III SA/Gl 664/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2021 r. sprawy ze skargi M.H. i H.G. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez przedsiębiorców M.H. i H.G. prowadzących wspólnie działalność gospodarczą pod firmą A Spółka cywilna z/s w K. (dalej: wnioskodawcy, strona skarżąca), jest wydane przez Zarząd Województwa [...] - pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej RPO dla Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej : IZ RPO W[...] ), na podstawie art. 58 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818, dalej: ustawa wdrożeniowa) rozstrzygnięcie z dnia [...]r., nr [...]) o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego negatywnej oceny formalnej wniosku, nr [...], złożonego w ramach konkursu nr [...]. Wydanie zaskarżonego aktu nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskodawcy złożyli w trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]" w ramach RPO Województwa [...] na lata 2014-2020, któremu nadano nr [...]. Pismem z dnia [...] r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Organizującą Konkurs – [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. (dalej: IOK, [...]CP), że złożony wniosek wymaga poprawy/ uzupełnienia, z uwagi na stwierdzone w nim błędy formalne, które powodują niespełnienie kryteriów oceny formalnej. Wskazano kryteria formalne, w zakresie których wymagane były stosowne uzupełnienia lub poprawa wniosku. Stwierdzono występowanie błędów formalnych powodujących niespełnienie następujących kryteriów oceny formalnej: - Kryterium formalne: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów; - Kryterium formalne: Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym. W szczególności IOK wezwał wnioskodawcę do korekty wniosku w ramach zadania nr 1 "Zakup wartości niematerialnych i prawnych" w zakresie Kryterium formalnego "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów", gdzie wezwanie to dotyczyło kategorii wydatków oznaczonych przez wnioskodawcę jako wkład niepieniężny ([...]). Organ szczegółowo wyjaśnił co oznacza wkład niepieniężny, którego właścicielem musi być wnioskodawca już na moment złożenia wniosku o dofinansowanie oraz jak określa się jego wartość. Przypomniał, że wnioskodawca nie może przekroczyć 85 % dofinansowania, a przy dokonywaniu zmiany wniosku należy pamiętać o zachowaniu spójności całej dokumentacji, tak aby pozostała ona spójna. Wnioskodawca w dniu [...] r. złożył uzupełnioną wersję wniosku o dofinansowanie wraz z pismem przewodnim, w którym wyjaśnił zakres wprowadzonych zmian polegający na zastąpieniu wkładu własnego wkładem pieniężnym oraz zwrócił uwagę na brak możliwości sfinansowania poszczególnych kosztów w 100 % oraz informując, że zmieniono wysokość wnioskowanej kwoty dofinansowania w ten sposób, że ustalono ją na poziomie 85 % dla każdego z wydatków. Pismem z dnia [...]r., IOK poinformowała wnioskodawcę, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu, nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu nie spełnienia formalnych kryteriów wyboru projektów stanowiących załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO Województwa [...] lata 2014-2020 w zakresie kryterium formalnego: kryterium- zerojedynkowe - podlegające uzupełnieniom "Wnioskowana kwota oraz procent wsparcia nie przekraczają limitów obowiązujących dla danego rodzaju pomocy". IOK wskazał, że wnioskodawca skorygował wartość dofinansowania, ale tylko w zadaniu 1, natomiast nie dokonał stosownej korekty wartość dofinansowania dla wydatków w zadaniu 2 i 3, co spowodowało, że na całości projektu wartość wsparcia przekroczyła 85%, co ostatecznie przesądziło o braku możliwości zakwalifikowania wniosku o dofinansowanie projektu do oceny spełnienia kryteriów merytoycznych. Pismo zawierało pouczenie o prawie wniesienia protestu jako jedynego środka odwoławczego na etapie przedsądowym. W dniu [...]r. wnioskodawca wniósł do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020 – Zarządu Województwa [...] protest w celu weryfikacji prawidłowości negatywnej oceny formalnej złożonego wniosku o dofinansowanie. W uzasadnieniu podkreślił, że IOK nie wykazała podstawy prawnej w zakresie wystosowanego wezwania, bowiem brak w nim było wskazania, który pkt Regulaminu lub przepis prawa uniemożliwiał, by część wydatków była finansowana na 100%, a część na 0%, w sytuacji w której wnioskowana kwota nie przekraczała poziomu 85 % kosztów kwalifikowanych. Dodał, że zgodnie z treścią wezwania dokonano zmiany w sposobie finansowania projektu. Jednocześnie do nowej wersji wniosku dołączono pismo przewodnie, z którego wynikało, że w wyniku przeprowadzonej rozmowy z pracownikiem IOK, z uwagi na brak możliwości sfinansowania poszczególnych kosztów w 100 %, dokonano zmiany wysokości wnioskowanej kwoty dofinansowania w ten sposób, że ustalono ją na poziomie 85 % dla każdego z wydatków. Dodatkowo w część D.3.a Źródła finansowania wydatków finalnej wersji wniosku w wierszu 1. Dofinansowanie / środki wspólnotowe Wnioskodawca wskazał wartość [...]zł, stanowiącą 85% kwoty kosztów kwalifikowanych (tj. [...]zł). Z uwagi na omyłkowe pozostawienie wartości "100", zamiast "85", system w wygenerował w pozycji C.2.5. i C.2.6. łączną kwotę dofinansowania na poziomie [...]zł (przy łącznej sumie wydatków kwalifikowalnych na poziomie [...]zł). Suma [...]zł stanowiąca 86,93% łącznej kwoty kosztów kwalifikowanych nie została wskazana przez wnioskodawcę, lecz została wygenerowana automatycznie jako rezultat omyłkowego pozostawienia wartości "100", zamiast "85" w przypadku niektórych kosztów kwalifikowanych. Tymczasem wartość [...]zł stanowi 85% łącznej kwoty kosztów kwalifikowanych (tj. [...] zł), a więc nie przekracza limitów przyjętych w konkursie (tj. 85%). Wnioskodawca zaakcentował, że zgodnie z pkt 2.6 Informacje finansowe dotyczące konkursu Regulaminu, poziom dofinansowania projektu wynosi 85% wydatków kwalifikowalnych dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Postanowienie to oznacza, że projekt w ramach konkursu może zostać dofinansowany na poziomie nie wyższym niż 85%, a beneficjent jest zobowiązany między innymi do wniesienia wkładu własnego na poziomie minimum 15% kosztów kwalifikowanych oraz pokrycia we własnym zakresie kosztów niekwalifikowanych. Wkład własny, zdaniem wnioskodawcy, dotyczy wkładu do projektu, a nie poziomu dofinansowania poszczególnych kosztów kwalifikowanych. Ważne jest bowiem, by wnioskowana kwota łącznie nie przekraczała określonego w konkursie poziomu dofinansowania. W ocenie wnioskodawcy powyższe uregulowania oznaczają, że w niniejszej sprawie w zakresie zmiany poziomu dofinansowania nie miało miejsce wezwanie do uzupełnienia błędu/braku/uchybienia formalnego, polegającego na wnioskowaniu kwoty oraz procentu wsparcia przekraczającego limity obowiązujące w ramach konkursu, gdyż nie popełniono w ogóle błędu formalnego w tym zakresie. Wnioskodawca został wezwany jedynie do zmiany poziomu dofinansowania poszczególnych kosztów kwalifikowanych (wydatków), a nie zmiany poziomu dofinansowania projektu, określonego na poziomie nieprzekraczającym 85% zgodnie z dokumentacją konkursową. Dodatkowo podniósł, że treść wezwania, w którym wskazano, że wnioskodawca musi być właścicielem wydatków wskazanych jako wkład niepieniężny ([...]) już na moment złożenia wniosku o dofinasowanie stoi w sprzeczności z opublikowaną na stronie internetowej [...]CP odpowiedzią na pytanie 64 dotyczącą konkursu, tym samym wprowadzając w błąd wnioskodawcę. Z odpowiedzi tej wynika bowiem, że wkład pieniężny powinien stanowić majątek wnioskodawcy na moment rozpoczęcia realizacji projektu, a nie złożenia wniosku o dofinansowanie. Ponadto zdaniem wnioskodawcy powinien on zostać wezwany w trybie pkt 5.2.14 Regulaminu do poprawy lub uzupełnienia oczywistej omyłki/błędu po uprzednim wezwaniu. Jak wskazują postanowienia Regulaminu, IOK jest zobowiązane do wezwania poprawy lub uzupełnienia wniosku, jeżeli po ponownej ocenie formalnej wniosek zawiera błędy/oczywiste omyłki. Jednocześnie, postanowienie to należy rozumieć maksymalnie szeroko, gdyż podstawą do kolejnego wezwania do poprawy lub uzupełnienia wniosku jest nie tylko oczywista omyłka, lecz również błąd. Takie sformułowanie świadczy o dyrektywie pro- przedsiębiorczego i liberalnego podejścia do sposobu oceny wniosków złożonych w ramach konkursu, co jest szczególnie uzasadnione, biorąc pod uwagę okoliczności ogłoszenia konkursu (tj. pandemia spowodowana rozprzestrzenianiem się COVID-19). Stąd pkt 5.2.14 Regulaminu powinien mieć zastosowanie nie tylko w przypadku zaistnienia oczywistej omyłki, lecz również błędu. Odmienna zawężająca interpretacja wskazanego postanowienia, polegającego na uznaniu, że pojęcie "błędu" stanowi w pkt 5.2.14. "oczywistą omyłkę", wskazywałaby na niestaranne sformułowanie treści Regulaminu, mogące wprowadzać w błąd uczestników konkursu. Niewątpliwym, zdaniem wnioskodawcy, jest fakt, że wnioskował on o dofinansowanie kosztów kwalifikowanych w wartości nieprzekraczającej 85%, na co wskazuje w szczególności pierwotna treść wniosku oraz treść pisma przewodniego po zmianach dokonanych w wyniku wezwania i część D.3.a Źródła finansowania wydatków finalnej wersji wniosku. Trudno bowiem zakładać, że wnioskodawca wskazując w pierwotnej wersji wniosku prawidłową wartość wnioskowanej kwoty o dofinansowanie, w poprawionej wersji wniosku złożyłby świadomie oświadczenie sprzeczne z postanowieniami Regulaminu. Zatem wpisanie wartości "100" zamiast "85" stanowi błąd, gdyż wnioskodawca dokonał niewłaściwego posunięcia, mając fałszywe przekonanie o wpisaniu prawidłowej wartości "85" w systemie internetowym, służącym do generowania wniosków. Zdaniem wnioskodawcy, ww. sytuacja wpisuje się również w pojęcie "oczywistej omyłki" w rozumieniu Regulaminu. IOK pismem z [...]r. poinformowała wnioskodawcę o braku podstaw do zmiany negatywnej oceny formalnej projektu wraz z informacją o skierowaniu protestu do rozpatrzenie przez IZ RPO W[...]