II SA/Bk 771/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2023 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę W piśmie z [...] lipca 2022 r. M. P. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] stycznia 2022 r. znak [...], którą odstąpiono od ustalenia M. A. P. opłaty za pobyt córki K. P. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej D. w B. od [...] listopada 2021 r. do [...] stycznia 2022 r. Wniósł o uchylenie tej decyzji i wydanie nowej rozstrzygającej o istocie sprawy, w której organ odmówi odstąpienia od ustalania opłaty M. A. P. lub odstąpi od ustalania opłaty nie tylko ww. ale także wnioskodawcy. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W uzasadnieniu wniosku o wznowienie wskazał, że pod koniec czerwca 2022r., w związku z pismem z [...] czerwca 2022 r., otrzymał kopię decyzji z [...] stycznia 2022 r. nr [...]. Powołał się na treść art. 193 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 821 ze zm., dalej: u.w.r.) i wywiódł, że miał interes prawny aby uczestniczyć w postępowaniu zakończonym ww. decyzją jako strona. Zakres opłat ponoszonych za pobyt K. P. w placówce przez jej matkę będzie miał bowiem wpływ na zakres odpłatności ponoszonej przez niego jako ojca. Skoro organ odmówił mu odstąpienia od ustalenia opłaty, to jako zobowiązany nie będzie mógł wystąpić do matki z roszczeniem regresowym, choćby o część kosztów. Postanowieniem z [...] lipca 2022 r. nr [...] Prezydent Miasta B. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną ostateczną decyzją z [...] stycznia 2022 r. Zdaniem organu pierwszej instancji, wnioskodawca o wydaniu tej decyzji dowiedział się [...] maja 2022 r., kiedy w siedzibie Ośrodka zapoznawał się z aktami sprawy dotyczącej odstąpienia od ustalenia M. A. P. opłaty za pobyt córki w Placówce za okres od [...] listopada 2020 r. do [...] października 2021 r. Potwierdzeniem daty powzięcia tej informacji przez stronę jest wniosek z [...] maja 2022 r. o wydanie z akt ww. sprawy kopii dokumentów, w tym m.in. decyzji z [...] stycznia 2022 r. Dlatego organ uznał, że od [...] maja 2022 r. rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a., do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek taki został złożony [...] lipca 2022 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. P. Stwierdził, że [...] maja 2022 r. był w siedzibie MOPR w B. celem zapoznania się z aktami sprawy o sygnaturze [...] w przedmiocie odstąpienia od ustalania opłaty od M. A. P. W trakcie tej czynności stwierdził, że z uwagi na obszerność materiału nie jest w stanie się z nim zapoznać, dlatego wystąpił z wnioskiem o wydanie kopii dokumentów. Wskazał ogólne nazwy dokumentów i daty ich wydania, bez wskazania czego dotyczyły. Sporządzając ten wniosek bazował na metryce akt sprawy, nie zaś na dokumentach źródłowych. Podkreślił, że złożył w organie oświadczenie o zapoznaniu się z aktami sprawy o sygnaturze [...], nie z aktami sprawy o sygnaturze [...]. Miał pełne podstawy do uznania, że decyzja z [...] stycznia 2022 r. to jeden z dokumentów przygotowanych w sprawie o sygn. [...], bowiem to w tej sprawie stawił się w siedzibie organu. Nie miał świadomości, że toczyła się inna sprawa o sygnaturze [...], nie wiedział czego dotyczyła decyzja z [...] stycznia 2022 r. Tym samym nie można uznać, że termin wskazany w art. 148 § 2 K.p.a. rozpoczął bieg [...] maja 2022 r. Rozpoczął on bieg po doręczeniu mu kopii decyzji wraz z pismem z [...] czerwca 2022 r. W ocenie wnioskodawcy, użyty w art. 148 § 2 K.p.a. zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć jako uzyskanie przez stronę informacji pozwalających zidentyfikować decyzję