I OW 127/15

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-10-15

Skład orzekający: Maria Wiśniewska, Jolanta Rudnicka, Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy dwoma powiatami w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków za pobyt dzieci w pieczy zastępczej, jeśli istnieje wspólny organ wyższego stopnia dla tych powiatów?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy dwoma powiatami, jeśli istnieje wspólny organ wyższego stopnia dla tych powiatów, którym w tym przypadku jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. W takiej sytuacji spór ten powinien zostać rozstrzygnięty przez wskazany organ wyższego stopnia, zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Powiat K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Powiatem Sz. w przedmiocie ponoszenia wydatków za pobyt dzieci w pieczy zastępczej. Spór wynikł po tym, jak Powiat K. ponosił te wydatki od czerwca 2014 r., a Powiat Sz. odmówił zawarcia porozumienia, wskazując jako właściwy Powiat S., który również odmówił. Po kolejnych próbach ustalenia właściwego organu, Powiat K. zwrócił się do NSA, wskazując ostatecznie jako stronę sporu Powiat Sz. Powiat Sz. wniósł o odrzucenie wniosku, argumentując m.in. brakiem właściwości sądu administracyjnego w tego typu sprawach.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek Powiatu K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Zwrócono Powiatowi K. kwotę 100 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, Sędzia NSA Jolanta Rudnicka, Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatu K. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatem K. a Powiatem S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków za pobyt dzieci F. R., T. R., K. R. i J. R. w pieczy zastępczej w spokrewnionej rodzinie zastępczej od dnia [...] czerwca 2014 r. postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Powiatowi K. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku. Powiat K. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między nim a Powiatem Sz. i Powiatem S. przez wskazanie organu właściwego do ponoszenia wydatków za pobyt w pieczy zastępczej małoletnich dzieci – J. R. urodzonego [...] lutego 2002 r., T. R. urodzonego [...] grudnia 2003 r., K. R. urodzonego [...] grudnia 2006 r. i F. R. urodzonego [...] kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w S. III Wydział Rodzinny i Nieletnich sygn. akt [...] postanowił w drodze zarządzenia tymczasowego, na czas toczącego się postępowania, umieścić ww. małoletnich w rodzinnej pieczy zastępczej w spokrewnionej rodzinie zastępczej u babki macierzystej – E. N. zamieszkałej w [...]. W toku postępowania prowadzonego przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w K. ustalono, że dzieci zameldowane były na pobyt stały w miejscowości M., pow. S. Bezpośrednio przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, która zamieszkuje na terenie powiatu k., dzieci przebywały od dnia [...] kwietnia 2014 r. w placówce opiekuńczo-wychowawczej "[...]" w S. (postanowienie Sądu Rejonowego w S. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] kwietnia 2014 r. sygn. akt [...]). Z kolei z informacji uzyskanych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. wynika, że matka dzieci - S. R. prowadziła wędrowny tryb życia. Jej synowie J. i T. w okresie od [...] września 2011 r. do [...] sierpnia 2013 r. uczęszczali do szkoły w S. Tam też w kwietniu 2012 r. urodził się F., a jego matka skorzystała z jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. W dniu [...] sierpnia 2013 r. matka wypisała chłopców ze szkoły i wyprowadziła się do W. Od dnia [...] stycznia 2014 r. S. R. wraz z dziećmi przebywała w Zespole Ośrodków Wsparcia Interwencji Kryzysowej w M., skąd w dniu [...] lutego 2014 r. wyjechała do S. Organ wskazał, że brak jest jednak informacji, gdzie rodzina przebywała w okresie od [...] lutego 2014 r. do [...] kwietnia 2014 r. W tym czasie nie korzystała bowiem z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S., a dzieci nie zostały zapisane do szkoły. Ustalono przy tym, że przed dniem [...] kwietnia 2014 r., tj. przed śmiercią matki, dzieci nie zamieszkiwały u ojca (L., pow. i.). Z powodu śmierci matki w dniu [...] kwietnia 2014 r. dzieci w trybie interwencyjnym umieszczone zostały w placówce opiekuńczo-wychowawczej "[...]", a od [...] czerwca 2014 r. - w rodzinie zastępczej u E. N. w powiecie k. Od dnia [...] czerwca 2014 r. wydatki na opiekę i wychowanie małoletnich dzieci ponosi Powiat K. zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 332 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r." Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w K. zwróciło się do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Sz. z prośbą o podpisanie porozumienia w sprawie przyjęcia dzieci oraz warunków pobytu i wysokości wydatków na ich opiekę i wychowanie w rodzinie zastępczej wskazując, że powiat ten jest właściwy do ponoszenia powyższych wydatków na podstawie art. 191 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Powiat Sz. odmówił podpisania porozumienia, wskazując jako właściwy w tej sprawie Powiat S. Wobec tego pismem z dnia [...] października 2014 r. wnioskodawca wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy w Rodzinie w S. o podpisanie przedmiotowego porozumienia. Ośrodek ten odmówił jego podpisania wskazując, że skoro nie ma możliwości ustalenia miejsca zamieszkania S. R., a tym samym i jej dzieci, to sam fakt ich czasowego przebywania w S., nie oznacza, że powiat ten jest właściwy do ponoszenia wydatków za pobyt dzieci w pieczy zastępczej. Z uwagi na powyższe wnioskodawca pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w tej sprawie pomiędzy Powiatem K. i Sz. W odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2015 r. poinformowano, że skoro spór istnieje pomiędzy trzema powiatami, tj. Powiatem Sz., K. i S., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. jest organem wyższego stopnia tylko dla dwóch pierwszych, nie jest ono właściwe w sprawie. W tej sytuacji, w ocenie Powiatu K., koniecznym stało się wystąpienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego o ustalenie powiatu zobowiązanego do ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Powiat K. pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2015 r., w odpowiedzi na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2015 r. (k-[...] akt sądowych), wskazał, że przedmiotowy spór o właściwość zaistniał pomiędzy Powiatem K. a Powiatem Sz., wobec czego wniósł o wskazanie Powiatu Sz. jako organu właściwego do ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. W odpowiedzi na powyższy wniosek Powiat Sz. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. wniósł o jego odrzucenie. Podtrzymał jednocześnie swoje dotychczasowe stanowisko, że nie jest powiatem właściwym do finansowania pobytu małoletnich: J. R., T. R., K. R. i F. R. w placówce opiekuńczo-wychowawczej, aktualnie w rodzinie zastępczej spokrewnionej, z uwagi na fakt, że właściwy był Powiat S., a obecnie Powiat K. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie wskazano, że na podstawie przepisów ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej zagadnienia dotyczące ustalenia powiatu obowiązanego do ponoszenia kosztów pieczy zastępczej nie są rozpoznawane w postępowaniu administracyjnym, którego skutkiem jest wydanie decyzji administracyjnej. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy możliwe jest zawarcie porozumienia pomiędzy powiatami, które ma charakter umowy cywilnoprawnej a nie aktu administracyjnego. Powyższe potwierdza dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się natomiast merytorycznie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Powiat Sz. wskazał, że małoletni, w czasie kiedy zostali poddani procedurze umieszczenia ich w placówce opiekuńczo-wychowawczej, przebywali na terenie Powiatu S., gdzie przebywała ich matka. Postanowienie w sprawie umieszczenia dzieci w placówce opiekuńczej wydał Sąd Rejonowy w S. Skoro nie ma wątpliwości co do miejsca pobytu małoletnich przed umieszczeniem ich w placówce opiekuńczo-wychowawczej, brak jest przesłanek do ustalenia powiatu obowiązanego według miejsca zameldowania małoletnich. W sprawie bezsporny jest również fakt, że matka małoletnich nie przebywała w miejscu zameldowania przez okres co najmniej 10 ostatnich lat, tym samym nie przebywali z nią tam małoletni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek Powiatu K. z dnia [...] czerwca 2015 r. podlegał odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem o właściwość negatywnym, który powstał między Powiatem K. a Powiatem Sz. w sprawie ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r., tj. wydatków za pobyt w pieczy zastępczej małoletnich dzieci – J. R., T. R., K. R. i F. R. Zgodnie z art. 191 ust. 16 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 182 ust. 1 ustawy z dnia 11 czerwca 2011 r. zadania powiatu w zakresie pieczy zstępczej starosta wykonuje za pośrednictwem powiatowego centrum pomocy rodzinie oraz organizatorów rodzinnej pieczy zastępczej. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu dotyczy więc sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)). Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego przez sąd administracyjny może dojść zatem tylko wtedy, gdy organy te nie mają wspólnego organu wyższego stopnia. Organami wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej (art. 17 pkt 1). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (...), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Na podstawie [...] rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych [...] obszar właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. obejmuje powiaty: [...] oraz miasta na prawach powiatu - [...]. Oznacza to, że dla będących w sporze jednostek samorządu terytorialnego – Powiatu K. i Powiatu Sz. - wspólnym organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania sporu o właściwość pomiędzy tymi organami, ponieważ mają one wspólny organ wyższego stopnia właściwy - w ramach art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. - do rozstrzygnięcia zaistniałego sporu (por. postanowienia NSA z dnia 3 października 2008 r. sygn. akt I OW 74/08, z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt I OW 102/08, z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt I OW 140/08, z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt I OW 106/09, z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt I OW 91/09, z dnia 21 września 2010 r. sygn. akt I OW 96/10, z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OW 171/10, z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I OW 27/11, z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt I OW 135/11). Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił ponadto stanowiska Powiatu Sz. przedstawionego w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. o niedopuszczalności przedmiotowego sporu o właściwość z uwagi na to, że porozumienie w sprawie kosztów pieczy zastępczej ponoszonych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. nie jest załatwiane w postępowaniu administracyjnym a ma charakter umowy cywilnoprawnej. Pełnomocnik Powiatu Sz. nie wziął pod uwagę tego, że z dniem 19 września 2014 r. ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. została zmieniona ustawą z dnia 25 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1188). Mocą tej zmiany do art. 191 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. dodano przepis ust. 16 (art. 1 pkt 82 lit. d ustawy zmieniającej), zgodnie z którym, w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1 (m.in. wydatków na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej), stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z uwagi na to, że w ustawie zmieniającej w omawianej kwestii brak jest przepisów przejściowych, to zgodnie z zasadą bezpośredniego działania nowego prawa, od chwili wejścia w życie nowych norm (od dnia 19 września 2014 r.) należy je stosować do wszelkich stosunków prawnych, zdarzeń czy stanów rzeczy danego rodzaju, zarówno tych, które dopiero powstaną, jak i tych, które powstały wcześniej, przed wejściem w życie nowych przepisów (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 marca 2015 r. sygn. akt I OW 207/14 i 12 maja 2015 r. sygn. akt I OW 27/15). Wobec zmiany stanu prawnego powołane na poparcie stanowiska Powiatu Sz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OW 4/14 straciło w tym zakresie aktualność. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło