I OZ 1437/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 260/17 odrzucające skargę P. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: oddalić zażalenie W dniu 30 stycznia 2017 r. P. H. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Gdańsku wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję tego organu z [...] września 2016 r. Decyzja została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia w wyniku niepodjęcia przez skarżącą dwukrotnie awizowanej przesyłki (w dniach: 15 i 23 września 2016 r.) zawierającej kierowaną do niej decyzję. Przyjęto, że doręczenie w trybie zastępczym nastąpiło w dniu 29 września 2016 r., zatem termin na złożenie skargi upływał z dniem 31 października 2016 r. Organ przesłał wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Z uwagi na braki formalne wniosku Przewodniczący, zarządzeniem z 28 lutego 2017 r., wezwał skarżącą o jego uzupełnienie poprzez nadesłanie skargi na wymienioną decyzję, informując jednocześnie, że skargę należy złożyć za pośrednictwem organu. W dniu 15 marca 2017 r. (data nadania) skarżąca nadesłała skargę na decyzję SKO w Gdańsku bezpośrednio do Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 20 marca 2017 r., następnego zaś dnia została przesłana organowi, celem dochowania procedury określonej przepisami art. 54 § 1, 2, 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W dniu 29 marca 2017 r. organ przekazał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Zarządzeniem z 26 kwietnia 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I OZ 1019/17 oddalił wniesione przez skarżącą zażalenie na powyższe zarządzenie. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona po terminie i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Powołując się na ugruntowane orzecznictwo Sąd przyjął bowiem, że skarga została wniesiona w dniu 21 marca 2017 r., tj. w dacie nadania przesyłki zawierającej skargę przez Sąd do organu odwoławczego, a zatem po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego na jej wniesienie. W zażaleniu na postanowienie P. H. podniosła, że nie dysponowała decyzją z przyczyn od niej niezależnych. Przytoczyła również argumentację przemawiającą, w jej ocenie, za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według zaś art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tym samym, żeby skutecznie wnieść do sądu skargę na orzeczenie organu administracji, należy to uczynić za pośrednictwem tego organu, w przewidzianym przepisem terminie. W sytuacji, gdy skarga zostanie złożona bezpośrednio do sądu czy innego organu w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że sąd, do którego wniesiono skargę, powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA m.in.: z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 802/11, z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2172/11, z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13, z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 16/13, z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3871/14, z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1068/16, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 426/17). W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę fakt dwukrotnego awizowania i niepodjęcia przesyłki, 30-dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję SKO w Gdańsku rozpoczął bieg w dniu 30 września 2016 r. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do WSA w Gdańsku w dniu 15 marca 2017 r., bez pośrednictwa organu, którego działalności skarga dotyczy. WSA w Gdańsku, aby nadać skardze prawidłowy bieg, bez zbędnej zwłoki przesłał skargę właściwemu organowi w dniu 21 marca 2017 r. Tym samym należy uznać za zasadnie stwierdzenie Sądu I instancji, że skarga została skutecznie wniesiona w dniu 21 marca 2016 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W zażaleniu nie wskazano żadnych argumentów, które umożliwiałyby jego uwzględnienie. Wniosek zaś o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.