w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Nadto, jak wskazał, organ bezzasadnie zwlekał z przesłaniem żądanych kopii (przesłanie ich wcześniej umożliwiłoby wcześniejsze wnioskowanie o wznowienie), a następnie bezpodstawnie wzywał o sprecyzowanie czy żąda kopii uwierzytelnionych. Zaznaczył, że w trakcie jego wizyty w MOPR w B. w dniu [...] maja 2022 r. pracownicy odmówili wydania zwykłych kopii z akt sprawy, wskazując na konieczność złożenia wniosku na piśmie. Postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium oceniło argumentację organu pierwszej instancji jako niebudzącą wątpliwości, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Z akt sprawy bowiem wynika, że żalący się [...] maja 2022 r. w siedzibie organu pierwszej instancji zapoznał się z aktami sprawy, których elementem była również ww. decyzja z [...] stycznia 2022 r. Fakt ten potwierdził własnoręcznie sporządzonym i podpisanym oświadczeniem, a następnie podaniem z [...] maja 2022 r., w którym wniósł o wydanie kopii dokumentów, wymieniając także tę decyzję. Momentem zapoznania się z jej treścią był zatem niewątpliwie moment zapoznania się z aktami sprawy i jednoczesne potwierdzenie tego faktu własnoręcznym podpisem. Zdaniem SKO, datą więc, od której rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 148 § 2 K.p.a.), był [...] maja 2022 r. Skoro powyższy wniosek został złożony [...] lipca 2022 r., to nastąpiło to po upływie ustawowego terminu. SKO podkreśliło, powołując się na orzecznictwo, że termin z art. 148 § 2 K.p.a. liczony jest od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wznowienia postępowania. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznych, jako podstawy wznowienia, nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 K.p.a. Skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Kolegium wywiódł M. P. Zarzucił naruszenie: 1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, która doprowadziła organ drugiej instancji do błędnej konkluzji, jakoby skarżący [...] maja 2022 r. dowiedział się o decyzji z [...] stycznia 2022 r. w sprawie [...], podczas gdy tego dnia w siedzibie organu przeglądał akta innej sprawy - [...], a z ww. decyzją zapoznał się dopiero w momencie doręczenia jej kopii w dniu [...] czerwca 2022 r.; 2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym w szczególności pominięcie faktu zapoznania się przez skarżącego w dniu [...] maja 2022 r. z aktami innej sprawy, co oznacza że skarżący tego dnia nie mógł poznać treści decyzji z [...] stycznia 2022 r.; 3. art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. przez błędne przyjęcie, że przekroczył termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania; 4. art. 148 § 2 K.p.a. przez przyjęcie błędnej daty rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania - [...] maja 2022 r., w sytuacji gdy skarżący faktycznie zapoznał się z treścią decyzji z [...] stycznia 2022 r. w momencie doręczenia mu jej kopii w dniu [...] czerwca 2022 r., która to data stanowi właściwy moment rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie; 5. art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a. przez nieprawidłowe uzasadnienie postanowienia, w którym organ drugiej instancji ograniczył się do powielenia wadliwych ustaleń organu pierwszej instancji, w szczególności odnośnie twierdzenia, że skarżący [...] maja 2022 r. przeglądał akta nr [...] zawierające decyzję z [...] stycznia 2022 r., podczas gdy faktycznie przeglądał akta innej sprawy, tj. [...], i tego dnia jedynie zawnioskował o wydanie kopii decyzji z [...] stycznia 2022 r., z którą tego dnia się nie zapoznał, a dostarczono mu ją dopiero [...] czerwca 2022 r. Zdaniem skarżącego, ustalenia organów są nieprawdziwe wobec treści oświadczenia złożonego przez niego [...] maja 2022 r. odnośnie tego, z jakimi aktami się zapoznawał. Ponownie sformułował argumenty już wskazane w zażaleniu, podkreślając że celem jego wizyty w siedzibie organu było zapoznanie się z aktami sprawy odstąpienia od ustalania opłaty od M. A. P. za pobyt K. P. za okres od [...] listopada 2020 r. do [...] października 2021 r., oznaczonych sygnaturą [...]