. IZ RPO W[...] zaskarżonym rozstrzygnięciem nie uwzględniła protestu, stwierdzając, że ocena formalna wniosku została przeprowadzona prawidłowo. W uzasadnieniu podkreśliła, że istotą uwag lOK zawartych w piśmie z [...] r., wzywającym wnioskodawcę do poprawy wniosku była kwestia wykazania przez wnioskodawcę wkładu niepieniężnego jako kategorii kosztu i spełnienia tym samym warunków jakie są konieczne i niezbędne dla uznania tego wkładu za kwalifikowalny. Obiektywną przesłankę do wyjaśnień w kwestii specyfiki wkładu własnego niepieniężnego, w tym wymaganego od wnioskodawcy do uwzględnienia we wniosku zakresu opisu takiej kategorii wydatków, stanowiła treść dokumentów, których wykaz został dołączony (wraz z samymi dokumentami jako załączniki) do ogłoszenia o naborze. W Instrukcji wypełniania wniosku została zawarta w tym zakresie informacja, zgodnie z którą wnioskodawca może wykazać w ramach wydatków kwalifikowalnych wkład niepieniężny (wybierając adekwatną kategorię kosztu). Przy czym zaznaczono, że wymagane jest wskazanie sposobu jego wyliczenia oraz formy wniesienia wkładu. Ponadto wydatki w ramach wkładu niepieniężnego należało opisać z uwzględnieniem takich informacji, jak: co zostanie wniesione jako wkład niepieniężny, wysokość wkładu własnego, sposób jego wyliczenia, forma wniesienia wkładu. Informacja podana w uzasadnieniu powinna być ściśle powiązana z opisem w polu B.10. Warunki kwalifikowalności wkładu niepieniężnego zostały natomiast opisane w pkt. 6.10 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020. W treści wzoru umowy o dofinansowanie znajdowało się z kolei wprost odesłanie do ww. Wytycznych dotyczących kwalifikowalności, a także literalnie wyrażona zasada, że wkład niepieniężny powinien być wnoszony przez beneficjenta ze składników jego majątku. Zdaniem organu nie znajduje zatem należytego uzasadnienia stanowisko wnioskodawcy, że w sprawie w zakresie zmiany poziomu dofinansowania nie miało miejsce wezwanie do uzupełnienia błędu/braku/ uchybienia formalnego, polegającego na wnioskowaniu kwoty oraz procentu wsparcia przekraczającego limity obowiązujące w ramach konkursu, a także, że wnioskodawca został wezwany jedynie do zmiany poziomu dofinansowania poszczególnych kosztów kwalifikowanych (wydatków), a nie zmiany poziomu dofinansowania projektu, określonego na poziomie nieprzekraczającym 85%. Organ wskazał także, że pierwotną przyczyną wezwania wnioskodawcy do korekty wniosku w przedmiotowym zakresie było popełnienie błędu formalnego polegającego na braku jednoznacznych opisów w zakresie wydatków zaliczonych do kategorii kosztów - wkład niepieniężny. Z wniosku nie wynikało bowiem czy wnioskodawca spełnia warunki kwalifikowalności wkładu niepieniężnego określone w Wytycznych. Ponadto lOK w zaleceniu dokonania korekty wniosku dawała wnioskodawcy alternatywę w postaci możliwości wyboru jednej z opcji, tj. dokonania stosownej zmiany we wniosku o dofinansowanie bądź złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie. lOK wprost poinformowała wnioskodawcę, aby ten pamiętał o zmianie poziomu dofinansowania wydatków, tak aby każdy z nich posiadał odpowiedni procent dofinansowania. Wskazano wprost, że nie jest możliwym aby część wydatków dofinansowana była na 100% a część na 0%. Dodatkowo zwrócono uwagę, że wnioskodawca nie może przekroczyć 85% dofinansowania oraz, że dokonując przedmiotowej zmiany należy pamiętać o zachowaniu spójności całej dokumentacji aplikacyjnej tak aby pozostała ona spójna. Wnioskodawca został należycie pouczony o konieczności uspójnienia zapisów całej dokumentacji aplikacyjnej wniosku i samodzielnie podjął decyzję o wyborze dokonania zmian w kategorii wydatków wkład własny niepieniężny. W dalszej kolejności organ wskazał, że wnioskodawca przy dokonywaniu zmian we wniosku nie zachował spójności całej dokumentacji aplikacyjnej bowiem prawidłowo skorygował tę cześć wniosku, która dotyczyła Zadania 1. Natomiast nie dokonał stosownej korekty dla wydatków w zadaniu 2 i 3, a to spowodowało, że na całości projektu wartość wsparcia przekroczyła dopuszczalny poziom 85 %. Organ nie zgodził się również z twierdzeniami wnioskodawcy, że pierwotna wersja wniosku nie zawierała błędu polegającego na wskazaniu kwoty oraz procentu wsparcia przekraczającego limity dla danego rodzaju pomocy, co w konsekwencji oznaczało, że organ nie mógł wezwać wnioskodawcy do uzupełnienia błędu formalnego, którego w ogóle nie popełnił. W tym kontekście organ podkreślił, że przyczyną wezwania wnioskodawcy do uzupełnień/wyjaśnień dotyczących opisów wydatków w ramach zadania nr 1 Zakupu wartości niematerialnych i prawnych ([...]), kategoria kosztów wkład niepieniężny) był błąd formalny polegający na braku jednoznacznych opisów tych wydatków, z których nie wynikało jednoznacznie, że wnioskodawca jest właścicielem wydatków oznaczonych jako wkład niepieniężny na moment jego złożenia. Wbrew zatem twierdzeniom wnioskodawcy przekroczenie 85% wartości dofinasowania w projekcie powstało w drugiej wersji wniosku, jako konsekwencja niedostosowania się do uwagi IOK dotyczącej wersji pierwszej wniosku. Odnosząc się do sformułowanej przez IOK uwagi, że wnioskodawca musi być właścicielem wskazanych we wniosku elementów, określonych w kategorii wydatku jako wkład niepieniężny już na moment złożenia wniosku, organ administracji stanął na stanowisku, że zasada ta co prawda nie została sformułowana literalnie w dokumentacji konkursowej, tym niemniej nie oznacza to, że uwagi IOK w tym zakresie nie były zasadne. Pierwotny sposób podania informacji we wniosku w tym zakresie nie spełniał bowiem wymogu spójności, jednoznaczności opisu i był ogólnikowy. Brak przedmiotowych informacji był główną i uzasadnioną przyczyną wezwania wnioskodawcy do wyjaśnień, bądź zmiany w zakresie kategorii wydatków oznaczonych jako wkład niepieniężny. Organ podkreślił, że wkład niepieniężny polegający na wniesieniu do projektu określonych składników majątku przez wnioskodawcę (lub z majątku innych podmiotów - wówczas przy spełnieniu określonych warunków), powinien być co do zasady w posiadaniu wnioskodawcy przed okresem realizacji projektu. Ponadto, wydatek niepieniężny wniesiony na rzecz projektu przez wnioskodawcę zostanie uznany za wydatek kwalifikowalny przy założeniu, że jego wartość może zostać w niezależny sposób potwierdzona dokumentami uzupełniającymi o wartości dowodowej równoważnej fakturom. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie posiada na moment rozpoczęcia realizacji projektu prawa do zarządzania określonym majątkiem, to nie może stanowić on wkładu niepieniężnego. Niepełny opis, z którego nie wynikało, czy wnioskodawca wejdzie w prawa majątkowe autorskie określone w [...] do czasu rozpoczęcia realizacji projektu, uzasadniał wątpliwości lOK. Jednocześnie organ zwrócił również uwagę, że odpowiedź na pytanie nr 64 opublikowane na stronie IOK odnosi się do innego stanu faktycznego, który dotyczył wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości, a nie jak w niniejszej sprawie wartości niematerialnych i prawnych. W kontekście zarzutu braku wskazania podstawy prawnej wezwania do uzupełnień/ wyjaśnień/ korekty wniosku organ wyjaśnił, że lOK nie jest zobowiązana do wskazywania podstawy prawnej do każdej uwagi z osobna. Wezwanie do poprawy wniosku odbywa się bowiem zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy wdrożeniowej, w szczególności art. 45 wskazuje na czym polega i jaki zakres obejmuje wezwanie wnioskodawców do uzupełnienia lub poprawienia projektu. Za tym idą następnie zapisy Regulaminu konkursu, zgodnie z którymi wnioskodawcy przysługuje prawo do korekty wniosku, co z kolei konstytuuje odpowiedni obowiązek po stronie lOK w postaci faktycznego umożliwienia wnioskodawcy skorzystania z tego prawa, co też nastąpiło poprzez odpowiednie wezwanie pisemne wnioskodawcy do korekty wniosku. Organ podkreślił również, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do ponownego wezwania wnioskodawcy do poprawy wniosku. Regulamin konkursu stanowi bowiem, że w przypadku, gdy wniosek nie zostanie poprawiony zgodnie z wezwaniem albo uzupełniony/poprawiony wniosek wpłynie po wyznaczonym terminie, wówczas zostanie on oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryteriów. lOK nie będzie dokonywała korekt oczywistych omyłek we wnioskach aplikacyjnych w trakcie procesu oceny. Możliwość poprawy, zagwarantowana w przywołanym zapisie Regulaminu konkursu została wnioskodawcy zaprezentowana i następnie faktycznie umożliwiona poprzez wystosowane do niego przez lOK pisma z dnia [...] r. Nie jest przy tym istotny fakt, czy nie wzięcie pod uwagę wskazówek lOK w zakresie poprawy wniosku było wynikiem przeoczenia czy innego błędu. W ocenie organu, nie zasługuje także na uznanie interpretacja wnioskodawcy, zgodnie z którą wezwanie odnosiło się jedynie do zmiany poziomu dofinansowania poszczególnych kosztów kwalifikowanych (wydatków), a nie zmiany poziomu dofinansowania projektu, gdyż sama już zmiana w zakresie poziomu dofinansowania poszczególnych kosztów prowadzi do automatycznej zmiany na poziomie dofinansowania projektu. Ponadto trudno uznać za prawidłową argumentację wnioskodawcy że "wpisanie wartości "100" zamiast "85" przy niektórych kosztach kwalifikowanych stanowiło niezamierzony błąd/oczywistą omyłkę, nieistotną w kontekście całej dokumentacji. Niespełnienie wymogu regulaminowego w przedmiocie zachowania dopuszczalnego poziomu dofinansowania nie może zostać zaliczone do kategorii oczywistej omyłki. Organ podkreślił również, że Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie stanowi jeden z dokumentów, z którym powinien zapoznać się wnioskodawca przed sporządzeniem wniosku o dofinansowanie. To w tym dokumencie wskazane jest dokładnie, na podstawie jakich danych wejściowych wniosek dokonuje automatycznego uzupełnienia pól i w jakim zakresie. Funkcja ta, biorąc pod uwagę złożony zakres wniosku pod względem finansowym, ma za zadanie ułatwić