II SO/Bd 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.Z. w przedmiocie wymierzenia grzywny Marszałkowi Województwa [...] postanawia 1. wymierzyć Marszałkowi Województwa [...] grzywnę w wysokości [...] (jeden tysiąc) złotych, 2. zasądzić od Marszałka Województwa [...] na rzecz T.Z. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 4 lutego 2012r. T.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Marszałkowi Województwa [...], w związku z nieprzekazaniem do Sądu skargi T.Z. z dnia [...] grudnia 2011r. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie odszkodowania, która to skarga do organu wpłynęła w dniu [...] grudnia 2011r. W odpowiedzi na powyższy wniosek Marszałek Województwa [...] wskazał, iż przedmiotowa skarga wpłynęła do Urzędu Marszałkowskiego w dnia [...] grudnia 2011r. i nie została przekazana pracownikowi merytorycznemu, ponieważ oryginały dokumentów uległy zaginięciu w czasie zmiany siedziby Departamentu Rolnictwa Urzędu. Organ wskazał przy tym, iż niezwłocznie po uzyskaniu informacji z tut. Sądu, podjęte zostały czynności mające na celu ustosunkowanie się do skargi T.Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, jest obowiązany przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jedną z konsekwencji niezastosowania się do powyższego obowiązku jest, zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość nałożenia – na wniosek skarżącego – przez sąd administracyjny na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawy jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej i służy realizacji sprawnego i terminowego przekazywania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie T.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Marszałkowi Województwa [...] w związku z nieprzekazaniem przez ten organ skargi z dnia [...] grudnia 2011r. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie odszkodowania na rzecz skarżącego tytułem szkód poniesionych przez skarżącego w należącym do niego gospodarstwie rolnym, położonym w [...] , przy ul. T. [...]. Skarga wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi została przekazana do tut. Sądu dnia [...].03.2012 r., co oznacza niewykonanie w terminie przez Marszałka Województwa [...] obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarżony organ w piśmie z dnia [...].02.2012 r. wskazał, iż nie jest w posiadaniu oryginału skargi, który został zagubiony. Organ administracji, za pośrednictwem którego przekazywana jest do sądu Administracyjnego skarga na akt, czynność, czy bezczynność tego organu, obowiązany jest w wyznaczonym terminie do wykonania ciążących na nim obowiązków wynikających wprost z ustawy, stronie skarżącej natomiast, w przypadku zaniedbania tych obowiązków przysługuje prawo domagania się wymierzenia organowi grzywny. Zwrócić uwagę należy, że obowiązek nadesłania skargi wraz z aktami sprawy jest obowiązkiem bezwzględnym i od wykonania go nie zwalnia organu ani przeświadczenie o braku kognicji sądu w zakresie wniesionej sprawy, ani też samowolne rozstrzygnięcie sprawy. Oczywiście organ ma prawo uwzględnić skargę, nie zmienia to jednak faktu, iż sytuacja taka nie zwalnia organu z obowiązków, o których mowa była powyżej. W rozpatrywanej sprawie kwestia naruszenia przez Marszałka Województwa [...] postanowień art. 54 § 2 p.p.s.a. nie budzi najmniejszych wątpliwości, organ bowiem nie wykonał ciążących na nim zobowiązań przez okres czasu przekraczający wyznaczony ustawą termin trzydziestodniowy. Zwrócić ponadto uwagę należy na okoliczność, iż skarga wpłynęła do organu w dniu [...] grudnia 2011r., a nie w dniu [...] grudnia 2011r., co podniósł organ w odpowiedzi na wniosek. Powyższe potwierdza stanowisko skarżącego, a wynika z przedłożonej przez niego kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi w Urzędzie Marszałkowskim (k. 6 akt sądowych). Jak wynika z treści odpowiedzi na wniosek, udzielonej przez Marszałka, brak odpowiedzi na wniesioną skargę nie był zamierzony, a wynikał z problemów organizacyjnych urzędu, stosowny departament którego przenoszony był w tym czasie do innej siedziby. Odnosząc się do powyższego argumentu, iż brak winy organu upatrywany jest w zmianie siedziby Departamentu Rolnictwa, która wpływ miała na zagubienie dokumentów, wyjaśnić należy, iż organ należy pojmować przedmiotowo i organizacyjnie. Oznacza, to że zmiana siedziby organu nie może być traktowana jako okoliczność znosząca istniejący po stronie organu obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Co więcej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że organ niedopełniający obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w ustawowym terminie nie może skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi występującymi w jego funkcjonowaniu (por. postanowienia NSA: z dnia 29 kwietnia 2005 r. sygn. akt. I OZ 360/05; z dnia 25 lipca 2007 r. sygn. akt. I OSK 986/07 ). Strona skarżąca, stosownie do postanowień art. 55 § 1 wyżej p.p.s.a. skorzystała z przysługującego jej prawa i wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wymierzenie Marszałkowi Województwa [...]. Zgodnie z tym przepisem Sąd administracyjny może w takim przypadku orzec o wymierzeniu grzywny organowi administracji dopuszczającemu się uchybienia polegającego na nie udzieleniu odpowiedzi na wniesioną skargę i na nie przekazaniu jej wraz z aktami sprawy w terminie trzydziestu dni do sądu administracyjnego. W odniesieniu do wysokości wymierzonej grzywny przepisy powyższego przepisu odsyłają do postanowień art. 154 § 6 przedmiotowej ustawy. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny uprawniony jest wymierzyć organowi administracji grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego średniego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Aktualnie kwota ta wynosi 3.399,52 zł i wynika z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 roku ( M.P., poz. 63), zatem maksymalna kwota grzywny wynosi 33.995,20 zł. Fakt uchybienia przez Marszałka Województwa [...] terminu, w którym organ ten obowiązany był do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, skłania tutejszy Sąd do wymierzenia temu organowi grzywny. Zwrócić uwagę należy bowiem, że przesłanką wymierzenia grzywny – chociaż co do zasady Sąd rozpoznający wniosek o wymierzenie grzywny, ma możliwość zadecydowania o samym fakcie wymierzenia lub niewymierzenia grzywny – jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie NSA z dnia 22 września 2010 r. w sprawie I OZ 703/10). W każdej bowiem sytuacji organ powinien wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast orzekając o rozmiarze wymierzanej grzywny sąd administracyjny ma obowiązek wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym m. in. przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie I OZ 634/10 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż przyczyny nieprzekazania skargi mogą mieć wpływ na wymiar grzywny. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w omówionym zakresie jest ugruntowane ( por. także: I OZ 495/10, I OZ 192/10, I OZ 343/10, I GZ 105/10, II GZ 90/10 ). Na wysokość przedmiotowej grzywny wpływ mają argumenty podnoszone przez organ administracji publicznej, który dopuścił się uchybienia, jak również dotychczasowy jego sposób postępowania, konieczność odtworzenia zaginionego dokumentu i fakt, że skarga została już do Sądu przekazana. Szczególnego podkreślenia wymaga, iż art. 55 § 1 p.p.s.a. nie uprawnia organu, którego działanie czy bezczynność zaskarżono, do podejmowania czynności sprawdzających dopuszczalność wniesionej skargi, jak też legitymacji skarżącego do jej wniesienia czy spełniania przez skargę warunków formalnych. Nie uprawnia go do tego również przepis art. 54 § 3 p.p.s.a, dotyczący instytucji autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) przed poddaniem ich rozstrzygnięć kontroli sądu administracyjnego w zakresie zgodności z prawem. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.