. W trakcie kartkowania tej dokumentacji, z uwagi na bardzo obszerny materiał dowodowy, stwierdził że nie jest w stanie na miejscu, w siedzibie MOPR przeczytać tej dokumentacji, a tym samym nie jest w stanie zapoznać się dokładnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Dlatego tego samego dnia wystąpił o wydanie kopii dokumentów z akt wyżej wskazanej sprawy. Wskazał jedynie ogólne nazwy tych dokumentów, a także daty ich wydania (bez wskazywania czego dotyczyły oraz ich sygnatur). Bazował, jak stwierdził, przede wszystkim na metryce sprawy nie zaś na dokumentach źródłowych, tj. np. decyzjach, z uwagi na zbyt obszerny i skomplikowany materiał. Był przekonany, że dokument decyzji dotyczy sprawy oznaczonej jako [...] nie zaś sprawy oznaczonej sygnaturą [...] (skoro zapoznawał się z aktami tej pierwszej, jak wskazał w oświadczeniu). Skarżący w trakcie wizyty nie miał w ogóle świadomości, że toczyła się inna sprawa o sygnaturze [...], nie zapoznał się też wtedy z treścią decyzji wydanej w tej sprawie. Nie uzyskał informacji pozwalających mu na zidentyfikowanie przedmiotowej decyzji w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Dodatkowo wyjaśnił, że kopię decyzji z [...] stycznia 2022 r. otrzymał dopiero [...] czerwca 2022 r. wraz z pismem z [...] czerwca 2022 r. Organ zwlekał ponad miesiąc z przesłaniem kopii żądanych dokumentów, a nadto wzywał do sprecyzowania złożonego 20 maja 2022 r. wniosku odnośnie tego, czy żąda kopii zwykłych czy uwierzytelnionych. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Podkreśliło, że datą rozpoczęcia w sprawie biegu trzydziestodniowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania był [...] maja 2022 r. Skarżący temu terminowi uchybił, co skutkowało odmową wznowienia postępowania z przyczyn formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała w nim udziału. Stosownie do treści art. 148 § 2 K.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" jest przedmiotem wykładni w licznych orzeczeniach sądowych, w których dokonuje się jego zestawienia ze sposobem rozumienia zwrotu "zawiadomienie o pełnej treści decyzji", które to zawiadomienie następuje zazwyczaj w momencie doręczenia decyzji. Wywodzi się na tym tle, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Tymczasem przepis art. 148 § 2 K.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. -dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu i to niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Wskazuje się, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, nie jest konieczne, aby strona poznała dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (vide np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2009 r., II OSK 714/08, czy z 6 czerwca 219 r., I OSK 2396/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie również wskazuje się, że nie jest istotny sposób w jaki strona uzyskała wiedzę o wydanej decyzji. Przepis art. 148 § 2 K.p.a. wymaga, aby strona rzeczywiście znalazła się w posiadaniu tej informacji, jednak tego faktu nie można domniemywać. Dla odmowy wznowienia postępowania z tej przyczyny nie wystarczy zatem wykazać, że strona miała możliwość