wnioskodawcom aplikującym o środki złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku, bez błędów obliczeniowych. Obowiązkiem wnioskodawcy było natomiast upewnienie się, czy wypełnił on wniosek we wszystkich wymaganych punktach i polach. Z instrukcji wypełniania wniosku wynika ponadto, że podana przez wnioskodawcę kwota musi uwzględniać dopuszczalną intensywność pomocy. Sam mechanizm automatycznego wyliczenia, na co powołuje się wnioskodawca usprawiedliwiając fakt przekroczenia we wniosku poziomu 85% dofinansowania, stanowi jedynie czynnik techniczny, który zdaniem organu nie zwalania wnioskodawcy z wymogu zachowania dopuszczalnego poziomu dofinansowania, a tym samym dopilnowania przed złożeniem wniosku, czy zostały zachowane wszelkie wymogi dotyczące montażu finansowego. Organ nie podzielił również argumentacji wnioskodawcy w zakresie popełnienia błędu na skutek oczywistej omyłki. W tym kontekście podkreślono, że pismo przewodnie, którym wnioskodawca przekazał poprawioną wersję wniosku pełni funkcję porządkującą dla dokonanych zmian, ale samo w sobie, w oderwaniu od wniosku, nie podlega ocenie. Nie jest więc możliwe, ani zasadne uwzględnienie opisów zmian przedstawionych w przedmiotowym piśmie, podczas gdy wniosek zawiera błędy. Niespójność treści pisma z samym wnioskiem nie stanowi wystarczającej przesłanki do ponownego wezwania wnioskodawcy do kolejnej poprawy. Prezentowane stanowisko, jak zauważa organ, znajduje również potwierdzenie w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Końcowo organ odniósł się do zarzutów wnioskodawcy dotyczących analizy zapisów Regulaminu w zakresie użytych terminów: błędu, uchybienia, oczywistych omyłek, z perspektywy w szczególności pkt 5.1.4 Regulaminu w związku z pkt 5.2.14, które określają możliwość poprawy błędów. Podkreślił, że oba wskazane punkty Regulaminu dotyczą dwóch różnych aspektów i etapów oceny wniosku. W punkcie 5.1 opisane są zasady dokonywania weryfikacji warunków formalnych, natomiast w punkcie 5.2 opisany jest etap oceny weryfikacji spełnienia kryteriów formalnych. Różnica pomiędzy tymi dwoma etapami oceny jest zasadnicza, choćby z punktu widzenia konsekwencji niespełnienia jednego czy drugiego dla wnioskodawcy. Przede wszystkim weryfikacja warunków formalnych nie ma charakteru oceny projektów i nie jest prowadzona w oparciu o kryteria wyboru projektów. W związku z powyższym w przypadku pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia w wyniku braku spełnienia warunków formalnych wnioskodawcy nie przysługuje protest w rozumieniu art. 53 ustawy wdrożeniowej. Stwierdzone uchybienie w zakresie warunków formalnych na danym etapie procedowania projektu może zostać wskazane do jednokrotnej poprawy (nie ma możliwości dwukrotnego wezwania do tego samego uchybienia). Natomiast ocena spełnienia kryteriów formalnych oraz merytorycznych następuje w oparciu o zapisy Regulaminu pracy KOP aktualnego na moment powołania KOP dla danego etapu oceny. Kryteria formalne składają się z dwóch grup: zerojedynkowe niepodlegających uzupełnieniom i zerojedynkowe podlegających uzupełnieniom. W tym właśnie zakresie, na tej podstawie wnioskodawca był wezwany do poprawy/ uzupełnienia wniosku. Zdaniem organu w przedmiotowym aspekcie sprawy nie jest zasadne powoływanie się na brzmienie punktu 5.1.14. Wskazanie bowiem we wniosku kwot, z których następnie przeliczenia wynika wyższy niż dopuszczalny poziom dofinansowania, nie może być traktowane przez lOK jako niezamierzony błąd czy oczywista omyłka ze strony wnioskodawcy. W niniejszej sprawie podawane przez wnioskodawcę wartości liczbowe, a w szczególności: kwota wydatków kwalifikowalnych, wnioskowane dofinansowanie, itd., były określane wyłącznie przez stronę. W odniesieniu do takiego rodzaju błędu lOK nie ma więc możliwości ustalenia, które pozycje tabel zostały błędnie wypełnione, w szczególności jeśli błąd wynika z nieprawidłowych założeń przyjętych przez wnioskodawcę. W konsekwencji nie jest więc możliwe, ani zasadne uwzględnienie opisów zmian przedstawionych w przedmiotowym piśmie, podczas gdy wniosek zawiera błędy. W skardze, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca wniosła o jej uwzględnienie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia [...]CP, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów prawa tj. 1. art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez prowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny oraz niezapewniający równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania w związku z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niezastosowanie się do treści regulaminu i pozostałej dokumentacji Konkursu poprzez wezwanie wnioskodawcy do zmiany poziomu dofinansowania kosztów kwalifikowanych w sytuacji, w której wezwanie takie nie znajdowało uzasadnienia w treści regulaminu i dostępnej dokumentacji Konkursu, 2. art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niezastosowanie się do treści regulaminu Konkursu polegające na braku wezwania wnioskodawcy albo do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w sytuacji, w której po ponownej ocenie formalnej, Wniosek o dofinansowanie zawierał błędy/oczywiste omyłki (pkt 5.2.14 w związku z pkt 23 regulaminu Konkursu), albo do kolejnego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie (na mocy pkt 5.1.4. regulaminu Konkursu), 3. art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez prowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób nierzetelny, polegający na braku odniesienia się do okoliczności podnoszonej przez wnioskodawcę w treści protestu, że część D.3.a Źródła finansowania wydatków w systemie LSI wypełniania jest ręcznie przez podmiot składający wniosek o dofinansowanie, a nie jest generowana automatycznie, 4. art. 57 w związku z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przekroczenie 45-dniowego terminu rozpatrzenia protestu i przeprowadzenie wyboru projektu w sposób nieodpowiadający wymogom wynikającym z postanowień ustawy wdrożeniowej, 5. art. 56 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak uzasadnienia stanowiska o nieuwzględnieniu protestu instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że z treści pierwotnie złożonego wniosku o dofinasowanie jednoznacznie wynikało, że wartości niematerialne i prawne, które stanowić miałyby wkład niepieniężny nie wchodzą w skład majątku wnioskodawcy na moment składania wniosku o dofinansowanie. W opisie wydatków [...] przy każdym z nich zaznaczono expressis verbis, że w ramach projektu, wnioskodawca nabędzie dany WNiP. Kolejnym elementem, który na to wskazuje, jest fakt, że wydatki te stanowią część zadania nr 1 "Zakup wartości niematerialnych i prawnych", gdzie jako termin rozpoczęcia realizacji wskazano przyszłą datę 1 sierpnia 2020 r., podczas gdy pierwotnie wniosek o dofinansowanie złożono kilka miesięcy wcześniej. Treść wniosku o dofinansowanie nie pozostawia zatem wątpliwości, że wnioskodawca nie był "właścicielem" wskazanych elementów na moment składania wniosku i jakiekolwiek wątpliwości ze strony Instytucji przyznających dotacje są nieuzasadnione. W konsekwencji alternatywa wskazana przez organ w zaleceniach dokonania korekty, a polegająca na wyborze jednej z opcji: bądź dokonania stosownej zmiany we wniosku o dofinansowanie bądź złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie wynikała zatem z błędnego rozumowania przez [...]CP zasad Konkursu, że wnioskodawca musi być właścicielem wskazanych elementów już na moment złożenia wniosku. Rzekoma alternatywa nie dawała bowiem wnioskodawcy możliwości do złożenia wyjaśnień. Czyniąc zadość wezwaniu wnioskodawca dokonał więc dwóch istotnych zmian tj.: zastąpił wkład niepieniężny wkładem pieniężnym, co musiał uczynić ponieważ nie był właścicielem składników wkładu niepieniężnego w momencie składania wniosku o dofinansowanie, a co zgodnie z wezwaniem [...]CP było warunkiem koniecznym oraz zmienił wysokość wnioskowanej kwoty dofinansowania w ten sposób, że ustalił ją na poziomie 85% dla każdego z wydatków, co również było konieczne zgodnie z treścią wezwania wystosowaną przez [...]CP. Powyższa okoliczność zdaniem strony skarżącej przemawia za tym, że składając wniosek o dofinansowanie w pierwotnym kształcie nie popełniono uchybień, polegających na: - wskazaniu kwoty oraz procentu wsparcia przekraczającego limity obowiązujące dla danego rodzaju pomocy - gdyż w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie, wnioskowane dofinansowanie nie przekraczało 85%, co czyniło zadość opublikowanej dokumentacji konkursowej ani, - sporządzeniu wniosku o dofinansowanie w sposób, w którym wkładem niepieniężnym będą wartości niematerialne i prawne, których wnioskodawca nie jest właścicielem na moment składania wniosku o dofinansowanie - gdyż brak było podstaw dla takiego wymogu w treści regulaminu i pozostałej dokumentacji Konkursu. W dalszej kolejności strona skarżąca zarzuciła, że organ oceniający protest nie wypowiedział się jednoznacznie, czy pomiędzy pojęciami "błędu" a "oczywistej omyłki" użytymi w treści pkt 5.1.14. regulamin Konkursu należy postawić znak równości, czy też zakres pojęciowy tych terminów jest różny. Kwestia ta może mieć natomiast kluczowe znaczenie w sprawie. Jeśli przyjąć bowiem, że pomiędzy tymi pojęciami należy postawić znak równości, oznaczałoby to, że treść regulaminu Konkursu jest sformułowana w sposób nierzetelny i mogący wprowadzać w błąd. Nie ma bowiem w takim przypadku logicznego uzasadnienia, dlaczego w pkt 5.1.14. regulaminu Konkursu dodatkowo użyte jest dodatkowo pojęcie "błędu". Wobec powyższego, a także z uwagi na cel i okoliczności i Konkursu (epidemia COVID-19), zdaniem strony skarżącej, należy przyjąć, że zakres pojęciowy obu terminów jest różny. W szczególności zakres pojęcia "błędu" jest szerszy niż pojęcia "oczywistej omyłki". W konsekwencji zdaniem strony skarżącej, IOK powinna była wystosować wezwanie albo do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w sytuacji, w której, po ponownej ocenie formalnej wniosek o dofinansowanie zawierał błędy/oczywiste omyłki (pkt 5.2.14 w związku z pkt 23 regulaminu Konkursu) albo do kolejnego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie (na mocy pkt 5.1.4. regulaminu Konkursu). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 818, dalej: ustawa wdrożeniowa ), w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014 r. poz. 1647, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Do kryterium legalności nawiązał ustawodawca w art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). Natomiast, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 ww. ustawy. W przepisach samej ustawy wdrożeniowej przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także rodzaje rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, rozpoznając skargę (art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, należy przede wszystkim zauważyć, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zasadności nieuwzględnienia protestu strony skarżącej na negatywną ocenę formalną wniosku pn " [...], a w szczególności czy projekt spełnia Kryteria formalne: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów oraz Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). W ocenie Sądu orzekającego, zarzuty skargi, zarówno dotyczące naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, okazały się bezzasadne. Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W wymienionym przepisie określono ogólne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Dotyczą one także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej, czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny zarzutów protestu. Mają one charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16 i z 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Treść wniosku o dofinansowanie stanowi zasadniczy dokument postępowania w sprawie dofinansowania unijnego i ma moc wiążącą dla rozstrzygnięcia konkursu a za błędy w jego sporządzeniu ponosi odpowiedzialność wnioskodawca, gdyż to wnioskodawca winien starannie przygotować dokumentację zgodnie z wymogami konkursu (por. wyroki NSA: z 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3765/17, z 3 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 60/17, z 20 lutego 2018 r. sygn. akt II GSK 4280/17). Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny, jednakowych dla wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga instytucja ogłaszająca konkurs w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 6 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wr 685/17). Procedura konkursowa (w tym ocena wniosków o dofinansowanie) charakteryzuje się daleko posuniętym formalizmem, z czym każdy przystępujący do konkursu musi się liczyć i ten formalizm zaakceptować oraz uczynić mu zadość (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wr 273/18). Zasadniczy spór dotyczy prawidłowości poprawy wniosku o dofinansowanie dokonanej na skutek wezwania skarżących pismem z [...]r. przez IOK w zakresie kryteriów zerojedynkowych podlegających uzupełnieniom : poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów i poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym. Wezwanie zawierało szczegółowe wskazówki co do poprawnego wypełnienia wniosku. W wykonaniu wezwania tego wezwania, skarżący złożyli [...]r. pismo wraz z poprawioną wersją wniosku, w której zastąpiono wkład własny wkładem pieniężnym. Ta zmiana spowodowała przekroczenie granicy dofinansowania. W Instrukcji wypełniania wniosku została zawarta w informacja, zgodnie z którą wnioskodawca może wykazać w ramach wydatków kwalifikowalnych wkład niepieniężny (wybierając adekwatną kategorię kosztu), przy czym wymagane jest wskazanie sposobu jego wyliczenia oraz formy wniesienia wkładu. Ponadto "wydatki w ramach wkładu niepieniężnego należy opisać z uwzględnieniem takich informacji, jak: co zostanie wniesione jako wkład niepieniężny, wysokość wkładu własnego, sposób jego wyliczenia, forma wniesienia wkładu. Informacja podana w uzasadnieniu powinna być ściśle powiązana z opisem w polu B.10". Warunki kwalifikowalności wkładu niepieniężnego zostały opisane w pkt. 6.10 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020. W treści wzoru umowy o dofinansowanie znajduje się z kolei wprost odesłanie do ww, Wytycznych dotyczących kwalifikowalności, a także literalnie wyrażona zasada, że wkład niepieniężny powinien być wnoszony przez beneficjenta ze składników jego majątku. Tymczasem w poz. [...] wnioskodawcy ogólnikowo i niejednoznacznie wskazali, że wkład niepieniężny to nabycie na praw autorskich o wartości wynikającej z ustalonego z twórcami wynagrodzenia co jak słusznie wskazał organ wymagało wyjaśnienia lub korekty wniosku. Skoro na skutek wezwania wnioskodawcy podjęli decyzję o dokonaniu zmiany w tej kategorii wydatków to zgodnie z wyraźnym pouczeniem zawartym w rzeczonym piśmie z [...]r., mieli obowiązek zadbać o spójność zapisów