego - D. sp. z o.o.). To, że dokonana przez organ ocena zgromadzonych dowodów i poczynione w jej następstwie ustalenia stanu faktycznego, a następnie zastosowanie do tak ustalonego stanu faktycznego normy prawnej, stoją w sprzeczności z interesami strony skarżącej, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia podnoszonych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Norma art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga M. P. jest nieuzasadniona z tego powodu, że skarżący M. P. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia MWINB odmawiającego spółce D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem 15, wstrzymano D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W przedmiotowej sprawie PINB wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, które to postanowienie zostało skierowane do inwestora tych robót, to jest do spółki D. Spółka z o.o. Postanowienie to zostało doręczone także skarżącemu M. P., jako stronie postępowania. Spóźnione zażalenie na postanowienie PINB wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła zarówno spółka z o.o. D. , jak i M. P.. MWINB wydawał zatem w tej sprawie rozstrzygnięcia dotyczące kwestii uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jak i przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, osobno dla każdej ze stron postępowania, to jest w stosunku do M. P. i Spółki D. . Rozstrzygnięcia te były przedmiotem kontroli tut. Sądu w innych sprawach. Wszystkie podniesione w skardze zarzuty dotyczą nieuwzględnienia rozmaitych okoliczności, dotyczących Spółki D. , co zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie M. P. stanowi o bezzasadności nieprzywrócenia terminu Spółce do złożenia zażalenia. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Kluczowe w niniejszej sprawie jest rozważenie, czy skarżący M. P. ma interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia skierowanego do Spółki D. . Sąd wskazuje, że pod pojęciem "interes prawny" należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Mieć interes prawny to coś więcej niż mieć interes faktyczny w sprawie. Interes prawny musi wynikać z norm prawa materialnego, regulujących określoną sferę stosunków społecznych. Natomiast z interesem faktycznym mamy do czynienia wtedy, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednak nie może wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. np. uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 2 września 2014 r., sygn. II OZ 819/14). Interes prawny przy tym musi być własny, co oznacza, że nie można opierać go na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (por. np. uzasadnienia do: postanowienia NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. II GW 13/11, postanowienia NSA z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. II GW 15/11). Interes prawny do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym ma ten podmiot, na którego sferę prawną wpłynie w sposób bezpośredni wynik tego postępowania, nie zaś podmiot, dla którego wynik ten z innych powodów ma znaczenie (por. np. uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. II GZ 196/12). Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Przykładowo podmiot mający udział w spółce z o.o. nie jest uprawniony do wniesienia skargi na podstawie art. 33 ustawy o NSA na odmowę wydania spółce koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych ze względu na brak własnego interesu prawnego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. II SA 74/96). Przytoczone powyżej poglądy Sąd, na gruncie niniejszej sprawy, w pełni podziela. Przedmiotowa skarga M. P. dotyczy - jak już zaznaczono – postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI, odmawiającego D. t Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023 r., znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem [...], wstrzymano D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Opisane wyżej postanowienie MWINB zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. P. (niniejsza sprawa o sygn. akt II SA/Kr 163/24) oraz D. Spółka z o.o. w M. (sygn. II SA/Kr 165/24). Wobec dwóch odrębnych skarg na to samo postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, Sąd postanowieniem z 9 kwietnia 2024 r. - na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - połączył sprawę ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. z niniejszą sprawą ze skargi M. P. - w celu ich łącznego rozpoznania (ale nie rozstrzygnięcia). Ubocznie Sąd wskazuje, że skarga Spółki D. Spółka z o.o. w M. na to samo postanowienie (zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 165/24) wyrokiem także z dnia 9 kwietnia 2024 r., wydanym do sygn. II SA/Kr 165/24, została oddalona. W ocenie Sądu na gruncie niniejszej sprawy skarżący M. P. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia, którym odmówiono innemu podmiotowi (D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. ) przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, co stanowi o bezzasadności przedmiotowej skargi M. P.. Ze względu na powyższe argumenty wniesiona w niniejszej sprawie skarga M. P., jako bezzasadna, została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.