dowiedzenia się o decyzji, trzeba dowieść, że wiedziała o decyzji wcześniej niż miesiąc od dnia złożenia podania o wznowienie postępowania (por. np. wyrok w sprawie VII SA/Wa 402/22 z 26 maja 2022 r.). Trafnie też zwróciło uwagę Kolegium na stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym "powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji powinno być traktowane jako zdarzenie rozpatrywane na płaszczyźnie oceny faktów, jakie dotarły do strony, a nie sposobu ich rozważenia pod kątem sytuacji procesowej, w jakiej strona znajduje się. Trafnie zauważa się w tym kontekście w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że termin do wystąpienia o wznowienie liczony być powinien od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wznowienia postępowania. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznych jako podstawy wznowienia, nie ma bowiem wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2021 r. sygn. II OSK 1670/20; wyrok NSA z 26 stycznia 2016 r. sygn. II OSK 1223/14; wyrok NSA z 28 lipca 2015 r. sygn. II OSK 3115/13)" – vide wyrok w sprawie VII SA/Wa 2048/21 z 24 marca 2022 r. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanego przypadku stwierdzić trzeba, że organy prawidłowo wyłożyły oraz zastosowały przepis art. 148 §2 K.p.a. Lektura akt sprawy – wbrew zarzutom skargi – daje podstawy do ustalenia złożenia wniosku o wznowienie postępowania po upływie miesięcznego terminu od dowiedzenia się przez skarżącego o wydaniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta B. z [...] stycznia 2022 r. znak [...]. Bezspornie w dniu [...] maja 2022 r. skarżący w siedzibie organu pierwszej instancji zapoznawał się z aktami administracyjnymi sprawy. Zawierały one wówczas 508 kart, zaś na k. 407 znajdowała się ww. decyzja Prezydenta Miasta B. z [...] stycznia 2022 r., której treść rozstrzygnięcia – wyeksponowana w odrębnym akapicie – brzmi następująco: "orzeka: odstąpić od ustalenia opłaty Pani M. A. P. za pobyt córki – K. P. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej D. w B., ul. O. od dnia [...].11.2021r. do [...].01.2022 r.". Dowodem na zapoznanie się przez skarżącego z aktami sprawy jest podpisane przez niego "Oświadczenie" z [...] maja 2022 r. o treści "oświadczam, że w dniu [...].05.2022 r. zapoznałem się z aktami w sprawie odstąpienia od ustal. opłaty za K. P. [...]" i zawierające zastrzeżenia do sprawy o treści "w związku z nowymi dla mnie dokumentami, potrzebą czasu na ich analizę, na podstawie której zdecyduję o zgłoszeniu zastrzeżeń. Proszę o przedłużenie terminu do załatwienia sprawy – wnioskuję o wydanie kopii z akt sprawy". Do tego "Oświadczenia" dołączono odręcznie sporządzone przez skarżącego pismo datowane na [...] maja 2022 r., w którym sformułował prośbę o wydanie kopii z akt sprawy dotyczących odstąpienia od ustalenia opłaty M. A. P. z uwagi na to, że "materiał jest obszerny i skomplikowany, a zarazem ważny dla ochrony moich praw". Pismo to zawiera katalog dokumentów, których kserokopii skarżący zażądał. Wśród nich wymieniono m.in. "zawiadomienie z dn. [...].11.202 r.; wniosek z [...].12.2021 r. + oświadczenie i załączniki; decyzja z dn. [...].01.2022 r." (k. 509 akt adm.). Ocena powyższych okoliczności, w szczególności treści załączonego do "Oświadczenia" wykazu zawnioskowanych kserokopii dokumentów, w kontekście pozostałych akt sprawy, a także wynikającego z nich zaangażowania skarżącego w toczące się postępowania dotyczące odpłatności za pobyt córki w placówce publicznej nie pozwalają na przyjęcie, że sporządzając [...] maja 2022 r. wykaz dokumentów do przesłania nie zapoznał się z treścią decyzji z [...] stycznia 2022 r. w sposób umożliwiający złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Zauważyć bowiem należy, że: - co prawda skarżący wskazał w "Oświadczeniu", iż zapoznawał się z aktami sprawy [...] (w przedmiocie odstąpienia od ustalenia M. A. P. opłaty za pobyt córki w placówce publicznej za okres [...] listopada 2020 r. – [...] października 2021 r.), to jednak akta tej sprawy prowadzone są łącznie z aktami w sprawie odstąpienia od ustalenia M. A. P. opłaty za okres późniejszy obejmujący [...] listopada 2021 r. – [...] stycznia 2022 r. (znak sprawy nr [...]). Zatem przeglądając akta administracyjne jako całość strona zapoznawała się de facto z aktami obydwu ww. spraw (spiętymi w jeden tom); - po drugie, wymienienie przez skarżącego - we wniosku o przesłanie kserokopii dokumentów z akt sprawy [...] - także decyzji z [...] stycznia 2022 r., nastąpiło nie w sposób dowolny (chaotyczny), ale w sposób wskazujący na świadomą wolę uzyskania tych konkretnych dokumentów. Sąd bowiem zwraca uwagę na kolejność na liście wnioskowanych kserokopii, wśród których wymieniono: "zawiadomienie z dn. [...].11.202 r." (które jest zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postępowania wobec M. A. P. w sprawie odpłatności za pobyt K. P. w Placówce D. od [...] listopada 2021 r. – toczącego się pod sygnaturą [...]), następnie "wniosek z [...].12.2021 r. + oświadczenie z załącznikami" (który jest wnioskiem M. A. P. o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Placówce D. w B. od [...] listopada 2021 r.); a następnie "decyzję z dn. [...].01.2022 r." (która kończyła postępowanie nr [...] z wniosku z [...] grudnia 2021 r. objęte procedowanym żądaniem wznowienia). Sąd nadto zwraca uwagę, że ww. dokumenty zostały wymienione na liście skarżącego "jeden za drugim" a nie znajdują się w aktach sprawy "jeden za drugim". Ich wskazanie w taki sposób jak uczynił to skarżący wymagało więc świadomego zidentyfikowania konkretnego dokumentu co do jego przedmiotu. Zawiadomienie z [...] listopada 2021 r. znajduje się nadto na k. 338 akt adm., wniosek z [...] grudnia 2021 r. na k. 375, decyzja z [...] stycznia 2022 r. na k. 407 akt adm. Wnioskując o ich kserokopie skarżący dokonywał celowego wyboru tych a nie innych dokumentów. Znajduje więc umocowanie w ww. okolicznościach twierdzenie, że skarżący [...] maja 2022 r. "zapoznał się z treścią decyzji" z [...] stycznia 2022 r. w sposób umożliwiający złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Powyższego nie podważa argumentacja skargi, iż materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy był obszerny. Jest to stwierdzenie prawdziwe. Nie wyklucza ono jednak wniosku, że konkretność żądania z [...] maja 2022 r. w zakresie wskazania tych a nie innych dokumentów, w takiej a nie innej kolejności, świadczy o nieprzypadkowości wyboru, motywowanego selekcją wymagającą co najmniej zapoznania się z ich przedmiotem. W tych okolicznościach zbyt daleko idącym i dowolnym byłoby stwierdzenie, że skarżący nie zapoznał się [...] maja 2022 r. z treścią decyzji z [...] stycznia 2022 r. w zakresie umożliwiającym mu zdobycie wiedzy, że taka decyzja przez Prezydenta Miasta B. została wydana i czego ona dotyczy. Nie ma więc większego znaczenia, że "Oświadczenie" wskazuje na sygnaturę odmienną od tej, pod jaką decyzja została wydana. Rozstrzygnięcie tej decyzji nie jest skomplikowane i pozwalało skarżącemu zorientować się, jaki jest jej przedmiot (że obejmuje okres odpłatności późniejszy niż ten, którego dotyczyło postępowanie dotychczasowe nr [...]). Jak wyżej wskazano, w przepisie art. 148 §2 K.p.a. nie chodzi o sytuację dokładnego przeczytania czy