całej dokumentacji, czego zaniechali. Organ słusznie zauważył, że wkład niepieniężny w postaci nieruchomości różni się od wkładu niepieniężnego w postaci wartości niematerialnych i prawnych, zatem odpowiedź na pytanie nr 64 opublikowane na stronie IOK nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Zgodnie z zapisami Regulaminu w pkt 9. wnioskodawca ma prawo do poprawy wniosku w zakresie spełnienia kryteriów zerojedynkowych podlegających uzupełnieniom (...). Pismo IOK z [...]r. umożliwiło wnioskodawcom skorzystanie z korekty wniosku, czego wynikiem było przedstawienie drugiej wersji wniosku o dofinansowanie. W dalszej części omawianego punktu Regulaminu konkursu widnieje informacja, zgodnie z którą "w przypadku, gdy wniosek nie zostanie poprawiony zgodnie z wezwaniem albo uzupełniony/poprawiony wniosek wpłynie po wyznaczonym terminie, wówczas zostanie on oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryteriów. lOK nie będzie dokonywała korekt oczywistych omyłek we wnioskach aplikacyjnych w trakcie procesu oceny. Zatem skoro wniosek nie został poprawiony zgodnie z wezwaniem, jedyną możliwością ze strony lOK jest dokonanie negatywnej oceny formalnej w powodu niespełnienia kryteriów. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie, organ prawidłowo stwierdził, że określenie właściwego poziomu dofinansowania projektu jest obowiązkiem wnioskodawców, a nie oceniającego. Nie można zgodzić się ze skarżącymi, że w tym zakresie wniosek zawierał oczywistą omyłkę w rozumieniu definicji zawartej w Regulaminie. Obowiązkiem wnioskodawców było zachowanie staranności i sprawdzenie spójności wypełnionego wniosku, ponadto to wniosek jest przedmiotem oceny, a nie pismo przewodnie. Instrukcja wypełniania wniosku i załączników była jednakowa dla wszystkich oferentów. Stanowisko IOK i informacja o warunkach udziału w konkursie były jasne i zrozumiałe. W tym miejscu przypomnieć trzeba, że wniosek skarżących o dofinansowanie projektu był rozpatrywany w trybie konkursowym, zgodnie z obowiązującą w tym naborze dokumentacją konkursową. Oznacza to z jednej strony, że za treść wniosku odpowiadają wyłącznie skarżący i winien on być zgodny z zasadami określonymi Regulaminem konkursu, a z drugiej strony, że w toku konkursu obowiązuje organ szereg zasad o charakterze normatywnym, w tym przejrzystości i bezstronności; organ nie może zatem odstępować od obowiązku przestrzegania wymogów konkursowych stawianych wnioskodawcom. Wynikająca z art. 37 ww. ustawy zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Skoro przedmiotem postępowania regulowanego ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to uzasadnione jest twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 61/17). IOK nie jest natomiast zobowiązana do dokonywania ustaleń z jakiego punktu widzenia projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania, ani do dowolnego wyboru oceny spełnienia różnych kryteriów z różnych wersji wniosku. Pomijając już, że żaden przepis prawa nie nakłada na nią takiego obowiązku, to działanie takie z pewnością naruszałoby zasadę bezstronności. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi tych zasad przestrzegać. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży w każdym przypadku na wnioskodawcy. Nadto postępowanie konkursowe jest wysoce sformalizowane, co ma na celu nie tylko zapewnienie równego dostępu do środków z UE, ale także zdyscyplinowanie wnioskodawców i zachowanie przez nich należytej staranności w przygotowaniu dokumentacji aplikacyjnej, tak aby w konsekwencji doszło do szybkiego wyboru najlepszego projektu do dofinansowania. W ocenie Sądu wskazane wyżej okoliczności uzasadniają twierdzenie, że w rozpatrywanej sprawie wbrew podniesionym zarzutom nie doszło do naruszenia art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz ustanowionych na gruncie tego przepisu zasad wyboru projektów do dofinansowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 57 ustawy wdrożeniowej, tj. przekroczenia 45-dniowego terminu rozpatrzenia protestu, należy przyznać rację stronie skarżącej, bowiem istotnie rozpatrzenie protestu nastąpiło po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie. Jednak wskazany termin na rozpatrzenie protestu ma charakter wyłącznie instrukcyjny, co oznacza, że jego niedochowanie nie wpływa na ocenę legalności rozstrzygnięcia przez organ rozpatrujący protest. Powyższe uchybienie należy zatem zakwalifikować wyłącznie jako naruszenie proceduralne, które w tym przypadku nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Podsumowując, weryfikacja oceny projektu została przeprowadzona z poszanowaniem przepisów ustawy wdrożeniowej oraz zasad określonych w Regulaminie konkursu, Kryteriach wyboru projektów, wytycznymi dot. kwalifikowalności wydatków, a stanowisko organu zostało szeroko i przekonująco uzasadnione. W tym stanie rzeczy, skoro ocena projektu nie została dokonana w sposób naruszający prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.