II SA/Bk 18/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Starosty K. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Wnioskiem nr [...] z dnia [...] października 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. zwrócił się do Starosty K. o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że J. K. w okresie od 25 września 2019 r. do 14 lipca 2020 r. otrzymał łącznie 30 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. Starosta K. skierował J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, przychylając się do wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji. Z decyzją tą nie zgodził się J. K. wnosząc odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., w którym zwrócił się o uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, zarzucając naruszenie: • art. 7, art. 77 § 1, art. 75 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, które miały wpływ na wynik sprawy, w szczególności poprzez pominięcie wniosku dowodowego złożonego przez skarżącego dotyczącego zasięgnięcia opinii pracodawcy na temat pracy wykonywanej przez skarżącego; • art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20.06.1997 r. prawo o ruchu drogowym, poprzez jego zastosowanie i wydanie na jego podstawie zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy przepis ten został uchylony i nie powinien stanowić podstawy prawnej wydanej decyzji; • art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, przez jego błędną wykładnię oraz jego zastosowanie przejawiające się wadliwymi przyjęciem, iż starosta jest zobligowany wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji po otrzymaniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, a tym samym jest on takim wnioskiem związany, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu wskazuje na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego i na tej podstawie wydania decyzji o skierowaniu bądź odmowie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; • art. 130 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami w zw. z § 3 ust. 1 i § 4 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, poprzez nieuwzględnienie faktu zmniejszenia przez skarżącego liczby punktów karnych w dniu [...] września 2020 r. tj. przed złożeniem przez Komendanta wniosku o sprawdzenie kontrolne kwalifikacji i przed uprawomocnieniem się wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wydanego w dniu [...] września 2020 r. przez Sąd Rejonowy w Ł. VII Zamiejscowy Wydział Karny w K. Do odwołania skarżący załączył opinię o pracowniku wystawioną przez Z. B. (pracodawcę), z której wynika, że nie ma zastrzeżeń do pracy wykonywanej przez J. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swego stanowiska powołując się na treść art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012, poz. 137 ze zm.) wskazało, że po otrzymaniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji Starosta K. zobowiązany był do wydania decyzji o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji z powodu uzyskania w okresie 10 miesięcy tj. od 25.09.2019 r. do 14.07.2020 r. 30 punktów karnych, co skutkuje kontrolnym sprawdzeniem kwalifikacji. Organ podkreślił, że w tych okolicznościach opinia pracodawcy skarżącego pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie organu I instancji. Odnosząc się do wskazanego przez skarżącego naruszenia art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym Kolegium wskazało, że przepis ten miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Podniósł, że chociaż przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b, miał zostać uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. mocą art. 125 pkt 10 lit, g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 341), jednakże z tym samym dniem, to jest 4 czerwca 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957). Zgodnie z jej art. 14 ust. 1. do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. Ib, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2. ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957) "Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Do chwili obecnej taki komunikat nie został wydany, więc przepis nadal obowiązuje. Natomiast zarzucane naruszenie art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym nie miało miejsca, bo organ tego przepisu nie stosował. Ponadto SKO nie uwzględniło zmniejszenia przez skarżącego liczy punktów karnych poprzez odbycie szkolenia wskazując, że Starosta K. nie był uprawniony do zmniejszenia liczby punktów karnych, ze wskazanych przez skarżącego powodów, gdyż dokonywanie zmian wpisów w ewidencji należy do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Odnosząc się do argumentu dotyczącego odbycia przez skarżącego w dniu [...] września 2020 r. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zauważył, że odbycie szkolenia samo w sobie nie powoduje zmniejszenia liczby punków karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zgodnie, bowiem z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r. poz. 488) "odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła łub przekroczyłaby 24". Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż szkolenie w celu zmniejszenia liczby punków karnych skarżący odbył dopiero w dniu [...] września 2020 r., natomiast naruszeń za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła 24 skarżący dopuścił się do dnia [...] lipca 2020 r. Odnosząc się do argumentu, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji został złożony przez uprawomocnieniem się wyroku Sądu Rejonowego w Ł. VII Zamiejscowy Wydział Karny w K. z dnia [...] września 2020 r., organ zauważył, że wyrok uprawomocnił się w dniu [...] września 2020 r. natomiast wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] października 2020 r., wpłynął do Starostwa Powiatowego w K. w dniu [...] października 2020 r. W związku z tym błędne jest twierdzenie skarżącego, że w dacie złożenia wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ww. wyrok Sądu Rejonowego w Ł. VII Zamiejscowy Wydział Karny w K. był nieprawomocny. W związku z tym wpis dotyczący naruszenia przepisów ruchu drogowego w dniu [...] lipca 2020 r. za które skarżący otrzymał 10 punktów karnych, stał się wpisem ostatecznym przed złożeniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wniosku o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył J. K. wskazując, że ma 64 lat i zawód kierowcy wykonuje prawie od 40 lat. Z uwagi na wiek i okres 1 roku, który został mu do uzyskania emerytury wnosił o anulowanie skierowania na egzamin. Skarżący obawia się, że straci jedyne źródło utrzymania, bowiem jest zawodowym kierowcą. Skarżący podkreślił, że nieświadomie przekroczył liczbę punktów, co też próbował anulować odbywając szkolenie. Jak należy wnioskować ze skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoją argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy przypomnieć, że wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podkreślić przy tym należy, że Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] listopada 2020 r. o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, w związku z przekroczeniem przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Analizując zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z uwzględnieniem w/w kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu, a stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020 r., poz. 110, dalej jako "p.r.d."). Stanowi on, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Przepis art. 114 ust. 1 pkt 1b p.r.d. został uchylony 14 czerwca 2018 r., Kolegium wskazało, że przepis ten jest przepisem nadal obowiązującym. Istotnie przepis powyższy został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., jednakże z dniem 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), zgodnie z którym do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq p.r.d., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. Ib, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami nie stosuje się. Z uwagi na fakt, iż wskazane wdrożenia w dacie wydania decyzji nie zostały wprowadzone, art. 114 ust. 1 pkt 1b p.r.d. był przepisem obowiązującym, podobnie jak i art. 130 ust. 1 p.r.d. Stosownie do art. 130 ust. 1 p.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 2 p.r.d., punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. wynika zatem, że organ orzekający o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy nie ma kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12 i wyroku z dnia 20 grudnia 2019 r. , sygn. akt I OSK 3495/18, CBOSA). Kompetencja organu w niniejszej sprawie sprowadzała się zatem jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi i czy liczba punktów przekracza 24. Jak wynika z treści tego wniosku, skarżący w okresie od 25 września 2020 r. do dnia 14 lipca 2020 wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał w sumie 30 punktów. Okoliczności te są w sprawie bezsporne i niekwestionowane już na etapie wniesienia skargi. Podkreślić przy tym należy, że ostatnie naruszenie przepisów ruchu drogowego zostało w ilości 10 punktów potwierdzone również wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w K. z dnia [...] września 2020 r., przy czym należy zauważyć, że wyrok uprawomocnił się w dniu [...] września 2020 r. (k. 15 akt admin.), natomiast wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] października 2020 r. (k. 1 akt admin.), wpłynął do Starostwa Powiatowego w K. w dniu [...] października 2020 r. W związku z tym w dacie złożenia wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bi. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ww. wyrok Sądu Rejonowego w Ł. VII Zamiejscowy Wydział Karny w K. był już prawomocny. W związku z tym wpis dotyczący naruszenia przepisów ruchu drogowego w dniu [...] lipca 2020 r. za które skarżący otrzymał 10 punktów karnych, stał się wpisem ostatecznym przed złożeniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wniosku o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, a co za tym idzie skarżący posiadał na swoim koncie tych punktów 30. Zgodnie z § 8 ust. 6 obowiązującego w czasie orzekania przez organy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488), odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Wprawdzie rozporządzenie to z dniem 4 czerwca 2018 r. utraciło moc na skutek utraty mocy obowiązującej podstawy prawnej, zgodnie z art. 125 pkt 13 i pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2017.978), jednakże zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.957) przepisy nin. rozporządzenia stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2018.1990)., podobnie jak przepis art. 114 p.r.d. W sprawie niniejszej skarżący w okresie od 25 września 2020 r. do 14 lipca 2020 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co przypisano mu łącznie 30 punktów. Natomiast szkolenie odbył dopiero w dniu [...] września 2020 r. Poczynienie takich ustaleń musiało skutkować wydaniem decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Stosownie bowiem do zacytowanego wyżej § 8 ust. 6 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. odbycie przez skarżącego szkolenia już po tym, gdy uzyskał on ponad 24 punkty karne nie mogło spowodować zmniejszenia liczby tych punktów, co wielokrotnie potwierdzał Naczelny Sąd Administracyjny w swoich wyrokach (przykładowo z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. I OSK 1278/17, z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. I OSK 2507/15, z dnia 21 marca 2017 r. sygn. I OSK 1335/15, z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. I OSK 1018/15, z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. I OSK 731/15 - wszystkie dostępne CBOSA). Inaczej rzecz ujmując, z uprawnienia określonego w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, mogli skorzystać tylko kierowcy, którzy przed przystąpieniem do szkolenia otrzymali mniej niż 24 punkty. Skarżący w takiej sytuacji nie był, dlatego też organ odwoławczy stanowiska skarżącego nie mógł uwzględnić. W wyroku z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. akt I OSK 3973/18 Naczelny Sąd Administracyjny podzielił tezę przedstawioną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 2434/18, która stanowi, że cyt.: "Interpretowanie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym w taki sposób, że kierowca w drodze szkolenia mógłby zmniejszyć liczbę punktów po przekroczeniu limitu 24, niweczyłoby możliwość kontrolnego sprawdzenia jego kwalifikacji, a w konsekwencji udaremniałoby osiągnięcie celu w postaci dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ruchu drogowego. Kierowca każdorazowo po przekroczeniu limitu 24 punktów, odbywając na własny koszt szkolenie, uzyskiwałby zmniejszenie liczby punktów o 6, a zatem stosowanie przez organy środków dyscyplinujących do przestrzegania przepisów ruchu drogowego stawałoby się bezskuteczne. W istocie oznaczałoby to niemożność wykonania funkcji prewencyjnej przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, które powinny zapobiegać wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego". Przepis art. 130 ust. 4 p.r.d. zawiera upoważnienie dla ministra spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrami transportu i sprawiedliwości do określenia sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji, programu szkolenia i jednostek do niego upoważnionych, liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia oraz podmiotów upoważnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji. Jednocześnie zauważyć należy, iż w tym przepisie zostały określone kryteria jakimi ma kierować się organ wykonawczy przy wydawaniu rozporządzenia. Są nimi dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego (LEX nr 3038196). Wobec powyższego organ zobligowany był zastosować wobec skarżącego instytucję przewidzianą w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., to jest skierować go na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji do prowadzenia pojazdami. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozumie obawy skarżącego podniesione w skardze tj. w zakresie wieku, okoliczności uzyskania emerytury za rok oraz tego, że skarżący jest zawodowym kierowcą i ma dobrą opinię w miejscu pracy. Okoliczności te – nawet przy wyrażeniu skruchy przez skarżącego – nie mogą być brane jako podstawa do uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć, bowiem nie stanowią przesłanek czy tzw. zasad współżycia społecznego, które mogą być analizowane i uwzględniane przez organy czy Sąd w tego rodzaju sprawach. Argumenty podnoszone przez skarżącego nie mogły zatem zostać uwzględnione przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, a zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodna z obowiązującym prawem, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 p.p.s.a.