przeanalizowania treści decyzji ostatecznej, poznania argumentacji organu, ale o zidentyfikowanie czego decyzja ostateczna dotyczy i poznanie jej rozstrzygnięcia. Wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. nie wymaga bowiem sformułowania kontrargumentów wobec argumentów organu zawartych w decyzji ostatecznej. Do jego wniesienia konieczne jest w zasadzie wyłącznie ustalenie, czego decyzja dotyczyła, jakie było rozstrzygnięcie i zorientowanie się przez wnioskodawcę, że nie był stroną zakończonego nią postępowania. Te warunki zostały spełnione w sytuacji skarżącego w dniu [...] maja 2022 r. podczas zapoznawania się z aktami sprawy. Sąd nie podziela argumentów skargi o tym, że skarżący "bazował przede wszystkim na dołączonej do ww. akt sprawy metryce sprawy, nie zaś na samych dokumentach źródłowych, tj. np. decyzjach". Twierdzenie to nie jest wiarygodne i nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, jaki stanowią akta administracyjne. Metryka sprawy zawiera ponumerowane pozycje poszczególnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz ich karty w aktach i daty. Dokumenty wymienione przez skarżącego w piśmie z [...] maja 2022 r. (zawiadomienie z [...] listopada 2021 r., wniosek z [...] grudnia 2021 r., decyzja z [...] stycznia 2022 r.) nie są umieszczone w metryce po kolei, ale pod pozycjami odległymi (lp. 113, 123, 141) i aby je zidentyfikować co do przedmiotu (a więc i wymienić jako ważne dla swojego interesu prawnego) skarżący musiał sięgnąć do treści tych dokumentów w aktach sprawy. Wyłącznie po metryce nie jest możliwe zorientowanie się czego dotyczą, a fakt ich wyboru oraz to, że dotyczą one sprawy, w której skarżący nie był stroną – świadczy o wyborze świadomym, o przeprowadzeniu selekcji dokumentów, a więc i zapoznaniu się z ich treścią w stopniu pozwalającym je zidentyfikować. Sąd zwraca nadto uwagę, w jaki sposób skarżący opisuje niektóre inne wymienione we wniosku z [...] maja 2022 r. dokumenty, np. "zaświadczenie z Urzędu Skarbowego które było odpowiedzią na wniosek z [...].03.202 r. [...] zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, które było odpowiedzią z [...].12.2021 r." Dokumenty te znajdują się na kartach akt administracyjnych odpowiednio 189, 210, 130, a więc nie po kolei, podobnie jak dokumenty dotyczące sprawy [...]. Skarżący więc wiedział, jakich konkretnie kserokopii żądać do przesłania. Nieuprawnione byłoby więc przyjęcie, że dopiero doręczenie skarżącemu kserokopii decyzji z [...] stycznia 2022 r. w dniu [...] czerwca 2022 r. stanowiło o "zapoznaniu się z treścią decyzji". Dlatego, w ocenie sądu, należy przyjąć, że bez naruszenia prawa organy oceniły początek biegu terminu z art. 148 § 2 K.p.a. jako dzień [...] maja 2022 r. Termin trzydziestodniowy wskazany w tym przepisie upłynął przed złożeniem w dniu [...] lipca 2022 r. wniosku o wznowienie postępowania. Czyni to odmowę wznowienia uzasadnioną i nienaruszającą prawa. Tym samym nie doszło do uchybienia normie z art. 149 § 3 K.p.a., ani żadnej innej wynikającej z przepisów wskazanych w skardze. Ocena okoliczności sprawy przeprowadzona przez organy była swobodna, w granicach art. 80 K.p.a. a nie dowolna. Uwzględnia ona zarówno interes skarżącego (przez rozważenie jego argumentacji – vide np. s. 3 zaskarżonego postanowienia) jak i interes społeczny, w ramach zakreślonych przez prawo. Nie sposób również stwierdzić wad uzasadnień wydanych postanowień (art. 107 § 3 K.p.a.) uzasadniających ich uchylenie. Zawierają one dostateczne wyjaśnienia stanowisk organów oraz zastosowanej podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi było postanowienie, na które służy zażalenie.